Το κοινοβούλιο της Βενεζουέλας ενέκρινε την Πέμπτη 9/4 ένα νέο νόμο για την εξόρυξη που -όπως και ο νόμος για τους υδρογονάνθρακες- ανοίγει το πλούσιο σε ορυκτά υπέδαφός της σε ξένα κεφάλαια. Η έγκριση αυτού του νόμου των 131 άρθρων, ο οποίος καταργεί αυτόν που ψήφισε ο πρώην ηγέτης της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες το 2013, διήρκεσε αρκετές συνεδριάσεις και βρισκόταν υπό συζήτηση για εβδομάδες. Τελικά ψηφίστηκε ομόφωνα την ίδια ημέρα που εκλέχθηκαν ο νέος Γενικός Εισαγγελέας και ο Συνήγορος του Πολίτη.

Ο νόμος εξουσιοδοτεί εθνικές, ξένες, κρατικές και ιδιωτικές εταιρείες ή κοινοπραξίες να εκμεταλλεύονται χρυσό και «στρατηγικά ορυκτά». Οι άδειες θα έχουν μέγιστη διάρκεια 30 ετών, αλλά μπορούν να παραταθούν για έως και δύο δεκαετείς περιόδους. Ο βουλευτής Ορλάντο Καμάτσο⁽¹⁾, ένας από τους κύριους υποστηρικτές του νομοσχεδίου, δήλωσε ότι ένας από τους στόχους αυτής της νομοθεσίας είναι η «προσέλκυση εθνικών και ξένων κεφαλαίων με νομική σταθερότητα» και η «ενημέρωση του νομικού πλαισίου για την αντιμετώπιση των τρεχουσών προκλήσεων της χώρας».

Όσον αφορά τους στόχους του νόμου, η «προσωρινή» πρόεδρος της Βενεζουέλας, Ντέλσι Ροντρίγκεζ, δημιουργεί προσδοκίες εδώ και αρκετές εβδομάδες. Κατά τη διάρκεια συναντήσεων με ιδιώτες επενδυτές, εγχώριους και ξένους, προσέφερε επιχειρηματικές ευκαιρίες σε μια χώρα που βρίσκεται υπό την κηδεμονία(;) των Ηνωμένων Πολιτειών, του κύριου ενδιαφερόμενου μέρους για τους φυσικούς πόρους της Βενεζουέλας, από την στρατιωτική επέμβαση της 3ης Ιανουαρίου.

Ο νόμος ενσωματώνει τη δυνατότητα διεθνούς διαμεσολάβησης και διαιτησίας για την επίλυση συγκρούσεων, μια προφύλαξη(!!!) που έχουν ζητήσει οι εταιρείες ως εγγύηση κατά των απαλλοτριώσεων και των κατασχέσεων, όπως αυτές που πραγματοποίησε ο Τσάβες στο παρελθόν.

Ο νόμος ξεπερνά ορισμένες από τις κόκκινες γραμμές που επέβαλε ο Τσάβες, όταν εθνικοποίησε τις βιομηχανίες πετρελαίου και εξόρυξης, παραχωρώντας στο κράτος τον αποκλειστικό έλεγχο των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης -ένα ζήτημα τιμής για τον Τσαβισμό. Ωστόσο, όπως συνέβη και με τον νέο νόμο για τους υδρογονάνθρακες, που εγκρίθηκε στις 30 Ιανουαρίου, το νομικό πλαίσιο διατηρεί την αρχή ότι η κυριότητα των κοιτασμάτων ανήκει στη Δημοκρατία.

Αυτός ο νόμος άρχισε να συζητείται αμέσως μετά την επίσκεψη του γερακιού των Ηνωμένων Πολιτειών, υπουργού Εσωτερικών Νταγκ Μπέργκουμ, στις αρχές Μαρτίου, την οποία ακολούθησε η άρση των κυρώσεων που ίσχυαν για το χρυσό της Βενεζουέλας.

Ο Τραμπ και οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές, στα πλαίσια του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, έχουν επανειλημμένα εκφράσει ενδιαφέρον για τα ορυκτά της Βενεζουέλας, ιδίως για τα στοιχεία σπάνιων γαιών, τα οποία ελέγχονται παγκοσμίως από την Κίνα, τον εμπορικό τους και όχι μόνο αντίπαλο. Ως εκ τούτου, μετά την …αποκατάσταση των σχέσεων μεταξύ Ουάσινγκτον και Καράκας, βαρέλια πετρελαίου και αποστολές χρυσού έχουν αρχίσει να ρέουν βόρεια από τη χώρα της Νότιας Αμερικής. Τα μεγαλύτερα κοιτάσματα χρυσού και άλλων ορυκτών βρίσκονται στο νότιο τμήμα της χώρας, σε μια στρατηγική περιοχή 112.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων γνωστή ως Μεταλλευτικό Τόξο του Ορινόκο, όπου υπήρχε και η παρουσία της Κίνας.

Η μεταλλευτική δραστηριότητα σε αυτή την τεράστια περιοχή ήταν ακόρεστη και προχωρούσε υποτίθεται με μεγάλη αδιαφάνεια από την πλευρά της κυβέρνησης των Τσαβιστών. Η περιοχή αυτή «υπονομεύτηκε» από ΜΜΕ και «περιβαλλοντικές οργανώσεις» που έχουν «καταγγείλει» καταστροφές, σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στα ορυχεία και λαθραία διακίνηση χρυσού.

Όσον αφορά το χρυσό, ο νέος νόμος ορίζει ότι η Κεντρική Τράπεζα της Βενεζουέλας «έχει το προτιμησιακό δικαίωμα αγοράς του ορυκτού που λαμβάνεται ως αποτέλεσμα οποιασδήποτε μεταλλευτικής δραστηριότητας που διεξάγεται εντός της εθνικής επικράτειας». Ορίζεται ανώτατο όριο το αποικιακής μορφής 13% (πριν 30%) στα δικαιώματα εκμετάλλευσης που καταβάλλονται στο Κράτος, τα οποία υπολογίζονται επί της ακαθάριστης παραγωγής του ορυκτού, με βάση την αγοραία αξία(;) του τελικού προϊόντος. Οι παράμετροι για αυτές τις πληρωμές θα καθοριστούν από την εκτελεστική εξουσία, αλλά ο νόμος ορίζει ότι το Κράτος μπορεί να τις απαιτήσει «σε μετρητά ή σε είδος».

1. Ο Ορλάντο Καμάτσο είναι πολιτικός και επιχειρηματίας από τη Βενεζουέλα, ο οποίος διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην οικονομική πολιτική της χώρας. Στις αρχές του 2026, διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στη νομοθετική μεταρρύθμιση που επιτρέπει την ολοκληρωτική ιδιωτικοποίηση του πετρελαϊκού τομέα της χώρας και τη στροφή προς τις ΗΠΑ μετά από 20 χρόνια κρατικού μονοπωλίου. Ο ίδιος παρουσίασε τη μεταρρύθμιση στην Εθνοσυνέλευση, χαρακτηρίζοντάς την ως μια ιστορική κίνηση που «θα αλλάξει την οικονομία της χώρας».

ΓΧΜ

Στοιχεία από την El Pais

e-prologos.gr