ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ Δ.Ε.

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ, ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΟΝΤΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΦΑΛΕΙΑΣ

ΕΦΕΡΑΝ ΣΦΑΓΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΤΗΣ ΑΔΙΟΡΙΣΤΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΠΙΝΑΚΕΣ ΑΣΕΠ

ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΜΕ ΘΕΡΜΟ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ!

Αίσχος και εξευτελισμός του δημόσιου σχολείου και των εκπαιδευτικών οι 5.017 διορισμοί εκπαιδευτικών στην Γενική (910 στη B/βάθμια) και Ειδική Αγωγή (1.303 στη Β/βάθμια) και 470 ΕΕΠ-ΕΒΠ κατ΄ εφαρμογή της μνημονιακής δέσμευσης του 1:1 (1 πρόσληψη: 1 αποχώρηση)!

H σχολική χρονιά ξεκινά με 55.000 κενά τουλάχιστον, με περιορισμένες προσλήψεις αναπληρωτών λόγω δημοσιονομικού κόφτη (45.000 αναπληρωτές προσλήφθηκαν το 2025-26, με περίπου 8-10.000 κενά έκλεισε η περσινή σχολική χρονιά, ολόκληρα μαθήματα δεν διδάχθηκαν, τμήματα ένταξης έμειναν αστελέχωτα, η παράλληλη στήριξη έμεινε ακάλυπτη, τμήματα συγχωνεύτηκαν όπου μπόρεσαν με ρόπαλα και χημικά). Ήδη ανακοινώθηκαν 30 χιλιάδες αναπληρωτές στην α΄ φάση μέχρι 11 Σεπτέμβρη, πράγμα που σημαίνει απόρριψη «ολιγομελών» και παραπέρα συμπτύξεις τμημάτων και νέες συγχωνεύσεις με 27 μαθητές στην τάξη, υποχρεωτικές υπερωρίες, υποχρεωτικές μετακινήσεις μαθητών και εκπαιδευτικών σε άλλα σχολεία.

Παρά τα ζαχαρωμένα σοφιστικέ ψέματα κυβέρνησης και ΥΠΑΙΘΑ (που αναμένεται να ακούσουμε και στην εξαγγελία του εθνικού οράματος για την παιδεία στις 2 Σεπτεμβρίου) το τι σημαίνει δημοσιονομικός κόφτης-πειθαρχία και πολεμική οικονομία το νιώθουμε καλά στο πετσί μας: Κοινωνικές δαπάνες για παιδεία και υγεία κάτω - Δαπάνες για τον πόλεμο και το κεφάλαιο πάνω!

Η μείωση των δαπανών για την παιδεία κατά 77 εκατομμύρια για το 2026, σε σχέση με τον προηγούμενο προϋπολογισμό και κατά 700 εκατομμύρια για τα επόμενα τρία χρόνια, αλλά και τα δις που φεύγουν για τα Rafal, τις φρεγάτες Belhara, τα πυρηνικά όπλα, τα drones του κράτους δολοφόνου του Ισραήλ, το 3,5% (με προοπτική αύξησης μέχρι 5%) για το ΝΑΤΟ για την εμπλοκή στη γενοκτονία των Παλαιστινίων, τις επεμβάσεις στην Μέση Ανατολή, για τα νατοϊκά και τα συμφέροντα της ΕΕ και του κεφαλαίου στην Ουκρανία, αλλά και για τη στήριξη του εφοπλιστικού κεφαλαίου, και τις φοροαπαλλαγές του, τις τράπεζες που φοροδιαφεύγουν αρκετά δις…

Τα εκατομμμύρια ευρώ που έχουν δοθεί αφειδώς σε φροντιστήρια, εκδοτικούς οίκους, και λοιπούς κερδοσκοπικούς οργανισμούς και φορείς για το πολλαπλό βιβλίο, σε ιδιωτική εταιρεία κινητής τηλεφωνίας για την ψηφιοποίηση των βιβλίων και για ψηφιακά εκπαιδευτικά σενάρια για την υφαντική και το πλέξιμο, για τις πλατφόρμες πανοπτικού ελέγχου – πειθάρχησης στις περικοπές πόρων, για τα πειθαρχικά και τις διώξεις εκπαιδευτικών που αγωνίζονται για το δημόσιο σχολείο, για την επιβολή της αξιολόγησης και της τρομοκρατίας…

…Όλα αυτά μεταφράζονται σε χιλιάδες χαμένες διδακτικές ώρες για τους/τις μαθητ(ρι)ες, συγχωνεύσεις και ξεχείλισμα τμημάτων, περικοπές ολιγομελών και ξενόγλωσσων μαθημάτων, κατευθύνσεις χωρίς εκπαιδευτικούς, πιέσεις για υποχρεωτική ανάθεση - ανάληψη υπερωριών, πιέσεις για ωράριο 8-2, πιέσεις στην ειδική αγωγή να αναπληρώνει κενά γενικής. Αυτά προβλέπεται να δούμε με τον αγιασμό στα σχολεία! Μάθημα χωρίς δασκάλους, τα παιδιά να μαθαίνουν μόνα τους, ανεστραμμένη τάξη, ψηφιακό σχολείο εξ΄ αποστάσεως, ψηφιακά σενάρια ακόμα και ολογράμματα εκπαιδευτικών, όλη η “μόδα” για το φτωχό υποστελεχωμένο σχολείο για τους πολλούς, προβλέπεται να κάνουν πασαρέλα (τσάμπα έδωσε η Ζαχαράκη τα εκατομμύρια στις ιδιωτικές εταιρείες ;!!)

Το προσοντολόγιο, δεν είναι ένα άλλο σύστημα διορισμού. Είναι μηχανισμός κατασκευασμένος με προδιαγραφές για την αναπαραγωγή διαρκούς εργασιακής επισφάλειας. Δεν βελτιώνεται δεν μπορεί να γίνει λιγότερο άδικο. Πρέπει να ανατραπεί! Όπως νωρίτερα ο διαγωνισμός του ΑΣΕΠ το 1998 κι όσοι ακολούθησαν που καταβαράθρωσε τα δικαιώματα δεκάδων χιλιάδων εκπαιδευτικών που έμεναν χρόνια στην επετηρίδα.

Όταν το 2017 επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ο τότε υπουργός παιδείας Γαβρόγλου έκανε από κοινού ανακοινώσεις, με την Ράμος από τον ΟΟΣΑ, η τελευταία έλεγε ότι πρέπει να βρεθεί κάποιο σύστημα να μην δουλεύουν οι ίδιοι και οι ίδιοι, αλλά να αλλάζουν οι εργαζόμενοι στην εκπαίδευση κάθε 5 χρόνια. Εννοούσε, δηλαδή, την επινόηση ενός συστήματος-μηχανισμού ο οποίος θα εξασφάλιζε την ανακύκλωση της ανεργίας, όπου η προϋπηρεσία θα έπρεπε να χτυπηθεί και να μην αποτελεί δικαίωμα διορισμού, πόσο περισσότερο μάλλον μόνιμης σχέσης εργασίας. “Δούλεψες εσύ; Άλλος τώρα”. Ο Γαβρόγλου τότε είχε πει ¨όχι μόνο 5 χρόνια¨… και έτσι στο προσοντολόγιο που νομοθέτησαν έβαλαν κόφτη στην προϋπηρεσία όταν είναι παραπάνω από τους 120 μήνες. Και όλα τα άλλα είναι απλά ιστορίες…

Οι ανακατατάξεις στους πρόσφατους πίνακες του ΑΣΕΠ, όπου χιλιάδες συνάδελφισσες/οι που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες των σχολείων είδαν τη σειρά τους να κατρακυλά εκατοντάδες ή και χιλιάδες θέσεις πιο κάτω, είτε γιατί προστέθηκαν νέα προσόντα από κάποιους είτε λόγω της προσμέτρησης της προϋπηρεσίας των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, δεν αποτελούν δυσλειτουργία του προσοντολόγιου. Είναι η ίδια η φύση του. Το τερατούργημα Γαβρόγλου, νομοθετημένο επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (Ν.4589/19) - που οι κυβερνήσεις ΝΔ το εφάρμοσαν και θέλησαν να το επεκτείνουν με συνέντευξη και διαγωνισμό ΑΣΕΠ, και στο οποίο στάθηκε ευγενικά πιστή όλη η συστημική αντιπολίτευση, αλλά και οι συνδικαλιστικοί τους εκπρόσωποι στην ΟΛΜΕ ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ και αντίστοιχα στην ΔΟΕ - φτιάχτηκε ως μηχανισμός διαρκούς εργασιακής αβεβαιότητας μέσω της υποβάθμισης του πτυχίου και της εκπαιδευτικής προϋπηρεσίας, ένας μηχανισμός κατασκευασμένος για τον ανταγωνισμό και την εμπορευματοποίηση της ανάγκης για δουλειά μέσω της χρηματοδότησης της απόκτησης τίτλων.

6 χρόνια από την εφαρμογή του, το εκπαιδευτικό κίνημα που αντιπάλεψε το προσοντολόγιο Γαβρόγλου και συνεχίζει να παλεύει για την κατάργησή του, επιβεβαιώνεται. Πλέον είναι ξεκάθαρο ότι δεν έχει σημασία ποια προσόντα έχει κάποιος αλλά πόσα περισσότερα ή λιγότερα προσόντα έχει σε σχέση με τους άλλους. Κι αυτό είναι που θα καθορίσει το αν θα προσληφθεί ή διοριστεί, σε ποια φάση ή σε ποια περιοχή.

Κι όταν ο πληθωρισμός και η κινούμενη άμμος των προσόντων, του εξαναγκασμού δηλαδή συλλογής “χαρτιών” απλώς για την διατήρηση του δικαιώματος στην εργασία, κορεστεί τότε άλλες επινοήσεις ξεπροβάλλουν (όπως η συνέντευξη και ο διαγωνισμός ΑΣΕΠ) για να αναμοχλεύουν διαρκώς τους πίνακες με βασικές αρχές τη συντήρηση της αδιοριστίας: Ποτέ διορισμοί με βάση τις ανάγκες, αύξηση της αναλογίας αριθμού επισφαλούς εργασίας (αναπληρωτών) εις βάρος του αριθμού μονίμων, μετακύλιση της πολιτικής ευθύνης της αδιοριστίας στον/ην ίδιο/α τον/ην εργαζόμενο/η: «δεν φρόντισε να μαζέψει αρκετά μόρια», «δεν επένδυσε όσο έπρεπε στον εαυτό του», “δεν έγραψε καλά στον ΑΣΕΠ”, “μιλάει και διαμαρτύρεται για τις συνθήκες - αν δεν του αρέσει να πάει αλλού”. Η μόνιμη επιδίωξη των κυβερνήσεων δηλαδή είναι αντί για τον συλλογικό αγώνα για μόνιμη εργασία σε θέσεις που έτσι κι αλλιώς υπάρχουν, να εξωθούνται οι αδιόριστοι στην αλληλοφαγία και την μετατροπή των συναδέλφων σε αντιπάλους.

Οι ανατροπές και η τσουλήθρα στους πίνακες, λοιπόν, ανέδειξαν εκ νέου την ανάγκη υπεράσπισης της προϋπηρεσίας, ως κεφαλαιώδους δικαιώματος για τη διεκδίκηση μόνιμης σχέσης εργασίας, των εκπαιδευτικών που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες ώστε η 30ή Ιουνίου στην Β/βάθμια και η 20ή Ιουνίου στην Α/βάθμια να μην θεωρείται τέλος της σύμβασης, αλλά απόλυση.

Οι Παρεμβάσεις 3 δεκαετίες τώρα αντιπάλεψαν και αντιπαλεύουν την επισφάλεια, απαιτούν την κατάργηση της ελαστικής εργασίας και την κάλυψη όλων των κενών με μόνιμους διορισμούς, παλεύουν ενάντια στην συγκάλυψη των πραγματικών αναγκών των σχολείων, ενάντια στην εμφάνιση πλασματικών κενών. Οι Παρεμβάσεις παλεύουν σταθερά ενάντια σε κάθε λογική διάσπασης και συντεχνιασμού από το 1998, όπου η τότε κυβέρνηση Αρσένη έφερε τον διαγωνισμό ΑΣΕΠ με σκοπό να διεμβολίσει την αξία του πτυχίου, της προϋπηρεσίας και να χτυπήσει τη συλλογική ενιαία διεκδίκηση. Παρά το ότι και με τον διαγωνισμό ΑΣΕΠ όπως και αργότερα με το προσοντολόγιο τα αφηγήματα στα οποία στηρίχτηκαν οι κυβερνήσεις ήταν η αξιοκρατία και η δικαιοσύνη, οι Παρεμβάσεις στάθηκαν στην πρώτη γραμμή των αγώνων για μόνιμους διορισμούς με το πτυχίο και την αναγνώριση ολόκληρης της προϋπηρεσίας, την κατάργηση του προσοντολογίου και την αναχαίτιση της πρόθεσης επαναφοράς του διαγωνισμού ΑΣΕΠ, αλλά και της συνέντευξης ως ταξικών, ιδεολογικών και αξιολογικών φίλτρων. Οι Παρεμβάσεις αντιπάλεψαν κάθε λογική που ήθελε να αναγάγει την προϋπηρεσία σε προσόν, και

υποστήριξαν την μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών έστω και με 1 ώρα προϋπηρεσία, για την κάλυψη όλων των πραγματικών κενών.

Η τακτική της πολυδιάσπασης, του διαίρει και βασίλευε του κοινωνικού αυτοματισμού, είναι πάγια τακτική του πολιτικού συστήματος των κυβερνήσεων που το υπηρετούν. Το εκπαιδευτικό κίνημα δεν πρέπει να “τσιμπήσει” στο τυράκι της κυβέρνησης και του πολιτικού συστήματος που θέλει να ενεργοποιήσει τον κοινωνικό αυτοματισμό.

Στην πολυδιάσπαση και τον αλληλοσπαραγμό, αντιτάσσουμε τον συλλογικό αγώνα, γι΄ αυτά που μας ανήκουν.

Θεωρούμε απαράδεκτο και σε επικίνδυνα μονοπάτια κοινωνικού αυτοματισμού, το ψήφισμα που κατέθεσε η ΑΣΕ στην ΟΛΜΕ με τίτλο “Nα αποκατασταθεί τώρα η αδικία στους πίνακες των εκπαιδευτικών – Καμία απαξίωση της προϋπηρεσίας των αναπληρωτών στο δημόσιο σχολείο”.

Εύλογα ερωτήματα προκύπτουν από το ψήφισμα της ΑΣΕ:

Αλήθεια η ΑΣΕ υποστηρίζει ότι η αδικία και ανισότητα στους πίνακες προκύπτει από την αναγνώριση της προϋπηρεσίας στα ιδιωτικά σχολεία και από το ότι οι εκπαιδευτικοί στα ιδιωτικά σχολεία υπερτερούν των εκπαιδευτικών στα δημόσια γιατί δεν απολύονται το καλοκαίρι, οπότε μαζεύουν προϋπηρεσία με πιο γρήγορο ρυθμό; Υποστηρίζει δηλαδή ότι η μη αναγνώριση της προϋπηρεσίας στα ιδιωτικά θα μπορούσε να αποκαταστήσει πράγματι την αδικία στους καταρτισμένους πίνακες με το κατά τα άλλα “δίκαιο προσοντολόγιο”; Δηλαδή κατά την ΑΣΕ η αγορά προσόντων κι ο ρυθμός και η δυνατότητα απόκτησής τους δεν αποτελεί στοιχείο ανισότητας; Κι αν είναι στοιχείο ανισότητας και αδικίας η εμπορευματοποίηση των προσόντων, όπως αναφέρει σε άλλο σημείο, γιατί γι΄ αυτό η ΑΣΕ δεν ορθώνει αίτημα για την άμεση αφαίρεση της μοριοδότησης των προσόντων από τους πίνακες για την άρση των αδικιών; Αλήθεια οι συνέπειες της νομοθετικής ρύθμισης του 2024 κατά την ΑΣΕ σχετίζονται “…με το ποσοστό της προσμέτρησης της προϋπηρεσίας στα ιδιωτικά σχολεία σε βαθμό που απαξιώνει την προϋπηρεσία στα δημόσια σχολεία”; Και τι εισηγείται: Την προσμέτρησή της σε μικρότερο ποσοστό ή την μηδενική προσμέτρησή της;

Το ψήφισμα ψαρεύει σε θολά νερά, με πολυγλωσσία, απεμπολώντας ακόμα και παλιότερες θέσεις της ΑΣΕ -πριν την εφαρμογή του προσοντολόγιου- για διορισμούς με βάση το πτυχίο χωρίς όρους και προϋποθέσεις που δεν αναφέρεται ως αίτημα πουθενά!!! (τώρα τάσσεται υπέρ της αναγνώρισης της προϋπηρεσίας των αναπληρωτών (μόνο;) στο δημόσιο σχολείο, μα οι ίδιοι πίνακες χρησιμοποιούνται και για διορισμούς!). Το ψήφισμα ενισχύει εμφανώς την συντεχνιακή λογική και αθωώνει το προσοντολόγιο παρά τις διακηρύξεις του.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΑΔΙΚΗ

ΤΟ ΠΡΟΣΟΝΤΟΛΟΓΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ!

Δεν ξεχνάμε τις πολιτικές που ευθύνονται…

…ότι η ίδια πολιτική, των μνημονιακών και μεταμνημονιακών κυβερνήσεων ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που νομοθέτησαν ή/και διατήρησαν την αύξηση του διδακτικού ωραρίου, την αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης, που αύξησαν τον αριθμό μαθητών στο τμήμα, που έκλεισαν σχολεία και συγχώνευσαν τμήματα και συνεχίζουν, που κατήργησαν τα εικαστικά, τις κοινωνικές επιστήμες, τη μουσική από το λύκειο, που κόβουν ξενόγλωσσα μαθήματα και τμήματα ολιγομελών, που έχουν καταστρατηγήσει τις ανάγκες στην ειδική αγωγή και αφήνουν ακάλυπτα κενά μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς, που ροκανίζουν οργανικές θέσεις σε Ωνάσεια, Πρότυπα, Πειραματικά, είναι αυτή η ίδια πολιτική που ευθύνεται για τη χρόνια αδιοριστία που θέσπισε και εφαρμόζει το προσοντολόγιο, που υπηρετεί την αξιολόγηση, την άρση της μονιμότητας, τα πειθαρχικά και τις διώξεις. Πρόκειται, δηλαδή, για την ίδια πολιτική του εθνικού οράματος για την καταβαράθρωση της δημόσιας παιδείας, που θα εξαγγείλει σε λίγες μέρες η Ζαχαράκη!

Κανείς από όσους νομοθέτησαν αυτό το καθεστώς δεν μπορεί σήμερα να εμφανίζεται ως όψιμος «σωτήρας» ή αντισυστημικός.

Διεκδικούμε:

- Μαζικούς μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών ΤΩΡΑ, αποκλειστικά με το πτυχίο και ολόκληρη την προϋπηρεσία. Άμεσος διορισμός/μονιμοποίηση ΟΛΩΝ των αναπληρωτών που έχουν έστω και μία σύμβαση για την κάλυψη όλων των πραγματικών αναγκών (μείωση διδακτικού ωραρίου στα προ μνημονίων επίπεδα, 20-15-10 μαθητές στο τμήμα, εικαστικά, καλλιτεχνικά, κοινωνικές επιστήμες σε όλες τις βαθμίδες, πλήρης κάλυψη των ξένων γλωσσών με ολιγομελή τμήματα, έγκριση ολιγομελών, πλήρης στελέχωση των τμημάτων ένταξης και κάλυψη όλων των αναγκών παράλληλης στήριξης). Καμία κάλυψη πάγιων αναγκών με υπερωρίες. Όχι στις αναγκαστικές μετακινήσεις. Κανένας και καμία εκπαιδευτικός σε πάνω από δύο σχολεία.

- Κατάργηση του νόμου 4589/19 (προσοντολόγιο) και του ν. 4692/20 Κεραμέως που αναπαράγουν την αδιοριστία, την κατηγοριοποίηση και τον ανταγωνισμό μεταξύ των εκπαιδευτικών. Όχι στον γραπτό ΑΣΕΠ, συνέντευξη και κάθε είδους φίλτρου που μετατρέπει το δικαίωμα στη μόνιμη εργασία σε ατομικό διαγωνισμό.

- Κατάργηση του ν. 5224/25 για την ειδική αγωγή, κανένας κόφτης στα τμήματα ένταξης, στελέχωση με όλες τις ειδικότητες. Δημιουργία νέων οργανικών θέσεων στην Ειδική Αγωγή, και επαναφορά στην γενική αγωγή των 1200 οργανικών που καταργήθηκαν. Πλήρης στελέχωση των ΚΕΔΑΣΥ με όλες τις ειδικότητες ΕΑΕ – ΕΕΠ – ΕΒΠ.

- Δημιουργία οργανικών θέσεων για όλες τις υπάρχουσες ειδικότητες σε όλα τα σχολεία.

- Πλήρη αναγνώριση της προϋπηρεσίας και κατοχύρωση των εργασιακών δικαιωμάτων των αναπληρωτών και αναπληρωτριών. Εξίσωση των εργασιακών, ασφαλιστικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων μονίμων και αναπληρωτών προς τα πάνω.

- Κατάργηση της ελαστικής εργασίας στην εκπαίδευση και μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους και όλες.

- Προστασία των εργαζόμενων εκπαιδευτικών στα ιδιωτικά σχολεία από την βαρβαρότητα των απολύσεων και των μειωμένων δικαιωμάτων που επιβάλει ο κάθε σχολάρχης. ΣΣΕ για όλους τους τύπους σχολείων. Καμία ισοτιμία των πτυχίων δημόσιων και ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Γνωρίζουμε το δρόμο για την αποκατάσταση όλων των αδικιών…δεν παζαρεύουμε τα εργασιακά δικαιώματα δεκάδων χιλιάδων εκπαιδευτικών σε δήθεν διαβουλεύσεις και χαρτοπόλεμο…

Τώρα με μαζικές γενικές συνελεύσεις να ξεκινήσει πολύμορφος και παρατεταμένος πανεκπαιδευτικός αγώνας διαρκείας για 55 χιλιάδες μόνιμους διορισμούς σε όλα τα κενά και σε όλη την εκπαίδευση. Να καταργηθεί ο απαράδεκτος θεσμός της αναπλήρωσης για τις πάγιες ανάγκες, αναπλήρωση μόνο για τις έκτακτες, με πλήρη δικαιώματα και δωδεκάμηνες συμβάσεις. Αγώνας τώρα για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και επιστροφή 13ου και 14ου μισθού. Να απαλλαγούν από όλα τα πειθαρχικά οι συνάδελφοι που διώκονται για συμμετοχή στις συλλογικές αποφάσεις των σωματείων και των συνδικάτων, να μπουν όλα τα πειθαρχικά στο αρχείο.