Πόλεμος στην Ουκρανία: Ρωσία και ΗΠΑ κάνουν τη μοιρασιά και οι Ευρωπαίοι πάνε για τα «σπόρια»

ΠΗΓΗ:  Eksegersi.gr

«Μεγάλη πρόοδος με τη Ρωσία. Μείνετε συντονισμένοι!», έγραψε ο Ντόναλντ Τραμπ στο Truth Social, μετά τη λήξη της συνάντησης που είχε με τον Βλαντίμιρ Πούτιν στην Αλάσκα. Oλοι δήλωσαν απορημένοι για το τι ακριβώς εννοεί. Οι «αναλυτές» κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ήταν μια ακόμα άνευ ουσιαστικής σημασίας παπάρα, απ’ αυτές που εκστομίζει διαρκώς ο Τραμπ. Ελεγαν πως ο Τραμπ για μια ακόμα φορά έμπλεξε το θέαμα με την ουσία.

Οπως αποδείχτηκε, όμως, δεν ήταν μια ακόμα άνευ ουσιαστικής σημασίας παπάρα του Τραμπ. Αλλιώς δε θα ξεσηκώνονταν όλοι οι ιμπεριαλιστές ηγέτες της Ευρώπης (Μερτς, Μακρόν, Στάρμερ, Μελόνι) για να συνοδέψουν τον Ζελένσκι στην Ουάσιγκτον. Θα τον άφηναν να πάει μόνο με τη γκουβερνάντα Ούρσουλα, όπως είχε ανακοινωθεί αρχικά. Κάτι σοβαρό τους διεμήνυσαν από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και έσπευσαν να πάρουν μέρος στο σόου Νο 2.

Η συνάντηση Τραμπ-Πούτιν στο Ανκορατζ είχε μπόλικο σόου. Ο Πούτιν έγινε δεκτός με όλες τις τιμές επί αμερικανικού εδάφους. Το πολιτικό εμπάργκο έσπασε με τον πιο επίσημο τρόπο. Πέρα από το τεράστιο κόκκινο χαλί (ακόμα και στις Κάννες ή στην τελετή απονομής τον Οσκαρ πιο μικρό είναι), ο Τραμπ φιλοξένησε τον Πούτιν και στην προεδρική λιμουζίνα, το περιβόητο «Κτήνος» (The Beast), για να δείξει πόσο τον σέβεται και πόσο φίλοι είναι.

Ηταν απόλυτα αναμενόμενο ότι ο Πούτιν θα νικούσε στο σόου. Είναι ένας έμπειρος, σοβαρός και μορφωμένος ιμπεριαλιστής ηγέτης, που έχει περάσει όλα τα σκαλιά της εξουσίας και κυριαρχεί στη Ρωσία για πάνω από είκοσι χρόνια, σε αντίθεση με έναν ηλικιωμένο βουτυρομπεμπέ, μηδενικής μόρφωσης, χυδαίο, νάρκισσο και επιδειξιομανή σελέμπριτι. Υπήρχε, όμως, και ουσία – όχι μόνο πολιτικό σόου.

Ο Τραμπ, στις σύντομες δηλώσεις που έκανε μετά τη συνάντηση, άφησε να εννοηθεί ότι οι δύο πλευρές συνέκλιναν στα περισσότερα εκκρεμή ζητήματα πλην ενός, που δεν το κατονόμασε. Προφανώς εννοούσε την εκεχειρία. Κι αμέσως τάχτηκε υπέρ της σύναψης μιας συνθήκης ειρήνης μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας. Χωρίς δηλαδή να προηγηθεί εκεχειρία! Ως γνωστόν, η σύναψη μιας συνθήκης ειρήνης προϋποθέτει διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα εμπόλεμα μέρη, οι οποίες εν προκειμένω θα γίνουν υπό πυρά.

Αυτή ήταν εξαρχής η ρωσική πρόταση, την οποία ως τώρα απέρριπτε σύμπασα η Δύση (και οι ΗΠΑ). Τώρα οι Αμερικανοί αποδέχονται τον ρωσικό όρο που πρακτικά, δεδομένης της κατάστασης στα πολεμικά μέτωπα, φέρνει τον Ζελένσκι (και τους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές που τον πατρονάρουν σ’ αυτή τη φάση) μπροστά στο δίλημμα: όσο καθυστερείς να μπεις σε διαπραγμάτευση για συμφωνία ειρήνης τόσο περισσότερα εδάφη θα χάσεις, καθώς οι Ρώσοι κερδίζουν συνεχώς έδαφος. Στον Λευκό Οίκο, απαντώντας σε παρατήρηση του Μερτς και του Στάρμερ ότι πρέπει να επιδιωχτεί εκεχειρία, ο Τραμπ απάντησε με… ωμή ευγένεια: έχω σταματήσει έξι πολέμους μέχρι τώρα (sic!) και σε κανέναν δεν προηγήθηκε εκεχειρία. Θα το προσπαθήσω, αλλά κι αν δεν υπάρξει εκεχειρία, δε χάθηκε και τίποτα!

Ο Πούτιν, από την άλλη, πέρα από κάποια κοπλιμέντα στον Τραμπ (ξέρει ότι «ψοφάει» για τέτοια ο πορτοκαλομαλλιάς), έμεινε αμετακίνητος στις βασικές ρωσικές θέσεις. Πήρε τον εξοβελισμό της πρότασης για εκεχειρία και φάνηκε να δέχτηκε την αμερικάνικη πρόταση για παροχή στην Ουκρανία εγγυήσεων από τη Δύση, παρόμοιων μ’ αυτές που προβλέπει το άρθρο 5 του Καταστατικού του ΝΑΤΟ. Τι σημαίνει αυτό; Οτι κλείνει το κεφάλαιο «ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ» και αντί της ένταξης προκρίνεται μια διακήρυξη προθέσεων, σύμφωνα με την οποία, αν η Ουκρανία δεχτεί επίθεση, θα είναι σαν να έχει δεχτεί επίθεση κάθε χώρα της «συμμαχίας των προθύμων».

Οσο για το εδαφικό, υπάρχει ο κανόνας: ό,τι κερδίζεται στο πεδίο, δεν παραχωρείται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Κι αν παραχωρηθεί κάτι, θα εισπραχτούν μεγαλύτερα  ανταλλάγματα.

Ο Ζελένσκι πήγε να το παίξει… ήρωας. Υψηλόβαθμο στέλεχος της Ουκρανίας (μήπως ο ίδιος ο κλόουν;) είπε στους Financial Times ότι η συνάντηση του Ανκορατζ ήταν «πισώπλατη μαχαιριά». Ο Ολεξάντρ Μερέζκο, πρόεδρος της επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της ουκρανικής Βουλής, μίλησε για «απεχθές» αποτέλεσμα. Και συμπλήρωσε: «Φαίνεται πως ο Τραμπ έχει ευθυγραμμιστεί με τον Πούτιν και οι δύο μαζί είναι πιθανό να στρέψουν την προσοχή τους προς εμάς για να αποδεχτούμε μια συνθήκη ειρήνης, κάτι που στην πραγματικότητα σημαίνει συνθηκολόγηση της Ουκρανίας» (βουλωμένο γράμμα διαβάζει ο μεγάλος).

Ο Ζελένσκι ψέλλισε και κάτι άλλα… ηρωικά, ότι δεν προτίθεται να αποδεχτεί την παραχώρηση ουκρανικών εδαφών στη Ρωσία, ούτε να αναγνωρίσει δικαίωμα βέτο της Ρωσίας στην ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ (ως γνωστόν, για ένταξη στην ΕΕ δεν έχει πρόβλημα η Ρωσία – οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές έχουν πλέον, γιατί δε θέλουν να φορτωθούν μια κατεστραμμένη χώρα που θα ζητάει συνέχεια βοήθεια).

Κι αφού είπε αυτά τα… ηρωικά, ο ουκρανός κλόουν ετοίμασε τις βαλίτσες του, δίπλωσε καλά το μαύρο κοστούμι που του είπαν να τσακιστεί να φορέσει άμα ξαναμπεί στον Λευκό Οίκο, και πήρε ένα ευρωπαϊκό αεροπλάνο για την Ουάσινγκτον. Προτού αναχωρήσει, είπε και κάτι που νόμιζε ότι ήταν σιβυλλικό, όμως ήταν ξεκάθαρη ομολογία ήττας: «Εχουμε ανάγκη από πραγματικές διαπραγματεύσεις, κάτι που σημαίνει πως μπορούμε να ξεκινήσουμε από το σημείο στο οποίο βρίσκεται σήμερα η γραμμή του μετώπου». Είχε ήδη αποδεχτεί το χάρτη που του έβαλε μπροστά του ο Τραμπ μέσα στο οβάλ γραφείο.

«Πρέπει με κάθε τρόπο να προστατεύσουμε τα συμφέροντα τόσο της Ουκρανίας όσο και της Ευρώπης», δήλωσε η Ούρσουλα. «Δεν μπορεί να υπάρχουν περιορισμοί στις δυνάμεις ασφαλείας της. Η ΕΕ είναι έτοιμη να αναλάβει το μερίδιό της», συμπλήρωσε και γέλασε κάθε πικραμένος.

«Οι ευρωπαίοι σύμμαχοι θέλουν να γίνει σεβαστή η κυριαρχία της Ουκρανίας», δήλωσε αμήχανα ο Μακρόν και τηλεφωνήθηκε με τους υπόλοιπους για να πάνε αυτοπροσώπως στην Ουάσινγκτον και να μην αφήσουν μια τόσο σοβαρή υπόθεση να τη χειριστούν ένας κλόουν κι ένα πολιτικό σούργελο. Ο Τραμπ  είχε ήδη τηλεφωνηθεί με όλους τους και είναι βέβαιο πως το ύφος των τηλεφωνικών επικοινωνιών δεν ήταν σαν αυτό που επικρατεί στις δημόσιες δηλώσεις.

Μετά τη συνάντηση του Ανκορατζ, όπου ο «παρίας», «εγκληματίας πολέμου», «καταζητούμενος με ένταλμα σύλληψης από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου» Πούτιν αποκαταστάθηκε ως παγκόσμιος ηγέτης και η Ρωσία από «επιθετική δύναμη» αποκαταστάθηκε ως φιλειρηνική υπερδύναμη, ισότιμη με τις ΗΠΑ, είχαμε τη συνάντηση των ιμπεριαλιστών ηγετών της Δύσης στην Ουάσινγκτον, ενώ ο ρωσικός ιμπεριαλισμός πραγματοποιούσε μια μεγάλη επίθεση με drones και πυραύλους στην Ουκρανία, για να υπενθυμίσει πως αυτός δε θέλει σκέτα ειρήνη, αλλά ειρήνη προς όφελός του, με βάση τις πολεμικές του κατακτήσεις.

Η συμπεριφορά του αξιοθρήνητου κλόουν Ζελένσκι έχει σημασία μόνο ως μέτρο της ευρωπαϊκής στάσης. Ο Τραμπ του συμπεριφερόταν λες και ήταν παιδάκι που σταμάτησε να κάνει αταξίες. Και ο κλόουν, αφού ευχαρίστησε δέκα φορές (!) τις ΗΠΑ και τον Τραμπ, έντρομος μην τον αρχίσει πάλι στις γρήγορες ο χιλμπίλης Τζέι Ντι Βανς, συγχάρηκε τον Τραμπ για την… επιτυχία του Ανκορατζ! Αυτή που πριν από δύο εικοσιτετράωρα θεωρούσε «πισώπλατη μαχαιριά»! Ηταν φανερό ότι αυτή τη γραμμή του υπαγόρευσαν οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές.

Στο κοινό τραπέζι που κάθησαν, ο Τραμπ διάβαζε τις δηλώσεις του από γραπτό κείμενο. Του τις είχαν γράψει οι επιτελείς του κι αυτός δέχτηκε να τις διαβάσει, γιατί ξέρει πολύ καλά πότε πρέπει να είναι σοβαρός και πότε να πετάει παπάρες. Το γραπτό κείμενο τον προστάτευε από το τελευταίο.

Οι ηγέτες των τεσσάρων ισχυρότερων ιμπεριαλιστικών χωρών της Ευρώπης (Γερμανία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία) ανέθεσαν όλες τις πρωτοβουλίες στον Τραμπ και μόνο από υποχρέωση ψέλλιζαν πως πρέπει να διαπραγματευτεί εκεχειρία (για να τους απαντήσει ο Τραμπ -όπως προείπαμε- ότι δεν εξαρτάται μόνο απ’ αυτόν και πως και χωρίς εκεχειρία μια χαρά μπορεί να συναφθεί ειρήνη).

Παρακαλούσαν τον Τραμπ (που παρίστανε τον δύσκολο) να είναι οπωσδήποτε κι αυτός στη συνάντηση Πούτιν-Ζελένσκι (λες και ο Πούτιν υπήρχε περίπτωση να δεχτεί συνάντηση μόνο με τον κλόουν). Και επαναλάμβαναν συνεχώς πόσο σημαντικές είναι οι «εγγυήσεις», δηλαδή μια δήλωση προθέσεων. Αυτοί που πριν από λίγο καιρό έφτιαχναν τη «συμμαχία των προθύμων» και δήλωναν ότι θα στείλουν στρατό στην Ουκρανία!

Αργότερα διέρρευσαν ότι ο Τραμπ διέκοψε τις συνομιλίες, τηλεφωνήθηκε επί 40λεπτο με τον Πούτιν και μετά γύρισε και τους είπε ότι ο Πούτιν δέχτηκε να συναντηθεί με τον Ζελένσκι και στα καπάκια η συνάντηση να γίνει τριμερής, με την προσθήκη του ίδιου (του Τραμπ). Εχουμε την αίσθηση ότι αυτό ήταν ήδη προαποφασισμένο και απλά το διέρρευσαν έτσι για να δείξουν ότι γινόταν διαπραγμάτευση. Οπως και να έγινε, αν και όταν γίνει αυτή η συνάντηση, ο Ζελένσκι θα είναι απλά το παιδί που θα κουβαλάει τους καφέδες.

Οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές ηγέτες κάνουν τις δικές τους διαπραγματεύσεις με τον Τραμπ, όμως το γεγονός ότι αποδέχτηκαν μετ’ επαίνων το Ανκορατζ και ότι ανέθεσαν (με βαριά καρδιά ασφαλώς, αλλά το αποτέλεσμα μετράει) στον Τραμπ να εκπροσωπήσει τη «συλλογική Δύση» στις διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία αποτελεί την πιο κραυγαλέα παραδοχή της ήττας τους στο Ουκρανικό. Και τι να πούμε γι’ αυτό που δήλωσε ο Τραμπ, ότι οι ΗΠΑ θα δώσουν στην Ουκρανία μια ακόμα παρτίδα πολεμικού υλικού, που όμως θα το πληρώσουν οι Ευρωπαίοι!

Ενα άλλο σημείο είναι πως όλοι μιλούσαν στις δημόσιες δηλώσεις τους για «ανταλλαγή εδαφών»! Ποια ανταλλαγή, ρε απατεώνες; Θα πάρει η Ουκρανία ρωσικά εδάφη σε αντάλλαγμα για τα ουκρανικά εδάφη που θα πάρει η Ρωσία; Νομίζουν ότι χρησιμοποιώντας τον όρο «ανταλλαγή» θα κοροϊδέψουν τον κόσμο ότι ήρθαν… ισοπαλία.

Το μόνο ερώτημα είναι πόσα και ποια ουκρανικά εδάφη θα πάρει η Ρωσία. Η μόνη ανταλλαγή που μπορεί να γίνει είναι να πάρει η Ρωσία κάποια εδάφη που ακόμα δεν έχει κατακτήσει (π.χ. το υπόλοιπο της επαρχίας Ντονιέτσκ) και να αφήσει κάποια εδάφη που έχει κατακτήσει στις επαρχίες Ζαπορίζιε και Χερσόν. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η Ρωσία διεκδικεί όλη την Ανατολική Ουκρανία (μια φέτα κομμένη από βορρά μέχρι νότο), συν τη de jure νομιμοποίηση της προσάρτησης (από το 2014) της Κριμαίας.

Δεν μπορούμε να προκαθορίσουμε την πορεία των γεγονότων από εδώ και πέρα. Φαίνεται πως έχει δρομολογηθεί μια διαδικασία ιμπεριαλιστικής ειρήνης με πρωταγωνίστριες τις δύο ιμπεριαλιστικές υπερδυνάμεις, ΗΠΑ και Ρωσία. Η Ρωσία, de facto νικήτρια του πολέμου (η πορεία του αποκλείεται να αναστραφεί), θα πάρει την Ανατολική Ουκρανία (την κοιλάδα του Ντονμπάς, που διεκδικούσε αρχικά, και άλλα εδάφη που κατέκτησε στον πόλεμο). Οι ΗΠΑ θα αποζημιωθούν για την επένδυση που έκαναν, χορηγώντας δάνεια στην Ουκρανία για ν’ αγοράζει όπλα από την αμερικάνικη πολεμική βιομηχανία (όπου βλέπετε τη λέξη «βοήθεια» να διαβάζετε «δάνειο»). Οι ευρωπαϊκές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, που επίσης επένδυσαν στον πόλεμο κατά της Ρωσίας, δεν μπορούν να διεκδικήσουν παρά μόνο τα «σπόρια». Αυτό και μόνο αυτό θα διαπραγματευτούν με τις ΗΠΑ.

Για την Ουκρανία δεν το συζητάμε. Μια χώρα κατεστραμμένη, με τον φυσικό της πλούτο και την εργασιακή της δύναμη ξεπουλημένα στο διηνεκές. Οι εθνικοφασίστες ηγέτες της Ουκρανίας έγιναν παιχνίδι στα χέρια των αμερικάνων και ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, προσφέροντας τη χώρα τους για την περικύκλωση της Ρωσίας, και στη συνέχεια συντρίφτηκαν από τη ρωσική ιμπεριαλιστική πολεμική μηχανή, χρησιμοποιώντας τον ουκρανικό λαό σαν κρέας για τα κανόνια.