JA Purity IV JA Purity IV
  • Αρχική
  • Επικαιρότητα
  • Εκπαίδευση
  • Διεθνή
  • Ιστορία
  • Πολιτισμός
  • Επιστήμη - Θεωρία - Ιδεολογία
  • Αθλητικά
  • Κοινωνικά
  • Κέρκυρα
    • Περιφ. Ιονίων Νήσων
  • Ποιοι Είμαστε
JA Purity IV JA Purity IV
  • Αρχική
  • Επικαιρότητα
  • Εκπαίδευση
  • Διεθνή
  • Ιστορία
  • Πολιτισμός
  • Επιστήμη - Θεωρία - Ιδεολογία
  • Αθλητικά
  • Κοινωνικά
  • Κέρκυρα
    • Περιφ. Ιονίων Νήσων
  • Ποιοι Είμαστε
Η σκοτεινή πλευρά της επταετίας: 247 υποθέσεις θανάτων στο φως - Το προσκλητήριο των 88 νεκρών!

11-17-2026 13:14
Ιστορία

Η σκοτεινή πλευρά της επταετίας: 247 υποθέσεις θανάτων στο φως - Το προσκλητήριο των 88 νεκρών!
Ο Κερκυραίος Πέτρος Βλάσσης, τελευταίος εν ζωή από όσους κατέθεσαν στο Συμβούλιο της Ευρώπης το 1969 μιλά για τα βασανιστήρια της Χούντας

11-17-2026 12:46
Κέρκυρα

Ο Κερκυραίος Πέτρος Βλάσσης, τελευταίος εν ζωή από όσους κατέθεσαν στο Συμβούλιο της Ευρώπης το 1969 μιλά για τα βασανιστήρια της Χούντας
Οι νεκροί μετά

11-17-2026 11:16
Ιστορία

Οι νεκροί μετά
Οι άγνωστοι νεκροί του Πολυτεχνείου

11-17-2026 11:14
Ιστορία

Οι άγνωστοι νεκροί του Πολυτεχνείου
ΠΕΣΕΚ: Κάτω τα χέρια από το ΣΕΠΕ «Η Αθηνά»! Αγωγές 55.000 ευρώ κατά συνδικαλιστών και εκπαιδευτικών – Όλοι στα δικαστήρια στις 19 Νοέμβρη!

11-17-2026 11:08
Εκπαίδευση

ΠΕΣΕΚ: Κάτω τα χέρια από το ΣΕΠΕ «Η Αθηνά»! Αγωγές 55.000 ευρώ κατά συνδικαλιστών και εκπαιδευτικών – Όλοι στα δικαστήρια στις 19 Νοέμβρη!
Κατηγορία: Κέρκυρα
17 Νοεμβρίου 2026

Ο Κερκυραίος Πέτρος Βλάσσης, τελευταίος εν ζωή από όσους κατέθεσαν στο Συμβούλιο της Ευρώπης το 1969 μιλά για τα βασανιστήρια της Χούντας

Τα βασανιστήρια της Χούντας: Ο Πέτρος Βλάσσης, τελευταίος εν ζωή από όσους κατέθεσαν στο Συμβούλιο της Ευρώπης το 1969, μιλάει στο in

Ο Πέτρος Βλάσσης, ο τελευταίος εν ζωή από όσους κατέθεσαν στο Συμβούλιο της Ευρώπης το 1969, μιλάει στο in για την άγνωστη ιστορία πίσω από τις φωτογραφίες αναπαράστασης των βασανιστηρίων, την κινηματογραφική φυγάδευσή του από την Ελλάδα και την απογοήτευσή του από την πορεία της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας.

Βαγγέλης Γεωργίου
ΣυνέντευξηΒαγγέλης Γεωργίου -  in.gr 

«Επέδειξαν εμπάθεια και μικρότητα. Έκαναν δημαγωγία και όχι έρευνα». Αυτό θα δήλωνε, μεταξύ άλλων, ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας στις 12 Δεκεμβρίου 1969, εκφράζοντας την οργή του για τη στάση του Συμβουλίου της Ευρώπης που κατηγορούσε τη Χούντα για βασανισμούς. Ατυχώς για τον ίδιο, οι καταγγελίες για τα βασανιστήρια στην οδό Μπουμπουλίνας δεν στηρίζονταν μόνο σε μαρτυρίες: Ο νεαρός Πέτρος Βλάσσης είχε ήδη δείξει τα σημάδια των βασανιστηρίων στο σώμα του σε ξένους εκπροσώπους, προτού καταθέσει στο Στρασβούργο.

Μετά την 21η Απριλίου, το καθεστώς είχε μπει στο στόχαστρο της Δανίας, της Νορβηγίας, της Σουηδίας και της Ολλανδίας μέσω του Συμβουλίου της Ευρώπης, το οποίο ερευνούσε όλο και περισσότερο αρχικά καταγγελίες για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στη συνέχεια ειδικότερα για βασανιστήρια. Στη συνέχεια, κίνησαν διαδικασίες αποβολής της Ελλάδας από το Συμβούλιο, κάτι που προκάλεσε την οργή του υπουργού Εξωτερικών της Χούντας, Παναγιώτη Πιπινέλη.

«Αντί να εργάζονται για να ενισχύσουν την ενότητα της Ευρώπης, οι χώρες αυτές εξαπολύουν θρησκευτικό πόλεμο εν ονόματι μιας δημοκρατικής ορθοδοξίας», έλεγε θυμωμένα ο Πιπινέλης, ο οποίος υπήρξε πρωτοκλασάτο στέλεχος προηγούμενων κυβερνήσεων. Έτσι, στις 12 Δεκεμβρίου 1969, η Ελλάδα αποχώρησε πρώτη από το Συμβούλιο για να προλάβει τα χειρότερα.

Νέος Κόσμος (13.12.1969)

Στην εξέλιξη αυτή συνέβαλαν καθοριστικά οι Περικλής Κοροβέσης, Γιάννης Λελούδας, Κίττυ Αρσένη, Γεώργιος Μυλωνάς και Πέτρος Βλάσσης, οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, παρέχοντας μαρτυρίες για τα βασανιστήρια που είχαν υποστεί.

Σημειώνεται ότι για μάρτυρες που βρίσκονταν ακόμη στην Ελλάδα, η μετάβαση στο εξωτερικό μπορούσε να αποδειχθεί εξαιρετικά επικίνδυνη, θέτοντας μάλιστα σε κίνδυνο και το στενό τους περιβάλλον. Στην περίπτωση του κ. Βλάσση απαιτήθηκε μια μυστική επιχείρηση φυγάδευσης, με κίνδυνο τόσο για τον ίδιο όσο και για όσους τον βοήθησαν.

Για να φτάσει, λοιπόν, από την Αθήνα στο Στρασβούργο, ο κ. Βλάσσης θα περνούσε δια πυρός και σιδήρου, όπως αποτυπώνεται και από τον ίδιο στη δεύτερη έκδοση του βιβλίου του «Διαδρομές ζωής: Πολιτική και πολιτικοί» (εκδόσεις Έψιλον).

Για να διαφωτίσουν μάλιστα τους Ευρωπαίους και όλο τον κόσμο, οι Βλάσσης και Κοροβέσης δημιούργησαν και διέδωσαν φωτογραφικό υλικό αναπαράστασης των βασανιστηρίων για πρώτη φορά.

Το in μίλησε με τον Πέτρο Βλάσση για τη δημιουργία των φωτογραφιών και δημοσιεύει τα φωτογραφικά ντοκουμέντα με την ευγενική άδεια των Αρχείων Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ), όπου και φυλάσσεται το αρχείο του κ. Βλάσση.

Πηγή: Αρχείο Πέτρου Βλάσση. ΑΣΚΙ/ΕΜΙΑΝ

Αρχικά, μπορείτε να μας πείτε αυτές οι φωτογραφίες από πού προέρχονται; Πώς έγινε η αναπαράσταση; Από ποιους;

Ναι, την απόφαση την πήραμε εγώ, ο Κοροβέσης και ο Αλέκος Λεβίδης, επικεφαλής του ΠΑΜ Βενετίας, επειδή έχουμε περάσει από τα βασανιστήρια εγώ με τον Κοροβέση. Ο Λεβίδης έβγαζε τις φωτογραφίες και ένας τέταρτος βοήθησε με το να εμφανίζεται ως βασανιστής μαζί με τον Κοροβέση, ο οποίος κρατάει το ραβδί στις φωτογραφίες. Και εγώ ήμουν το θύμα. Επομένως, αυτά τα φτιάξαμε εμείς. Και κάναμε γνωστό σε όλο τον κόσμο πλέον, γιατί το στείλαμε σε όλο τον κόσμο, σε όλη τη γη, το τι σημαίνει φάλαγγα και ότι γίνεται στην Ελλάδα.

Πότε τραβήχτηκαν;

Το Μάιο του ’69.

Εσάς σας συνέλαβαν δύο φορές, τον Μάιο του 1967 και τον Μάιο του 1968;

Ναι.

Πηγή: Αρχείο Πέτρου Βλάσση. ΑΣΚΙ/ΕΜΙΑΝ

Tι ακριβώς είχατε κάνει τότε και σας είχαν, και σας θεωρούσαν επικίνδυνο;

Ήμουν φοιτητής ενταγμένος στους Λαμπράκηδες απλώς. Τότε υπήρχε η αστυνομία, το Σώμα Φυσικού της Ασφάλειας και η αστυνομία ήταν μέσα στα πανεπιστήμια, οπότε με γνώριζαν από εκεί που ήμουν. Τη δεύτερη φορά που με πιάσανε πήγαινε στη δουλειά, για να ζήσω. Δούλευα στο Κολωνάκι, στην εταιρεία EMCO Ε.Π.Ε του Λάμπη Μυριβήλη, που εισήγε πλακάκια.

Σας παρακολουθούσαν;

Ναι. Ένας φίλος που του κάνανε βασανιστήρια τον ρωτήσανε αν [ο Βλάσσης] είναι μέλος του Ρήγα και αν παίρνω την εφημερίδα του Ρήγα, που βγάζαμε τότε. Και είπε «εγώ μια φορά του έδωσα την εφημερίδα» και αυτό ήταν αρκετό: με συλλαμβάνουν για δεύτερη φορά. Τότε μου κάνανε βασανιστήρια στην ταράτσα της Μπουμπουλίνας.

Πηγή: Αρχείο Πέτρου Βλάσση. ΑΣΚΙ/ΕΜΙΑΝ

Στη συνέχεια;

Λοιπόν, όταν με αφήσανε μου είπανε ότι δεν μπορείς να είσαι φοιτητής. Σε διαγράφουμε από την ΑΣΟΕΕ, την ανώτατη εμπορική που ήμουν και θα περιμένεις. Θα πας στο χωριό σου μέχρι που να ‘ρθει η ώρα που θα καλέσουνε την καινούργια κλάση σου. Αυτό έγινε τον Γενάρη του ’69. Με πήρανε όπως παίρνανε όλους τους τελειόφοιτους γυμνασίου στην Κόρινθο. Ε, από κει όταν έφτασε ο φάκελός μου, και άρχισαν τα «τραγούδια». Εμένα δεν μου έδωσαν ποτέ όπλο. Το μόνο που μου έδιναν ήτανε ένα οπλοπολυβόλο Μπαρ που απλώς το κουβαλούσα όταν πηγαίναμε σε ασκήσεις. Τίποτα παραπάνω. Ε, κάποια στιγμή μου λέει ένας αξιωματικός στη σκοποβολή: «Θέλεις να χτυπήσεις κι εσύ το στόχο, να δεις;». Λέω, εγώ λέω δεν έχω όπλο, δεν μου δίνουν όπλα. «Α, να πάρουμε», λέει, «από το συνάδελφό σου εδώ πέρα». Πράγματι, παίρνω το όπλο από το συνάδελφό μου και ο οποίος, τυχαία, ήταν συχωριανός και φίλος μου. Είχε πέντε σφαίρες το M1 Garand που μου δώσανε και χτύπησα το στόχο. Και δυστυχώς ή ευτυχώς δεν ξέρω, τι από τα δύο, και οι πέντε πιάσανε στόχο. Από εκείνη τη στιγμή άρχισαν καινούργια βασανιστήρια, ξύλο.

Το θεωρούσαν ύποπτο;

Ναι, διότι όταν άλλοι στα καλά καθούμενα δεν μπορούσαν να πιάσουν στόχο, εγώ χωρίς να έχω πιάσει ποτέ όπλο στη ζωή μου, έπιασα αμέσως στόχο. [Θεώρησαν] ότι έχω πάει στη Βουλγαρία και και έχω κάνει εκπαίδευση.

Η απόδραση από την Ελλάδα: Η Αμαλία Φλέμινγκ και το μυστικό ταξίδι

Τον Απρίλιο του 1969, ενώ υπηρετούσε ακόμη στον στρατό, ο Πέτρος Βλάσσης κατάφερε να εγκαταλείψει κρυφά την Ελλάδα. Η φυγάδευσή του οργανώθηκε με τη βοήθεια της Αμαλίας Φλέμιγκ, κυρίως, και προσωπικοτήτων όπως ο Ολλανδός πολιτικός και μετέπειτα υπουργός Εξωτερικών Βαν Ντερ Στουλ, o Βρετανός βουλευτής Πωλ Ρόουζ και ο Αμερικανός δικηγόρος Τζέημς Μπέκετ.

Η απόδρασή του μοιάζει βγαλμένη από κινηματογραφική ταινία: από τη μυστική συνάντηση με την Αμαλία Φλέμιγκ σε ένα ζαχαροπλαστείο της Κηφισιάς μέχρι την επικίνδυνη διέλευση των συνόρων, κρυμμένος σε μια ειδική κρύπτη ενός Volkswagen Beetle, και τελικά την άφιξή του στο Στρασβούργο, έπειτα από μια περιπετειώδη διαδρομή στην Ευρώπη.

h

Πηγή: Αρχείο Πέτρου Βλάσση. ΑΣΚΙ/ΕΜΙΑΝ

Είστε λοιπόν ακόμα στον Στρατό…

Ναι, μετά την Κόρινθο με στείλανε στη Θήβα σε μια διμοιρία ανεπιθύμητων. Εκεί δεν είχα βασανιστήρια. Απλώς, χάναμε την ώρα μας. Οπότε κάποια στιγμή μου χτυπάει την πλάτη καθώς περπατούσα ένας αξιωματικός, δεν τον γνώριζα. Και μου λέει ότι: «Να πας να πάρεις άδεια» γιατί ήτανε παραμονές Πάσχα. «Να ζητήσεις άδεια για το Πάσχα γιατί πρέπει να βάλεις τα πλακάκια στην κυρία σου». Τότε εγώ κατάλαβα αμέσως τι συμβαίνει. Κατάλαβα ότι η «κυρία» είναι η Φλέμινγκ. Μου δώσανε άδεια δύο 48ωρα.

Εγώ όταν έφτασα, λοιπόν, στην Αθήνα, παίρνω τηλέφωνο τη Φλέμινγκ και της λέω, «Είμαι ο, ο πλακάς από τη Θήβα». Και μου λέει «Έλα τώρα αμέσως γιατί πρέπει να μου φτιάξεις την ταράτσα. Αμέσως» Λέω, «Ε, τώρα; Ακόμα λίγο έχω τα ρούχα τα στρατιωτικά να αλλάξω και έρχομαι».

Πήγα εκεί και αφού έμεινα με τη Φλέμινγκ, μου είπε ότι σε ψάχναμε καιρό. Το καλοκαίρι [του 1968] είχε έρθει ένας παραχαράκτης από την Ελβετία που έφτιαχνε ψεύτικα διαβατήρια. Αλλά δεν σε βρήκαμε.

Και στη Θήβα πώς σας βρήκαν;

H αδελφή του Μυριβήλη δούλευε στο Υπουργείο Άμυνας, και έτσι με βρήκανε που είμαι και με ειδοποίησαν.

Πηγή: Αρχείο Πέτρου Βλάσση. ΑΣΚΙ/ΕΜΙΑΝ

Γιατί όμως σας έψαξαν οι άνθρωποι από το εξωτερικό;

Όταν είχα βγει από τη φυλακή τη δεύτερη φορά (Μάιος 1968) είχα βρει τους ανθρώπους του Συμβουλίου της Ευρώπης, τον Βαν Ντερ Στουλ και τον Πωλ Ρόουζ και τους έδειξα τις πληγές μου. Και με βάση αυτά μου, ζητήσανε να εμφανιστώ και ο ίδιος στο Στρασβούργο για να πω τα ίδια πράγματα όταν μου κάνουν ερωτήσεις.

Πώς βγήκατε από τη χώρα;

Λοιπόν, η Αμαλία Φλέμινγκ μου είχε πει «θα φύγεις με ένα αυτοκίνητο μιας Αμερικανίδας, [της Νάνσυ Στερν] που τώρα έρχεται από την Τουρκία και θα πας στη Γενεύη, όπου εκεί θα σε βρούνε οι άλλοι και θα γίνει η δουλειά που θέλουμε». Της λέω «κυρία μου, εγώ δεν ξέρω την Αμερικανίδα κτλ; Δεν πάω, εκτός και αν έρθεις μαζί μου».

Πηγή: Αρχείο Πέτρου Βλάσση. ΑΣΚΙ/ΕΜΙΑΝ

Τελικά, η Φλέμινγκ ήρθε μαζί σας;

Ναι, πράγματι, μου λέει «εντάξει, έρχομαι». Το βράδυ με πήγε σε ένα διαμέρισμα δίπλα στο Λαϊκό Νοσοκομείο, που  έμενε  ένα ζευγάρι Αμερικανών καθηγητών πανεπιστημίου. Και μείναμε εκεί. Και πράγματι, την άλλη μέρα το πρωί μου είχε πάρει και ένα πουλόβερ μυκονιάτικο, γιατί δεν είχα ρούχα, ούτε τίποτα. Ένα σκούφο να μη φαίνεται και πολύ το κεφάλι μου κτλ. Με τους δύο Αμερικανούς πήγαμε και βρήκαμε τη Φλέμινγκ και τη Νάνσυ Στερν σε ένα ζαχαροπλαστείο στη Κηφισιά. Στο δρόμο βέβαια είχαμε προβλήματα γιατί ήταν παραμονή της 21ης Απριλίου του ’69 και λόγω ημέρας ήταν αστυνομία παντού. Και το χειρότερο από όλα ήταν ότι εγώ είχα μάθει πέντε λέξεις αγγλικά το βράδυ, που με μαθαίνανε αυτοί. Δεν ήξερα τίποτα. Και ούτε αυτοί ήξεραν πού είναι του Βάρσου.

Και τέλος πάντων, πάμε εκεί, τους βρίσκουμε. Μας κοιτάνε. Μετά χαιρετάνε. Μπαίνουμε σε ένα αυτοκίνητο και προχωρήσαμε. Εγώ στο πίσω κάθισμα, οι δύο γυναίκες μπροστά, η Αμερικάνα οδηγούσε και η Φλέμινγκ δίπλα της. Έτσι λοιπόν, όταν φτάσαμε κάπου στη Θεσσαλία, μου λέει «τώρα θα μπεις σε μια κρύπτη». Το αυτοκίνητο ήταν ένα Volkswagen Beetle. Το πίσω κάθισμα άνοιγε από πίσω για τις βαλίτσες.

Επειδή δεν με χωρούσε, κάτι λίγα ρούχα που είχα, τα πέταξα για να μπορέσω να είμαι μέσα εκεί. Και φτάσαμε στα σύνορα. Μου είπανε  «πρόσεχε, αν ανοίξουν όλες τις πόρτες του αυτοκινήτου, ούτε δεν θα αναπνεύσεις. Γιατί αν μας πιάσουν τελείωσε η ιστορία».

Όταν περάσαμε τα σύνορα, ακούω τη Φλέμινγκ να λέει στα ελληνικά σε έναν Γιουγκοσλάβο τελωνειακό φύλακα να βάλει στο διαβατήριο, που ήταν ξένο, σφραγίδα ότι μπήκαμε μέσα. Λέει αυτός, «Βγάλτε αυτόν που είναι να τον δω» λέει. Οπότε του απαντάει: «Δεν έχω να βγάλω τίποτα. Έχεις εντολή να βάλεις σφραγίδα ή όχι; Αν δεν έχεις, σηκώνομαι και φεύγω». Και έτσι έβαλε την σφραγίδα αυτή ότι μπήκαμε μέσα με το όνομα «Ντέιβιντ Τόμας», ένα παιδάκι από την Ουαλία. Άσχετο με τη φάτσα και την ηλικία μου και όλα.

Αφού πέρασε τα ελληνικά σύνορα, ο Πέτρος Βλάσσης συνέχισε το ταξίδι του μέσω Γιουγκοσλαβίας. Επόμενος σταθμός ήταν το Βελιγράδι, από όπου θα επιβιβαζόταν σε αεροπλάνο με προορισμό την Ελβετία, χρησιμοποιώντας το πλαστό διαβατήριο με το όνομα «Ντέιβιντ Τόμας».

Πώς συνεχίστηκε το ταξίδι από το Βελιγράδι;

Την άλλη μέρα πήγαμε στο αεροδρόμιο για να φύγω. Εκεί πάλι μου είχαν πει τι θα πρέπει να κάνω. Ότι το αεροπλάνο έρχεται σε μια ώρα από τη Βουδαπέστη. Εγώ δεν είχα μπει ποτέ μου σε αεροπλάνο. Λοιπόν, τέλος πάντων, κάποια στιγμή ακούω μια γυναίκα να με φωνάζει, «Μίστερ Ντέιβιντ Τόμας».

Ε, κατάλαβα ότι το λέει για μένα. Της σηκώνω το χέρι. Μου δίνει ένα χαρτί που έγραφε με μικρά γράμματα από κάτω, «ό,τι είπαμε Πέτρο, ισχύει για μια ώρα αργότερα». Ε, γιατί το αεροπλάνο έχει καθυστέρηση μια ώρα. Λοιπόν, πράγματι, μια ώρα αργότερα ήρθε μία υπάλληλος του αεροδρομίου, δεν ξέρω τι ακριβώς ήτανε και μαζί με ένα μικρό παιδί με βάλανε ξανά στο αυτοκίνητο και με πήγαν στο αεροπλάνο. Οπότε έπρεπε εγώ να αλλάξω αεροπλάνο στη Ζυρίχη και από εκεί να πάω στη Γενεύη. Και πράγματι πήγα. Όταν έφτασα εκεί ακολούθησα τον κόσμο γιατί δεν ήξερα που να πάω. […] Όταν βγήκα έξω από το αεροδρόμιο περίμενα να δω δύο ανθρώπους. Ο ένας ήταν ο Περικλής Κοροβέσης και ο άλλος ήταν ο Τζέημς Μπέκετ (σ.σ. Αμερικανός δικηγόρος που συμμετείχε δραστήρια στον αντιδικτατορικό αγώνα).

Λοιπόν, έκανα βόλτες, δεν έβλεπα κανέναν έξω που να περιμένω. Σε μια στιγμή έρχονται δύο γυναίκες κοντά μου. Και μου λέει: «Έλληνας είσαι;» Και εγώ σαν ηλίθιος λέω «no»!. Και με πήρανε με το αυτοκίνητό τους και με πήγανε στην Γενεύη. Πήγαμε πρώτα στο σπίτι του Μπέκετ. […] Μόλις μπήκα μέσα, αρχίσανε τα τηλέφωνα από όλο τον κόσμο. Ακόμα και η Μελίνα Μερκούρη τηλεφώνησε για να ρωτήσει αν είμαι ασφαλής εκεί. Φαίνεται ότι γνωρίζαν εκ των προτέρων αυτοί οι άνθρωποι.

Πηγή: Αρχείο Πέτρου Βλάσση. ΑΣΚΙ/ΕΜΙΑΝ

Στη Δανία αποκτήσατε ιδιότητα πολιτικού πρόσφυγα;

Ναι. Την άλλη μέρα μας επισκέφτηκε ο Γενς Έβενσεν, (σ.σ. αξιωματούχος από το νομικό τμήμα του υπουργείου Εξωτερικών της Νορβηγίας) και αφού μου έδωσε δώρο διακόσια φράγκα, θα πήγαινα να φτιάξω χαρτιά για να πάρω διαβατήριο πολιτικού πρόσφυγα από τη Δανία, μαζί με τον Κοροβέση.

Πράγματι, πήγαμε με τον Κοροβέση στη Κοπεγχάγη και εκεί μας περίμενε μια ομάδα αστυνομικών, μεταξύ των οποίων ένα μουλάρι πεντακοσίων κιλών. Τον είδα και τον φοβήθηκα. Και μας πήρανε στο αστυνομικό τμήμα για να σημειώσουν τα στοιχεία μας. Εν τω μεταξύ, μετά από λίγο έρχεται ο γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης εκεί και μας παίρνει και μας κάνει το τραπέζι στο σπίτι του. Εγώ δεν ήξερα καμιά λέξη αγγλικά ή οποιαδήποτε άλλη γλώσσα, αλλά ο Κοροβέσης γνώριζε. Μετά πήγαμε σε ένα ξενοδοχείο. Την άλλη μέρα στις 10.00 πήγαμε στην αστυνομία για να μας δώσουν τα διαβατήρια. Στη συνέχεια ο Κοροβέσης πήρε το αεροπλάνο και πήγε στο Στρασβούργο και εγώ να δώσω συνέντευξη στη Deutsche Welle, η οποία μου έδωσε και χρήματα. Και μετά πήρα το τρένο για να πάω στο Στρασβούργο.

Στρασβούργο: Η μαρτυρία για τα βασανιστήρια που έφτασε στο Συμβούλιο της Ευρώπης

Τελικά, ο κ. Βλάσσης φτάνει στο Στρασβούργο για να παρουσιαστεί ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για τα βασανιστήρια και τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τη δικτατορία. Σύμφωνα με επίσημα έγγραφα της Επιτροπής, που φυλάσσονται στα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ), τον Ιούνιο του 1969 κατέθεσε μαζί με άλλους έξι μάρτυρες: τον Περικλή Κοροβέση, την Κατερίνα Κοροβέση, τον Νίκο Βαρδίκο, τον Γιάννη Λελούδα, τη Δώρα Λελούδα και τη Γεωργία Παγκοπούλου. Τον Ιούλιο κλήθηκε να υποβληθεί σε ειδικές ιατρικές εξετάσεις στη Γενεύη.

Οι καταθέσεις εντάσσονταν στη διεθνή έρευνα που διεξαγόταν μετά τις προσφυγές της Δανίας, της Νορβηγίας, της Σουηδίας και της Ολλανδίας κατά της χούντας, στο πλαίσιο της ιστορικής «Ελληνικής Υπόθεσης», η οποία συνέβαλε στη διεθνή καταδίκη του δικτατορικού καθεστώτος.

Πηγή: Αρχείο Πέτρου Βλάσση. ΑΣΚΙ/ΕΜΙΑΝ

Και τελικά φτάνετε στο Στρασβούργο

Έφτασα στο Στρασβούργο και με παρέλαβαν δημοσιογράφοι και τηλεοράσεις και εφημερίδες και λοιπά και λοιπά. Και μου έδωσαν όλοι λεφτά. Εγώ δεν το γνώριζα, δηλαδή, ότι είναι δυνατόν αυτοί που πάνε στις τηλεοράσεις να μιλήσουν μετά να πληρώνονται.

Υπήρχαν και άλλοι που κατέθεσαν στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Γιατί η δική σας παρουσία και μαρτυρία ήταν σημαντική;

Εγώ ήμουνα ο μόνος που είχαν δει προηγουμένως οι εκπρόσωποι της Ευρώπης, ο Βαν ντερ Στουλ και ο Πωλ Ρόουζ, μόλις βγήκα από τα βασανιστήρια στην οδό Μπουμπουλίνας μετά τη δεύτερη σύλληψη το 1968. Δηλαδή είδαν ζωντανά τα βασανιστήρια, τις πληγές, μου λείπανε τα νύχια από τα πόδια και όλα αυτά τα πράγματα. Ήταν ορατά ακόμα τα χτυπήματα στα γόνατα, στις κνήμες, στο σώμα. Όλα φαίνονταν γιατί ήταν μόνο λίγες μέρες μετά από τα βασανιστήρια. Όταν λοιπόν είδαν την πληγές μου, είπαν στους αρμόδιους εκεί ότι πρέπει αυτόν να τον βγάλουμε έξω, με κάθε τρόπο. Ο Κοροβέσης, ας πούμε, ο οποίος ήταν ο καλύτερος μάρτυρας απ’ όσους είχαμε καταθέσει και τον φυγάδευσε και αυτόν η Φλέμινγκ, είχε τελειώσει με αυτή την ιστορία και δεν τον είχε βρει στην Ελλάδα κανένας. Από τότε που βγήκε από τα βασανιστήρια μέχρι να πάει στο εξωτερικό δεν είχε συναντήσει  κανέναν [θεσμικό] για να του τα δείξει. Οι πληγές του είχαν θρέψει, ενώ σε εμένα όχι.

Και καταθέσατε…

Το θέμα είναι το εξής, την επόμενη μέρα που έφτασα στο Στρασβούργο έπρεπε να πάω να καταθέσω στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Εγώ πήγα. Δεν είχα κανένα πρόβλημα να πάω, αλλά οι  Έλληνες δικηγόροι εκπρόσωποι της δικτατορίας είχαν φύγει.

Γιατί;

Διότι αυτά που εγώ θα έλεγα είχαν συμβεί ακριβώς όπως τα είπα. Είναι αυτά που είδαν και οι δύο εκπρόσωποι του Συμβουλίου της Ευρώπης που είχαν έρθει τότε, Βαν δε Στουλ και Πωλ Ρόουζ. Οπότε, εγώ τα ίδια πράγματα είπα και δεν θα μπορούσαν να αντιδράσουν, να πούνε ότι λες ψέματα ή ότι είσαι κομμουνιστής ή ότι άλλο.

Πηγή: Αρχείο Πέτρου Βλάσση. ΑΣΚΙ/ΕΜΙΑΝ

Υπήρξε κάτι που σας έκανε εντύπωση εκείνες τις στιγμές όταν καταθέτατε εναντίον της δικτατορικής κυβέρνησης της πατρίδας σας;

Mε βρήκε μία γυναίκα, η οποία ήταν επίσημη διερμηνέας του Ελληνικού κράτους. Και μου είπε αυτά που λένε, δίνοντάς μου συγχαρητήρια. «Σε ευχαριστούμε πολύ για όσα είπες». Και ήταν εκπρόσωπος της Χούντας! «Πες μου» λέει, «να βρω τους δικούς σου, να τους πω ό,τι θέλεις». Και το έκανε. Την έστειλα στον γαμπρό μου, που είχε καφενείο στην πλατεία Βάθης. Και θυμάμαι πήγε και του μίλησε και μου έστειλε [η ίδια] σημείωμα ότι πήγε. Και πράγματι πήγε, γιατί το έμαθα και από τους δικούς μου αργότερα. Λοιπόν, μου έκανε εντύπωση αυτό το πράγμα και με χαροποίησε πάρα πολύ.

Είναι αλήθεια ότι υπολογίσατε πως κατά την παραμονή σας στην Ευρώπη κοιμηθήκατε σε πάνω από 500 διαφορετικά κρεβάτια;

Ναι, προσπαθούσα να κάνω λογαριασμό σε πόσα κρεβάτια έχω κοιμηθεί. Και αφού έφτασα τα πεντακόσια, σταμάτησα. Απλώς σου λέω ότι έχω κοιμηθεί σε όλα τα κρατητήρια της Ευρώπης.

Γιατί; Εσείς ήσασταν ένας άνθρωπος αναγνωρισμένος, πολιτικός πρόσφυγας που κατήγγειλε τη δικτατορία. Πώς καταλήγατε να μένετε σε παγκάκι;

Διότι έλεγα σε εκείνους που μου έστελναν χρήματα να τα δίνουν στις οικογένειες των φυλακισμένων και εγώ δεν είχα ποτέ λεφτά. Εγώ το μόνο που ήθελα ήταν να γνωρίσω, να μάθω να ταξιδέψω. Έχω γυρίσει όλη την Ευρώπη, ανατολική και δυτική.

Δηλαδή αντί να κρατήσετε κάποια χρήματα να μείνετε σε ένα ξενοδοχείο. Τα στέλνατε, για παράδειγμα, στη μητέρα του Κοροβέση ή κάτι τέτοιο;

Ναι, ακριβώς. Ακριβώς έτσι. Στο βιβλίο μου έχω μέσα γράμματα που μου στέλναν αυτές οι οικογένειες. Δεν με ενδιέφερε ποτέ στη ζωή μου το χρήμα. Εκείνο που με ενδιέφερε είναι η ανθρώπινη ηρεμία, η ησυχία, η αγάπη. Τίποτα παραπάνω.

Στα κρατητήρια πως καταλήγατε;

Γιατί κοιμόμουνα στο παγκάκι. Και η αστυνομία έκανε ντου για «καθαρίσει», να μην κοιμάται ο κόσμος έξω και ειδικά στους σταθμούς.

h

Πηγή: Αρχείο Πέτρου Βλάσση. ΑΣΚΙ/ΕΜΙΑΝ

Μετά τη χούντα: Η ζωή που επέλεξε και οι απογοητεύσεις

Η πτώση της δικτατορίας δεν οδήγησε τον Πέτρο Βλάσση στην ενασχόληση με την πολιτική, αν και δέχτηκε προτάσεις. Σήμερα ζει στο χωριό του, καλλιεργεί τη γη και περιγράφει μια καθημερινότητα που απέχει πολύ από τη ζωή που θα μπορούσε να είχε ακολουθήσει. Εκφράζει τη μεγάλη του απογοήτευση για την εξέλιξη της δημοκρατίας, της ίδιας της κοινωνίας, την ατιμωρησία για τους βασανιστές, αλλά μιλά και για όσα επιδίωκε πάντοτε στη ζωή του.

Μάθατε τη τύχη των βασανιστών μετά την πτώση της Χούντας;

Βεβαίως. Τους κάναμε και μήνυση. Κανένας δεν τιμωρήθηκε και μάλιστα δούλεψαν για λογαριασμό εφοπλιστών και των άλλων του είδους τους, όπως ο αρχιβασανιστής Καραπαναγιώτης. Λοιπόν, αντί να τιμωρηθούν, «ανεβήκανε» κιόλας.

Είστε ο μοναδικός επιζών από εκείνους τους μάρτυρες;

Ο μοναδικός, ναι, γιατί ζω στην επαρχία. Όλοι οι άλλοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο «φύγανε». Και ζω λόγω του καθαρού αέρα και του καθαρού φαγητού. Γιατί τρώω φαΐ που το παράγω εγώ. Εσύ τρώγε delivery. Τι φαΐ είναι αυτό που σου φέρνουν; Μήπως είναι εργοστασίου; Τι κρέας είναι αυτό που τρως; Είσαι σίγουρος ότι είναι από ζώο;

Σήμερα μάζευα ελιές, το πρωί και το απόγευμα. Και δεν πουλάω το λάδι, το χαρίζω σε όποιον με επισκεφτεί. Θέλω να ζήσω ήρεμα και ελεύθερα. Εγώ δε θέλω να μου δώσετε. Θέλω να μη μου παίρνετε.

Το ελληνικό κράτος, μετά τη Χούντα, σας έδωσε ή σας πήρε;

Το ελληνικό κράτος μου πήρε τη σύνταξη πρώτα απ’ όλα. Είχα 39 χρόνια ένσημα και μου πήραν τα τέσσερα χρόνια, επειδή δεν έβρισκαν στις αποθήκες τους στο ΙΚΑ τα βιβλιάρια, μετά την πτώση της δικτατορίας. Και τώρα πήρα για 35 χρόνια σύνταξη. Αλλά [έστω] έχω 35 χρόνια ένσημα. Μπορείς να μου πεις πόσα ένσημα έχει, για παράδειγμα, ο Κ. Χατζηδάκης. Μπορείς να μου πεις και τι δουλειά έχουν κάνει; Και πόσο έχουν δουλέψει και πού; Έχουν ένα ένσημο; Το λέω αυτό επειδή είναι κυβέρνηση. Το ίδιο θα έλεγα και για τους άλλους.

Πηγή: Αρχείο Πέτρου Βλάσση. ΑΣΚΙ/ΕΜΙΑΝ

Αυτή η ηρεμία που θέλατε στη ζωή σας, υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα; Ακούγεστε γενικά απογοητευμένος με την εξέλιξη της κοινωνίας.

Σωστά τα βλέπεις. Έτσι είναι ακριβώς. Δεν έχω μετανιώσει για τίποτα στη ζωή μου, γιατί ό,τι έκανα το έκανα για κάτι καλύτερο.

Βλέπετε σήμερα λογικές που σας θυμίζουν τη βία και νοοτροπία εκείνης της περιόδου, αλλά με άλλο μανδύα;

Ναι, ακριβώς αυτό βλέπω. Γιατί καμία χώρα, κατά την άποψή μου, σήμερα δεν έχει δρόμο προς τη δημοκρατία. Δημοκρατία είναι το κράτος του δήμου, το κράτος του λαού. Δεν μπορείς εσύ να είσαι εξουσιαστής εξ ονόματος έστω κάποιων ψήφων και να παίρνεις αποφάσεις, χωρίς να ρωτάς κανέναν, μόνο για το συμφέρον σου ή το συμφέρον εκείνου που υπηρετείς. Δεν υπάρχει δημοκρατία σήμερα. Μας έχει τελειώσει.

Θα σας πει, όμως, κάποιος «Ναι, αλλά κύριε Βλάση, τότε σας έπιαναν και σας βασάνιζαν, ενώ σήμερα μπορείτε να τα λέτε αυτά με άνεση, χωρίς κανείς…»

…Αυτή είναι η μεγαλύτερη απάτη. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη καταστροφή στην κοινωνία σήμερα. Διότι δεν είναι σε θέση η κοινωνία, μάλλον οι νέοι, να μπορούν να σκεφτούν διαφορετικό δρόμο από εκείνον που έχουν χαράξει στα μυαλά τους αυτοί [οι πολιτικοί]. Γιατί ο κόσμος επηρεάζεται πάρα πολύ από την τηλεόραση, αφού είναι των λίγων, των καπιταλιστών, των εχθρών του πολύ λαού. Έχεις το θάρρος να πεις: «Αυτό το λέω έτσι όπως έγινε, όχι όπως θέλεις εσύ να μου πεις»; Είναι ο τρόπος με τον οποίο έχουν φέρει τον λαό σε αυτό το σημείο. Είναι η πιο αισχρή μορφή δικτατορίας για εμένα και γι’ αυτό έχω απομονωθεί κιόλας. Η σημερινή «δικτατορία» είναι χειρότερη από τη δικτατορία του Παπαδόπουλου, γιατί εκείνη ήταν φανερή. Την έβλεπες. Ήξερες πώς να αντιδράσεις. Σήμερα, σου λέει, έχουμε δημοκρατία, ότι ψηφίζεις. Τι ψηφίζεις; Και ποιος αποφασίζει; Και γιατί εσένα δεν σε ρωτάει κανένας όταν παίρνουν αποφάσεις και βγάζουν νόμους εναντίον σου ή υπέρ σου, δεν έχει σημασία; Ποιοι είστε εσείς;

Η αντιδικτατορική δράση σας κόστισε στην προσωπική ζωή; Βγήκατε από την  καθημερινότητά σας βίαια;

Το μόνο που μου κόστισε θετικά είναι ότι άρχισα να σκέφτομαι και να βλέπω κόσμο διαφορετικά από ότι γνώριζα στην Ελλάδα. Αυτό μου «έδωσε». Στις πρώτες εκλογές μετά τη δικτατορία όλα τα κόμματα εκτός ΚΚΕ μου έκαναν πρόταση να είμαι υποψήφιος. Όλα τα κόμματα. Και είπα σε όλους όχι. Δεν ήθελα ντε και καλά να εκμεταλλευτώ τέτοια πράγματα. Θα μπορούσα κάλλιστα να με ξέρει όλος ο κόσμος τώρα. Να ήμουν και υπουργός και οτιδήποτε άλλο. Ε και τι έγινε; Χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι. Γιατί εμένα η ζωή μου είχε άλλη λογική. Είχε τη λογική της γαλήνης, της ηρεμίας, της ομορφιάς. Της ανθρώπινης αγάπης και όχι της αντιπαλότητας.

Σήμερα υπάρχει αυτό;

Εμένα τώρα με πιάνει άγχος όταν ακούω εσάς να λέτε, ξέρω γω, τη λέξη «ανταγωνισμός». Τι σημαίνει ανταγωνισμός και γιατί ξεχάσαμε, σαν Έλληνες, τον συναγωνισμό; Ανταγωνισμός είναι, είναι πώς το λένε; Μάχη. Ποιος θα πάρει περισσότερα για το τάδε ή για το δείνα. Η λέξη ανταγωνισμός σημαίνει πόλεμος, ενώ η λέξη συναγωνισμός είναι ειρήνη, είναι αγάπη.

Θεωρείτε δηλαδή ότι πλέον η ελληνική κοινωνία έχει εξελιχθεί έτσι σήμερα, κάτι το οποίο εσείς δεν βλέπατε τότε;

Βεβαίως, έχει αλλάξει τόσο που  με απομάκρυνε από κοντά της η ίδια η κοινωνία, η πολιτική στο σύνολό της. Όχι ότι άφησα την πολιτική, απλώς δεν φαίνομαι πουθενά.

Read next

  • Facebook
  • X
  • LinkedIn
  • Threads
  • Pinterest
  • WhatsApp
  • Telegram
  • Trello
  • Email
  • Κέρκυρα
  • Κέρκυρα
  • Αρχική
  • Επικαιρότητα
  • Εκπαίδευση
  • Διεθνή
  • Ιστορία
  • Πολιτισμός
  • Επιστήμη - Θεωρία - Ιδεολογία
  • Αθλητικά
  • Κοινωνικά
  • Κέρκυρα
    • Περιφ. Ιονίων Νήσων
  • Ποιοι Είμαστε

Διάβασε ακόμα...   

17 Νοεμβρίου 1861*: Γεννιέται ο Σπυρίδων Σαμάρας – Ο Κερκυραίος συνθέτης του Ολυμπιακού Ύμνου
Κέρκυρα 17-11-26

17 Νοεμβρίου 1861*: Γεννιέται ο Σπυρίδων Σαμάρας – Ο Κερκυραίος συνθέτης του Ολυμπιακού Ύμνου

Πανεργατική απεργία 25 Νοέμβρη: Να γίνει η οργή μας ποτάμι και η απεργία αφετηρία ανατροπής!
Εκπαίδευση 17-11-26

Πανεργατική απεργία 25 Νοέμβρη: Να γίνει η οργή μας ποτάμι και η απεργία αφετηρία ανατροπής!

ΠΕΣΕΚ: Κάτω τα χέρια από το ΣΕΠΕ «Η Αθηνά»! Αγωγές 55.000 ευρώ κατά συνδικαλιστών και εκπαιδευτικών – Όλοι στα δικαστήρια στις 19 Νοέμβρη!
Εκπαίδευση 17-11-26

ΠΕΣΕΚ: Κάτω τα χέρια από το ΣΕΠΕ «Η Αθηνά»! Αγωγές 55.000 ευρώ κατά συνδικαλιστών και εκπαιδευτικών – Όλοι στα δικαστήρια στις 19 Νοέμβρη!

Η ΠΕΣΕΚ εκφράζει την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή της στο ΣΕΠΕ «Η Αθηνά», στα συνδικαλιστικά του στελέχη, στους εκπαιδευτικούς που διώκονται επειδή κατέθεσαν ως μάρτυρες...

Σαν σήμερα 17 Νοέμβρη στην Κέρκυρα
Κέρκυρα 17-11-26

Σαν σήμερα 17 Νοέμβρη στην Κέρκυρα

Γιατί επανανθρωπισμός της εκπαίδευσης;
Εκπαίδευση 17-11-26

Γιατί επανανθρωπισμός της εκπαίδευσης;

Νέα πειθαρχική δίωξη συνδικαλιστών της Ε΄ ΕΛΜΕ-Θ – Κάτω τα χέρια από τα σωματεία!
Εκπαίδευση 16-11-26

Νέα πειθαρχική δίωξη συνδικαλιστών της Ε΄ ΕΛΜΕ-Θ – Κάτω τα χέρια από τα σωματεία!

«Ο φασισμός δεν χωράει στο σχολείο μας» – Εκπαιδευτικοί και μαθητές υψώνουν τείχος απέναντι στο μίσος
Κέρκυρα 16-11-26

«Ο φασισμός δεν χωράει στο σχολείο μας» – Εκπαιδευτικοί και μαθητές υψώνουν τείχος απέναντι στο μίσος

53 χρόνια μετά το Πολυτεχνείο: Το «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» παραμένει επίκαιρο και ανεκπλήρωτο
Επικαιρότητα 16-11-26

53 χρόνια μετά το Πολυτεχνείο: Το «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» παραμένει επίκαιρο και ανεκπλήρωτο

Από τις χειροπέδες στους αγωνιστές στις αποκαλύψεις για τα «μεγάλα κεφάλια»: Τα βίντεο Γιαννακόπουλου, τα 5 εκατομμύρια και τα 820 χιλιάρικα
Επικαιρότητα 16-11-26

Από τις χειροπέδες στους αγωνιστές στις αποκαλύψεις για τα «μεγάλα κεφάλια»: Τα βίντεο Γιαννακόπουλου, τα 5 εκατομμύρια και τα 820 χιλιάρικα

Εκπαιδευτικά σωματεία - Πολυτεχνείο 2026: Οι απαγορεύσεις δεν θα σβήσουν το μήνυμα της εξέγερσης
Εκπαίδευση 16-11-26

Εκπαιδευτικά σωματεία - Πολυτεχνείο 2026: Οι απαγορεύσεις δεν θα σβήσουν το μήνυμα της εξέγερσης

Μην κάνετε τους συναδέλφους σας στόχους μιας πολιτικής εκφοβισμού και πειθαρχικών διώξεων!
Εκπαίδευση 16-11-26

Μην κάνετε τους συναδέλφους σας στόχους μιας πολιτικής εκφοβισμού και πειθαρχικών διώξεων!

ΣΕΠΕ Κέρκυρας: Έξι παρατάσεις για την πυρασφάλεια των σχολείων - «Η ασφάλεια των παιδιών δεν μπορεί να περιμένει!»
Κέρκυρα 16-11-26

ΣΕΠΕ Κέρκυρας: Έξι παρατάσεις για την πυρασφάλεια των σχολείων - «Η ασφάλεια των παιδιών δεν μπορεί να περιμένει!»

Το Πολυτεχνείο δεν μπαίνει στον γύψο! Οι απαγορεύσεις της πρυτανείας δεν θα περάσουν
Εκπαίδευση 16-11-26

Το Πολυτεχνείο δεν μπαίνει στον γύψο! Οι απαγορεύσεις της πρυτανείας δεν θα περάσουν

ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ Κέρκυρας: Εκδήλωση ενημέρωσης για τα συνταξιοδοτικά στις 20 Νοεμβρίου
Κέρκυρα 16-11-26

ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ Κέρκυρας: Εκδήλωση ενημέρωσης για τα συνταξιοδοτικά στις 20 Νοεμβρίου

Πέντε αναβολές, δύο χρόνια καθυστέρηση: Στις 18 Νοέμβρη η μάχη για τη μονιμοποίηση των νεοδιόριστων
Εκπαίδευση 16-11-26

Πέντε αναβολές, δύο χρόνια καθυστέρηση: Στις 18 Νοέμβρη η μάχη για τη μονιμοποίηση των νεοδιόριστων

16 Νοέμβρη 1973: Σπύρος Κοντομάρης – Ο Κερκυραίος πρώτος νεκρός της εξέγερσης του Πολυτεχνείου
Κέρκυρα 16-11-26

16 Νοέμβρη 1973: Σπύρος Κοντομάρης – Ο Κερκυραίος πρώτος νεκρός της εξέγερσης του Πολυτεχνείου

Σαν σήμερα 16 Νοέμβρη στην Κέρκυρα
Κέρκυρα 16-11-26

Σαν σήμερα 16 Νοέμβρη στην Κέρκυρα

drepani.gr

Μια από τις ονομασίες με τις οποίες ήταν γνωστή η Κέρκυρα στην αρχαιότητα ήταν και η Δρεπάνη. Όνομα που χρησιμοποιήθηκε λόγω του σχήματός της. Η Δρεπάνη ταυτίζεται με το όπλο με το οποίο ο Κρόνος σκότωσε τον πατέρα του τον Ουρανό.

argyrades.gr

Σελίδες για τη ζωή, την ιστορία, τον πολιτισμό, στην Κέρκυρα. Με κριτική ματιά στην επικαιρότητα.

drepani
Copyright © 2026 drepani.gr. Με την επιφύλαξη κάθε δικαιώματος.
Το Joomla! είναι Ελεύθερο Λογισμικό που διατίθεται σύμφωνα με τη Γενική Δημόσια Άδεια Χρήσης GNU.