Θοδωρής Μαυρίδης

▸ Απεργιακό «φρένο», κάλεσμα συμμετοχής στις ηλεκτρονικές εκλογές αιρετών

Τις προηγούμενες ημέρες πραγματοποιήθηκαν γενικές συνελεύσεις σε όλη τη χώρα στην εκπαίδευση, μπροστά στην ολομέλεια προέδρων της ΔΟΕ σήμερα, Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου. Το μεγάλο διακύβευμα είναι το αγωνιστικό πρόγραμμα δράσης, με πρόταση ψηφισμένη από την 95^η Γενική Συνέλευση αντιπροσώπων της ΔΟΕ για έναρξη πρώτης κλαδικής απεργίας στις 30 Σεπτέμβρη. Οι συνελεύσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν μέσα σε περιβάλλον πρωτοφανούς όξυνσης των προβλημάτων.

Κι ενώ οι συνελεύσεις αποφασίστηκαν τον Ιούνιο στο συνέδριο της Ομοσπονδίας, το ΔΣ της ΔΟΕ δεν δημοσιοποίησε την απόφαση παρά μόνο τον Σεπτέμβρη. Τακτική αναμενόμενη από τις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού σε ΔΟΕ κι ΟΛΜΕ. Άλλωστε, έχουν αναλάβει τον ρόλο του δούρειου ίππου, ώστε να καμφθεί κάθε αντίσταση σε όλα τα μέτωπα. Το θέμα είναι ότι την ίδια τακτική ακολούθησε και η ΑΣΕ/ΠΑΜΕ. Δεν εξέδωσε ούτε καν κάλεσμα για μαζική συμμετοχή στις γενικές συνελεύσεις. Στην πρόταση που διακίνησε, έθεσε ως προϋπόθεση για την απεργία τη συμμετοχή και της ΟΛΜΕ, αλλά στην ΟΛΜΕ ψήφισε συνέλευση προέδρων για 3 Οκτώβρη, δηλαδή μετά τις 30/9 που είναι η πρόταση για απεργία! Κανονικός εμπαιγμός του κόσμου του αγώνα!

Κι ενώ αυτή τη γραμμή ακολουθεί στον αγωνιστικό σχεδιασμό, ανακοίνωσε «κωλοτούμπα» μεγατόνων με το κατέβασμα ψηφοδελτίων στις ηλεκτρονικές εκλογές αιρετών σε ΚΥΣΠΕ/ΚΥΣΔΕ, ΑΠΥΣΠΕ/ΑΠΥΣΔΕ, ΠΥΣΠΕ/ΠΥΣΔΕ. Με τη στάση της αυτή ξεπλένει κυριολεκτικά τον κυβερνητικό συνδικαλισμό των ΔΑΚΕ/ΔΗΣΥ-ΠΕΚ/ΔΙΚΤΥΟ-ΣΥΝΕΚ, τον οποίο κατήγγειλε, όπως και οι Παρεμβάσεις, για τη συμμετοχή του από το 2022 και μετά, για την προώθηση του νόμου Χατζηδάκη, για διάλυση των σωματείων και για εκλογές – παρωδία.

Με αστεία επιχειρήματα, όπως «μας το ζητάει ο κόσμος», «να σπάσουμε το 5-0 στα υπηρεσιακά συμβούλια», «δε θα αφήσουμε καμία θέση», υπερασπίζεται την κυβίστηση. Πλέον δεν κάνει δουλειά μόνο για να ψηφιστεί, αλλά για να πείσει τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς που απείχαν από τις ηλεκτρονικές εκλογές, με επιλογή προστασίας των σωματείων και των μαζικών διαδικασιών, τώρα να συμμετέχουν. Νομιμοποιεί με τη στάση της όχι μόνο την ηλεκτρονική κάλπη, αλλά και τις εκλογές – παρωδία. Γιατί συνεχίζουν να ισχύουν όλα όσα το εκπαιδευτικό κίνημα, πάνω από 60 ΣΕΠΕ κι ΕΛΜΕ, κατήγγειλαν ως τώρα, για διαβλητότητα, αδιαφάνεια, αδυναμία ελέγχου ταυτοπροσωπίας, μυστικότητας της ψηφοφορίας, δυνατότητες εκβιασμών κλπ.

Το πιο σημαντικό, ότι νομιμοποιεί τις ηλεκτρονικές διαδικασίες, σημαντικό κομμάτι του νόμου Χατζηδάκη και διευκολύνει τη διακηρυγμένη πρόθεση των κυβερνητικών παρατάξεων να διευρύνουν τις υβριδικές εκλογές στα σωματεία, ειδικά στην επαρχία που έχουν πλειοψηφία, δίνοντας φυσικά το βάρος στην ηλεκτρονική κάλπη, στο όνομα της αύξησης της συμμετοχής. Και ήδη, εμφανίστηκαν οι προτάσεις για υβριδικές γενικές συνελεύσεις και συνδικαλιστικά συνέδρια, όπως ακριβώς επιτάσσει ο νόμος Χατζηδάκη.

Ειδικά για την ΑΣΕ/ΠΑΜΕ γίνεται φανερό ότι η στάση αυτή δεν αποτελεί μια μεμονωμένη επιλογή αλλά έρχεται να επικυρώσει τη συνολική της επιλογή να μην υπάρξουν αγώνες σύγκρουσης, αλλά επανάληψη του καθιερωμένου ημερολογίου, μιας – ίσως – πανεργατικής απεργίας και – ίσως – κάποιων κλαδικών, χωρίς συνέχεια, ώστε να μη δημιουργούν πολιτικούς τριγμούς στην κυβέρνηση και να απειλούν τη συστημική σταθερότητα, δηλαδή χωρίς τις βασικές προϋποθέσεις για ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής.

Οι ευθύνες της ΑΣΕ/ΠΑΜΕ και όσων ρευμάτων συμμετέχουν στις εκλογές αυτές είναι πολύ μεγάλες.

Οι Παρεμβάσεις σε Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση δεν συμμετέχουν στην ηλεκτρονική κάλπη. Μεμονωμένες επιλογές δεν εκπροσωπούν το όλον των Παρεμβάσεων. Το ριζοσπαστικό, αντικαπιταλιστικό ρεύμα στην εκπαίδευση και τις Παρεμβάσεις δίνει με αποφασιστικότητα τη μάχη να γίνουν γενικές συνελεύσεις, να πάρουν αγωνιστικές αποφάσεις και να προχωρήσουν σε υλοποίηση ενός αγωνιστικού σχεδιασμού με μαζικό εργαλείο τον συντονισμό των σωματείων, τις επιτροπές αγώνα, τις ίδιες τις συνελεύσεις.

Και φυσικά, δίνει με μεγάλη αυτοπεποίθηση τη μάχη της αποχής από τις ηλεκτρονικές εκλογές, με εμπιστοσύνη στον κόσμο του αγώνα που γνωρίζει καλά ότι το διακύβευμα της ύπαρξης σωματείων και των μαζικών διαδικασιών είναι όρος για να υπάρξουν και αγώνες και πολύ περισσότερο νικηφόροι αγώνες.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε 26-27 Σεπτεμβρίου - prin.gr