"Καλούμε τους συναδέλφους- συναδέλφισσες να πραγματοποιήσουν συζητήσεις, εκδηλώσεις για την παγκόσμια μέρα της γυναίκας.. Συμμετέχουμε στη συγκέντρωση που οργανώνεται την Κυριακή 8 Μάρτη στις 12μ. στο Άγαλμα Βενιζέλου, υπερασπίζουμε τα δικαιώματα των γυναικών και τις διεκδικήσεις του κλάδου."

Τα παραπάνω επισημαίνονται μεταξύ άλλων σε ανακοίνωση της Γ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

8 ΜΑΡΤΗ: ΜΕΡΑ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΜΦΥΛΗ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗΣ.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ-ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ- ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ – ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ , ΚΥΡΙΑΚΗ , 8 ΜΑΡΤΗ 12 το μεσημέρι ΣΤΟ ΆΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Η ΦΕΤΙΝΗ 8 ΜΑΡΤΗ ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ΤΙΣ ΜΗΤΕΡΕΣ, ΤΙΣ ΚΟΡΕΣ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ, ΣΤΗ «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» ΣΤΗ ΧΙΟ, ΤΗΝ ΠΥΛΟ, ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ

ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΜΑΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΠΟΥ ΠΕΝΘΟΥΝ ΤΟΥΣ/ΤΙΣ ΝΕΚΡΟΥΣ/ΕΣ ΤΟΥΣ!

Η 8η Μάρτη , Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, στη μνήμη του ηρωικού αγώνα των εργατριών της Νέας Υόρκης το 1857, έχει καταγραφεί στη συλλογική συνείδηση ως μέρα- σύμβολο για τους αγώνες των γυναικών ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης, στην εργασία, την κοινωνία, την οικογένεια.

Ενάμιση και πλέον αιώνα μετά, οι κυβερνήσεις και η ΕΕ για να περισώσουν τα κέρδη του κεφαλαίου θυσιάζουν κάθε είδους δικαίωμα και κατάκτηση του εργατικού και του γυναικείου κινήματος και εντείνουν την εκμετάλλευση των γυναικών. Εκατομμύρια γυναίκες, κορίτσια και ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα σε όλο τον κόσμο εξακολουθούν να υφίστανται κάθε μορφής καταπιέσεις: στέρηση της εκπαίδευσης, χαμηλότερη ή καθόλου αμειβόμενη - εργασία, επιβολή ακόμα και του συζύγου και του γάμου, έλλειψη φροντίδας για τη μητρότητα και την υγεία, βία, σωματεμπορία, βιασμούς,, ενδοοικογενειακή βία ακόμα και αφαίρεση της ζωής.

Παράλληλα οι ανταγωνισμοί του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου για τον έλεγχο αγορών, πρώτων υλών και ενεργειακών δρόμων και πόρων σπέρνουν πολέμους: στην Ουκρανία, την Παλαιστίνη, τη Μέση Ανατολή , σε πολλές γωνιές του πλανήτη, σκορπώντας το θάνατο, τη φτώχεια και την προσφυγιά, με πρώτα θύματα τις γυναίκες και τα παιδιά! Οι ηρωικές γυναίκες της Παλαιστίνης είναι, μαζί με τα παιδιά τους, τα κύρια θύματα της γενοκτονίας του Ισραήλ! Ανυπολόγιστη είναι και η βία που δέχονται οι γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα της προσφυγικής και μεταναστευτικής κοινότητας. Η φετινή 8 Μάρτη βρίσκει δεκάδες μετανάστριες και προσφύγισσες πνιγμένες με τα παιδιά τους στα νερά του Αιγαίου ή κυνηγημένες από τη δολοφονική πολιτική των επαναπροωθήσεων. Κι αν γλιτώσουν τον θάνατο, ζουν σε απάνθρωπες συνθήκες στους προσφυγικούς καταυλισμούς.

Παράλληλα «σημαδεύεται» από τον τραγικό θάνατο των πέντε εργατριών, την ώρα που δούλευαν νυχτερινή βάρδια για ένα μεροκάματο στο εργοστάσιο της Βιολάντα στα Τρίκαλα! Στους εργασιακούς χώρους οι διακρίσεις και η εκμετάλλευση λόγω φύλου συνεχίζονται με αμείωτη ένταση σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, αφού κριτήριο των πολιτικών κυβέρνησης και ΕΕ είναι η αύξηση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων από την βαθύτερη εκμετάλλευση του γυναικείου εργατικού δυναμικού. Η εργασιακή επισφάλεια των γυναικών οξύνεται, με την ανεργία να πλήττει περισσότερο αυτές, η μερική και ελαστική εργασία «θριαμβεύει», οι μισθολογικές ανισότητες μεταξύ ανδρών και γυναικών καλά κρατούν , όπως και οι εξευτελιστικές αμοιβές χωρίς ασφάλιση, άδειες και επιδόματα μητρότητας είναι συνεχώς υπό διαπραγμάτευση, καμία η προστασία απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία των εργαζόμενων μητέρων ή εγκύων, μεταχείριση των εργαζόμενων γυναικών με απειλές, σεξουαλική παρενόχληση, απολύσεις, εκβιασμούς, απαράδεκτες έως και δολοφονικές συνθήκες εργασίας.

Στον "αόρατο" χώρο του σπιτιού οι γυναίκες συνεχίζουν να καλύπτουν όλες τις ανάγκες, αφού οι κρατικές δομές είναι ανύπαρκτες ή υπό διάλυση λόγω της πολιτικής αποδόμησης τους και ιδιωτικοποιήσεων που προωθεί η κυβέρνηση της ΝΔ. Η τραγωδία των πέντε νεκρών εργατριών στο εργοστάσιο “Βιολάντα”, που δούλευαν νυχτερινή βάρδια, προκειμένου να ανταπεξέλθουν στη φροντίδα του σπιτιού και της οικογένειας είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Τα πολυάριθμα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, η σεξιστική βία και οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις, από εργοδότες και ιεραρχικά ανώτερους, φανερώνουν την υποτίμηση των γυναικών και το ρόλο που τους επιφυλάσσει το σύστημα στο οποίο ζούμε και δουλεύουμε ,ώστε να κερδίζει διπλά από την εκμετάλλευση και την καταπίεση των γυναικών. 19 γυναικοκτονίες, πάνω από 20.000 καταγγελίες ενδοοικογενειακής βίας και δεκάδες καταγγελίες βιασμών, ψηφιακής και άλλων μορφών βίας κατά των γυναικών και θηλυκοτήτων μέσα στη χρονιά που πέρασε!

Οι γυναίκες εκπαιδευτικοί, ιδιαίτερα οι αναπληρώτριες, βιώνουν και πρόσθετες κατάφωρες αδικίες και διακρίσεις. Mετά από σκληρούς αγώνες δόθηκε άδεια ανατροφής 3,5 μηνών, αλλά δεν αρκεί! Γιατί ,μεταξύ άλλων, έχει ως αποτέλεσμα να έρχονται αντιμέτωπες με το δίλημμα, αν θα δεχτούν την θέση πρόσληψης ή θα γίνουν μάνες, καθώς η άρνηση φέρνει τριετή αποκλεισμό! Ακόμα δεν δικαιούνται άδειες επαπειλούμενης κύησης και ασθένειας τέκνου με αποδοχές, ένσημα και προϋπηρεσία, ενώ κατά την άδεια κύησης και λοχείας καταβάλλονται αποδοχές και ένσημα μόνο για τις πρώτες 13 μέρες!!

Παράλληλα οι γυναίκες εκπαιδευτικοί βιώνουν με μεγαλύτερη ένταση την διαρκή, καθημερινή κατάσταση εκφοβισμού και τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών από την πολιτική ηγεσία και το διοικητικό μηχανισμό, στο πλαίσιο της καθυπόταξης των εκπαιδευτικών στην αντιδραστική, αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης ( απειλές, εντέλλεσθαι, πειθαρχικές διώξεις, εντατικοποίηση ,εργασιακή εξουθένωση κ.α)

Ο αγώνας για την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων των γυναικών, ωστόσο, είναι και ζήτημα παιδείας.

Γι΄αυτό διεκδικούμε δημόσιο σχολείο, που θα εξασφαλίζει ίσες ευκαιρίες στην πρόσβαση των αγοριών και των κοριτσιών στην εκπαίδευση όλων των βαθμίδων, θα καλλιεργεί τις αρχές της ισότητας σε όλα τα επίπεδα, στη θεωρία και στην πράξη, στο επίπεδο των γνώσεων αλλά και της καθημερινής έμπρακτης συμπεριφοράς και στάσης ζωής. Η πλέρια επιστημονική γνώση , π.χ. της Βιολογίας και των κοινωνικών επιστημών, μαζί με την εισαγωγή του μαθήματος της σεξουαλικής αγωγής-όχι ως ένα εργαστήριο δεξιοτήτων ανοιχτό σε ΜΚΟ, ιδιωτικούς φορείς, είναι απαραίτητος όρος κάθε αλλαγής .

Η φετινή 8 Μάρτη, παίρνει το νήμα από τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις της 28ης Φλεβάρη 2026, της μέρας που “σώπασαν οι λύκοι και κραύγασαν οι μάνες” των αδικοχαμένων παιδιών στα Τέμπη, που έστησαν ανάστημα και δεν θρηνούν “βουβά”, αλλά απαιτούν δικαιοσύνη και τιμωρία των ενόχων. Ενώνουμε μαζί τους τη φωνή μας για τις εργάτριες του εργοστασίου “Βιολάντα” , για τις προσφύγισσες θύματα της τραγωδίας στην Πύλο και τη Χίο , για όλες τις γυναίκες -θύματα της εκμετάλλευσης και κακοποίησης.

Η φετινή 8η Μάρτη θα μας βρει ξανά στους δρόμους και τους αγώνες. Με το ταξικό φεμινιστικό κίνημα που αντιπαλεύει την εκμετάλλευση των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων στον δρόμο, στη δουλειά, στο σπίτι. Για να ανατραπεί η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και της φτώχειας. Για να ανοίξουμε την προοπτική να απαλλαγούμε συνολικά από το σύστημα που μας απειλεί με φτώχεια, πόλεμο, ρατσισμό, σεξισμό, θάνατο, περιβαλλοντική καταστροφή. Για έναν κόσμο όπου η ισότητα, η χειραφέτηση και η ελευθερία θα αποτελούν προϋποθέσεις και όχι προσδοκίες.

Απαιτούμε -διεκδικούμε :

• Ίση αμοιβή για ίση εργασία. Ίσα δικαιώματα για όλες/ους. Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλες και όλους με όλα τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα Κατάργηση των νόμων που προωθούν τις “ελαστικές” εργασιακές σχέσεις και την κατάργηση της Κυριακής αργίας! Όχι στη μονιμοποίηση της τηλεργασίας.
• Δημόσια υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση. Αποφασιστική ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης Υγείας. Πλήρη δημόσια και δωρεάν ιατροφαρμακευτική κάλυψη. Μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, ασφαλή μεταφορά των εργαζομένων με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.
• Δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας (γηροκομεία, παιδικοί σταθμοί, πρωτοβάθμια περίθαλψη), ώστε να απαλλαγούν οι γυναίκες από υπηρεσίες οι οποίες πρέπει να παρέχονται από το κράτος.
• Πλήρη προστασία της μητρότητας – 9μηνη άδεια ανατροφής για όλους τους γονείς αναπληρωτές εκπαιδευτικούς με πλήρεις αποδοχές, καταβολή ενσήμων και αναγνώριση της προϋπηρεσίας. Πλήρη προστασία της κύησης, ακώλυτη χορήγηση γονικών αδειών και άδειας ασθένειας τέκνου και 5μηνης άδειας επαπειλούμενης κύησης με πλήρεις αποδοχές, καταβολή ενσήμων και αναγνώριση της προϋπηρεσίας. Πλήρη καταβολή μισθού και ενσήμων κατά τη διάρκεια της άδειας τοκετού και λοχείας δίχως τον περιορισμό των 200 ενσήμων τη διετία - Κανένας αποκλεισμός από παροχές μητρότητας για τις άνεργες συναδέλφισσες . Αναδρομική προσμέτρηση της προϋπηρεσίας και των ενσήμων για όσες/ όσους εξαναγκάστηκαν σε χρήση των αδειών άνευ αποδοχών.
• Χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη λειτουργία σε κάθε νομό ιατροδικαστικών κέντρων και δημόσιων κοινωνικών υπηρεσιών για την πρόληψη του φαινομένου της βίας και για τη στήριξη των θυμάτων της έμφυλης βίας (ξενώνες, τηλεφωνικές γραμμές, νομικής, ιατρικής και ψυχολογικής υποστήριξης κ.ά).
• Καμιά γυναίκα μόνη! Καμία ανοχή στην παρενόχληση, στη βία και στην αυθαιρεσία στους εργασιακούς χώρους •Πλήρη δικαίωση για τα θύματα έμφυλης βίας! Καμία συγκάλυψη σε βιαστές, μαστροπούς και κυκλώματα trafficking! Παραδειγματική τιμωρία των ενόχων.
• Να εξασφαλιστούν χώροι για την ασφαλή διαμονή των γυναικών, παιδιών, αναπήρων και ατόμων που αντιμετωπίζουν έμφυλη ή/και ενδοοικογενειακή βία. Να ενισχυθούν οι κακοποιημένες γυναίκες οικονομικά ώστε να μπορούν να φύγουν από το κακοποιητικό περιβάλλον, διασφαλίζοντας αξιοπρεπείς όρους διαβίωσης.
• Πλήρη δικαιώματα των μεταναστών και μεταναστριών στη μετακίνηση, στο άσυλο, σε στέγη, υγεία, παιδεία, εργασία. Προστασία των ασυνόδευτων προσφυγόπουλων.

Καλούμε τους συναδέλφους- συναδέλφισσες να πραγματοποιήσουν συζητήσεις, εκδηλώσεις για την παγκόσμια μέρα της γυναίκας.. Συμμετέχουμε στη συγκέντρωση που οργανώνεται την Κυριακή 8 Μάρτη στις 12μ. στο Άγαλμα Βενιζέλου, υπερασπίζουμε τα δικαιώματα των γυναικών και τις διεκδικήσεις του κλάδου.

ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ ΤΗΣ Γ΄ΕΛΜΕ-Θ

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ               Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΓΙΑΝΝΑ ΛΑΘΗΡΑ       ΑΛΙΚΗ ΠΕΝΤΕΔΕΚΑ