Ένα ακόμη σκάνδαλο η αδειοδότηση των τεσσάρων ιδιωτικών πανεπιστημίων

Τελικά, ούτε το Χάρβαρντ, ούτε το Γέιλ, ούτε το Κέιμπριτζ, ούτε κανένα άλλο μεγάλο πανεπιστήμιο του εξωτερικού δε θα έρθει στη χώρα μας, όπως υποσχόταν τον Γενάρη του 2024 ο πρώην υπουργός Παιδείας και νυν υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης. Τα πρώτα τέσσερα -αμφιβόλου ποιότητας και προγραμμάτων σπουδών- ιδιωτικά πανεπιστήμια που αδειοδοτήθηκαν από την κυβέρνηση της ΝΔ και το υπουργείο Παιδείας, δεν αποτελούν μόνο απόδειξη του μεγάλου φιάσκου στο οποίο οδηγήθηκε η κυβέρνηση, δεν αποτελούν μόνο βάθεμα της επιχείρησης διάλυσης της δημόσιας δωρεάν τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά και τρανταχτό στοιχείο μιας πολιτικής σκανδάλων και ρεμούλας, ακολουθώντας τα κυβερνητικά βήματα στην υπόθεση του εγκλήματος στα Τέμπη, του ΟΠΕΚΕΠΕ και του ΕΛΓΑ.
Χαρακτηριστικά, αξίζει να σημειώσουμε πως τα τέσσερα ιδιωτικά πανεπιστήμια πήραν άδεια λειτουργίας χωρίς να έχουν καταθέσει προγράμματα σπουδών, με ανολοκλήρωτες τις οικοδομικές εργασίες στα κτιριακά τους συγκροτήματα ορισμένα, ενώ από την Παρασκευή 5/9 που κατέθεσαν τα προγράμματά τους, η έγκρισή τους θα γίνει σε διάστημα δέκα ημερών! Στο ένα εκ των τεσσάρων (Keele) πρύτανης ορίστηκε ο τέως γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας, που κατά βάση προετοίμασε το νόμο για τα ιδιωτικά ΑΕΙ, ενώ αλγεινή εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως μέλος της επιτροπής αξιολόγησης που εξέτασε και ενέκρινε την αίτηση του «Open University», σπούδασε στο συγκεκριμένο κολέγιο!

Το πρόσφατο άνοιγμα της πόρτας στα ιδιωτικά πανεπιστήμια με την επίσημη αδειοδότηση τεσσάρων τέτοιων ιδρυμάτων στη χώρα αποτελεί ένα ακόμη σκαλοπάτι στην όξυνση της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Μια πολιτική που, πιστή στις επιταγές της ΕΕ, των ΗΠΑ και της εγχώριας ολιγαρχίας διαλύει τη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, υποβαθμίζει και τσακίζει τα πτυχία των δημοσίων ΑΕΙ, σαρώνει κατακτήσεις δεκαετιών και σπρώχνει χιλιάδες παιδιά της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων στον αποκλεισμό από την τριτοβάθμια βαθμίδα της εκπαίδευσης.

Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δε στρέφονται μόνο ενάντια στη δημόσια δωρεάν παιδεία, αλλά ταυτόχρονα συνιστούν κανονική βόμβα στο άρθρο 16 του Συντάγματος, το οποίο ουσιαστικά η λειτουργία τους καταργεί. Στόχος, βέβαια, της κυβέρνησης δεν είναι μόνο η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, που αυτόματα θα σημάνει υποβάθμιση των δημοσίων, αλλά και η περαιτέρω εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων και στα δημόσια πανεπιστήμια. Τέτοιος είναι ο «ανταγωνισμός» δημοσίων-ιδιωτικών που ευαγγελίζονται, ένας ανταγωνισμός για το ύψος του αποκλεισμού των παιδιών του λαού. Στόχος τους είναι να γίνουν ακόμη περισσότεροι αυτοί που δε θα μπορούν να σπουδάσουν και όχι η αναβάθμιση της εκπαίδευσης, όπως υποκριτικά και ψευδώς ισχυρίζονται. Είναι η όξυνση των ταξικών φραγμών, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και η λειτουργία των δημοσίων με δίδακτρα απλησίαστα για τον λαό. Παράλληλα, έτσι υποβαθμίζεται και η παρεχόμενη γνώση. Μετατρέπεται κυριολεκτικά σε εμπόρευμα, την ποιότητα μάλιστα της οποίας θα καθορίζουν με άμεσο τρόπο οι ολιγάρχες των ιδιωτικών.

ΕΒΕ και διαγραφές φοιτητών: Μέτρα ταξικού «ξεκαθαρίσματος»

Την ίδια στιγμή που εγκαινιάζονται τα πρώτα ιδιωτικά πανεπιστήμια, η κυβέρνηση, μέσω του μέτρου της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (ΕΒΕ), πετά εκτός δημόσιας τριτοβάθμιας εκπαίδευσης 10.636 υποψήφιους φοιτητές. Παράλληλα, έχει δρομολογήσει τις διαγραφές 290.000 φοιτητών, που χαρακτηρίζονται «αιώνιοι», ενώ ταυτόχρονα διαλύει ολόκληρες σχολές, υποβαθμίζει επιστημονικά αντικείμενα και μειώνει ραγδαία τον αριθμό των εισακτέων. Πρόκειται για μια συνολική στρατηγική συρρίκνωσης της Δημόσιας Ανώτατης Εκπαίδευσης, που προετοιμάζει το έδαφος για την πλήρη κυριαρχία της αγοράς και του ιδιωτικού τομέα στην Παιδεία.

Η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ), που θεσμοθέτησε η κυβέρνηση από το 2021 και διατηρεί μέχρι σήμερα, είναι ένα μέτρο που λειτουργεί καθαρά ταξικά. Πρόκειται για μηχανισμό αποκλεισμού, που δεν έχει καμία σχέση με την «αναβάθμιση» των πανεπιστημίων, όπως διακηρύσσει η κυβερνητική προπαγάνδα.
Φέτος, πάνω από 10.600 μαθητές έμειναν εκτός πανεπιστημίων. Πολλοί από αυτούς είχαν περάσει τις βάσεις προηγούμενων ετών, αλλά κόπηκαν με τον αυθαίρετο κόφτη της ΕΒΕ. Παιδιά που μοχθούσαν επί χρόνια σε ένα εξοντωτικό εξεταστικοκεντρικό εκπαιδευτικό σύστημα, που πλήρωσαν ακριβά φροντιστήρια, που προέρχονται από εργατικές και λαϊκές οικογένειες, βρίσκονται στο περιθώριο. Και είναι αυτά τα παιδιά, τα παιδιά ενός «κατώτερου θεού», που αποτελούν «πελατεία» των ιδιωτικών πανεπιστημίων, τα παιδιά που πρώτα θα μετρηθούν στις ουρές της ανεργίας και της ελαστικής εργασίας, τα παιδιά που πρώτα απ’ όλα βλέπουν τα όνειρα και τις προσδοκίες τους για το μέλλον να συνθλίβονται στις μυλόπετρες της αντιλαϊκής και αντιεκπαιδευτικής πολιτικής, όχι μόνο της ΝΔ, αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ.

Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση βάζει μπροστά το σχέδιο διαγραφής 290.000 φοιτητών που δεν ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους εντός των χρονικών ορίων. Χωρίς να λάβει υπόψη τις συνθήκες ζωής των φοιτητών, τις οικονομικές δυσκολίες, την ανάγκη πολλών να εργάζονται, τη διάλυση πολλών σχολών, τον κορονοϊό και την τηλεκπαίδευση, πετά μαζικά φοιτητές εκτός πανεπιστημίων. Πρόκειται για μια μαζική εκκαθάριση, που στόχο έχει να μειώσει τεχνητά τον αριθμό των φοιτητών, να ενισχύσει την «αποδοτικότητα» των ΑΕΙ με βάση τα κριτήρια της ΕΕ και να σπρώξει χιλιάδες νέους στο κυνήγι μιας «θέσης στον ήλιο», χωρίς πτυχία και τίτλους σπουδών, που ούτως ή άλλως υποβαθμίζονται και υπονομεύονται διαρκώς.

Μείωση φοιτητών και υποβάθμιση των σπουδών

Οι παραπάνω εξελίξεις εντάσσονται σε μια συνολική πορεία απαξίωσης της δημόσιας εκπαίδευσης. Η κυβέρνηση μείωσε δραστικά τον αριθμό εισακτέων σε πολλές σχολές, ενώ ιδιαίτερα πλήττονται πολλά περιφερειακά πανεπιστήμια, τα οποία υποχρηματοδοτούνται, στερούνται προσωπικού και οδηγήθηκαν και οδηγούνται σε λουκέτο ή συγχωνεύσεις.

Η υποβάθμιση της ανώτατης εκπαίδευσης συνδέεται άμεσα και με τη μείωση του επιστημονικού δυναμικού της χώρας. Οι νέοι επιστήμονες, αντιμέτωποι με τη φτώχεια, την επισφάλεια και την απαξίωση, μεταναστεύουν μαζικά στο εξωτερικό. Πάνω από μισό εκατομμύριο νέοι επιστήμονες και πτυχιούχοι εγκατέλειψαν τη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, στη βάση της υποτίμησης των σπουδών και των πτυχίων τους, στη βάση της αδυναμίας εύρεσης δουλειάς στο αντικείμενό τους. Έτσι, την ώρα που ένα ζωντανό και παραγωγικό κομμάτι της νεολαίας εγκαταλείπει την Ελλάδα, την ίδια στιγμή η κυβέρνηση νομοθετεί υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων, πετά χιλιάδες παιδιά έξω από την εκπαίδευση, μειώνει την κρατική χρηματοδότηση στα δημόσια σχολεία και πανεπιστήμια, κλείνει εκατοντάδες σχολικές μονάδες και τμήματα ΑΕΙ.

Την ίδια ώρα, τα ιδιωτικά κολέγια και τα νεοσύστατα ιδιωτικά ΑΕΙ τρίβουν τα χέρια τους. Με τις κυβερνητικές «ευλογίες», ετοιμάζονται να προσελκύσουν πελάτες παρέχοντας τίτλους επί πληρωμή, με προγράμματα τριετούς φοίτησης, αμφιβόλου επιστημονικής και ακαδημαϊκής επάρκειας.

Οι πραγματικοί στόχοι της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής

Το πανεπιστήμιο που οραματίζεται η κυβέρνηση και τα ντόπια και ξένα αφεντικά της δεν είναι χώρος γνώσης, μόρφωσης και κριτικής σκέψης. Είναι ένα εργαλείο παραγωγής ευέλικτου, φθηνού, καταρτισμένου, αλλά όχι μορφωμένου, εργατικού και επιστημονικού δυναμικού. Ένας χώρος που πουλάει πτυχία για να αποτελέσουν ένα ακόμη «πιστοποιητικό» στον μακρύ κατάλογο των τίτλων σπουδών, των σεμιναρίων και των «επιμορφώσεων», ένας χώρος που διώχνει τους «ανεπιθύμητους», που επιβάλλει πειθάρχηση και σιγή.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι συνεχείς επιθέσεις στο φοιτητικό κίνημα, η καταστολή, η πανεπιστημιακή αστυνομία, η ποινικοποίηση των αγώνων, οι ηλεκτρονικές εκλογές, τα ενιαία ψηφοδέλτια και η προσπάθεια κρατικού και κυβερνητικού ελέγχου των φοιτητικών συλλόγων.

Στο δρόμο του αγώνα η προοπτική του φοιτητικού κινήματος

Απέναντι σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα που στερεί από τη νεολαία το δικαίωμα στις σπουδές και την αξιοπρεπή εργασία, δεν υπάρχει περιθώριο για αυταπάτες ή αναμονή. Ο λαός και η νεολαία καλούνται να πάρουν «θέσεις μάχης» και να υψώσουν τείχος αντίστασης απέναντι στην πολιτική που μετατρέπει την παιδεία σε προνόμιο των λίγων κι εκλεκτών. Να παλέψουν ενωτικά, οργανωμένα, μαζικά και ανυποχώρητα μέσα από τους φοιτητικούς συλλόγους και τα συλλογικά τους όργανα και διαδικασίες για μια παιδεία πραγματικά δημόσια και δωρεάν, απέναντι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, την ΕΒΕ και τις διαγραφές.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος