ΤΟ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΕΛΙ

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

Ο Παντοκράτορας. Στη κορφή του η εκκλησιά του Παντοκρατόρου. Εορτάζει. Η σιλουέτα του Όρους δεσπόζει προς βορράν τση Πόλης. Μια γαλάζια συνέχεια τση καταγάλανης.

- Κατά πού πέφτει ο Βορράς;

- Στο Παντοκράτορα.

Προσανατολισμός άνευ πυξίδος. Ο Υψηλός. Πάει ο κόσμος να προσκυνήσει. Παγιότερα όλοι με τα πόδια ή με κάνα φορτίκι. Σήμερα υπάρχουνε κι άλλα μέσα.

Από ψηλά άμα κοιτάξεις κατά τ’ Αλεύκι θα δεις το αεροδρόμιο και στην είσοδο του Υλλαϊκού λιμένα, πάνου σ’ ένα βράχο που τον είπαμε Ποντικονήσι, το Παντοκρατορέλι. Ένα μικρό εκκλησάκι που για να ξεχωρίζει από τον Υψηλόνε το βγάλαμε Παντοκρατορέλι. Από το Κανόνι φαίνεται καλύτερα. Πάει ο κόσμος απάνου με βάρκες. Του Σωτήρος εσήμερα.

Το Ποντηκονήσι με το Παντοκρατορέλι του και τη Βλαχαίρενα μπροστά εγίνανε σήμα κατατεθέν τση όλης νήσου. Κυπαρισσώνας που λόγχιζε τον Ουρανό και που σήμερα τόνε κουρεύουμε για να μη μποδάει τσου αεροπόρους.

Από παγιά το σταμπάρανε πόσο όμορφο είναι. Και τα όμορφα τα θέλουνε.

- Πόσο κάνει;

- Δεν πωλείται.

- Μα εγώ θέλω να κάμω απάνου μία βίλα. Τι; η Σίσσυ καλύτερη ήτανε;

- Εσείς, αν επιτρέπεται, ποία είσθε;

- Πριγκίπισσα εκ Σαραουάκ, εκ Βόρνεο τση Ινδονησίας, αν έχετε ακουστά.

- Μάλιστα, μάλιστα… Δεν πωλείται.

- Να το νοικιάσω…

- Για να μας το κάνετε ερμπιμπί;

- Μόνο εγώ θα κάθομαι πεντ’ έξη μήνες το χρόνο και θα φέρω χώμα να του ρίξω γιατί το τρώει η θάλασσα, δε βλέπετε;

- Θα ρίξουνε οι Οδηγοί «Χώμα για το Ποντικονήσι».

- Έτσι εισάστενε; Δε σας ξαναμιλάω άλλο.

Ούτως δεν επωλήθη το Ποντηκονήσι με το Παντοκρατορέλι του και σήμερον εορτάζει ομού κι αντάμα με τον Υψηλόνε και τσου ρέστους πολλούς Παντοκρατόρους του νησιού.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.