Κώστας Σαββόπουλος - kosmodromio.ge

Δηλαδή... τη διατήρηση της Αυτοκρατορίας και τίποτε παραπάνω.

Οπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, υπέγραψε πάνω από 10 διαφορετικά προεδρικά διατάγματα γύρω από την μετανάστευση άμα της ανάληψης των καθηκόντων του. Η πλειοψηφία αυτών αφορά το δόγμα της φύλαξης των συνόρων με το Μεξικό, ένα από τα βασικά κομμάτια της προεκλογικής του εκστρατείας και γενικότερα της πλατφόρμας των Ρεπουμπλικανών.

Κάποια από τα διατάγματα ωστόσο τέθηκαν σε εφαρμογή κατευθείαν, με την υπηρεσία ICE (Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνείων) δηλαδή, μια κυβερνητική υπηρεσία που ιδρύθηκε το 2003 και έχει ως σκοπό την προστασία των συνοριακών πολιτικών και την πάταξη της παράτυπης μετανάστευσης. Η υπηρεσία ICE έγινε ιδιαίτερα γνωστή επί προεδρίας Ομπάμα, με τις εικόνες των παιδιών στα κλουβιά σε συνοριακά κέντρα κράτησης, πριν μερικά χρόνια. Υπολογίζεται πως τις ημέρες της θητείας του Ομπάμα, συγκεκριμένα το 2013, η υπηρεσία ICE έκανε καθημερινά πάνω από 600 συλλήψεις οι οποίες μετά από κράτηση ( υπό άθλιες συνθήκες προφανώς) σε hot spots και entry points, μετατρέπονταν σε απελάσεις.

Ο αριθμός των συλλήψεων που έχει κάνει η υπηρεσία το τελευταίο διάστημα είναι πολύ πάνω από 700, περισσότερες δηλαδή από το 2013. Οι συλλήψεις αυτές, έρχονται ως άμεσο αποτέλεσμα στα τελευταία προεδρικά διατάγματα των προηγούμενων ημερών.

Πόλεις όπως το Σικάγο ή η Ατλάντα, βρέθηκαν στο επίκεντρο των, σχεδόν, στρατιωτικών επιχειρήσεων ενώ στο στόχαστρο, βρέθηκαν άνθρωποι που μέχρι πρότινος δούλευαν ή περίμεναν να εγκριθούν οι άδειες παραμονής τους. Στην προηγούμενη θητεία, δηλαδή την θητεία του Μπάιντεν, η υπηρεσία ICE απέλασε 270.000 ανθρώπους. Υπολογίζεται ότι αυτό το νούμερο, σε αυτή την τετραετία, θα ξεπεραστεί κατά πολύ.

Ένα από τα σημαντικά σημεία στα διατάγματα που υπέγραψε ο Τραμπ, ήταν στην ουσία η δυνατότητα που παρείχε στις στρατιωτικές υπηρεσίες να πραγματοποιούν συλλήψεις σε «ευάλωτους» ή «ευαίσθητους» χώρους, όπως σχολεία, νοσοκομεία και χώροι εργασίας. Ταυτόχρονα, ξεκινάει και μια επίθεση στον θεσμό της «πόλης ασύλου», ενός πολύ παλιού θεσμού όπου στην ουσία η διοίκηση ή οι θεσμοί μιας πόλης, μιας κομητείας ή μιας Πολιτείας είχαν το δικαίωμα να αρνηθούν να παραδώσουν μετανάστες και μετανάστριες, ιδιαίτερα εκείνους και εκείνες που αιτούνταν πολιτικό άσυλο. Η διοίκηση του Τραμπ απείλησε τις πόλεις άσυλα με διώξεις κακουργηματικού χαρακτήρα, που μπορεί να έχουν και ως αποτέλεσμα 20 χρόνια φυλάκισης.

Δεν πήγαν όμως όλα βάσει σχεδίου. Τις ίδιες ακριβώς ημέρες, όπου ξεκίνησε ο κύκλος επιχειρήσεων του ICE, χιλιάδες διαδηλωτές και διαδηλώτριες μαζεύτηκαν στις πολιτείες Καλιφόρνια, Μιζούρι, Τέξας και αλλού και δημιούργησαν μπλόκα στις επιχειρήσεις «σκούπες». Πολλοί διαδηλωτές παρείχαν άσυλο, μέσα σε σπίτια, γραφεία, χώρους εργασίας και αλλού, σε ανθρώπους που χαρακτηρίστηκαν «παράνομοι» και επρόκειτο να συλληφθούν. Οργανώσεις και συλλογικότητες μεταναστών αλλά και αλληλέγγυος κόσμος κατέκλυσε τους δρόμους του Λος Άντζελες, την ίδια στιγμή που τα λαμπερά Grammy Awards λάμβαναν χώρο και έκλεισαν κεντρικούς κόμβους κυκλοφορίας, δημιουργώντας ασφυκτικό κλίμα.

Το Λος Άντζελες εξάλλου αποτελεί μια από τις πόλεις με το μεγαλύτερο ποσοστό Ισπανόφωνων και Λατίνων σε όλη την Αμερική. Ταυτόχρονα, αποτελεί και ιστορικά, μια από τις πόλεις με τον πιο ριζοσπαστικά πολιτικοποιημένο κόσμο, ήδη από την δεκαετία του ‘50. Στο στόχαστρο των υπηρεσιών ICE έχουν βρεθεί βετεράνοι των ΗΠΑπου δεν ανανέωσαν τις άδειες παραμονής ή δεν είχαν γίνει μόνιμοι πολίτες αλλά και αυτόχθονες Αμερικάνοι. Παράλληλα ξανάνοιξε το Γκουαντάναμο, ως προσωρινό κέντρο κράτησης, μέχρι να ολοκληρωθούν οι έλεγχοι και η τελική διαδικασία απέλασης.

Οι απελάσεις και συνολικότερα η απότομη αλλαγή στην μεταναστευτική πολιτική του Τραμπ, συμπίπτουν και με την απότομη αλλαγή στρατηγικής στο εμπορικό/διακρατικό κομμάτι με το Μεξικό, την Κολομβία και τον Καναδά, κυρίως στο κομμάτι των δασμών (tariffs).

Αυτό είναι το ένα σκέλος, το οικονομικό, διόλου ασήμαντο. Ωστόσο, υπάρχει και το πιο υπόρρητο, ρατσιστικό σκέλος, που φυσικά δεν προκύπτει εκ του μηδενός, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί και μια συνέχεια των προηγούμενων πολιτικών, καθώς η εναλλαγή Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών, έχει ως στόχο την συσσώρευση κέρδους και το business as usual, δηλαδή τη διατήρηση της Αυτοκρατορίας και τίποτε παραπάνω. Ίσως το πιο τρανό παράδειγμα είναι η στάση που κράτησαν αμφότεροι για την Γάζα, με τους μεν να υπογράφουν εξοπλιστικές συμφωνίες δις με το Ισραήλ προκειμένου να συνεχίσει την γενοκτονία και τους δε, να ανακοινώνουν πως εφόσον κάτσει η σκόνη, η Γάζα θα αξιοποιηθεί σαν να πρόκειται για φιλέτο real estate.

Τα γρανάζια της μηχανής του θανάτου, χρειάζονται αίμα για να κινηθούν. Αίμα εκτοπισμένων, μεταναστών, «παράτυπων», αράβων, σκούρων, φτωχών. Ο βαθύς συστημικός ρατσισμός, δεν εκδηλώνεται μόνο εσωτερικά με τα διατάγματα του Τραμπ αλλά και εξωτερικά με τα διατάγματα του Μπάιντεν. Η εναλλαγή γηραιών νάρκισσων στην, φαινομενική κεφαλή, του τραπεζιού στην πραγματικότητα, είναι απλώς τα διαλείμματα που κάνουν τα γρανάζια μεταξύ των ρυθμικών κινήσεων τους.