Με γενναιότητα έδωσε τη μάχη για τη ζωή η Βιβή Τρύφωνα τα τελευταία χρόνια απέναντι στην επάρατο νόσο. Έφυγε το πρωί της Παρασκευής αφήνοντας πίσω της την οικογένεια της, τα παιδιά και τα εγγόνια της.

Ένας εξαιρετικός άνθρωπος και δημοσιογράφος με ήθος και αρχές ανέβασε ψηλά τον πήχη της δημοσιογραφίας για 40 περίπου χρόνια.

Ένα κόσμημα  για  την «ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ» που αποχαιρετά τη Βιβή αναφέροντας  ορισμένα στοιχεία της πορείας της: «Αρχικά ήταν ο ραδιοφωνικός σταθμός ΒΔ Ελλάδας της Ελληνικής Ραδιοφωνίας (ΕΡΑ/ΕΡΤ), δημιουργώντας εξαιρετικές ραδιοφωνικές σελίδες, όπως το «Θυμάμαι τότε», για τις ανάγκες του οποίου σάρωσε ολόκληρη τη ΒΔ Ελλάδα, συγκεντρώνοντας μαρτυρίες από εκατοντάδες ανθρώπους, σε μια πολύτιμη παρακαταθήκη μνήμης. Συνέδραμε έτσι στη διαμόρφωση της σύγχρονης ταυτότητας της ευρύτερης περιοχής.

Τα «Λαογραφικά» της, με την υψηλή εποπτεία του κορυφαίου ειδικού ακαδημαϊκού Λουκάτου, συνέβαλαν στη διατήρηση εθίμων, συνηθειών, τελετών και ό,τι, τέλος πάντων, συνθέτει και συγκαταλέγεται στις παραδόσεις ενός τόπου: της Κέρκυρας, των Ιονίων, της Ηπείρου.

Έγινε η ψυχή της εφημερίδας μας, της Ενημέρωσης για 20 χρόνια. Εξαιρετική ρεπόρτερ, με σπάνιο επικοινωνιακό χάρισμα, συμπληρωμένο από βαθιά καλλιέργεια, εμφάνιζε αρτιότητα δημοσιογραφικού λόγου σε συνδυασμό με την ακεραιότητα της προσωπικότητάς της. Δεκάδες χιλιάδες έντυπες λέξεις στην υπηρεσία της κοινωνίας, με έρευνα και τεκμηρίωση.

Στη Βιβή η Κέρκυρα χρωστά, μεταξύ άλλων, την απελευθέρωση της Παλαιόπολης. Ήταν η πρώτη που στοιχειοθέτησε τον δημόσιο χαρακτήρα και την ιστορική της αξία, προκαλώντας, με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κερκυραίων, έναν ωραίο αγώνα με ευτυχές τέλος.

Είναι ατελείωτες οι περιπτώσεις στις οποίες, με την πένα της, συνέβαλε στη διαχείριση, τη διευθέτηση και τη λύση κοινωνικών ζητημάτων. Πάντοτε με χαμηλό δημοσιογραφικό προφίλ και ασίγαστο πάθος για την αλήθεια και την προσφορά.

Θα μείνει για πάντα μία από μας, σε μια ζωή δημιουργική, πλούσια σε συναισθήματα και πάθη. Μια αρχετυπική φιγούρα της δημοσιογραφίας στα Ιόνια, το καλύτερο παράδειγμα για όλους τους επόμενους.»

Είχα την τύχη να γνωρίσω τη Βιβή και να συνεργαστώ μαζί της, κάποιες, λίγες φορές και πραγματικά δεν υπάρχουν λόγια για να αποτυπώσουν τον χαρακτήρα και το ήθος της Βιβής. Είχε, άλλωστε μια ιδιαίτερη σχέση και αγάπη για τις Αργυράδες αναδεικνύοντας με σοβαρότητα και συνέπεια στοιχεία της παράδοσης και του πολιτισμού.  

Ένας από τους ανθρώπους που συνεργάστηκε με τη Βιβή ο αγαπητός δημοσιογράφος, ανταποκριτής της ΕΡΤ Γιάννης Ανδριώτης γράφει για τη Βιβή (corfupress.com):

«Πολλές φορές στον κλάδο μας, όταν γράφουμε, χρησιμοποιούμε εκφράσεις που είτε αποτελούν δημοσιογραφικά κλισέ, είτε είναι απολύτως τυπικές. Ή, ακόμα και υπερβολικές, μόνο και μόνο για να προκαλέσουν εντύπωση ή να τραβήξουν την προσοχή.

Αυτό συμβαίνει και όταν γράφουμε για ανθρώπους που έφυγαν από τη ζωή – πόσο μάλλον για δημοσιογράφους, για συναδέλφους.

Όταν ένας άνθρωπος «φεύγει», η απώλεια χτυπά κυρίως τους δικούς του, για τους οποίους είναι πάντα μεγάλη. Δεν ισχύει πάντα όμως το ίδιο και για τους υπόλοιπους, καθώς το αποτύπωμα που μπορεί να έχει αφήσει ο εκλιπών είναι αρκετές φορές σαφώς περιορισμένο. Ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις, εμείς οι δημοσιογράφοι χρησιμοποιούμε συνήθως το ίδιο ακριβώς κλισέ: «Μεγάλη απώλεια…».

Για τη Βιβή Τρύφωνα δεν είναι κλισέ. Και αν με τη συνταξιοδότησή της πριν από μερικά χρόνια η δραστηριότητά της στον χώρο είχε περιοριστεί, το αποτύπωμα που έχει αφήσει στα κοινά της Κέρκυρας –και όχι μόνο– είναι πραγματικά μεγάλο, σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις αναμφίβολα ανεκτίμητο.

Η Βιβή αποτελούσε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της αλλαγής εποχής στη δημοσιογραφία της ελληνκής περιφέρειας, αρκετά πριν από το «big bang» της ιδιωτικής ραδιοτηλεόρασης. Οι παλαιότερες γενιές υπηρετούσαν μια περιορισμένη μορφή δημοσιογραφίας στην “επαρχία”, με την κύρια ενασχόλησή τους να εστιάζεται στις τοπικές εφημερίδες για κάλυψη μόνο των πολύ βασικών θεμάτων – και πολλές φορές ούτε καν αυτών. Οι εξαιρέσεις ήταν ελάχιστες.

Η Βιβή Τρύφωνα είχε ξεκινήσει από νεαρή ηλικία τη δεκαετία του ’80, αμέσως μετά τις σπουδές της, να δείχνει στον τόπο μας τι θα μπορούσε να σημαίνει «τοπική δημοσιογραφία». Τόσο για την τρέχουσα επικαιρότητα, όσο κυρίως για τον πολιτισμό και τη λαογραφία – αντικείμενα που τόσο πολύ αγαπούσε και που υπηρέτησε καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον δημοσιογράφο στην Κέρκυρα και σε ολόκληρη τη Βορειοδυτική Ελλάδα για τρεις δεκαετίες μέσα από τις συχνότητες της κρατικής Ραδιοφωνίας.

Έχοντας το επιπλέον προνόμιο της εξαιρετικής φωνής και άρθρωσης, η δουλειά της για πάρα πολλά χρόνια στον Σταθμό Κέρκυρας της ΕΡΤ (τότε Ραδιοφωνικός Σταθμός Βορειοδυτικής Ελλάδας), αποτελεί ακόμα και σήμερα ένα από τα πλέον πολύτιμα ακουστικά αρχεία της περιφέρειας και μάλλον το πιο σημαντικό ηχητικό αρχείο της περιοχής μας.

Εκατοντάδες μπομπίνες παραμένουν στο αρχείο της ΕΡΤ Κέρκυρας με σπάνια ντοκουμέντα: συνεντεύξεις σπουδαίων ανθρώπων, ιστορικές αναδρομές, αφιερώματα και δεκάδες αποστολές ακόμα και στο μικρότερο χωριό των Ιονίων και της Ηπείρου. Η Βιβή αναδείκνυε δράσεις και ανθρώπους που, αν δεν υπήρχαν αυτές οι καταγραφές, θα είχαν περάσει στη λήθη.

Οι άνθρωποι της ΕΡΤ Κέρκυρας καταφεύγουν συχνά εκεί είτε για να μεταδώσουν ένα παλαιό αφιέρωμα που είχε επιμεληθεί η Βιβή, είτε για να χρησιμοποιήσουν αποσπάσματα από κάποια από τις συνεντεύξεις με σπουδαίους Επτανήσιους από τις δεκάδες που είχε κάνει.

Δεν ήταν όμως μόνο άνθρωπος του ραδιοφώνου. Εξαιρετική «πένα», υπήρξε για δεκαετίες ένας από τους στυλοβάτες της εφημερίδας «Ενημέρωση». Ειδικά στις δύσκολες εποχές για τις τοπικές εφημερίδες, τη δεκαετία του ’80 και τις αρχές του ’90, η Βιβή μαζί με τον Γιώργο Κατσαΐτη κατόρθωσαν να «τρέχουν» ένα φύλλο το οποίο είχε να προσφέρει πολύ περισσότερα ακόμα και από μεγάλες εφημερίδες της επαρχίας με πολλαπλάσιο προσωπικό.

Φυσικά, η Βιβή έκανε το πέρασμά της και από την τοπική τηλεόραση και γενικότερα από αρκετά μέσα της Κέρκυρας, έχοντας κατακτήσει τον απόλυτο σεβασμό τόσο στον κλάδο μας όσο και στην τοπική κοινωνία για την αξία και τις ικανότητές της.

Η Βιβή «έφυγε» σήμερα το πρωί μετά από μια άνιση μάχη με τον καρκίνο, μια μάχη που έδινε με υπερηφάνεια για αρκετά χρόνια. Στην περίπτωσή της, το κλισέ που χρησιμοποιούμε εμείς οι δημοσιογράφοι, ότι «αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό», δεν είναι κλισέ… Είναι η πραγματικότητα.

Σε πιο προσωπικό τόνο, έχοντας συνεργαστεί κυρίως στην Ενημέρωση για πολλά χρόνια με τη Βιβή, έχω να θυμάμαι μόνο τα καλύτερα τόσο από τη δουλειά όσο και από την διαπροσωπική μας σχέση. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μία δουλειά με τεράστιο άγχος, πιεστικούς χρόνους, δύσκολες συνθήκες, όπου οι τόνοι μεταξύ στενών συνεργατών μπορούν εύκολα να “χτυπήσουν κόκκινο”, δεν θυμάμαι να είχα συγκρουστεί ποτέ μαζί της, χωρίς να σημαίνει αυτό ότι δεν υπήρχαν διαφωνίες ή τριβές. Είχε όμως έναν σπάνιο τρόπο να μπορεί να κουβεντιάζει, να ανταλλάσσει απόψεις, να ακούει, να προτείνει και να συμβουλεύει.

Καλό ταξίδι…»

Δήλωση Δημάρχου Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων, Στέφανου Πουλημένου, για τον θάνατο της Βιβής Τρύφωνα

«Με θλίψη αποχαιρετούμε τη Βιβή Τρύφωνα, μια δημοσιογράφο που τίμησε την Κέρκυρα με την παρουσία και το ήθος της για περισσότερα από σαράντα χρόνια.

Η Βιβή υπηρέτησε την ενημέρωση με ακεραιότητα, τόσο στην ΕΡΑ Κέρκυρας όσο και στην εφημερίδα “Ενημέρωση”, αφήνοντας πίσω της σημαντικό έργο για τη λαογραφία και την ανάδειξη της ιδιαίτερης ταυτότητας του τόπου μας.

Με την έγκριτη πένα της και το ασίγαστο πάθος της για την αλήθεια, συνέβαλε ουσιαστικά στην ανάδειξη και λύση πολλών κοινωνικών ζητημάτων, παραμένοντας πάντα στην υπηρεσία του πολίτη.

Υπήρξε ένας άνθρωπος με βαθιά καλλιέργεια, σπάνιο επικοινωνιακό χάρισμα και αληθινή προσφορά στο κοινωνικό σύνολο.

Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια  στην οικογένεια της.»

Η νεκρώσιμη ακολουθία θα τελεστεί την Κυριακή στις τρεις μετά το μεσημέρι στο Νησάκι.