Ο ΜΑΥΡΟΣ IV

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

Ο Σπυράκης εγνώρισε κουνάργια. Η κυρά Μπία (εκ του Ολυμπία) γάλα γαϊδούρας επαράγγελνε του Ανέστη και αυγά φρέσκα. Έτρεχε αυτός. Το ψάρι τόχε αναλάβει ο Σωτήρης ο Μαύρος.

- Για το Σπυράκη έχεις κάνα ψάρι καλό;

- Να, πάρε δω μπακαγιάρο παραγαδιού. Πριν από λίγο πιάστηκε.

- Πόσο;

- Για το Σπυράκη μας; τι κουβέντες μου κάνεις; Μεγαλώνει, μεγαλώνει;

- Αυτό θα φάει και μένανε.

- Ο κερατούκλης…, άστονε…, να τόνε κατεβάσεις όμως να τόνε δούμε.

Ο Σπυράκης σ’ όλα τα κογολάδα του Καμπιέλου αρέντευε. Πέντε χρονώνες τση το ξέκοψε τση κυρά Μπίας.

- Πάω στη Κόντρα Φόσσα.

- Μοναχός σου; θα το πω του τάτα σου, του Ανέστη. Εδώ θα κάτσεις!

- Ο νούνος μου ο Σωτήρης μ’ αφήνει. Αυτός μούπε να πάω. Έχει να μου δείξει και μια χελώνα.

- Να του πεις του νούνου σου να κάτσει στ’ αυγά του. Δε ξέρει αυτός από παιδιά. Ναι καημένε, μαουνιέρη θα σε κάνουμε σα κι αυτόνε; Κι άλλη βολά δε θα σ’ αφήκω να σε παίρνει στα Σπαρτά. Τι δουγειά έχουνε τα μικρά παιδιά στο Σκάρπονα; Εσύ, καρδιά μου, είσαι το βασιλόπουλο τση μάμας. Έλα δω να σε φιλήσω. Θα σε βάλει ο Ανέστης να ψάλεις στον Άγιο, να μάθεις και γράμματα.

Ο Σπυράκης όλα τάκαμε. Και στη Κόντρα Φόσσα μόνος του κατέβαινε και στα Σπαρτά ανέβαινε με το νούνο του το Μαύρο και στον Άγιο έψαλε και να διαβάζει έμαθε.

Ο μάστρο Μανάνας τούμαθε τα πάντα όλα. Τον άφηκε να βάλει μέσα στο καρνάγιο του και τη χελώνα του που από τον ήγιο εξεφλούδιζε. Ο Σπυράκης τήνε κρέμασε μ’ ένα καρφί πάνου στα τράβα. Εκεί, στο μακρύ το σπίτι, ρουκάνιζε και τσι κυπαρισσένιες αντένες.

- Τι τη φυλάς Σπυράκη τη χελώνα; Άχρηστο πράμα είναι.

- Ημπορεί να ξαναχρειαστεί Αυτουνού. Πού ξέρεις;

Στα δεκατέσσερά του, άντρακλας ο Σπυράκης. Και πρώτος ψαράς. Και πρώτος καραβομαραγκός. Δεξί χέρι του μάστρο Μανάνα. Μέχρι και το πρώτο μπρίκι που χτίστηκε στη Κόντρα Φόσσα αυτός το πέτσωσε. Άριστος καλαφάτης, του πέρασε τα βρεχάμενά του κατράμι, έγιωσε ξύγκι και με τη φωτιά αυτός έδωκε τη τελευταία αμπωσιά να πέσει στο νερό.

- Νούνε, ένα μπατέλο θέλω. Δικό μου.

- Θα σου φέρω φτεγιά για τα στραβόξυλα και κυπαρίσσι για πέτσωμα. Ξέρεις να κόβεις κοράκι;

- Αμέεε…

Ήρθε η ώρα να πέσει το μπατέλο.

- Πώς θα το βγάλεις;

- Άγιος Σπυρίδων.

11 Αυγούστου. Με τ’ αλάρμα Του, έπεσε.