Το Μουσικό Σχολείο Κέρκυρας για το έγκλημα των Τεμπών στο συλλαλητήριο στην Κέρκυρα. ΔΕΝ ΞΑΧΝΑΝΕ- ΤΑ ΚΈΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Σήμερα δεν βρισκόμαστε εδώ από υποχρέωση.

Βρισκόμαστε εδώ γιατί θυμόμαστε.

Τρία χρόνια πέρασαν από τη νύχτα που 57 άνθρωποι – κυρίως νέοι – δεν γύρισαν ποτέ σπίτι.

57 όνειρα που σταμάτησαν απότομα.

57 οικογένειες που δεν θα είναι ποτέ ξανά οι ίδιες.

Και εμείς;

Εμείς είμαστε εδώ γιατί θα μπορούσαμε να είμαστε σε εκείνο το τρένο.

Είμαστε η ίδια γενιά. Με τα ίδια όνειρα. Με την ίδια ανάγκη να νιώθουμε ασφαλείς.

Δεν ήταν μια «κακιά στιγμή».

Δεν ήταν απλώς ένα λάθος.

Ήταν αποτέλεσμα αδιαφορίας.

Ήταν αποτέλεσμα ευθυνών που για χρόνια μεταφέρονταν από χέρι σε χέρι.

Και σήμερα η δική μας παρουσία είναι μια απάντηση:

Δεν ξεχνάμε.

Δεν συνηθίζουμε την αδικία.

Δεν αποδεχόμαστε ότι η ανθρώπινη ζωή κοστίζει λιγότερο από την αδιαφορία.

Η γενιά μας έχει μάθει να ακούει ότι «τίποτα δεν αλλάζει».

Αλλά αν κάτι αλλάζει την ιστορία, είναι οι άνθρωποι που δεν σιωπούν.

Στεκόμαστε εδώ με σεβασμό.

Με αξιοπρέπεια.

Αλλά και με αποφασιστικότητα.

Διεκδικούμε το αυτονόητο:

Να μπορούμε να ταξιδεύουμε χωρίς φόβο.

Να μπορούμε να ονειρευόμαστε χωρίς να κινδυνεύουμε από λάθη που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί.

Να αποδοθεί δικαιοσύνη.

Η φωνή μας σήμερα δεν είναι φωνή μίσους.

Είναι φωνή ευθύνης.

Είναι φωνή μνήμης.

Γιατί όταν μια κοινωνία ξεχνά, επαναλαμβάνει.

Και εμείς δεν θα επιτρέψουμε να ξεχαστεί.

Ας κρατήσουμε τη μνήμη ζωντανή.

Ας κρατήσουμε τη φωνή μας καθαρή.

Ας απαιτήσουμε ένα μέλλον όπου η λέξη «ασφάλεια» δεν θα είναι υπόσχεση — θα είναι πραγματικότητα.

Για τους 57.

Για τις οικογένειές τους.

Για εμάς.

Για το αύριο.

Σήμερα δεν φωνάζουμε μόνο για το χθες.

Φωνάζουμε για το αύριο.

Ώστε μια μάνα να μην ξανά περιμένει ενα παιδί το οποίο δεν θα γυρίσει ποτέ!

Για να μη θεωρηθεί ποτέ ξανά η ανθρώπινη ζωή «κόστος».

Για να μη συνηθίσουμε τον πόνο.

Η γενιά μας δεν είναι σιωπηλή.

Η γενιά μας δεν είναι αδιάφορη.

Η γενιά μας είναι εδώ.

Και σήμερα στέλνουμε ένα μήνυμα που πρέπει να ακουστεί παντού:

Οι ζωές μας μετράνε.

Η μνήμη δεν σβήνει.

Δικαιοσύνη μέχρι τέλους.

Με σκέψη στους 57 ανθρώπους που χάθηκαν.

Δεν ξεχνάμε.