Χρήστος Κάτσικας

«Η Άννα Φρανκ συνομιλεί με την Παλαιστίνη»: Μαζική κινητοποίηση στη Ζάκυνθο υπέρ της εκπαιδευτικού Έφης Λάζου

Εκατοντάδες εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές στη Ζάκυνθο υπερασπίστηκαν την εκπαιδευτικό Έφη Λάζου, καταγγέλλοντας την πειθαρχική δίωξή της για θεατρική παράσταση με μήνυμα υπέρ της Παλαιστίνης.

Η πειθαρχική διαδικασία που έχει κινηθεί εναντίον της αφορά τη συμμετοχή της –εκτός υπηρεσιακού πλαισίου– στην παράσταση του θεατρικού έργου «Η Άννα Φρανκ συνομιλεί με τα παιδιά της Παλαιστίνης», με πολλούς να κάνουν λόγο για προσπάθεια φίμωσης κάθε έκφρασης υπεράσπισης της ειρήνης και αλληλεγγύης προς τον παλαιστινιακό λαό.

Εκατοντάδες στο πλευρό της: «Δε θα σιωπήσουμε»

Η κινητοποίηση στη Ζάκυνθο συγκέντρωσε εκατοντάδες άτομα: συναδέλφους της εκπαιδευτικού από τη Ζάκυνθο αλλά και από την Αθήνα και άλλες περιοχές, γονείς, μαθητές και εκπροσώπους συλλογικοτήτων. Με κεντρικό σύνθημα: «Δε θα σιωπήσουμε για τη δασκάλα που τολμά μέσα από την τέχνη να μιλήσει για τα παιδιά που τους κλέβουν τη γη και τον ουρανό», οι συμμετέχοντες εξέφρασαν την έμπρακτη στήριξή τους στην Έφη Λάζου, θεωρώντας τη δίωξη αυταρχική και αντιδημοκρατική.

H Έφη Λάζου δήλωσε τα εξής:

Τι προηγήθηκε: Η υπόθεση της παράστασης και η πειθαρχική δίωξη

Το θεατρικό έργο «Η Άννα Φρανκ συνομιλεί με τα παιδιά της Παλαιστίνης» αποτέλεσε αντικείμενο αντιδράσεων από μερίδα της εκπαιδευτικής διοίκησης. Παρόλο που η παράσταση παρουσιάστηκε εκτός σχολικού ωραρίου και πλαισίου, η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ζακύνθου προχώρησε σε πειθαρχικό έλεγχο, εγείροντας ερωτήματα περί ορίων της καλλιτεχνικής ελευθερίας και του εκπαιδευτικού ακτιβισμού.

Η Έφη Λάζου έχει λάβει εκτεταμένη στήριξη από εκπαιδευτικές ενώσεις, επιστημονικούς φορείς και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που επισημαίνουν ότι η δίωξη αποτελεί «προσπάθεια εκφοβισμού και φίμωσης της εκπαιδευτικής κοινότητας».

Πολιτικές και θεσμικές αντιδράσεις

Το θέμα έχει φτάσει και στη Βουλή, με ερωτήσεις προς το Υπουργείο Παιδείας σχετικά με τη νομιμότητα και το ηθικό βάρος της πειθαρχικής διαδικασίας. Αντιπολιτευόμενα κόμματα, εκπαιδευτικά σωματεία και προσωπικότητες της τέχνης και της διανόησης έχουν εκφράσει την ανησυχία τους για τη σταδιακή περιστολή της ελευθερίας έκφρασης στο σχολείο και στην κοινωνία.

Η Άννα Φρανκ, το κορίτσι-σύμβολο του Ολοκαυτώματος, συνομιλεί συμβολικά με τα παιδιά της Παλαιστίνης, σε μια δραματουργική σύνθεση που επιδιώκει να φέρει στο προσκήνιο τις ομοιότητες στον ανθρώπινο πόνο, την απώλεια, την καταπίεση. Η παράσταση έχει παρουσιαστεί και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, συγκινώντας κοινό και εκπαιδευτικούς για την ευαισθησία με την οποία προσεγγίζει δύσκολες θεματικές.

Η υπόθεση της Έφης Λάζουν ανοίγει μια ευρύτερη συζήτηση για το ρόλο του εκπαιδευτικού ως φορέα αξιών. Πού τελειώνει η διοικητική ευθύνη και πού αρχίζει η ηθική υποχρέωση απέναντι στην ειρήνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα; Η τέχνη στην εκπαίδευση οφείλει να προκαλεί, να εμπνέει, να ανοίγει δρόμους σκέψης — όχι να τιμωρείται.