• Αργυράδες - Κέρκυρας
  • Thursday , Feb 1 , 2018

Διεθνη

Παγκόσμια μέρα του παιδιού: Καλά τα λόγια αλλά… οι πράξεις δαγκώνουν!

December 11, 2021 165


Χρήστος Κάτσικας

Όπως και παντού, έτσι και στην Ελλάδα, οι «αποκλεισμένοι» του εκπαιδευτικού συστήματος είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία παιδιά φτωχών οικογενειών
Η 11η Δεκεμβρίου, με πρωτοβουλία του Ο.Η.Ε και της UNICEF, έχει ορισθεί ως Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού.

Σύμφωνα με την διακήρυξη «ο ετήσιος εορτασμός της προβάλλει τη σημασία που η Διεθνής Κοινότητα προσδίδει στα παιδιά όλου του κόσμου, ώστε να προετοιμάζονται πλήρως για να ζήσουν σε μία κοινωνία που θα σέβεται και θα προστατεύει τα ατομικά τους δικαιώματα».

Ωστόσο, αν ξύσει, κανείς τις διακηρύξεις και τα «μαλαματένια λόγια» θα βρεθεί μπροστά σε μια πραγματικότητα εξόχως ζοφερή.

Εκατομμύρια παιδιά ηλικίας 5-14 ετών εργάζονται κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες σ΄ ολόκληρο τον κόσμο! Εκατομμύρια άλλα δεν πάνε σχολείο, κακοποιούνται, πεινούν, πεθαίνουν ή μένουν ανάπηρα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης…

Τα στοιχεία είναι επίσημα (Έκθεση UNISEF), εκπληκτικά και … «μακρινά». Τόσο «μακρινά», έτσι ώστε να «χωνεύονται θεαματικά» ακόμη και μέσα στην «έγχρωμη» δραματοποίησή τους…

Ας έρθουμε, όμως, στα δικά μας, τα κοντινά, κι ας χαρτογραφήσουμε μια σειρά από περιπτώσεις των «παιδιών της θύελλας» που συνθέτουν το μαύρο φόντο του εορτασμού για την Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού και αναδεικνύουν «χάρτινες» τις Διεθνείς Συμβάσεις για τα δικαιώματά του.

Καλά τα λόγια, αλλά οι πράξεις δαγκώνουν!

Στη χώρα μας με αφορμή την 11η Δεκεμβρίου το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και η Ελληνική Αστυνομία πριν κάμποσο καιρό προώθησε καμπάνια ενημέρωσης κι ευαισθητοποίησης με τίτλο «Έχεις Φωνή, Είμαστε Δίπλα Σου». Σύμφωνα με τους παραπάνω, στόχος της καμπάνιας ήταν η σωστή ενημέρωση πολιτών και φορέων σχετικά με την πρόληψη και την αντιμετώπιση της βίας κατά των ανηλίκων σε όλες τις εκφάνσεις της, όπως ενδοοικογενειακή, σεξουαλική, διαδικτυακή κλπ.

Ωστόσο τα λόγια μπορεί να μαλακώνουν οι πράξεις όμως δαγκώνουν: Πόσος καιρός έχει περάσει από τότε που αστυνομικοί στην κεντρική πλατεία της Καρδίτσας πέρασαν χειροπέδες σε ένα 15χρονο κορίτσι και το έριξαν στο έδαφος, γιατί κάθονταν σε παγκάκι της πλατείας με μια συνομήλικη συμμαθήτριά της φορώντας μάσκες; Πόσος καιρός έχει περάσει από τότε που ο15χρονος Άγγελος και η συνομήλικη Φοίβη συνελήφθησαν χωρίς κανέναν λόγο και οδηγήθηκαν σιδηροδέσμιοι στην Ασφάλεια όπου κρατήθηκαν 12 ώρες; Πόσος καιρός έχει περάσει από τότε που αστυνομικοί στη Σάμο φόρεσαν χειροπέδες, χτύπησαν, εξευτέλισαν, ξεγύμνωσαν και έβρισαν, δύο ανήλικα παιδιά, δυο προσφυγόπουλα για ένα ποδήλατο, το οποίο οι… άτεγκτοι τιμωροί του εγκλήματος ασφαλώς και θεώρησαν κλεμμένο, αφού το οδηγούσε ένας 15χρονος πρόσφυγας, ενώ μαζί του βρισκόταν ο 13χρονος φίλος του; Πόσες και Πόσα;

Τα χιλιάδες παιδιά που ξεπαγιάζουν στα “Κέντρα φιλoξενίας”, camps, hotspot, στρατόπεδα συγκέντρωσης, μήνες τώρα, επειδή ανήκουν στους κολασμένους αυτής της γης, δεν είναι παρά μόνο η κορφή του παγόβουνου. Αποκλεισμός από την εκπαίδευση, παιδική εργασία, κακοποίηση, σεξουαλική εκμετάλλευση, είναι μόνο μερικά «στιγμιότυπα» από το παζλ των «χρόνων της χαμένης αθωότητας», σε μια κοινωνία που για τα πιο αδύναμα μέλη της «λειτουργεί» ως «βιομηχανία» παραγκωνισμένων ανθρώπων που πριν ακόμη κοπεί η κορδέλα των εγκαινίων της παιδικής τους ηλικίας ζωντανεύουν της «γης τους κολασμένους» των παραμυθιών του Άντερσεν, του Ντίκενς, του Ουγκώ, του Μαλό…

Όπως και παντού, έτσι και στην Ελλάδα, οι «αποκλεισμένοι» του εκπαιδευτικού συστήματος είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία παιδιά φτωχών οικογενειών, για τα οποία η φιλελεύθερη πρόταση για ισότητα στην εκπαίδευση μοιάζει με την ψευτοευγένεια μιας πρόσκλησης σε ανεπιθύμητους καλεσμένους, όταν υπάρχει η βεβαιότητα πως οι συνθήκες θα τους αποτρέψουν από το να τη δεχτούν.

Κάθε χρόνο εκατοντάδες ανήλικοι που δεν καταγράφονται πουθενά είτε δεν πάνε καθόλου σχολείο είτε δεν μπορούν να πάνε. Αναφερόμαστε βεβαίως, στα τσιγγανάκια που απέχουν από το σχολείο είτε σε -άγνωστο αριθμό- παιδιά κατατρεγμένων προσφύγων ή μεταναστών που η «παρανομία» τους δεν τους επιτρέπει να φοιτήσουν στο σχολείο.

Αλήθεια ποιος θυμάται την υπουργική απόφαση 139101/ΓΔ4 (ΦΕΚ 3674/28-08-2018) με την οποία επιχειρήθηκε να μπουν ανυπέρβλητα εμπόδια στην εγγραφή ανήλικων μαθητών στα Εσπερινά Γυμνάσια;

Απόφαση που απαιτούσε από ανήλικους μαθητές να προσκομίσουν: α) αντίγραφο του βιβλιαρίου εργασίας (είναι απαραίτητη σύμφωνα με τον νόμο η έκδοσή του προκειμένου να εργαστεί κάποιος ανήλικος), β) εκτύπωση από το σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ», από την οποία προκύπτει η σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου.

Αλήθεια πόσος καιρός έχει περάσει από την ημέρα από τη συνάντηση της υφυπουργού Εργασίας, Δόμνας Μιχαηλίδου, με τον Πρόεδρο του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου τον περασμένο Σεπτέμβριο, όπου ανακοινώθηκε η συνεργασία του Υπουργείου με τους μεγαλοξενοδόχους, πάνω στο θέμα της «απασχόλησης παιδιών σε ξενοδοχειακές μονάδες μεγαλύτερων από 16 ετών, που διαβιούν σε δομές φροντίδας ανηλίκων στα πλαίσια της αποϊδρυματοποίησης»;

Πόσος καιρός έχει περάσει από την ημέρα που η επιχείρηση έκθεσης ανήλικων, ειδικά στις συγκεκριμένες απάνθρωπες εργασιακές συνθήκες που επικρατούν στα ξενοδοχεία τα καλοκαίρια, χωρίς σταθερά ωράρια, ρεπό, υπερωρίες, τις οποίες βιώνουν και καταγγέλλουν οι υπάλληλοι των ξενοδοχείων εδώ και χρόνια, προσπάθησε να παρουσιαστεί ως «πρόνοια» και «κοινωνική αλληλεγγύη»;

Αποκλεισμός από την εκπαίδευση, αναλφαβητισμός, περιθωριοποίηση…. Το «κοριτσάκι με τα σπίρτα» του 2016, είναι εδώ!

Η χαμένη αθωότητα

Ακόμη και η πιο εκθαμβωτική «μείωση» της καταγραμμένης παιδικής εργασίας φαίνεται να μην μπορεί να φωτίσει παρά μόνο το σκοτεινό φόντο των δεκάδων χιλιάδων ανήλικων παιδιών της αδήλωτης και «απαγορευμένης» εργασίας και μάλιστα, συνήθως, στα πιο αποκτηνωτικά για την ηλικία τους πόστα.

Η σκληρή πραγματικότητα της αδήλωτης και «απαγορευμένης» παιδικής εργασίας εκατοντάδων ανήλικων κάνει τις διακηρύξεις για το Έτος του Παιδιού να φαίνονται σαν ελεημοσύνη στην επαιτεία που μπορεί να μαλακώνει για λίγο τις ψυχές σε καμιά περίπτωση όμως δεν εξαφανίζει τη ζητιανιά.

Η αλήθεια για τη ζωή αυτών ειδικά των παιδιών παραμένει άγνωστη, αφού δεν «καταγράφονται» σε καμιά επίσημη στατιστική, δεν περιλαμβάνονται σε κανένα πρόγραμμα «ενσωμάτωσης μη ευνοημένων ομάδων»…

Το software των «pizza-boys»

Στα μεγάλα αστικά κέντρα καταγράφεται ένα αυξημένο ποσοστό παιδιών που δουλεύουν σαν διανομείς έτοιμων φαγητών. Πρόκειται ως γνωστόν, για μια από τις πιο επικίνδυνες, κακοπληρωμένες και ανασφάλιστες εργασίες που αν και δεν δηλώνονται για να καταγράφονται στην πραγματική τους έκταση, ωστόσο, η κοινή εμπειρία αποκαλύπτει την έκταση και την ένταση της συμμετοχής τους.

Αναφερόμαστε, βεβαίως, στους pizza – boys, τους χιλιάδες ανήλικους με τα μηχανάκια, που δουλεύοντας κατά κανόνα με ποσοστά, πυκνώνουν τους δρόμους της Αθήνας, μεταφέροντας, αγχωτικά, το «έτοιμο φαγητό» στο σπίτι. Στα «ταχυφαγεία» που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια ο μισθός του ανήλικου μεταφορέα εξαρτάται από τη μηχανοκίνητη ταχύτητά του που, βέβαια, θέτει σε συνεχή εκκρεμότητα την ανασφάλιστη ζωή του

Καββαδίας

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

MAMA 'S MARKET

Corfu Office Systems

PRANZO CHANIOTI

Εμπόριο "ΤΖΗΛΙΟΣ"

Mirsinies' garden, restaurant-cafe

Καφέσας ψαροταβέρνα

Cosy finger food bar

Illusions Hair Studio

Lord Travel Group

Blue sea hotel

Ιονική

 

Calendar

« January 2022 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Argyrades - News

argyrades.gr

Σελίδες για τη ζωή, την ιστορία, τον πολιτισμό, στην Κέρκυρα. Με κριτική ματιά στην επικαιρότητα.

drepani.gr

Μια από τις ονομασίες με τις οποίες ήταν γνωστή η Κέρκυρα στην αρχαιότητα ήταν και η Δρεπάνη. Όνομα που χρησιμοποιήθηκε λόγω του σχήματός της. Η Δρεπάνη ταυτίζεται με το όπλο με το οποίο ο Κρόνος σκότωσε τον πατέρα του τον Ουρανό.

logo

© 2018 Your Company. All Rights Reserved. Designed By Your Company

Search