Το σχόλιο της Δευτέρας: Η εκτέλεση της Renee Nicole Good στη Μινεάπολη, ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα

Της Αιμιλίας Τσαγκαράτου, selidodeiktis

Η εκτέλεση εν ψυχρώ της Renee Nicole Good από τους πάνοπλους δολοφόνους της (αντι)Μεταναστευτικής Υπηρεσίας (ICE) στη Μινεάπολη των ΗΠΑ στις 7 του Γενάρη, στην ίδια γειτονιά που δολοφονήθηκε ο George Floyd το 2020, ήταν μια προδιαγεγραμμένη δολοφονία. Το όπλο ήταν στο χέρι του Jonathan Ross. Δεκάδες χιλιάδες κάτοικοι των ΗΠΑ διαδηλώνουν και ζητούν τη σύλληψή του. Σε πάνω από χίλιες πόλεις οργανώθηκαν τις τελευταίες μέρες μεγάλες διαδηλώσεις με αφορμή τη δολοφονία. Ο χαρακτηρισμός της Good από τον Τραμπ ως «εγχώριο τρομοκράτη» ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, δεν ήταν όμως τυχαίος. Όλο και περισσότεροι Αμερικανοί καταλαβαίνουν ότι ο πραγματικός εχθρός δεν είναι οι μετανάστες. Το σύστημα με εκπρόσωπο τον Τραμπ και την κυβέρνησή του έχει κηρύξει ακόμα πιο ανηλεή πόλεμο και στο εσωτερικό των ΗΠΑ, στους πιο φτωχούς και κατατρεγμένους, μετανάστες και μη. Με εκατομμύρια κατοίκων της χώρας, των πιο ευάλωτων, να μην έχουν πια πρόσβαση στην περίθαλψη, στο φαγητό, σε στοιχειώδη αγαθά, αφού ο «Μεγάλος Όμορφος Νόμος» – όνομα κι αυτό για νόμο – που ψηφίστηκε πριν μερικούς μήνες διαλύει ότι έχει απομείνει σε δημόσιο αγαθό. Με πάνω από 1,1 εκατομμύρια εργαζόμενους να έχουν χάσει τη δουλειά τους μόνο το 2025 και την τάση για την καινούρια χρονιά να προδιαγράφεται ακόμα μεγαλύτερη.

Η Renee Nicole Good δρούσε μαζί με χιλιάδες άλλους κατοίκους των ΗΠΑ ως τα αυτιά και τα μάτια των μεταναστών συμμετέχοντας σε ομάδα προστασίας τους από τους κυνηγούς κεφαλών της ICE. Σε όσες πόλεις έχουν καταληφθεί στην κυριολεξία από τα φασιστικά τάγματα της (αντι)μεταναστευτικής υπηρεσίας είναι εντυπωσιακό το πώς η αυτοοργάνωση όχι μόνο των μεταναστών αλλά και Αμερικανών που βλέπουν τους γείτονες, συναδέλφους, φίλους και φίλες τους να κινδυνεύουν να βρεθούν στα κολαστήρια των κέντρων κράτησης της ICE, προσπαθεί να αποτρέψει τις απαγωγές. Συγκεντρώνονται, οργανώνονται, διοργανώνουν σεμινάρια αυτοάμυνας, οργώνουν με τα αυτοκίνητά τους δρόμους και γειτονιές, περιφρουρούν τα σχολεία, τα νοσοκομεία, τις εκκλησίες, οποιονδήποτε χώρο βρίσκονται μετανάστες. Πληθαίνουν οι εικόνες ανθρώπων που τα βάζουν με τους πάνοπλους, μασκοφόρους πράκτορες, με μόνα όπλα τη φωνή τους και την αποφασιστικότητά τους. Εκπαιδευτικοί που προστατεύουν τους μαθητές και τις μαθήτριές τους στα σχολεία (κραδαίνοντας ακόμα και ρόπαλα του μπέιζμπολ), γυναίκες που κάνουν τα σπίτια τους καταφύγια για να προστατέψουν τους μετανάστες ντελιβεράδες, ιδιοκτήτες και υπάλληλοι εστιατορίων που διώχνουν τους πράκτορες από τα καταστήματά τους, ακόμα και ηλικιωμένες γυναίκες που τους παίρνουν στο κυνήγι.

Η Renee Good δεν είναι το μόνο θύμα της ICE. Η καταστολή ξεκίνησε στο Λος Άντζελες τον Ιούνιο και στη συνέχεια εξαπλώθηκε στην Ουάσιγκτον, το Σικάγο, το Μέμφις του Τενεσί, το Πόρτλαντ του Όρεγκον, τη Σάρλοτ της Βόρειας Καρολίνας, τη Νέα Ορλεάνη και τώρα στη Μινεάπολη, με 2000 (!) μασκοφόρους να έχουν στην κυριολεξία καταλάβει την πόλη, τη μεγαλύτερη μέχρι στιγμής εκστρατεία καταστολής. Και όπου πηγαίνουν, ακολουθεί η βία με τα όπλα. Μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί 16 περιστατικά στα οποία οι πράκτορες της ICE άνοιξαν πυρ και άλλα 15 περιστατικά στα οποία κράτησαν κάποιον υπό την απειλή όπλου. Τουλάχιστον τρία άτομα έχουν πυροβοληθεί ενώ παρακολουθούσαν ή κατέγραφαν απαγωγές μεταναστών, και πέντε άτομα έχουν πυροβοληθεί ενώ απομακρύνονταν με τα αυτοκίνητά τους από τους τόπους αυτούς. Στις 30 Σεπτεμβρίου, πράκτορες έκαναν έφοδο σε μια πολυκατοικία στο Σικάγο και κράτησαν υπό την απειλή όπλου τους μισοκοιμισμένους ενοίκους και τα παιδιά τους. Τα παραπάνω στοιχεία είναι η επίσημη καταγραφή. Οι οργανώσεις που ασχολούνται με την προστασία των μεταναστών εκτιμούν ότι τα πραγματικά περιστατικά είναι πολύ περισσότερα.

Εδώ όμως είναι ανάγκη να σταθούμε και στο τι γίνεται με όσους και όσες τελικά συλλαμβάνονται. Οι αριθμοί είναι συγκλονιστικοί. Οι κρατούμενοι στα διαβόητα κέντρα κράτησης από 39.000 που ήταν πριν την επανεκλογή Τραμπ ξεπέρασαν τους 65.000. Ο αριθμός αυτός μπορεί να φτάσει τους 135.000 κρατούμενους, τρεις φορές πάνω από τη δυνατότητα του συστήματος όταν εκλέχθηκε ο Τραμπ. Το 2025 πέθαναν στα στρατόπεδα αυτά τουλάχιστον 35 μετανάστες, θύματα των απάνθρωπων συνθηκών κράτησής τους. Ο στόχος είναι 3000 συλλήψεις την ημέρα «μη Αμερικανών πολιτών» με οποιοδήποτε μέσο. Κατά 2.000% έχουν αυξηθεί όσοι και όσες κρατούνται χωρίς να έχουν προηγούμενη καταδίκη για οποιαδήποτε παράβαση. Ακόμα και οι πιο ειδεχθείς εγκληματίες έχουν τη δυνατότητα ακρόασης για απελευθέρωση με εγγύηση, ενώ στους κρατούμενους μετανάστες δεν δίνεται η παραμικρή δυνατότητα.

Ταυτόχρονα, όλο και περισσότερο βλέπουν το φως της δημοσιότητας στοιχεία γύρω από την κερδοφορία των επιχειρήσεων που κινούνται γύρω από την αντιμεταναστευτική πολιτική της χώρας. Πάνω από το 90% των κρατούμενων βρίσκονται σε κέντρα που διαχειρίζονται ιδιωτικές εταιρείες. Η άνθηση της σχετικής με αυτήν οικονομίας γνωρίζει πρωτόγνωρα ύψη με την διακυβέρνηση Τραμπ – χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ίσχυε και στις προηγούμενες διακυβερνήσεις εδώ και δεκαετίες. Η αύξηση του αριθμού των κρατούμενων μεταναστών πηγαίνει χέρι- χέρι με την αύξηση των κερδών των ιδιωτικών επιχειρήσεων που δραστηριοπούνται στον τομέα αυτό. Ένα πολυδαίδαλο σύστημα που εκτείνεται σε πολλές πλευρές, την κράτηση, την παρακολούθηση και την απέλαση μεταναστών, και που αφορά δυνητικά το ένα έκτο του πληθυσμού των ΗΠΑ – 46 εκατομμύρια: από τις εταιρείες ιδιωτικών φυλακών, μέχρι τις εταιρείες παρακολούθησης και τους τοπικούς αρχηγούς της αστυνομίας των κομητειών, ένα τεράστιο δίκτυο προσπαθεί να βγάλει κέρδος από τον πόνο και το αίμα των κατατρεγμένων. Τεράστια είναι η αύξηση της ομοσπονδιακής χρηματοδότησης προς το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας και την ICE όπως προβλέπεται από τον Μεγάλο Όμορφο Νόμο – 45 δις δολάρια μέχρι το 2029 και πάνω από 4 δις δολάρια αντίστοιχα….

Αυτό που συμβαίνει το τελευταίο διάστημα στις ΗΠΑ είναι πραγματικά πρωτόγνωρο για τις τελευταίες δεκαετίες. Όμως δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι ο καπιταλισμός στις ΗΠΑ δομήθηκε εν τη γενέσει του ακριβώς πάνω στο αίμα και στην εκμετάλλευση εκατομμυρίων σκλάβων στην αρχή, μεταναστών στη συνέχεια, των Αμερικανών εργατών και εργατριών, των λαών των χωρών που θεώρησε κατά καιρούς ότι έχει πάνω τους το δικαίωμα «ζωής και θανάτου». Ο Τραμπ το είπε ωμά και κυνικά μετά την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας Μαδούρο: τα πετρέλαια σας είναι δικά μας και θα τα πάρουμε.

Στις ΗΠΑ φαίνεται να γεννιέται κάτι ελπιδοφόρο για την αντίσταση του λαού της χώρας. Όπως γράφει το πλακάτ της διαδηλώτριας στη Μινεάπολη «Κάθε φωνή που θα σωπαίνετε, χιλιάδες περισσότερες θα εμφανίζονται! Αντισταθείτε στον φόβο, απορρίψτε τα ψέματα, προστατέψτε τους γείτονές σας». Το ερώτημα είναι – μήπως δεν είναι αυτό παντού; – αν θα μπορέσει να συναντηθεί με μια συνολική αφήγηση, που θα δηλώνει ότι για να αλλάξουν οι ζωές όλων, πρέπει να πάει στα τσακίδια της ιστορίας όχι μόνο ο Τραμπ και η κυβέρνησή του αλλά το σύστημα που γεννά τους Τραμπ της εποχής μας.