Του Γιώργου Κ. Καββαδία

Η κατάσταση του οδικού δικτύου στη Κέρκυρα – και ειδικά στη Νότια Κέρκυρα – δεν είναι απλώς προβληματική. Είναι επικίνδυνη. Είναι προσβλητική για τους κατοίκους. Είναι ντροπιαστική για μια περιοχή που κάθε καλοκαίρι υποδέχεται σχεδόν ένα εκατομμύριο επισκέπτες και στηρίζει σε μεγάλο βαθμό την τοπική και την οικονομία της χώρας.

Κι όμως, οι δρόμοι θυμίζουν εγκαταλειμμένο επαρχιακό δίκτυο άλλων δεκαετιών: στενοί, χωρίς διαγραμμίσεις, με άσφαλτο κακής ποιότητας, λακκούβες που ανοίγουν και μένουν για εβδομάδες, καθιζήσεις που «μπαλώνονται» πρόχειρα. Σε πολλά σημεία, δύο αυτοκίνητα μετά βίας χωρούν να περάσουν, ενώ η απουσία φωτισμού και σήμανσης μετατρέπει τη νυχτερινή οδήγηση σε ρίσκο.

Οι κάτοικοι της Νότιας Κέρκυρας, μέσω σελίδων κοινωνικής δικτύωσης, προχωρούν σε κάλεσμα διαμαρτυρίας για την κατάσταση του οδικού δικτύου στην περιοχή.

Σύμφωνα με την ανακοίνωσή τους, την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου στις 11:00 το πρωί θα πραγματοποιήσουν παράσταση διαμαρτυρίας έξω από την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, εκφράζοντας την αγανάκτησή τους για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά στις μετακινήσεις τους.

Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά στο κάλεσμά τους: «Τρίτη 24 Φεβρουαρίου, ώρα 11:00 στην Περιφέρεια, να διαμαρτυρηθούμε για το οδικό δίκτυο! Όλοι μαζί μπορούμε! Καμία ανοχή!». Οι διοργανωτές καλούν τους πολίτες να δώσουν δυναμικό «παρών», διεκδικώντας άμεσες παρεμβάσεις και ουσιαστικές λύσεις για τη βελτίωση της οδικής ασφάλειας στη Νότια Κέρκυρα.

Η στατιστική που σοκάρει – και δεν κινητοποιεί

Σύμφωνα με μελέτη της Εγνατία Οδός Α.Ε., στα νησιά του Ιονίου καταγράφονται 455 επικίνδυνα σημεία, εκ των οποίων 117 στην Κέρκυρα. Οι αριθμοί αυτοί δεν είναι απλές γραμμές σε μια τεχνική έκθεση· είναι σημεία όπου έχουν σημειωθεί ατυχήματα ή όπου είναι θέμα χρόνου να συμβεί το επόμενο.

Κι όμως, αντί για ολοκληρωμένο σχεδιασμό, βλέπουμε αποσπασματικές παρεμβάσεις, εργολαβίες «μπαλώματος» και διαρκείς μεταθέσεις ευθυνών.

Τουρισμός χωρίς υποδομές

Η αντίφαση είναι κραυγαλέα. Το νησί διαφημίζεται διεθνώς ως κορυφαίος προορισμός, επενδύει σε ξενοδοχειακές μονάδες και βραχυχρόνιες μισθώσεις, αλλά οι βασικές υποδομές παραμένουν στο περιθώριο. Το καλοκαίρι, χιλιάδες ενοικιαζόμενα οχήματα, μηχανάκια και γουρούνες επιβαρύνουν ένα ήδη κουρασμένο δίκτυο.

Το αποτέλεσμα; Αυξημένα τροχαία, φθορές σε οχήματα, ταλαιπωρία για κατοίκους και επισκέπτες, αρνητική εικόνα για τον τόπο. Η οδική ασφάλεια δεν είναι «πολυτέλεια»· είναι θεμελιώδες δικαίωμα.

Ευθύνες χωρίς τέλος

Η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, οι αρμόδιες τεχνικές υπηρεσίες, η κεντρική διοίκηση – όλοι δηλώνουν επίγνωση του προβλήματος. Οι υποσχέσεις επαναλαμβάνονται, οι εξαγγελίες ανακυκλώνονται, αλλά η καθημερινότητα των πολιτών δεν αλλάζει.

Πού βρίσκεται ο μακροπρόθεσμος σχεδιασμός;
Πού είναι η ιεράρχηση των παρεμβάσεων;
Πού κατευθύνονται οι πόροι;

Δεν αρκεί να «κλείνουμε» πρόχειρα μια λακκούβα πριν την τουριστική σεζόν. Χρειάζεται συνολική ανακατασκευή τμημάτων του δικτύου, σύγχρονες προδιαγραφές ασφάλειας, σωστή αποστράγγιση, τακτική συντήρηση και διαφάνεια στη διαχείριση των έργων.

Η κοινωνική πίεση ως μοχλός αλλαγής

Η κινητοποίηση των κατοίκων της Νότιας Κέρκυρας δεν είναι μια ακόμη διαμαρτυρία ρουτίνας. Είναι κραυγή αγωνίας. Όταν η καθημερινή μετακίνηση προς τη δουλειά, το σχολείο ή το νοσοκομείο γίνεται επικίνδυνη διαδρομή, τότε η ανοχή τελειώνει.

Η τοπική κοινωνία δε ζητά θαύματα. Ζητά τα αυτονόητα:

• Ασφαλείς δρόμους
• Συστηματική συντήρηση
• Διαφάνεια στα έργα
• Ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα παρεμβάσεων

Η Κέρκυρα δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στην ομορφιά της. Οι υποδομές είναι ο καθρέφτης του σεβασμού προς τους πολίτες της.

Αν δεν υπάρξει άμεση και ουσιαστική παρέμβαση, το πρόβλημα δεν θα είναι μόνο η φθορά των δρόμων – αλλά η φθορά της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους θεσμούς. Και αυτή, όταν χαθεί, δεν «μπαλώνεται» τόσο εύκολα όσο μια λακκούβα.