Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος - kosmodromio.gr

Μια ακόμα σοβαρή ήττα της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης ΝΔ, Μητσοτάκη, Γεραπετρίτη και Δένδια που έχει κυριολεκτικά καταφέρει το ακατόρθωτο.

Διερωτάται κανείς γιατί η κυβέρνηση Μητσοτάκη υπέγραψε σύμφωνο φιλίας με την Τουρκία

Το κοινοβούλιο της υπό την ηγεσία Χαφτάρ ανατολικής Λιβύης (αν δηλαδή έχει νόημα η χρήση τέτοιων όρων στην κατάσταση που είναι σήμερα η κάποτε ευημερούσα αλλά μαρτυρική τώρα χώρα) ετοιμάζεται, όπως όλα δείχνουν, να αναγνωρίσει το εξωφρενικό τουρκολιβυκό μνημόνιο, εντός των επομένων λίγων ημερών. Αφαιρώντας κατά τον τρόπο αυτό από την Αθήνα το μέχρι πρότινος επιχείρημά της ότι το μνημόνιο αυτό δεν είναι νομότυπα εγκεκριμένο.

Επιπλέον, η ανατολική Λιβύη, στην οποία βάσιζε μέχρι πρότινος τις ελπίδες της, η Αθήνα μοιάζει τώρα να προσεγγίζει μάλλον την Άγκυρα, αποδεικνύοντας ότι ήταν σαχλαμάρες τα όσα μας έλεγε και όσα έκανε το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών.

Αν αυτό συμβεί θα συνιστά μια ακόμα πανωλεθρία, μια σοβαρή ήττα της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης ΝΔ, Μητσοτάκη, Γεραπετρίτη και Δένδια που έχει κυριολεκτικά καταφέρει το ακατόρθωτο. Σε σύντομο χρονικό διάστημα η «ελληνική διπλωματία» έχει καταφέρει να οδηγήσει τη χώρα σε σοβαρές ήττες σε όλα χωρίς καμία εξαίρεση (αν είναι δυνατόν!) μέτωπα, με προεξάρχουσα ασφαλώς την επιτυχία της Τουρκίας να διεισδύει στον σκληρό αμυντικό πυρήνα της Ε.Ε. και να συνεργάζεται αμυντικά και εξοπλιστικά με τα ισχυρότερα ευρωπαϊκά κράτη.

Σήμερα το διπλωματικό, διεθνοπολιτικό και αμυντικό βάρος της Τουρκίας έχει εκτοξευθεί, σε αντίθεση με την Ελλάδα που έχει εκμηδενιστεί γεωπολιτικά και κοινωνικο-οικονομικά ως κράτος. Έχει καλύτερες σχέσεις από ό,τι η Αθήνα και με χώρες της άμεσης περιοχής μας όπως η Αλβανία, η Βόρειος Μακεδονία, η Συρία, κατήγαγε στρατηγικές νίκες στον Καύκασο και διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με ΗΠΑ, Ρωσία και Ουκρανία. Μετράει διεθνώς σε αντίθεση με την Αθήνα, που θεωρείται μια περισσότερο από δεδομένη αποικία πέμπτης κατηγορίας της Ουάσιγκτον, του Ισραήλ και της Ε.Ε..

Αλήθεια, πού είναι τα πολυδιαφημιζόμενα οφέλη της ταύτισης με ΗΠΑ και Ισραήλ; Αυτά τα δύο κράτη έχουν τεράστια επιρροή σε Αλβανία, σε Βόρειο Μακεδονία, σε Λιβύη. Γιατί δεν την ασκούν προς όφελός μας; Σε τι μας ωφελεί η πλήρης, σε βαθμό εξευτελισμού, υποταγή μας σε ΗΠΑ και Ισραήλ;

Η πιθανή αναγνώριση του μνημονίου έρχεται ως αποτέλεσμα της συνάντησης του πολύ ισχυρού άνδρα της Άγκυρας Καλίν, επικεφαλής της τουρκικής μυστικής υπηρεσίας ΜΙΤ με το «αφεντικό» της ανατολικής Λιβύης, τον Χαφτάρ και θα οδηγήσει πιθανώς -όπως εκτιμά και το Bloomberg- σε παραχώρηση αδειών εξορύξεων σε τουρκικές εταιρείες μεταξύ Λιβύης και Κρήτης και  αναζωπύρωση των ελληνοτουρκικών εντάσεων στην ανατολική Μεσόγειο.

Διερωτάται κανείς γιατί η κυβέρνηση Μητσοτάκη υπέγραψε σύμφωνο φιλίας με την Τουρκία (και η Κύπρος συνεχίζει την επικίνδυνη κωμωδία των πενταμερών για το Κυπριακό) παρόλο που δεν υπάρχει (και δεν μπορεί να υπάρξει) απολύτως καμία πρόοδος ούτε στα ελληνοτουρκικά, ούτε στο κυπριακό. Από τη μια η Τουρκία παίρνει πιστοποιητικό καλής συμπεριφοράς από Ελλάδα και Κύπρο και βελτιώνει τις σχέσεις της με Ε.Ε. και ΗΠΑ, από την άλλη συνεχίζει με αμείωτη ένταση τις προκλήσεις σε όλες τις κατευθύνσεις. Αθήνα και Λευκωσία από την άλλη μοιάζουν να στερούνται παντελώς οποιασδήποτε στρατηγικής, όπως και κατανόησης του διεθνούς περιβάλλοντος, με αποτέλεσμα να ταλαντεύονται επικίνδυνα μεταξύ απαράδεκτων υποχωρήσεων και κινδύνων  συγκρούσεων, ανάλογα με τα σήματα που λαμβάνουν από τους Προτέκτορες. Όπως πολλάκις επισημάναμε εδώ και χρόνια, στην ελληνική εξωτερική πολιτική συνυπάρχουν εδώ και μία δεκαετία τουλάχιστον δύο αντίθετα προγράμματα: «βρείτε τα πάση θυσία με την Τουρκία», «συγκρουστείτε με την Τουρκία για λογαριασμό μας». Ανάλογα με τις ανάγκες των διεθνών κέντρων στον άξονα Ουάσιγκτον-Τελ Αβίβ, αλλάζει η πολιτική της Αθήνας. Τη μια φωνάζει ο Μητσοτάκης στο Κογκρέσο «μην δίνετε F-16» και την άλλη λέει στους Γερμανούς ότι δεν τον πειράζει να πάρει Eurofighter η Γερμανία. Αυτό μοιάζει μάλλον με «καραγκιοζ μπερντέ», παρά με κάποιου είδους εξωτερική πολιτική.

Στη συνάντηση Καλίν-Χαφτάρ, σύμφωνα με πληροφορίες, ετέθη το όλο θέμα των τουρκο-λιβυκών και ενδο-λιβυκών σχέσεων, με την Άγκυρα να διεκδικεί ρόλο «προστάτη» και ενοποιητή της Λιβύης. Σύμφωνα με πληροφορίες από συνήθως αξιόπιστες διπλωματικές πηγές, συζητήθηκε μεταξύ άλλων και η «έξωση» των Ρώσων από την ανατολική Λιβύη. Αν κάτι τέτοιο συμβεί θα συνιστά στρατηγική απώλεια για τη Μόσχα, που θα υπονομεύσει τη ρωσική παρουσία στη Μεσόγειο και την πρόσβασή την στην αφρικανική ήπειρο και, φυσικά, θρίαμβο για τον άξονα Ισραήλ-ΗΠΑ-ΝΑΤΟ. Θα προστεθεί σε άλλες, σχετικά δύσκολα ερμηνεύσιμες και με σημαντικές στρατηγικές συνέπειες απώλειες ρωσικών θέσεων και στη Μέση Ανατολή και στην Υπερκαυκασία.     

Η Τουρκία συνεχίζει να παίζει το παιχνίδι του «επιτήδειου ουδέτερου» μεταξύ Ρωσίας και Δύσης παραμένοντας όμως θεμελιωδώς δεσμευμένη στο δυτικό στρατόπεδο και «πουλώντας» στην Αμερική σπουδαίες εξυπηρετήσεις όπως η συμβολή στην απομείωση της ρωσικής επιρροής στον Καύκασο, τη Συρία και πιθανώς τώρα στη Λιβύη.

——

YΓ. Ακούω τρομοκρατημένους από τις τελευταίες τουρκικές δηλώσεις τους εγχώριους καθεστωτικούς σχολιαστές. Στην πραγματικότητα όμως, δύσκολα αντιλαμβάνεται κανείς πώς θα μπορούσε η Άγκυρα να κάνει σοβαρή στρατιωτική επιχείρηση κατά της Ελλάδας (με την οποία θα διαφωνούσαν άλλωστε οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ), όταν δεν μπορεί καν να τα βγάλει πέρα στη Συρία. 

Δύο είναι οι πραγματικοί κίνδυνοι για την Ελλάδα. Ο ένας είναι η κατάσταση του κράτους και του πολιτικού συστήματος που χαρακτηρίζονται από ασυναρτησία, ανύπαρκτη αναλυτική ικανότητα διαφθορά και βαθύτατη ξένη εξάρτηση. Ο δεύτερος είναι οι υποτιθέμενοι «φίλοι και στρατηγικοί σύμμαχοι» που θα ήθελαν ενδεχομένως μια «ελεγχόμενη κρίση» μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου για τα δικά τους συμφέροντα. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε εν προκειμένω και το δημοσίευμα προσκείμενης στον Νετανιάχου εφημερίδας για την ανάγκη επείγουσας συγκρότησης ενός σχεδίου για την απελευθέρωση της Βόρειας Κύπρου! Κάπως ανάλογες συμβουλές είχαν δώσει και το 1974 Ισραηλινοί και Αμερικανοί στον Δημήτριο Ιωαννίδη με τα γνωστά αποτελέσματα. Θα επανέλθουμε!