Κραυγή αγωνίας του αγωνιστή – Διευθυντή Γιώργου Ραιδεστινού για τη νέα καθαίρεση

Συγκλονίζει η παρακάτω ανάρτηση του αγωνιστή – Διευθυντή του ΕΠΑΛ Κάτω Κορακιάνας Γιώργου Ραιδεστινού για τη νέα καθαίρεση. Γράφει χαρακτηριστικά μεταξύ άλλων: : «Ακόμα μια φορά καθαιρούμαι από Διευθυντής  του ΕΠΑΛ Κάτω Κορακιάνας. Γιατί άσκησα το συνταγματικό μου δικαίωμα και συμμετείχα στη ΝΟΜΙΜΗ απεργία που έχει προκηρυχθεί. Γιατί δεν συμμετείχα στην αξιολόγηση-υποκρισία που επιχειρεί να κατηγοριοποιεί σχολεία και θέτει σε ομηρία εκπαιδευτικούς. Γιατί δεν έγινα απεργοσπάστης όπως θα ήθελαν. Γιατί δεν μπήκα σε μια αίθουσα να κάνω ότι αξιολογώ όπως μου πρότειναν πολλοί, αφού "έλα μωρέ Γιώργο, έτσι κάνουν οι περισσότεροι".»

Και συνεχίζει: «Μαζεύω σιγά σιγά τα πράγματά μου από το γραφείο μου και σκέφτομαι τα 37 χρόνια που διδάσκω σε δημόσια σχολεία. Πόσες χαρές, πόσες αγωνίες! Πόσες νίκες και πόσες ήττες! Πόσα χαμόγελα παιδιών που τώρα έχουν γίνει γυναίκες και άντρες, είναι το μέλλον της χώρας μας και είναι η μεγάλη ανταμοιβή μας!! Αλλά και πόσα πράγματα που θα μου άρεσε να συνεχίσω... Δεν προλάβαμε φέτος να μαζέψουμε τις ελιές και να φτιάξουμε το λάδι του σχολείου. Φέτος υπολόγιζα ότι θα πετούσαν ψηλά οι αετοί που θα φτιάχναμε. Θα πετούσαν ψηλά κουβαλώντας τα όνειρα των παιδιών μακριά από τις σκοπιμότητες, την υποκρισία και τη βία κάθε εξουσίας.

Είμαι σίγουρος όμως ότι οι μαθητές μας θα φτιάξουν τους δικούς τους αετούς. Με καθαρά χέρια και ακόμα πιο καθαρά μυαλά θα βάλουν τα όνειρά τους στους αετούς τους και θα πετάξουν στα σκουπίδια όσους θέλουν να τους μαθαίνουν να σκύβουν το κεφάλι. Είμαι σίγουρος ότι θα πλύνουν τις λέξεις και θα τους δώσουν πάλι το νόημα και την αξία που τους πρέπει, γιατί τις πιάσαν χέρια βρώμικα.

Μαυρίζει ο ουρανός και πρέπει να συνεχίσω να μαζεύω τα πράγματα μου πριν με πιάσει η βροχή που έρχεται...πολύ καλό επάγγελμα διάλεξα. Κρίμα που αν συνεχίσουν αυτές οι πολιτικές, σε μερικά χρόνια δεν θα βρίσκουμε δασκάλους..»

Το ιστορικό:

Να θυμίσουμε ότι τον Φλεβάρη του 2025 δύο Διευθυντές και δύο  Υποδιευθύντριες σχολείων στην Κέρκυρα με διαπιστωτικές πράξεις του ΔΔΕ Κέρκυρας καθαιρέθηκαν αυθαίρετα, παράνομα και αντισυνταγματικά από τα καθήκοντά τους και τις θέσεις ευθύνης τους, επειδή συμμετείχαν στην ΝΟΜΙΜΑ προκηρυγμένη Απεργία-Αποχή και δεν δέχτηκαν να αξιολογήσουν. Πρόκειται για τους Διευθυντές του Γυμνασίου Αμφιπαγιτών – Έλενας Κοσκινά, του ΕΠΑΛ Κάτω Κορακιάνας – Γιώργου Ραιδεστινού, καθώς και των Υποδιευθυντριών του 4ου ΓΕΛ – Χριστίνας Παπαβλασσοπούλου και του Γυμνασίου με Λ.Τ. Κασσιώπης – Ελπίδας Κληρονόμου.

Στη συνέχεια την προσωρινή ανάκληση της απόφασης καθαίρεσης,  δύο Διευθυντών και δύο Υποδιευθυντών σχολικών μονάδων, του ΔΔΕ Κέρκυρας κ. Αλαμάνου, διέταξε το Διοικητικό Εφετείο Ιωαννίνων,

Αναλυτικά η ανάρτηση του Γ. Ραιδεστινού:

"Καλημέρα κύριε Ραιδεστινέ. Καλή χρονιά....λυπάμαι αλλά πρέπει να περάσετε από τη Διεύθυνση να παραλάβετε την καθαίρεσή σας." Παύση...

Εγώ που περίμενα ότι θα μου έλεγαν ότι ήρθε επιτέλους ο γυμναστής που περιμένουν πώς και πώς οι μαθητές μου και αισθάνονται παραμελημένοι αφού δεν μπόρεσαν να συμμετάσχουν στους σχολικούς αγώνες, που περίμενα ότι θα μου στείλουν επιτέλους Γεωπόνο για να μην υπάρχει κενό στο πτυχίο που θα πάρουν, που περιμένω να μου στείλουν φιλόλογο για τη Ζώνη Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας αφού έχω μαθητές με δραματικές ελλείψεις στη γλώσσα...

Ακόμα μια φορά καθαιρούμαι από Διευθυντής  του ΕΠΑΛ Κάτω Κορακιάνας. Γιατί άσκησα το συνταγματικό μου δικαίωμα και συμμετείχα στη ΝΟΜΙΜΗ απεργία που έχει προκηρυχθεί. Γιατί δεν συμμετείχα στην αξιολόγηση-υποκρισία που επιχειρεί να κατηγοριοποιεί σχολεία και θέτει σε ομηρία εκπαιδευτικούς. Γιατί δεν έγινα απεργοσπάστης όπως θα ήθελαν. Γιατί δεν μπήκα σε μια αίθουσα να κάνω ότι αξιολογώ όπως μου πρότειναν πολλοί, αφού "έλα μωρέ Γιώργο, έτσι κάνουν οι περισσότεροι".

Είμαι ο τελευταίος που παίρνει πάλι το χαρτί καθαίρεσης από τους 4 εκπαιδευτικούς της Κέρκυρας που είχαμε καθαιρεθεί πέρσι λόγω συμμετοχής μας στην ΑΠΕΡΓΙΑ,  επιστρέψαμε στις θέσεις μας με προσωρινή δικαστική εντολή για τις ανάγκες των σχολείων και τώρα, στη μέση της σχολικής χρονιάς, το δικαστήριο μας καθαιρεί πάλι αν και η δίκη θα γίνει το Μάιο.

Την ώρα που λείπουν ακόμα χιλιάδες καθηγητές και  οι μαθητές χάνουν ακόμα μαθήματα, το πρόβλημα για τη δικαιοσύνη είμαστε εμείς οι 4 που κάναμε απεργία!!

Μαζεύω σιγά σιγά τα πράγματά μου από το γραφείο μου και σκέφτομαι τα 37 χρόνια που διδάσκω σε δημόσια σχολεία. Πόσες χαρές, πόσες αγωνίες! Πόσες νίκες και πόσες ήττες! Πόσα χαμόγελα παιδιών που τώρα έχουν γίνει γυναίκες και άντρες, είναι το μέλλον της χώρας μας και είναι η μεγάλη ανταμοιβή μας!! Αλλά και πόσα πράγματα που θα μου άρεσε να συνεχίσω... Δεν προλάβαμε φέτος να μαζέψουμε τις ελιές και να φτιάξουμε το λάδι του σχολείου. Φέτος υπολόγιζα ότι θα πετούσαν ψηλά οι αετοί που θα φτιάχναμε. Θα πετούσαν ψηλά κουβαλώντας τα όνειρα των παιδιών μακριά από τις σκοπιμότητες, την υποκρισία και τη β’ια κάθε εξουσίας.

Είμαι σίγουρος όμως ότι οι μαθητές μας θα φτιάξουν τους δικούς τους αετούς. Με καθαρά χέρια και ακόμα πιο καθαρά μυαλά θα βάλουν τα όνειρά τους στους αετούς τους και θα πετάξουν στα σκουπίδια όσους θέλουν να τους μαθαίνουν να σκύβουν το κεφάλι. Είμαι σίγουρος ότι θα πλύνουν τις λέξεις και θα τους δώσουν πάλι το νόημα και την αξία που τους πρέπει, γιατί τις πιάσαν χέρια βρώμικα.

Μαυρίζει ο ουρανός και πρέπει να συνεχίσω να μαζεύω τα πράγματα μου πριν με πιάσει η βροχή που έρχεται...πολύ καλό επάγγελμα διάλεξα. Κρίμα που αν συνεχίσουν αυτές οι πολιτικές, σε μερικά χρόνια δεν θα βρίσκουμε δασκάλους..