Κάτω στον Πειραιά ο αυταρχισμός έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Δε είναι μόνο οι αλλεπάλληλες διώξεις εκπαιδευτικών για έκφραση άποψησ, για συνδικαλιστική και πολιτική δράση έχουμε και την αστυνομία να εισβάλει στα σχολεία, σύμφωνα με καταγγελία της ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ, σε ρόλο επιμορφωτή και ψυχολόγου. Πρόκειται για «επιμόρφωση» της τρομοκρατίας και της καταστολής! Συγκεκριμένα αναφέρεται: "Ενημερωτική ημερίδα για διευθυντές και υποδιευθυντές, με τίτλο «Στρατηγικές Πρόληψης και Διαχείρισης Θεμάτων Κοινωνικής Συμπεριφοράς Μαθητών/τριών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης» διοργάνωσε η ΔΔΕ Πειραιά με εισηγήσεις από διάφορες υπηρεσίες και τμήματα της ΕΛ.ΑΣ."

Αναλυτικά η καταγγελία της ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Ημερίδα από την ΔΔΕ Πειραιά με την αστυνομία σε ρόλο επιμορφωτή και ψυχολόγου!

Μακριά από τα σχολεία μας και τους μαθητές μας, η «επιμόρφωση» της τρομοκρατίας και της καταστολής!

Μακριά από τα σχολεία μας και τους μαθητές μας, η «επιμόρφωση» της τρομοκρατίας και της καταστολής!

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ  ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 23 ΜΑΡΤΗ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑ (Σκουζέ 3-5) ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Από την συγκέντρωση τον Οκτώβρη 2025 έξω από την Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αθήνας, όπου πραγματοποιούνταν διαμαρτυρία εκπαιδευτικών , γονέων και μαθητών δημοτικού ενάντια στις συγχωνέυσεις. Η αστυνομία «έπνιξε» με χημικά εκπαιδευτικούς, γονείς αλλά και ΜΙΚΡΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ!

Ενημερωτική ημερίδα για διευθυντές και υποδιευθυντές, με τίτλο «Στρατηγικές Πρόληψης και Διαχείρισης Θεμάτων Κοινωνικής Συμπεριφοράς Μαθητών/τριών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης» διοργάνωσε η ΔΔΕ Πειραιά με εισηγήσεις από διάφορες υπηρεσίες και τμήματα της ΕΛ.ΑΣ.

Δεν χρειαζόταν τόσος κόπος. Η αστυνομία μας «επιμορφώνει» ήδη διαρκώς – και μάλιστα στην πράξη – για  τις «στρατηγικές διαχείρισης και πρόληψης» που εφαρμόζει απέναντι στους μαθητές και τη νεολαία. Μας επιμορφώνει όταν προσαγάγει μαθητές μας επειδή έφτιαχναν ένα πανό έξω από το σχολείο τους, όταν τους κυνηγάει με drone και τους συλλαμβάνει για να μην πάνε στην κατάληψη και στο συλλαλητήριο, όταν επιτίθεται με χημικά και δακρυγόνα σε παιδιά Δημοτικού και στους γονείς τους που διαμαρτύρονται, όταν στήνει καρτέρι σε πλατείες και σταθμούς του μετρό για εξακρίβωση στοιχείων ανήλικων παιδιών σαν να πρόκειται για εν δυνάμει …. τρομοκράτες.

Αυτές είναι οι πραγματικές τους «επιμορφώσεις»: η επιβολή της συμμόρφωσης και η καταστολή κάθε φωνής αντίστασης απέναντι σε πολιτικές που πλήττουν δικαιώματα — και πρώτα απ’ όλα το δικαίωμα στη δημόσια και δωρεάν παιδεία. Αυτός ο ρόλος δεν εξωραΐζεται ούτε κρύβεται πίσω από ημερίδες με παιδαγωγικούς – δήθεν – τίτλους.

Αλήθεια, πώς ορίζουν τα «θέματα κοινωνικής συμπεριφοράς» αυτοί που συλλαμβάνουν φοιτητές και διώκουν καθηγητές που τολμούν να γράψουν «λευτεριά στην Παλαιστίνη» ενώ κάνουν τα στραβά μάτια μπροστά σε μια γενοκτονία;

Πώς αξιοποιούν την διπλή ιδιότητα «αστυνόμος – ψυχολόγος» όσοι έχουν ως κύριο έργο την άσκηση καταστολής; Αν νομίζουν ότι προσδίδει επιστημονική νομιμοποίηση στην τρομοκρατία και στην καταστολή, απατώνται.

 Γιατί προωθείται, ως κανονικότητα, τα τελευταία χρόνια η «συνεργασία» σχολείου και αστυνομίας που είναι αποδεκτό να μπαινοβγαίνει, να περιπολεί και – γιατί όχι; – να συνδιοικεί ;

Μήπως επειδή αυτή είναι η σχολική ζωή που οραματίζονται; Έλεγχος, πειθάρχηση και σκυμμένο κεφάλι για εκπαιδευτικούς και μαθητές. Κανιβαλισμός, ατομισμός και κοινωνικός αυτοματισμός. Αυτόν τον σκοπό δεν υπηρετεί η αξιολόγηση; Εκεί δεν οδηγούν οι ταξικοί φραγμοί, η κατηγοριοποίηση των σχολείων, τα σχολεία για λίγους κι εκλεκτούς (μαθητές και εκπαιδευτικούς); Η βαριά καθημερινότητα που βιώνουμε όλοι στα σχολεία, το επιβεβαιώνει. Να μην τους κάνουμε την χάρη.

Απέναντι σε αυτή την προοπτική, υπάρχει απάντηση: ο κοινός αγώνας εκπαιδευτικών, γονιών και μαθητών. Αυτός ο αγώνας που όποτε εκφράζεται μαζικά, κάνει σκόνη όλους τους σχεδιασμούς και όλες τις πονηρές «επιμορφώσεις» της κυβέρνησης. Όπως στον αγώνα ενάντια στα Ωνάσεια στο Πέραμα και στην Καλλιθέα. Όπως στο κοινό μέτωπο έξω από το Πειθαρχικό Συμβούλιο που έφερε το 5-0 ενάντια στην αργία της Χρύσας. Όπως στις κινητοποιήσεις που αντιμετώπισαν με επιτυχία περιπτώσεις αυταρχικών πρακτικών σε σχολεία.

Να το πούμε άλλη μια φορά:

Τα σχολεία ανήκουν στον εργαζόμενο λαό και τα παιδιά του. Η αστυνομία και οι μηχανισμοί καταστολής δεν έχουν καμία θέση σε αυτά. Είναι ανεπιθύμητοι. Η τρομοκρατία δεν θα περάσει! Θα σπάσει στους δρόμους, εκεί που μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί αγωνίζονται μαζί για ένα καλύτερο μέλλον!