07-02-2026 8:04
Διεθνή
- Κατηγορία: Εκπαίδευση
Εκπαιδευτικοί Αθήνας: Άμεση παύση δίωξης εκπαιδευτικού - Κινητοποίηση την Παρασκευή 10/7 στην ΠΔΕ Αττικής
Με αιφνιδιαστικό τηλεφώνημα το Τμήμα Πειθαρχικών Υποθέσεων της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης της Α' Αθήνας καλεί τον συνάδελφο Παπαδόπουλο Αθανάσιο, μέλος της Α' ΕΛΜΕ, να παρουσιαστεί μέσα στον Ιούλιο στην εκδίκαση –σε β΄ βαθμό– της ένστασης, την οποία ο ίδιος υπέβαλε σε απόφαση της ΔΔΕ Α' Αθήνας να του επιβάλει (τον Μάιο του 2024) ποινή στέρησης μισθού τριών ημερών, επειδή τον Ιανουάριο του 2024 είχε δηλώσει αδυναμία διεξαγωγής τηλεκπαίδευσης λόγω τετραήμερης κατάληψης στο σχολείο που τότε εργαζόταν (57ο Γυμνάσιο Αθήνας).
ΖΗΤΑΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΠΑΥΣΗ ΤΗΣ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΗΣ ΔΙΩΞΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΜΑΣ.
Να μην επιβληθεί κανενός είδους κύρωση.
Καλούμε την Παρασκευή 10 Ιουλίου, ημέρα εκδίκασης της ένστασης του συναδέλφου, στις 9:00 σε συγκέντρωση στην
Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Αττικής (Ξενίας 24)
Τα παραπάνω επισημαίνονται μεταξύ άλλων σε ανακοίνωση Α΄ Ε.Λ.Μ.Ε. ΑΘΗΝΑΣ
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
ΖΗΤΑΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΠΑΥΣΗ ΤΗΣ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΗΣ ΔΙΩΞΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΜΑΣ.
Να μην επιβληθεί κανενός είδους κύρωση.
Καλούμε την Παρασκευή 10 Ιουλίου, ημέρα εκδίκασης της ένστασης του συναδέλφου, στις 9:00 σε συγκέντρωση στην
Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Αττικής (Ξενίας 24)
Με αιφνιδιαστικό τηλεφώνημα το Τμήμα Πειθαρχικών Υποθέσεων της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης της Α' Αθήνας καλεί τον συνάδελφο Παπαδόπουλο Αθανάσιο, μέλος της Α' ΕΛΜΕ, να παρουσιαστεί μέσα στον Ιούλιο στην εκδίκαση –σε β΄ βαθμό– της ένστασης, την οποία ο ίδιος υπέβαλε σε απόφαση της ΔΔΕ Α' Αθήνας να του επιβάλει (τον Μάιο του 2024) ποινή στέρησης μισθού τριών ημερών, επειδή τον Ιανουάριο του 2024 είχε δηλώσει αδυναμία διεξαγωγής τηλεκπαίδευσης λόγω τετραήμερης κατάληψης στο σχολείο που τότε εργαζόταν (57ο Γυμνάσιο Αθήνας).
Για την παραπάνω υπόθεση αξίζει να θυμίσουμε τα εξής:
Ο συνάδελφος επικαλέστηκε τεχνική αδυναμία εκτέλεσης τηλεκπάιδευσης και ενημέρωσε γραπτώς το σχολείο, δηλώνοντας με σαφήνεια τον λόγο.
Τέλη Φεβρουαρίου του 2024 κλήθηκε σε απολογία και ο συνάδελφός κατέθεσε γραπτό απολογητικό υπόμνημα, στο οποίο, πέρα από τον λόγο μη πραγματοποίησης τηλεκπαίδευσης, ρητά ανέφερε πως, με απόφαση του Συλλόγου του σχολείου του, θα αναπλήρωνε με δια ζώσης μαθήματα, σε συγκεκριμένες μέρες και ώρες, ευθυγραμμιζόμενος με σχετική απόφαση του Συλλόγου του 57ου Γυμνασίου.
Ο συνάδελφος αναπλήρωσε όλες τις χαμένες ώρες με βάση το πρόγραμμα αναπλήρωσης που συνέταξε το σχολείο. Μάλιστα, έκανε και μάθημα αναπλήρωσης τη μέρα εορτασμού της 25ης Μαρτίου, μετά τη σχολική γιορτή (τη διοργάνωση της οποίας μάλιστα είχε αναλάβει ο ίδιος!)
Και ενώ το πρόγραμμα αναπλήρωσης των χαμένων μαθημάτων είχε κοινοποιηθεί στη ΔΔΕ Α' Αθήνας, η διευθύντρια του σχολείου είχε παραλείψει να ενημερώσει εγγράφως πως ο συνάδελφος αναπλήρωσε ΟΛΕΣ τις ώρες που ορίστηκαν.
Στα τέλη Μαΐου 2024, ο τότε ΔΔΕ Α' Αθήνας, ενεργώντας σαν μονοπρόσωπο όργανο και μη λαμβάνοντας διόλου υπόψη του το απολογητικό υπόμνημα αλλά και την αναπλήρωση των χαμένων ωρών, επέβαλε στον συνάδελφο ποινή στέρησης μισθού τριών ημερών για παράβαση καθήκοντος! Έφτασε μάλιστα στο σημείο να προσθέσει και δεύτερο πειθαρχικό παράπτωμα: αδικαιολόγητη απουσία από τα καθήκοντά του – κατηγορία που δεν υπήρχε καν στο αρχικό έγγραφο της κλήσης σε απολογία!
Αλλά οι καινοφανείς πρακτικές της ΔΔΕ Α' Αθήνας δεν σταματάνε εδώ. Όταν ο συνάδελφός, μέσω του δικηγόρου του, ζήτησε το σύνολο του πειθαρχικού φακέλου, ώστε να δούνε τι ακριβώς έγγραφε η Διευθύντρια του σχολείου στη γραπτή αναφορά της στη ΔΔΕ για τη μη τέλεση τηλεκπαίδευσης από τον ίδιο, η ΔΔΕ αγνόησε το ηλεκτρονικό μήνυμα και δεν απέστειλε αντίγραφο του πειθαρχικού φακέλου! Το αποτέλεσμα: ο συνάδελφος και ο δικηγόρος του κατέθεσαν την ένσταση στην απόφαση του μονοπρόσωπου οργάνου χωρίς καν να έχουν υπόψη τους το περιεχόμενο της γραπτής αναφοράς της Διευθύντριας για τον ίδιο και τον λόγο που επικαλέστηκε για τη μη τέλεση τηλεκπαίδευσης!
Μετά από διαδοχικές επισκέψεις μελών του ΔΣ της Β' ΕΛΜΕ στο γραφείο της Διευθύντριας του 57ου Γυμνασίου, η ίδια αναγκάστηκε να ενημερώσει τη ΔΔΕ Α' Αθήνας με σχετικό έγγραφο, με το οποίο διαβεβαίωνε πως ο εκπαιδευτικός είχε αναπληρώσει όλες τις χαμένες ώρες, όπως του υποδείχθηκε. Ωστόσο, η ενέργεια αυτή της Διευθύντριας έγινε πολύ αργά και κατόπιν εορτής: είχε ήδη επιβληθεί η ποινή στον συνάδελφό από τον Διευθυντή ΔΔΕ. Αξίζει να σημειωθεί πως η Διευθύντρια δεν αποκάλυψε ΠΟΤΕ το ακριβές περιεχόμενο της γραπτής αναφοράς της στον συνάδελφο, ακόμη και μετά τις επανειλημμένες πιέσεις και τα γραπτά αιτήματα τόσο του ίδιου όσο και του ΔΣ της Β' ΕΛΜΕ.
Τελικά ο συνάδελφος και ο δικηγόρος του, προκειμένου να εξαναγκάσουν τη ΔΔΕ να πράξει το αυτονόητο –να δώσει αντίγραφο του πειθαρχικού φακέλου της υπόθεσης–, χρειάστηκε να καταφύγουν σε περαιτέρω μέσα πίεσης: έστειλαν εξώδικο στον τότε Διευθυντή ΔΔΕ και στη Διευθύντρια του 57ου Γυμνασίου και, όταν και αυτό έμεινε αναπάντητο, ζήτησαν και έλαβαν σχετική Εισαγγελική Παραγγελία από την Εισαγγελία Πρωτοδικών, για να πετύχουν τη χορήγηση αντιγράφου της υπόθεσης και κυρίως της αναφοράς της Διευθύντριας!
Τελικά, μόλις στα τέλη Ιουνίου του 2025, ο συνάδελφος θα ειδοποιηθεί από το Πειθαρχικό Τμήμα της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης ότι μπορούσε να παραλάβει τον πλήρη πειθαρχικό φάκελο – όπερ και συνέβη!
Από την ανάγνωση του φακέλου και, ειδικά της γραπτής αναφοράς της Διευθύντριας, προκύπτει ότι η τελευταία, στην ενημέρωσή της προς τη ΔΔΕ, ανέφερε ότι ο συνάδελφος δεν υλοποίησε τηλεκπαίδευση χωρίς να κάνει την παραμικρή αναφορά στον λόγο που επικαλέστηκε ο ίδιος για τη μη υλοποίησή της!
Όπως προκύπτει από την απαρίθμηση των βασικών σημείων της υπόθεσης, η στάση της ΔΔΕ Α' Αθήνας είναι επιεικώς απαράδεκτη και εξοργιστική.
Ο συνάδελφος τιμωρήθηκε με μία ποινή, ενώ επικαλέστηκε αντικειμενικό κώλυμα για τη μη υλοποίηση τηλεκπαίδευσης, αναπλήρωσε όλες τις χαμένες ώρες, όπως του υποδείχθηκε, και έδειξε κάθε καλή προαίρεση ως προς αυτό. Δυστυχώς όλα αυτά δεν ήταν αρκετά για τον τότε Διευθυντή ΔΔΕ Α' Αθήνας, ο οποίος αγνόησε επιδεικτικά το απολογητικό υπόμνημα και την αναπλήρωση των χαμένων ωρών. Οι πράξεις- αποφάσεις του αλλά και η κραυγαλέα απροθυμία –τόσο η δική του όσο και της Διευθύντριας του 57ου Γυμνασίου– να χορηγήσουν αντίγραφο της γραπτής αναφοράς της Διευθύντριας προς τη ΔΔΕ, ως όφειλαν, συνιστά ακατανόητη, καινοφανή, αν όχι σκανδαλώδη, πρακτική.
Δύο χρόνια μετά, ο συνάδελφος καλείται να παραστεί σε εκδίκαση σε β' βαθμό μίας υπόθεσης που, χωρίς υπερβολή, θυμίζει μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ! Και όλα αυτά, μετά το τέλος της σχολικής χρόνιας, μέσα στον Ιούλιο.
Οι οδηγίες για παροχή τηλεκπαίδευσης στις περιοχές που κλείνουν τα σχολεία δεν στοχεύουν στη στήριξη των μορφωτικών δικαιωμάτων των παιδιών. Αποτελούν συνέχεια των επικοινωνιακών τακτικών του Υπουργείου και της Κυβέρνησης, που χρησιμοποιούν την τηλεκπαίδευση, προκειμένου να κρύψουν τις τεράστιες ευθύνες τους για τη διακοπή της δια ζώσης εκπαιδευτικής διαδικασίας, λόγω της ακαταλληλότητας των σχολικών κτιρίων, των υποδομών συνολικά, ή ακόμα και των ελλείψεων σε προσωπικό. Δεν είναι δυνατό να καλούνται οι συνάδελφοι/-ισσες να μπουν σε μια τέτοια διαδικασία, όταν σε πολλές περιπτώσεις οι ίδιοι/ες αλλά και οι οικογένειες των μαθητών/τριών είναι αντιμέτωποι/ες με πραγματικά προβλήματα λόγω των καιρικών φαινομένων, κομμένο ρεύμα, προβλήματα συνδεσιμότητας ή καταστροφές στα σπίτια.
Ως προς την εκπαιδευτική διαδικασία, η τηλεκπαίδευση δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη δια ζώσης διδασκαλία, όπως αποδείχθηκε και την περίοδο της πανδημίας. Δεν μπορεί να καλύψει τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών/τριών. Αντίθετα, συμβάλλει στον μορφωτικό αποκλεισμό και την κατηγοριοποίησή τους και επιφέρει σοβαρές αρνητικές συνέπειες στην κοινωνικοποίησή τους.
Η δίωξη αυτή δημιουργεί κλίμα φόβου, τρομοκρατίας και αυταρχισμού.
Η δίωξη αυτή μάς αφορά όλες/όλους.
Κανείς μόνος/μόνη!
Οι δυνάμεις της Παλαιστινιακής Αντίστασης για τις 1000 ημέρες από την έναρξη της γενοκτονίας στη Γάζα
Σε δήλωση με αφορμή την συμπλήρωση 1.000 ημερών από τον γενοκτονικό πόλεμο του Ισραήλ κατά της Γάζας, οι οργανώσεις της Παλαιστινιακής Αντίστασης χαρακτήρισαν την Επιχείρηση...
Η εργαλειοποίηση της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων, για τον «εξαγνισμό» μιας άλλης που διαπράττεται τώρα