Τα βάσανα παραμένουν για το λαό της Κούβας, καθώς τα καύσιμα έχουν εξαντληθεί, οπότε η χώρα βιώνει ολικές διακοπές ρεύματος, οι δημόσιες συγκοινωνίες δε λειτουργούν, δεν υπάρχει συζήτηση φυσικά για βενζίνη για ιδιωτικά αυτοκίνητα. Όσο περνούν οι μέρες σε αυτήν την κατάσταση, όλο και πιο νευραλγικοί και ευαίσθητοι τομείς της οικονομίας αλλά και των δημόσιων υποδομών θα επηρεάζονται, όπως τα νοσοκομεία. Αυτό είναι το αποτέλεσμα του ενεργειακού αποκλεισμού που έχουν επιβάλει σαδιστικά οι Αμερικάνοι μετά την επιδρομή στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Νίκολας Μαδούρο, από την οποία κάλυπτε τις ανάγκες της σε πετρέλαιο η Κούβα.

Ο σκοπός είναι μέσω αυτού του μαρτυρίου να υποχρεωθεί ο λαός της Κούβας να εναντιωθεί στην κυβέρνηση, ώστε είτε να υπάρξει κάποιου είδους αναπροσανατολισμός που θα ικανοποιεί τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και το νέο «δόγμα Μονρόε», είτε αλλαγή κυβέρνησης και καθεστώτος γενικότερα, κάτι που φαίνεται να προτιμά ο Τραμπ, σύμφωνα με τις τελευταίες του δηλώσεις περί «μοντέλου Καράκας», δηλαδή απομάκρυνση του προέδρου Μιγκέλ Ντίας Κανέλ και αντικατάσταση του με κάποιον «ρεαλιστή», αρεστό στις ΗΠΑ.

Το τελευταίο διάστημα είχε γίνει μεγάλη συζήτηση για τα ρώσικα πετρελαιοφόρα που μετέφεραν πετρέλαιο προς την Κούβα, παρακάμπτοντας έστω για λίγο τον αποκλεισμό. Ένα από αυτά, το «Ανατόλι Κολόντκιν» αναφέρεται ότι έφτασε με εκατό χιλιάδες τόνους αργού πετρελαίου που είναι σταγόνα στο ωκεανό, μια βοήθεια για μικρό διάστημα, μάλλον ενός μηνός. Είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς ότι αυτό συνέβη χωρίς τη συναίνεση των Αμερικάνων. Τους τελευταίους μήνες η Κούβα και οι ΗΠΑ βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις, αν μπορεί να μιλήσει κανείς για κάτι τέτοιο υπό αυτές τις συνθήκες. Είναι άγνωστο μέχρι στιγμής αν η Ρωσία έχει κάποια συμμετοχή στην όλη διαδικασία και αν η αποστολή των δεξαμενόπλοιων σχετίζεται με αυτήν.

Πρόσφατα ο υπουργός Εξωτερικού Εμπορίου και Επενδύσεων Όσκαρ Πέρες Ολίβα Φράγκα φέρεται να δήλωσε ότι «Οι Κουβανοί που ζουν στο εξωτερικό σύντομα θα έχουν τη δυνατότητα να επενδύσουν πίσω στην πατρίδα τους σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα δυναμικό επιχειρηματικό περιβάλλον». Πολλοί Κουβανοί που ζουν στο εξωτερικό είναι αντιδραστικοί που ζουν στη Φλόριντα, απόγονοι αυτών που διέφυγαν της επανάστασης του Φιντέλ Κάστρο και έχουν για πρωτοπαλίκαρό τους τον υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο. Έχουν άραγε να κάνουν αυτές οι δηλώσεις με ρήγματα που υπάρχουν εντός της πολιτικής ηγεσίας της Κούβας;

Πάντως αξίζει να αναφερθεί ότι στο πρόσφατο παρελθόν, τόσο η Κίνα όσο και η Ρωσία είχαν προτείνει συμφωνίες στην Κούβα, τις οποίες αν είχε δεχτεί, ίσως να ήταν σε θέση να αντεπεξέλθει καλύτερα τώρα. Μία από αυτές, από την Κίνα, είχε να κάνει με τον εξηλεκτρισμό της οικονομίας της, καθώς πρόκειται για μια τροπική χώρα με συνεχή ηλιοφάνεια. Η Κούβα είχε αρνηθεί, διοχετεύοντας πόρους προς την περαιτέρω ανάπτυξη της τουριστικής οικονομίας, κατεύθυνση ταιριαστή περισσότερο σε εξαρτημένο κράτος, παρά σε επαναστατικό καθεστώς…

Από τη μεριά τους οι Ρώσοι φαίνεται να είχαν προτείνει μια εμπορική συμφωνία για πετρέλαιο, επισημαίνοντας μάλιστα ότι η κυβέρνηση της Βενεζουέλας δεν είναι σταθερή και ότι είναι πολύ πιθανό να πέσει σύντομα (όπως και έγινε), ενώ και η βιομηχανία πετρελαίου της είναι σε κακή κατάσταση. Η ρώσικη πρόταση περιελάμβανε και συμφωνία για αναβάθμιση των σιδηροδρόμων, μετρό στην Αβάνα και ολοκλήρωση της κατασκευής του πυρηνικού σταθμού που ξεκίνησε να κατασκευάζεται τη δεκαετία του ’80, χωρίς να ολοκληρωθεί. Οι Κουβανοί την απέρριψαν και αυτήν.

Οι καλές σχέσεις με τη Βενεζουέλα οδήγησαν στην πεποίθηση ότι δε χρειάζονται μεγάλες παρεμβάσεις στην οικονομία, δόθηκε προτεραιότητα στον τουρισμό από τις χώρες της Δύσης, ο οποίος μαζί με την εξαγωγή νικελίου κράτησε την οικονομία της Κούβας πά­­νω από το νερό για ένα διάστημα. Θεωρείται ότι δε θέλησαν να γίνουν χώρα εισόδου για το εμπόριο της Κίνας και της Ρωσίας στη Λατινική Αμερική.

Στην τωρινή ωστόσο συγκυρία φαίνεται πόσο ευάλωτη είναι –και να πει κανείς ότι η κουβανική ηγεσία δε γνώριζε τις πάγιες διαθέσεις του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού… Υποτίθεται τώρα ότι η Κούβα βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη επιλογή, αν δηλαδή θα υποταχθεί στους Αμερικάνους ή αν θα αναζητήσει διέξοδο σε μια προσέγγιση με την πλευρά των BRICS και προφανώς με την Κίνα και τη Ρωσία. Πολλοί αναλυτές ωστόσο απαντούν ότι και αυτό το στάδιο έχει τελειώσει, προεξοφλώντας ότι η Κούβα θα κατευθυνθεί προς την πρώτη επιλογή…

πηγή: Λαϊκός Δρόμος