(Από έναν Εβραίο, μεγαλωμένο στο ΙSSραήλ)

Το τέλος του ισραηλινού μύθου

Για δεκαετίες, κυκλοφορούσε στον κόσμο ο μύθος του αήττητου Ισραήλ.

Ότι έχει τον πιο ηθικό στρατό του κόσμου, ότι μπορεί να κάνει ό τι γουστάρει στους Παλαιστίνιους και στους υπόλοιπους γείτονές του και ποτέ να μην αντιμετωπίζει συνέπειες.

Όμως ο μύθος τώρα ξεθώριασε.

Αυτή τη βδομάδα, το Ιράν εξαπέλυσε συντονισμένη επίθεση στο Ισραήλ και , για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία, το Ισραήλ φάνηκε ευάλωτο.

Όχι μόνο ηθικά χρεωκοπημένο αλλά και στρατιωτικά εκτεθειμένο.

Η ψευδαίσθηση του αήττητου πήγε περίπατο.

Και καθώς πάει περίπατο η ψευδαίσθηση, καταρρέει και ο μύθος της σιωνιστικης δύναμης στην παγκόσμια φαντασία.

Ας είμαστε ξεκάθαροι. Το Ισραήλ δεν είναι ο φάρος της δημοκρατίας.

Είναι ένα πυρηνικά εξοπλισμένο κράτος Απαρτχάιντ, σε πολιτικό χάος, ηθικά απομονωμένο αλλά τώρα και στρατηγικά στριμωγμένο.

Κι όταν ένα σύστημα κατοχής καταρρέει, πολλοί από αυτούς που το στήριξαν, θα προσπαθήσουν να διαφύγουν.

Στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ, οπουδήποτε τους δεχτούν.

Ακούστε όμως. Οι πρόσφυγες δεν απορρίπτονται γιατί είναι πρόσφυγες.

Αλλά πρέπει να μιλήσουμε γι αυτό που εκπροσώπησαν.

Ο σιωνισμός δεν είναι ιουδαϊσμός.

Ο σιωνισμός είναι μια πολιτική ιδεολογία, βασισμένη στην ρατσιστική ανωτερότητα, τον εκτοπισμό και τη βία.

Όταν οι πρώην έποικοι και στρατιώτες ζητήσουν άσυλο, ο κόσμος πρέπει να αναρωτηθεί αν αποκηρύσσουν το απαρτχάιντ και τη ρατσιστική ανωτερότητα, αν στηρίζουν την ισότητα και τη δικαιοσύνη ή σχεδιάζουν να εφαρμόσουν τη ρατσιστική ιδεολογία τους κάπου αλλού.

Ο κόσμος δεν μπορεί να είναι καταφύγιο της ατιμωρησίας. Ούτε για τους εγκληματίες πολέμου, ούτε για τους ρατσιστές, ούτε γι αυτούς που οικοδομούν τις ζωές τους πάνω σε κλεμμένη γη.

Καθώς η Γάζα κείτεται σε ερείπια και το Τελ Αβίβ αρχίζει να νοιώθει τη φωτιά, την οποία εκείνο ξεκίνησε, πρέπει κάτι να διδαχτούμε.

Οι αυτοκρατορίες πέφτουν, η ρατσιστική ανωτερότητα καταρρέει και η αλήθεια δεν μπορεί να φιμώνεται.

Το τέλος της σιωνιστικής ασυδοσίας, ίσως γίνει η αρχή για μια παγκόσμια λογοδοσία.

Κι αυτή η μέρα έρχεται.

από το fb της Νίνας Γεωργιάδου