Διονύσιος Σκλήρης - kosmodromio.gr

O πόλεμος εναντίον του Ιράν διαθέτει πλέον μια πρόθεση καταστροφής του ιρανικού ιστορικού παρελθόντος.

O πόλεμος εναντίον του Ιράν διαθέτει πλέον μια πρόθεση καταστροφής του ιρανικού ιστορικού παρελθόντος. Από παλάτια της δυναστείας των Σαφαβιδών μέχρι μνημεία της δυναστείας των Κατζάρων αρχαιολογικοί και πολιτισμικοί χώροι, οι οποίοι επεβίωσαν από τις εισβολές των Μογγόλων, από την αποικιοκρατία και από νεωτερικές επαναστάσεις πλήττονται σήμερα από τη διάθεση δύο νεαρότατων εθνών-κρατών να αναιρέσουν την πνευματική κληρονομιά ενός από τους αρχαιότερους λαούς του κόσμου με αξιοθαύμαστη ιστορική συνέχεια από τους Αχαιμενίδες στους Πάρθους, από τους Σασσανίδες στους Σαφαβίδες. Την ίδια ώρα που η ιστορία πλαστογραφείται, όχι τυχαία, η πραγματική Ιστορία καταστρέφεται. 

Μεταξύ των θυμάτων των βομβαρδισμών ΗΠΑ και Ισραήλ, που έχουν υποστεί σημαντικές βλάβες, συγκαταλέγονται το Παλάτι του Γκολεστάν, μία σπάνια μίξη περσικής και ευρωπαϊκής αισθητικής, η πλατεία Naqsh-e Jahan στο Ισφαχάν, μία από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες πλατείες που έχουν οικοδομηθεί στην παγκόσμια Ιστορία και το Masjed-e Jame που παρουσιάζει μία χιλιετία συνεχούς αρχιτεκτονικής εξέλιξης. Πιο συγκεκριμένα, στο Παλάτι του Γκολεστάν, έχουν καταστραφεί μέρος της διακόσμησης και των υάλινων επιφανειών, ενώ τα εμβληματικά μνημεία του Ισφαχάν έχουν επίσης υποστεί δομικό σοκ και ζημιές στον διάκοσμο. Ταυτοχρόνως, πύραυλος έχει πλήξει την περιοχή στην περίμετρο του κάστρου Falak-ol-Aflak των Σασσανιδών στην επαρχία Λορεστάν.

^{Το παλάτι του Γκολεστάν μετά τον βομβαρδισμό του}

H UNESCO έχει ήδη επιβεβαιώσει τη ζημιά σε πλήθος πολιτιστικών θησαυρών του Ιράν και έχει προειδοποιήσει για τον κίνδυνο σε τοποθεσίες που προστατεύει, παρέχοντας τις συντεταγμένες, προκειμένου να αποφευχθούν επιθέσεις. Με τον τρόπο αυτό διαφαίνεται αν μία επίθεση είναι συνειδητή και σκόπιμη με σκοπό την εξαφάνιση των ιστορικών μνημών, ενώ, αν πρόκειται για «παράπλευρη απώλεια», εγείρονται και πάλι ζητήματα εγκληματικής αμέλειας. Βεβαίως, αν μια απώλεια παραμένει «παράπλευρη» για μεγάλο διάστημα, εντέλει αυτό σημαίνει ότι δεν υπήρξε εξαρχής «παράπλευρη». Η ανησυχία είναι μεγάλη δεδομένων των βομβαρδισμών και της πλιατσικολόγησης που είχε λάβει χώρα στους προηγούμενους πολέμους στο Ιράκ και τη Συρία, από νεαρά έθνη-κράτη (ή proxies) που επιτίθενται στα αρχαία.

Η επίθεση στις υποδομές και η διολίσθηση σε μακροχρόνιο πόλεμο φθοράς

Υπάρχει, όμως, και η επίθεση στο μέλλον του Ιράν. Το χτύπημα ενάντια στη γέφυρα B1 κοντά στο Karaj, που είναι μία από τις υψηλότερες γέφυρες που δημιουργούν συνδέσμους στη Δυτική Ασία, αποτέλεσε πλήγμα έναντι του κυρίου εμβλήματος της σύγχρονης ιρανικής μηχανικής. Η πολιτική του Ιράν, εμπνευσμένη από τη σιιτιική θεωρία περί δικαιοσύνης στον πόλεμο, είναι να μη χτυπά μη στρατιωτικές υποδομές, αλλά να απαντά αναλογικά στα πλήγματα των αντιπάλων. Η λογική αυτή είναι πολύ σημαντική για τους Ιρανούς, οι οποίοι δεν έχουν ξεκινήσει κανέναν πόλεμο, τουλάχιστον για δύο αιώνες, αν συνυπολογίσουμε και το περσικό παρελθόν, αλλά διαθέτουν αποτρεπτική ικανότητα με το να μπορούν να αντεπιτεθούν σε αντιπάλους.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο τρέχων πόλεμος ονομάζεται από τους Ιρανούς «ο δεύτερος επιβληθείς πόλεμος» με τον πρώτο να είναι ο πόλεμος που τους είχε κηρύξει το Ιράκ το 1980 με την παρότρυνση των ΗΠΑ, προκειμένου να καταπνιγεί η ισλαμική επανάσταση εν τη γενέσει της. Τότε το Ιράν είχε αποκρούσει την επίθεση και στη συνέχεια δεν είχε σταματήσει τον πόλεμο, αλλά είχε αντεπιτεθεί στο Ιράκ. Το δεύτερο συνεπές στοιχείο της πολεμικής ιδεολογίας του Ιράν είναι ότι επιθυμεί να ελέγχει αυτό τον ρυθμό της κλιμάκωσης αλλά και τη στιγμή που θα λήξει ο πόλεμος. Τα στοιχεία αυτά τα βλέπουμε και στον δεύτερο «επιβληθέντα πόλεμο» του 2026. Το Ιράν έκανε πάρα πολύ μεγάλες, -«εκπληκτικές» χαρακτηρίστηκαν από Ομανό αξιωματούχο-, υποχωρήσεις μέχρι την τελευταία στιγμή, προκειμένου να αποφευχθεί ο καταστροφικός πόλεμος. Όταν, όμως, οι αντίπαλοι χρησιμοποίησαν αυτές τις συνομιλίες για να αποκεφαλίσουν την ηγεσία του Ιράν, οι Ιρανοί είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον πόλεμο μέχρι το συλλογικό και συνολικό στον πλανήτη τραύμα να είναι τόσο μεγάλο, ώστε η απλή έννοια «αρχίζω πόλεμο με το Ιράν» να καταστεί ταμπού. Η ταμπου-οποίηση της ιδέας του πολέμου εναντίον του Ιράν είναι και η κύρια στρατηγική του, πάντα, όμως, με αντιβία στις επιθέσεις των αντιπάλων και όχι με προληπτική βία.

Η αντιβία που άσκησε το Ιράν εν προκειμένω ήταν εναντίον εγκαταστάσεων της εταιρείας Oracle στο Ντουμπάι, που, όμως, έχει γίνει αντικείμενο αμφισβήτησης. Οι εγκαταστάσεις της Amazon Web Services στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και στο Μπαχρέιν υποστηρίζουν κρίσιμους τομείς, τραπεζικούς, επιμελητείας, εκπαίδευσης και επιχειρήσεων. Τα ιρανικά πλήγματα προκαλούν παρεμβολές στη ζωή των εν λόγω κοινωνιών και μετατρέπουν τον πόλεμο σε υβριδικό.

Ο ρόλος του Περσικού κόλπου ως κομβικού για την παγκόσμια ενέργεια και τεχνολογία με αυτόν τον τρόπο αμφισβητείται. Το γενικότερο αποτέλεσμα είναι ένας ασύμμετρος πόλεμος με πυραύλους εναντίον γεφυρών και drones εναντίον κέντρων εταιρειών πληροφορικής, με τον υπολογισμό της αποτροπής να καθίσταται περίπλοκος και έναν μακροχρόνιο πόλεμο φθοράς, πλέον για όλον τον πλανήτη, να εγκαθίσταται με δραματικές συνέπειες. Η επίθεση στις σημαντικότερες εταιρείες ψηφιακής τεχνολογίας καταδεικνύει την εμβέλεια αυτής της επίθεσης. Τα πλήγματα σε ιρανικές υποδομές, όπως οι γέφυρες, στοχεύουν στη διακοπή του δικτύου μεταφορών στη Δυτική Ασία, που είναι απαραίτητο για την ολοκλήρωση και επέκταση της κινεζικής οικονομίας. Από την άλλη, οι Ιρανοί στοχεύουν ενάντια στην αμερικανική παρουσία στη Δυτική Ασία εν γένει, καθώς και στην κατάδειξη της υλικής ευθραυστότητας του ψηφιακού πολιτισμού. Ευάλωτες, όμως, είναι και οι αρχαιολογικές μαρτυρίες του μακραίωνου περσικού πολιτισμού, οι οποίες ανήκουν και αυτές στα επίδικα μιας ολοένα και πιο ολοκληρωτικής σύγκρουσης.