Ο ρωσο-ουκρανικός πόλεμος συνεχίζεται με στρατιωτικές μάχες στο ανατολικό τμήμα της Ουκρανίας, με ρίψεις πυραύλων και επιθέσεις drones σε περιοχές εντός της Ουκρανίας και της Ρωσίας, με πλήγματα σε τάνκερ και πλοία που πλέουν στη Μαύρη Θάλασσα.

Ωστόσο είναι φανερό πως η ρωσο-ουκρανική σύγκρουση έχει μπει σε μια νέα φάση. Διεξάγεται με όρους που καθορίζονται όχι μόνο από τα αποτελέσματα στο πολεμικό πεδίο, όπου η Ρωσία επικρατεί, αλλά και από τις καταιγιστικές εξελίξεις που έχει δρομολογήσει η πολιτική του Τραμπ. Εξελίξεις που έχουν άμεσο αντίκτυπο στον πόλεμο της Ουκρανίας.

Οι συνέπειές τους φάνηκαν έντονα και από την αποκλειστική συνέντευξη που έδωσε ο Τραμπ στις 14/1,κατά την οποία δήλωσε πως Ρώσος πρόεδρος Βλ. Πούτιν είναι «έτοιμος να κλείσει συμφωνία» ενώ η Ουκρανία «είναι λιγότερο έτοιμη», αποδίδοντας ευθέως στον Ζελένσκι την ευθύνη για το ότι οι «ειρηνευτικές» διαπραγματεύσεις δεν έχουν φέρει ακόμα αποτέλεσμα. Εντείνοντας, μάλιστα, την αμερικάνικη πίεση πάνω στην Ουκρανία, πρόσθεσε πως οι ΗΠΑ «πρέπει να πείσουν τον Ζελένσκι να την αποδεχτεί».

Έχοντας να αντιμετωπίσει, από τη μια, την αυξανόμενη αμερικάνικη πίεση για το κλείσιμο συμφωνίας «παύσης των εχθροπραξιών» και, από την άλλη, το στρατιωτικό προχώρημα της Ρωσίας στο ουκρανικό έδαφος, ο Ζελένσκι έχει καταφύγει στη «Συμμαχία των Προθύμων» Ευρωπαίων υποστηρικτών του για στήριξη και «εγγυήσεις ασφαλείας». Ωστόσο, αντιλαμβανόμενος πως η «δήλωση προθέσεων» υποστήριξης, που του έκαναν οι τελευταίοι πριν δυο εβδομάδες, είναι ανεπαρκής, έστειλε ξανά ουκρανική αντιπροσωπεία στις ΗΠΑ για συνομιλίες σχετικά με τις«εγγυήσεις ασφαλείας» και για να επαιτήσει τη βοήθεια των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, έσπευσε να προσφέρει διαβεβαίωση πως, όπως οι ΗΠΑ έτσι και «η Ουκρανία ενδιαφέρεται για τον τερματισμό του πολέμου», προσθέτοντας ότι «εάν επιτευχθεί συμφωνία για το ουκρανικό» η χώρα του θα μπορούσε να την υπογράψει στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός στην Ελβετία…

***

Η νέα Στρατηγική Ασφαλείας των ΗΠΑ έχει επιφέρει σοβαρή αλλαγή στην πρώην ενιαία στάση του δυτικού στρατοπέδου απέναντι στον πόλεμο της Ουκρανίας. Η «ειρηνευτική» πρόταση του Τραμπ για την Ουκρανία προκάλεσε ρήγμα μεταξύ των ΗΠΑ και της ΕΕ. Οι φιλοδοξίες του να αρπάξει τη Γροιλανδία διευρύνουν αυτό το ρήγμα. Έχουν υποχρεώσει την ΕΕ να μετατοπίσει προς τα εκεί την προσοχή της και αυτό, αναπόφευκτα, επιδρά και στις ουκρανικές εξελίξεις.

Οι πιέσεις που ασκεί η αμερικάνικη πολιτική πάνω στην ΕΕ την αναγκάζουν να αναπροσαρμόσει την πολιτική της και στο θέμα των σχέσεών της με τη Ρωσία, γεγονός που θα έχει αντανάκλαση και στην πορεία του ουκρανικού. Είναι γνωστό πως οι δυτικοευρωπαίοι ηγέτες, με μικρές εξαιρέσεις, όπως του πρωθυπουργού της Ουγγαρίας Β. Ορμπάν και του πρωθυπουργού της Σλοβακίας Ρ. Φίτσο, έχουν ακολουθήσει, τα χρόνια μετά την εισβολή των ρωσικών δυνάμεων στην Ουκρανία, μια πολιτική «παγώματος » της επικοινωνίας με τον Πούτιν, σε μια προσπάθεια απομόνωσης της Ρωσίας. Ωστόσο, αν και μετά τη διαφωνία τους με την «ειρηνευτική» πρόταση Τραμπ έχουν παρουσιασθεί ως το «κόμμα του πολέμου» εναντίον της Ρωσίας που συνεχίζει τη στρατιωτική στήριξη του καθεστώτος Ζελένσκι, φαίνεται τώρα να οδεύουν προς μια τροποποίηση της τακτικής τους.

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμ. Μακρόν, ήδη από το Δεκέμβριο, δήλωσε ότι θα «ξαναγίνει χρήσιμο» για τους Ευρωπαίους «να μιλάνε στον Βλ. Πούτιν» στο πλαίσιο ενός «πλήρους διαλόγου με τη Ρωσία». Μετά τη συνεδρίαση της «Συμμαχίας των Προθύμων» στο Παρίσι, στις αρχές Γενάρη, εξέφρασε την ελπίδα να μιλήσει με τον Πούτιν «εντός των επόμενων εβδομάδων».

Η πρωθυπουργός της Ιταλίας Τζ. Μελόνι, πρόσφατα, σε συνέντευξη Τύπου, επανέλαβε ότι η Ιταλία δεν θα συμμετάσχει στην αποστολή στρατευμάτων στην Ουκρανία, επειδή «δεν είναι απαραίτητο». Αν η Ουκρανία υπογράψει συμφωνίες «συλλογικής άμυνας» με τους «Δυτικούς συμμάχους», είπε ότι «έχει έρθει η ώρα για την ΕΕ να μιλήσει με τη Ρωσία» και ότι χρειάζεται αυτό να γίνει «με μια ενιαία φωνή, όχι σκόρπια», αλλιώς «κινδυνεύει να κάνει χάρη στον Πούτιν». Γι’ αυτό, πρόσθεσε, «ήμουν πάντα υπέρ του διορισμού ενός Ευρωπαίου ειδικού απεσταλμένου για το ουκρανικό ζήτημα». Ο Ιταλός υφυπουργός παρά την προεδρία της κυβέρνησης, Τζ. Φατσολάρι, συμπλήρωσε ότι η Ιταλία προτείνει τον πρώην πρωθυπουργό της χώρας και πρώην πρόεδρο της ΕΚΤ Μ. Ντράγκι ως «το κατάλληλο πρόσωπο για να αναλάβει καθήκοντα ειδικού απεσταλμένου της ΕΕ για την Ουκρανία».

Σε ανάλογο μήκος κύματος θα επακολουθήσει η δήλωση του Γερμανού καγκελάριου Φρ. Μέρτς ότι «η εξεύρεση ισορροπίας μακροπρόθεσμα με τη Ρωσία» θα επιτρέψει στην ΕΕ «να ατενίσει το μέλλον με μεγαλύτερη εμπιστοσύνη».

Η επιθυμία του πυρήνα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της ΕΕ να αποκαταστήσουν την επικοινωνία με τον Πούτιν και μια ισορροπία με τη Ρωσία δεν άργησε να πάρει και ευρωπαϊκή θεσμική έκφραση με τη δήλωση της εκπροσώπου της Κομισιόν Π. Πίνιο ότι «προφανώς, κάποια στιγμή θα πρέπει να υπάρξουν συνομιλίες και με τον Πρόεδρο Πούτιν».

Εξαίρεση σε αυτήν την ευρωπαϊκή μεταστροφή παραμένει η Βρετανία, η οποία με την υπουργό Εξωτερικών της διαμήνυσε τη διαφωνία της για το ότι έχει έλθει η στιγμή για μια επανάληψη του διαλόγου με τη Μόσχα και εμφανίζεται ένθερμη για την αποστολή και ευρωπαϊκών στρατευμάτων στην Ουκρανία, προωθώντας τη «μεγαλύτερη αύξηση των αμυντικών δαπανών της από τον Ψυχρό Πόλεμο, ύψους 270 δισ. Λιρών (311 δισ. ευρώ)». Αυτό, βέβαια, δεν αλλάζει το γεγονός ότι ο βασικός ιμπεριαλιστικός πυρήνας της ΕΕ, μετά τις μεταβολές που έχουν γίνει στην αμερικανική πολιτική και στο πολεμικό μέτωπο της Ουκρανίας και ζυγίζοντας ότι μαζί με το βάρος του πολέμου της Ουκρανίας θα πρέπει να σηκώσει και το βάρος του μετώπου στη Γροιλανδία και άλλων μετώπων που έχει ανοίξει ο Τραμπ ενάντια στην Ευρώπη, προχωρεί σε μια μεταστροφή της διπλωματίας του με τη Ρωσία. Σε μια μεταστροφή που θα έχει αναμφίβολα επίπτωση και στην ουκρανική υπόθεση.

***

Η Ρωσία, με κύριο έρεισμα τα κατακτητικά της κέρδη στην Ουκρανία και επωφελούμενη από την πολιτική του Τραμπ για την Ουκρανία, είναι φανερό ότι προσπαθεί να αξιοποιήσει τα ρήγματα και τις εξελίξεις που σημειώνονται στο δυτικό ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο. Ο ειδικός απεσταλμένος του Πούτιν πήγε στο Νταβός για να συνεχίσει τις συνομιλίες με την αμερικάνικη αντιπροσωπεία για το ουκρανικό. Παράλληλα, ο εκπρόσωπος της ρωσικής προεδρίας Ντμ. Πεσκόφ υποδέχτηκε ευμενώς τις δηλώσεις των Ευρωπαίων ηγετών «να συνομιλήσουν με τη Ρωσία», δηλώνοντας πως «το Κρεμλίνο έχει λάβει μηνύματα από τη Ρώμη, το Παρίσι και το Βερολίνο σχετικά με την ανάγκη διαλόγου με τη Ρωσία και το θεωρεί αυτό μια θετική εξέλιξη στην ευρύτερη δυτική θέση». Δεν παρέλειψε, βέβαια, να εκτοξεύσει βολή κατά της θέσης της Βρετανίας που τη χαρακτήρισε «καταστροφικής φύσης», γιατί «δεν επιθυμεί να συμβάλει στην εγκαθίδρυση της ειρήνης». Με τον υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας Σ. Λαβρόφ να ενισχύει αυτή την επίκριση κατά του Λονδίνου με την καυστική δήλωσή του ότι «η Βρετανία δεν θα έπρεπε πλέον να αποκαλείται “Μεγάλη Βρετανία”»…

πηγή: Λαϊκός Δρόμος