ΠΗΓΗ: ARTI news /

Έφυγαν από το σπίτι τους για να γλιτώσουν από τον πόλεμο, από την πείνα, από τις συμμορίες που εξοπλίζουν οι δυτικοί για να φυλάνε τα ορυχεία κολτανίου και χρυσού, από τον εμφύλιο που προκαλούν τα ξένα συμφέροντα σύμφωνα με το δόγμα “διαίρει και βασίλευε”, από την λειψυδρία, την ξηρασία, την απελπισία. Ξεριζώθηκαν. Στο δρόμο έχασαν “κομμάτια” τους. Στη συνέχεια τα αναζητούν γιατί δεν μπορούν να οικειωθούν την “αόρατη” απώλεια.  

 «Θέλω απλώς να μάθω αν είναι ακόμα ζωντανός» λέει η Μπελεντίν Ένγκελμπερτ που έχασε τον 23χρονο αδερφό της, τον Κανκέου κάπου μεταξύ της θάλασσας της Τυνησίας και της αλγερινής ερήμου. Κάποιος της τηλεφώνησε και της είπε πως ο Κανκέου χάθηκε στα ανοικτά των ακτών της Τυνησίας όταν το υπερφορτωμένο σκάφος στο οποίο επέβαινε ανατράπηκε.  «Μου πήρε πολύ χρόνο να αποδεχτώ ότι ήταν νεκρός», λέει η Μπελεντίν. Ωστόσο, πριν από τέσσερις μήνες, έφτασε μια φήμη που την μετέφερε ένας γείτονας και η οποία έλεγε πως ο «Ντέμι Γίγκα», το παρατσούκλι του Kankeu, είχε επιβιώσει από το ναυάγιο. Είπαν πως «πετάχτηκε από την τυνησιακή αστυνομία» στην αλγερινή έρημο και ότι πουλήθηκε σε Λίβυους διακινητές. 

Η Μπελεντίν δεν ξέρει τι να πιστέψει. Έτσι αποφάσισε να δημοσιεύσει τη φωτογραφία του αδελφού της σε έναν λογαριασμό στο Facebook που έχει ως αντικείμενο θέματα μετανάστευσης, ελπίζοντας ότι κάποιος θα τον είχε δει ή τον είχε συναντήσει στην Τυνησία, την Αλγερία, τη Λιβύη, στην Ευρώπη, στην Ελλάδα... 

Αυτή είναι μία από τις περιπτώσεις των οικογενειών που αναζητούν αγαπημένα τους πρόσωπα που χάθηκαν. 

Από την αρχή του έτους, τα ναυάγια στη Μεσόγειο και τον Ατλαντικό έχουν πολλαπλασιαστεί, αφήνοντας φίλους και συγγενείς χωρίς νέα για όσους επιχειρούν το ταξίδι. 

Ολόκληρα σκάφη αναφέρονται ως αγνοούμενα. Δεν βρίσκονται ποτέ πληροφορίες για διάσωση ή αναχαίτιση στη θάλασσα - ενδεικτικό της αυξανόμενης τάσης περιορισμού των πληροφοριών. Είναι τα “αόρατα ναυάγια”, αυτά για τα οποία δεν θα μάθουμε ποτέ. Αυτά που κρύβουν οι πολιτικές και οι λιμενικές αρχές των κυβερνήσεων της... πολιτισμένης Δύσης.  

Πίσω από τους περισσότερους από 80.000 τραγικούς θανάτους και αγνοούμενους μετανάστες που καταγράφηκαν (όσοι και οι νεκροί στη Γάζα) βρίσκονται περίπου 400.000 άνθρωποι, τα μέλη των οικογενειών που έμειναν πίσω. Πολύ λίγοι νεκροί έχουν πιστοποιηθεί με συνέπεια οι οικογένειες τους να αντιμετωπίζουν διαρκή θλίψη και σύνθετες κοινωνικές, νομικές και οικονομικές δυσκολίες που συνοδεύουν την εξαφάνιση ενός συγγενή χωρίς ίχνος.  

Η αύξηση της «θνησιμότητας» και των αγνοουμένων, αποδίδονται στην ενεργοποίηση της διαδρομής από την ανατολική Λιβύη προς την Ελλάδα —η οποία κατέγραψε σχεδόν 20.000 αφίξεις στα ελληνικά νησιά και την Κρήτη το 2025 (φωτογραφία). Οι πληροφορίες για πιθανά ναυάγια είναι εξαιρετικά περιορισμένες σε αυτή τη νέα διαδρομή, καθώς οι ανθρωπιστικές οργανώσεις έχουν περιορισμένη παρουσία στη Λιβύη και οι φορείς έρευνας και διάσωσης είτε δεν παρακολουθούν αυτήν τη διαδρομή είτε δεν μοιράζονται πληροφορίες. 

Και μένει το απάνθρωπο δίλημμα που έθεσε για τους μετανάστες ο ακροδεξιός πολιτικός της ΝΔ: " να τους πνίξουμε ή όχι", που συνιστά μαζί με την γενοκτονία στη Γάζα, το όνειδος και το μελανό στίγμα του 21ου αιώνα.... 

https://www.lemonde.fr/en/international/article/2026/06/28/i-just-want-to-know-if-he-s-still-alive-the-long-ordeal-of-families-searching-for-loved-ones-lost-at-sea_6754938_4.html