Η Γάζα δεν αιμορραγεί απλώς. Ξεκληρίζεται.

Πίσω από τους αριθμούς, πίσω από τις ψυχρές στατιστικές και τις καθημερινές ανακοινώσεις των διεθνών οργανισμών, υπάρχουν περισσότερα από 21.000 παιδιά που δεν θα μεγαλώσουν ποτέ. Παιδιά που δεν θα πάνε σχολείο, δεν θα παίξουν ξανά, δεν θα αγκαλιάσουν τους γονείς τους, δεν θα προλάβουν να ονειρευτούν το μέλλον τους.

Η UNICEF είχε καταγράψει ήδη τουλάχιστον 21.289 παιδιά ως νεκρά στη Λωρίδα της Γάζας έως τις 3 Φεβρουαρίου 2026. Και ο εφιάλτης δεν σταμάτησε εκεί. Ακόμη και μετά την υποτιθέμενη εκεχειρία, η UNICEF κατέγραφε νέους θανάτους παιδιών: μόνο στους 300 ημέρες μετά την ανακοίνωση της εκεχειρίας τον Οκτώβρη του 2025, τουλάχιστον 300 παιδιά αναφέρθηκε ότι σκοτώθηκαν.

Δεν είναι αριθμοί. Είναι παιδιά.

Είναι βρέφη που σκοτώθηκαν μέσα σε σπίτια και καταυλισμούς. Είναι νήπια που βρέθηκαν κάτω από τα ερείπια. Είναι παιδιά που διαμελίστηκαν από βομβαρδισμούς και πυρά. Είναι τραυματισμένα παιδιά που δεν πρόλαβαν να σωθούν, επειδή ένα σύστημα υγείας διαλυμένο από τον πόλεμο αδυνατεί να προσφέρει ακόμη και την στοιχειώδη περίθαλψη.

Και είναι παιδιά που δεν πεθαίνουν μόνο από τις βόμβες. Πεθαίνουν από την πείνα, τον υποσιτισμό, τις ασθένειες, την έλλειψη καθαρού νερού και τις συνθήκες εξαθλίωσης. Η UNICEF προειδοποιεί ότι τα παιδιά στη Γάζα εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οξύ υποσιτισμό, ασθένειες, μη ασφαλές νερό και κατεστραμμένα συστήματα αποχέτευσης.

Κι ενώ η διεθνής κοινότητα μιλά για «ανθρωπιστική βοήθεια», η ίδια η πραγματικότητα κραυγάζει. Μόλις χτες, 28 Αυγούστου, η UNICEF ανακοίνωσε ότι τέσσερα ακόμη παιδιά είχαν αναφερθεί ως νεκρά μέσα σε μόλις πέντε ημέρες, ενώ παράλληλα καταστράφηκε αποθήκη με διατροφικά εφόδια αξίας άνω των 770.000 δολαρίων, προορισμένα για περισσότερα από 40.500 ευάλωτα παιδιά. Την ίδια περίοδο υπέστη σοβαρές ζημιές εγκατάσταση ύδρευσης που παρείχε ασφαλές νερό σε περισσότερους από 4.000 ανθρώπους, περίπου οι μισοί από τους οποίους είναι παιδιά.

Όταν καταστρέφεται ένα νοσοκομείο, δεν καταστρέφεται μόνο ένα κτίριο

Η καταστροφή των υποδομών υγείας σημαίνει ότι ένα παιδί με τραύμα, λοίμωξη ή χρόνια πάθηση μπορεί να μην έχει πουθενά να απευθυνθεί.

Στις αρχές Φεβρουαρίου, η UNICEF ανέφερε ότι κανένα νοσοκομείο στη Γάζα δεν λειτουργούσε πλήρως, ενώ μόλις 18 από τα 36 νοσοκομεία λειτουργούσαν μερικώς. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και μια ασθένεια που υπό κανονικές συνθήκες θα αντιμετωπιζόταν εύκολα μπορεί να μετατραπεί σε θανατική καταδίκη. Και κάπως έτσι, η καταστροφή μετατρέπεται σε έναν φαύλο κύκλο: βομβαρδισμός, τραυματισμός, νοσοκομείο κατεστραμμένο, έλλειψη φαρμάκων, έλλειψη νερού, πείνα, ασθένεια, θάνατος.

Και στη μέση αυτού του εφιάλτη βρίσκονται τα παιδιά.

Η «εκεχειρία» που δεν έφερε ασφάλεια Κάποτε θα πρέπει να τελειώσει και το επικοινωνιακό παιχνίδι με τις λέξεις. Γιατί τι είδους εκεχειρία είναι αυτή όταν η UNICEF αναφέρει ότι, μετά την ανακοίνωσή της, εκατοντάδες παιδιά εξακολούθησαν να σκοτώνονται; Τι είδους «ειρήνη» είναι αυτή όταν παιδιά συνεχίζουν να πεθαίνουν από τραύματα, πείνα, ασθένειες και την κατάρρευση των βασικών υποδομών; Και τι είδους «ανθρωπισμός» είναι αυτός όταν η ανθρωπιστική βοήθεια δεν μπορεί να φτάσει απρόσκοπτα σε εκείνους που τη χρειάζονται περισσότερο;

Η Γάζα έχει μετατραπεί σε έναν τόπο όπου η παιδική ηλικία έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Τα παιδιά δεν έχουν πλέον παιδικά χρόνια. Έχουν μόνο επιβίωση. Και η συνενοχή δεν είναι αφηρημένη έννοια

Δεν αρκεί να θρηνούμε τα θύματα εκ των υστέρων. Υπάρχει πολιτική ευθύνη για τη διατήρηση ενός πολέμου, υπάρχει ευθύνη για την παροχή όπλων και πολιτικής κάλυψης, υπάρχει ευθύνη για τη σιωπή, την ανοχή και τους συμβιβασμούς που επιτρέπουν στη σφαγή να συνεχίζεται. Οι κυβερνήσεις που εξοπλίζουν, χρηματοδοτούν, στηρίζουν ή προσφέρουν πολιτική κάλυψη στην ισραηλινή πολεμική μηχανή δεν μπορούν να εμφανίζονται ταυτόχρονα ως ουδέτεροι παρατηρητές της ανθρωπιστικής καταστροφής.

Και η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι ΗΠΑ και οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ οφείλουν να απαντήσουν στο πιο απλό ερώτημα: Πόσα ακόμη παιδιά πρέπει να σκοτωθούν για να θεωρήσουν ότι πρέπει να σταματήσουν να υποστηρίζουν το εγκληματικό κράτος -τρομοκράτη στην γενοκτονία που διεξάγει;

Και οι ταγοί της Ιουδαϊκής θρησκείας το παραδέχονται κυνικά.

«Όλη η Γάζα και κάθε παιδί στη Γάζα πρέπει να πεθάνει από την πείνα. Δεν έχω έλεος για τα παιδιά γιατί σε λίγα χρόνια θα μεγαλώσουν και δεν θα έχουν έλεος για μας!»

Ραβίνος Ρόνεν Σαουλόφ, Ισραήλ, 2025

Το ίδιο απάνθρωπο είναι και το “ιερό” κήρυγμα που κάνει άλλος ένας Εβραίος, “άνθρωπος του θεού”.

Η Γάζα δεν χρειάζεται άλλα δάκρυα πάνω από τους τάφους των παιδιών της. Χρειάζεται να σταματήσει η σφαγή. Χρειάζεται δικαιοσύνη. Χρειάζεται ελευθερία. Χρειάζεται να ζήσουν τα παιδιά της.

ΠΗΓΗ: vathikokkino.gr