Η επόμενη μέρα της 21ης Μάη απλώς επιβεβαίωσε αυτό που όλοι ξέρουμε και κανείς δεν διορθώνει:
η πόλη συνεχίζει να λειτουργεί χωρίς τα απολύτως στοιχειώδη.
Δημόσιοι χώροι υγιεινής; Ανύπαρκτοι.
Δεκαετίες το ίδιο πρόβλημα, δυόμιση χρόνια τώρα ούτε καν μια σοβαρή προσπάθεια σχεδιασμού από τους «Εξαρχής» — εκτός αν υπάρχει κάποιο “μυστικό master plan” που θα εμφανιστεί προεκλογικά σαν θαύμα.
Το αποτέλεσμα; Τα δέντρα και οι γωνιές της πόλης να πληρώνουν τον λογαριασμό της ανυπαρξίας.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, μόλις κλείσουν τα ΚΥΕ, η πόλη βυθίζεται στο σκοτάδι. Όχι μεταφορικά — κυριολεκτικά. Δρόμοι χωρίς επαρκή φωτισμό, λες και ο δημόσιος χώρος υπάρχει μόνο όσο δουλεύουν τα μαγαζιά. Ούτε τα αυτονόητα.
Κατά τα άλλα, προς τα έξω όλα άψογα: χαμόγελα, βιτρίνα, “εικόνα”.
Μόνο που μια πόλη δεν κρίνεται από το πόσο ωραία φαίνεται — αλλά από το αν μπορείς να τη ζήσεις χωρίς να ψάχνεις τουαλέτα ή φακό.

Στη Χώρα των Φαιάκων