Γράφει η Άννη Νούνεση*

Το φετίχ της ήταν τα καπέλα. Οι καπελίνες. Φτιαγμένες από μεταξωτά μέχρι και από δέρμα επεξεργασμένο υφάσματα , σε χρώματα παστέλ μα και σε έντονο μπλέ ή κόκκινο, από χαρτί να και με φτερά. Δεν υπήρχε σχέδιο που να μην το έχει στο ντουλάπι της, πάντα κατασκευασμένο από την καπελού κυρία Κερκύρα Σγούρου.

Πρώτα η καπελίνα και μετά το ντεκολτέ.

"Κυρία Κερκύρα μου, δείτε . Έως εδώ; Τι λέτε ;"

Η Κερκύρα δεν απαντούσε. Φρόντιζε όμως να λέει αργότερα για το ντεκολτέ να είναι τόσο βαθύ όσο η σκιά του μπορ της καπελίνας!.

Τα μάτια να παίρνουν χρώμα από το καπέλο, η μύτη να λεπταίνει και τα χείλη να γίνονται ακόμη πιο σαρκώδη, μόλις φόραγε την καπελίνα της η Μαρουλία , πάντα λίγο στραβά για να επηρεάσει ανάλογα την όλη εμφάνιση.

Φόρεμα, ζώνη ομπρελίν και παπούτσια βέβαια ταιριαστά καθώς και η ανάλογη ετόλ όταν το απαιτούσε ο καιρός κάνανε τον κόσμο να σταματά στο πέρασμα της και να έχουν όλοι να πούνε για την ομορφιά της.

Ο Αλέξανδρος ήτο αξιωματικός. Μόλις είχε αναλάβει υπηρεσία στο φρούριο και κατέβαινε κάθε απόγευμα στο Λιστόν για την βόλτα του.

Είχε προσέξει την κυρία με το καπέλο. Είχε ρωτήσει, είχε μάθει και είχε αποφασίσει.

Είχε στείλει "φερ παρ" και άνθη με τα ανάλογα γλυκά και περίμενε τώρα έξω από την πόρτα της για την πρώτη "αλά μπρατσάντε" βόλτα και των δύο εις την απάνω πλατεία.

Η απάντηση στο μήνυμα του ήταν θετική και η χαρά του τώρα ήταν μεγάλη.

Ήξερε ότι στο πάλκο θα παιάνιζε και η Παλαιά και ήτο πανευτυχής.

Δεν χτύπησε την πόρτα εις την είσοδο. Προτίμησε να ανέβει τις σκάλες.

Του είχε πιαστεί η αναπνοή βέβαια να κρατιόταν μήπως και γίνει ρεζίλι με κανένα αέριο μετά από τόσο κόπο.

Την πόρτα την άνοιξε η ίδια η Μαρουλία, φορώντας ήδη το καπέλο της .

Με μεγάλη λεπτότητα φορούσε εκείνη την στιγμή το δαντελωτό αριστερό γάντι της . Με φωνή δυνατή, γελαστή και με Κερκυραική προφορά του είπε:

" Καλώς τον στρατηγό , ευτυχώς που ήρθες τότσο αργότερα γιατί μισό λεφτό πριν θα με βρησκες στο καμπινέ με τα βρακιά κάτου. Με έπιακε ένα κόψιμο, άλλο να στο λέω και άλλο να έβλεπες. Νερά στρατηγέ μου νερά , άλλο να στο λέω, άλλο να τα βλέπεις!

*Το κείμενο από την προσωπική της σελίδα στο FACEBOOK