ΔΕΙ ΔΗ

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

Από αρχαιοτάτων. Τάδε έφη Δημοσθένης: «Δει δη χρημάτων, ώ άνδρες Αθηναίοι, και άνευ τούτων ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων». Δηλαδή χρειάζονται χρήματα, και χωρίς αυτά τίποτα από όσα πρέπει να γίνουν δεν μπορούν να γίνουν.

- Κι άμα δεν υπάρχουν τα μπικικίνια;

- Βολεύεσαι όπως μπορείς. Στην ανάγκη πουλείς και τ’ ασημικά. Δε μας τόπε κείνος κει ο ταύρος με τα μνημόνια; Ξεχνάς;

- Έχεις ασημικά;

- Έχω, πως δεν έχω.

- Για πες ένα.

- Το Βίδο, παραδείγματος χάριν. Το πουλείς και ξελασπώνεις.

- Και τι θα τα κάνεις τα όβολα;

- Στα σκουπίδια.

- Θα τα ρίξεις;

- Θα τα ρίξω… Θα τα μαζώξω και θα τα κουβαλήσω. Για να μη βρωμάμε.

- Και μετά δε θα βρωμάμε;

- Εσύ τι λες;

- Εγώ λέω που και πάλι θα βρωμάμε. Θα μας τα φάει η ιδιωτικιά πρωτοβουλία που δεν αφήνει ρόποδο.

- Σου λέω που θα νετάρουμε μια τση μιας. Δε πιστεύεις;

- Κι άμα σώσουνε τα όβολα τι άλλο θα πουλήσεις; Το Μπρουζάδο;

- Είναι μικρό.

- Το Λαζαρέτο;

- Είναι τόπος ιστορικής μνήμης.

- Και το Βίδο δεν είναι;

- Παλαιότερα. Το Λαζαρέτο προσφάτως.

- Θα σου σώσουνε να κάμεις και το Φοίνικα;

- Για να κάμω τα πάντα όλα θα πρέπει να πουλήσω όλην την νήσον. Μαζί με τσι κατοίκοι. Το είχε πει και η Μέρκελ.

- Όχι η ίδια. Το περιοδικό που μας άσκωνε και το δάχτυλο.

- Κι όλ’ αυτά για τα όβολα; Για τα τάλαρα; Τόσα δε μαζώνουμε από τη μονοκαλλιέργεια; Με το σταγονόμετρο μας τα δίνουνε πίσω; Τι τα κάνουνε;

- Έχουνε υποχρεώσεις.

- Ανάθεμα τα τάλαρα.

- Υπάρχει ενδιαφερόμενος να το πάρει;

- Για ν’ ανοίξει η κουβέντα όλο και κάποιος θα υπάρχει. Καμιά ΜΚΟ ημπορεί.

- Μπα; Ανύπαντρος προξενητής για ούζο του χαλεύει;

- Δει δη…