Λίγες μόνο μέρες κράτησε η «ηρεμία» στο Αιγαίο μετά τη συνάντηση του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας, που πραγματοποιήθηκε (11/2) στην Άγκυρα. Η επίπλαστη επιβεβαίωση της συνέχισης του διαλόγου μεταξύ των δύο πλευρών του Αιγαίου επανέφερε σύντομα, με καταλύτη τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, τόσο την επεκτατική ρητορική όξυνσης της Άγκυρας, όσο και την πύκνωση, σε καθημερινή βάση, των παραβάσεων των Κανόνων Εναέριας Κυκλοφορίας του FIR Αθηνών και παραβιάσεων του εναέριου χώρου στο Αιγαίο από τουρκικά πολεμικά αεροπλάνα.

Η συστηματική επιδίωξη της Άγκυρας είναι να θέσει στο επίκεντρο όλα τα ζητήματα που εγείρει σε βάρος της ελληνικής κυριαρχίας και όχι μόνο της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, που αποτελεί το κυρίαρχο «δόγμα» της Αθήνας.

Η αναθέρμανση της όξυνσης άρχισε με την κατάθεση στις 16 Φλεβάρη από την Τουρκία επιστολής στον ΟΗΕ, όπου περιλαμβάνονταν ολόκληρη η βεντάλια των τουρκικών διεκδικήσεων επί των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων με επίκεντρο τη «Γαλάζια Πατρίδα» και το τουρκολιβυκό μνημόνιο, με την αμφισβήτηση των δικαιωμάτων των νησιών και την επέκταση των χωρικών τους υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. Στην επιστολή, θεωρείται «άκυρη» η συμφωνία Ελλάδας–Αιγύπτου για την κολοβή ΑΟΖ, μπαίνει στο στόχαστρο ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός που αυτοπεριορίζεται στα ελληνικά χωρικά ύδατα των 6 μιλίων και απορρίπτει σαν «μαξιμαλιστικές» τις ελληνικές αξιώσεις. Τέλος, θέτει ζήτημα εκπροσώπησης της Κύπρου, διεκδικώντας την ισότιμη διεθνή αναγνώριση των κατεχομένων.

Σαν συμπλήρωμα των τουρκικών απαιτήσεων ακολούθησε, στις αρχές Απρίλη, η ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου εξωτερικών με αφορμή τη συμπλήρωση 99 χρόνων από την ίδρυση της λεγόμενης «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης» για την εκλογή των μουφτήδων. Η ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ, με το πρόσχημα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων της «Τουρκικής Μειονότητας στη Δυτική Θράκη», καταγράφει τις επεμβατικές απειλές της.

Ωστόσο, η εχθρική τουρκική ρητορική εκδηλώθηκε με μεγαλύτερη σφοδρότητα με αφορμή την εγκατάσταση των Patriot σε Κάρπαθο και Θράκη και συνολικά την πλήρη υποστήριξη από την κυβέρνηση Μητσοτάκη των πολεμικών επιδρομών ΗΠΑ-Ισραήλ.

Ο Τούρκος υπουργός εξωτερικών, Φιντάν, σε συνέντευξή του υποστηρίζει ότι «Ελλάδα, Ισραήλ και Κύπρος επιχειρούν πολιτική περικύκλωσης της Τουρκίας» και ότι η τριμερής συνεργασία μεταξύ Ελλάδας, «Ελληνοκυπριακής Διοίκησης» -όπως τη λέει- και Ισραήλ φέρνει περισσότερα προβλήματα και πόλεμο.

Σε μια περίοδο όπου οι κανόνες διεθνών σχέσεων γράφονται και αναθεωρούνται καθημερινά στον Λευκό Οίκο, ο Ερντογάν παρά τις δηλωθείσες καλές προσωπικές σχέσεις με τον Τραμπ ανησυχεί κύρια για τον ρόλο του Ισραήλ στην περιοχή με πιο ευαίσθητα ζητήματα το Κουρδικό και τον έλεγχο της Συρίας. Εξάλλου οι προσωπικές σχέσεις αναιρούνται με χαρακτηριστικό επίκαιρο παράδειγμα τις σχέσεις Τραμπ – Μελόνι. Στα πλαίσια αυτά, ο Ερντογάν, στα χνάρια του Τραμπ, χτίζει ένα φιλειρηνικό προφίλ, χωρίς να υποχωρεί από τις διακηρυγμένες θέσεις του. Από το Φόρουμ της Αττάλειας απειλεί με φιλειρηνικό προσωπείο: «Πιστεύουμε ότι η θετική ατμόσφαιρα που έχουμε διαμορφώσει με τη γειτονική μας Ελλάδα θα συμβάλει όχι μόνο στην επίλυση των διμερών μας ζητημάτων, αλλά και στον τερματισμό των παραβιάσεων των δικαιωμάτων της τουρκικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη», καταλήγοντας ότι η Άγκυρα απορρίπτει τις «μονομερείς και μαξιμαλιστικές στάσεις» που προσπαθούν να αποκλείσουν την Τουρκία και την Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, από το Αιγαίο και τη Μεσόγειο, απορρίπτοντας τις μάταιες προσπάθειες που «εναποθέτουν ελπίδες στο κλίμα του πολέμου».

Αυτές τις ανησυχίες επιχείρησε να καθησυχάσει ο Αμερικανός πρέσβης στην Άγκυρα και εποπτεύων τα αμερικανικά συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή, Μπάρακ, από το Φόρουμ της Αττάλειας. Διαβεβαίωσε ότι οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις «είναι καλύτερες από ποτέ», ότι σύντομα θα αποδεσμευτεί η πώληση των F-35. Απαντώντας στο ερώτημα για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις τάχθηκε χαριτολογώντας υπέρ της αναθεώρησης του καθεστώτος στο Αιγαίο με τον αστεϊσμό ότι «το ζήτημα Ελλάδας-Τουρκίας είναι ένα άλλο ιστορικό ζήτημα, το οποίο δεν θα προσπαθήσω καν να το θίξω, γιατί θα μου απαγορεύσουν να ξαναπάω στη Μύκονο», υπονοώντας ότι η απάντησή του θα δυσαρεστούσε την ελληνική πλευρά. Τα ίδια καλοπιάσματα για τις «καλύτερες από ποτέ» ελληνοαμερικανικές σχέσεις κάνει αντίστοιχα και η πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Γκίλφοϊλ.

Στην τοποθέτησή του, ο Μπάρακ επεσήμανε και τον ρόλο που μπορεί να παίξει η Τουρκία για «εναλλακτικές διαδρομές» στα Στενά του Ορμούζ του ενεργειακού ανεφοδιασμού από τη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία.

Σιγοντάροντας, ο επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, υποστήριξε ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να αναπτυχθεί ένας νέος πετρελαιαγωγός Βασόρας – Τζεϊχάν. Είναι μια μεγάλη ευκαιρία για τον εφοδιασμό της Ευρώπης, είναι ένα εξαιρετικά ελκυστικό έργο χρήσιμο τόσο για το Ιράκ, όσο και για την Τουρκία.
Αυτές οι αναφορές έρχονται μαζί με την αναγγελία υπογραφής προκαταρκτικής συμφωνίας της Γαλλικής TotalEnergies με την κρατική Turkish Petroleum Corporation (TPAO) για την εξερεύνηση των υδάτων της Μαύρης Θάλασσας. Ελλάς – Γαλλία – Συμμαχία, αλλά και οι δουλειές, δουλειές.

Έξω όλοι οι στρατοί Ανεξάρτητο νησί

Η εμπλοκή Ελλάδας και Κύπρου στον πόλεμο στο πλευρό των αμερικανοϊσραηλινών επιθετιστών επιδεινώνει και τις εξελίξεις στο Κυπριακό. Με το πρόσχημα της «αμυντικής» προστασίας της Κύπρου από τα πυρά Ιράν και Χεζμπολάχ, συνωστίζονται στο νησί στρατιωτικές δυνάμεις ΗΠΑ, Βρετανίας, Γαλλίας, Ισραήλ, Ελλάδας και Τουρκίας. Έχει επισκιαστεί και το γεγονός ότι αυτό το εξάμηνο η Λευκωσία ασκεί την προεδρία της ΕΕ. Ένας ρόλος στον οποίο ο Χριστοδουλίδης είχε επενδύσει πολλά για την ανανέωση των συνομιλιών, ευελπιστώντας στην ευρωπαϊκή στήριξη. Ωστόσο, ο γεωστρατιωτικός χαρακτήρας του νησιού, που αποτελεί διαχρονικά αβύθιστο αεροπλανοφόρο ελέγχου (πληροφοριών, ανεφοδιασμού μέχρι και στρατιωτικών εφορμήσεων) ολόκληρης της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, απέσπασε το ενδιαφέρον των άσπονδων «φίλων» της Κύπρου. Οι εξοπλισμοί και κύρια οι στρατιωτικές βάσεις και κάθε λογής πολεμικές «διευκολύνσεις» στο νησί ήρθαν για να μείνουν, χωρίς να επηρεάζονται από πρόσκαιρες εκεχειρίες καθώς η φλεγόμενη περιοχή, κατά συνέπεια και η Κύπρος, αποτελεί «μήλο της έριδος» ανάμεσα σε παγκόσμιες και περιφερειακές δυνάμεις, αναζωπυρώνοντας και διευρύνοντας τις πολεμικές απειλές.
Σε πρώτο πλάνο η Άγκυρα με πρόσχημα την ενίσχυση της ελληνικής στρατιωτικής παρουσίας, βρίσκει την ευκαιρία για «ισορροπημένη» προστασία ολόκληρου του νησιού ενισχύοντας και κύρια νομιμοποιώντας και τις δικές της κατοχικές στρατιωτικές δυνάμεις. Κανείς «σύμμαχος» δεν μιλά για την παράνομη κατοχή, που ξεπερνάει το ένα τρίτο του κυπριακού εδάφους, ενός ανεξάρτητου κράτους και που με διαχρονική ευθύνη και των κυβερνήσεων Ελλάδας και Λευκωσίας, έχει καταλήξει να αναγνωρίζεται στα πλαίσια της διζωνικής δικοινοτικής λύσης σαν ισότιμη οντότητα με την Κυπριακή Δημοκρατία.

Θλιβερό πρόσφατο παράδειγμα με έντονο συμβολισμό προκάλεσαν οι φωτογραφίες από τη συνάντηση του κατοχικού ηγέτη, Ερχιουρμάν, με την Αναπληρώτρια Γενική Γραμματέα του ΟΗΕ (δεύτερη στην ιεραρχία του Οργανισμού μετά τον Γκουτέρες), Ρόζμαρι Ντι Κάρλο. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο περιθώριο του Διπλωματικού Φόρουμ της Αττάλειας στην Τουρκία, όπου οι σημαίες του ΟΗΕ και του αποσχιστικού ψευδοκράτους εμφανίζονται τοποθετημένες δίπλα-δίπλα στο τραπέζι της συνάντησης.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ερχιουρμάν, που στο πρόσωπό του Αθήνα και Λευκωσία είχαν στηρίξει ελπίδες διαλλακτικότητας, τώρα πλήρως ευθυγραμμισμένος με τον Ερντογάν απειλεί με αποχώρηση από τις συνομιλίες. Δηλώνει ότι οι Τουρκοκύπριοι «Δεν έχουμε καμία πρόθεση να φυλακιστούμε και να μείνουμε μόνο στο τραπέζι των συνομιλιών». Αποκαλύπτοντας την πραγματική πηγή της εξουσίας του (δηλαδή τα τουρκικά στρατεύματα κατοχής), εγκαλεί τη Λευκωσία ότι εξοπλιζόμενη και ευθυγραμμιζόμενη με ορισμένες μεγάλες δυνάμεις, επιχειρεί να εγκαθιδρύσει μια στρατιωτική ισορροπία απέναντι στο ψευδοκράτος της «Τουρκικής Δημοκρατίας», που ο ίδιος θεωρεί «μάταιη προσπάθεια, αδύνατη να επιτευχθεί».

Ταυτόχρονα Τούρκοι αξιωματούχοι με πρώτο τον Ερντογάν με αλλεπάλληλες δηλώσεις τους ζητούν να μην είναι μόνιμες οι ευρωπαϊκές στρατιωτικές δυνάμεις στην Κύπρο. Προσπερνούν έτσι με νέες απειλές την τουρκική κατοχική παρουσία στην Κύπρο για 52 χρόνια και τις γνωστές εθνικιστικές διακηρύξεις ότι «όπου υψώνεται η τουρκική σημαία δεν κατεβαίνει». Έχοντας δρομολογήσει τη διχοτομική «λύση των δύο κρατών», επιμένουν στην άρση της διεθνούς «απομόνωσης» των κατεχομένων, η οποία θα επισφραγίσει και τον τυπικό ενταφιασμό του Κυπριακού.

Στο μεταξύ στην Αθήνα, παρακάμπτοντας το φιάσκο της Κάσου και του γνωστού γεωπολιτικού ρίσκου, επαναφέρουν τις προπαγανδιστικές θριαμβολογίες για την προώθηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας Κύπρου, μετά την κοινή επιστολή που έστειλαν ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Παπασταύρου, με τον Κύπριο ομόλογό του, Δαμιανό, προς την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, με την οποία ζητούν τη χρηματοδότηση του έργου της διασύνδεσης …κατόπιν μελέτης δέουσας επιμέλειας.

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος