ΔΗΛΩΣΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΣΤΟ ΔΣ ΤΗΣ ΟΛΜΕ

 ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΒΙΚΥΣ ΒΑΣΙΛΑΤΟΥ

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΔΣ ΟΛΜΕ / ΥΠ.  ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗ

Δεν υπάρχουν “λεφτόδεντρα” για μισθούς, υπάρχουν για την πολεμική μηχανή

Για τις σταγόνες διορισμών φταίνε τα πλασματικά οργανικά κενά, δηλαδή πάλι οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί!

 ΣΔΙΤ και χορηγίες από “ευεργέτες”  για τα κτήρια!

Αξιολόγηση-πειθαρχικά πάνε για αναβάθμιση γιατί δεν τους βγαίνει…

 Αμετακίνητη ήταν η Ζαχαράκη ως προς τις κεντρικές επιλογές της κυβέρνησης ΝΔ και του ΥΠΑΙΘΑ για μισθούς, διορισμούς, κενά, εγκρίσεις ολιγομελών, αξιολόγηση, πειθαρχικά, στη συνάντηση με το ΔΣ της ΟΛΜΕ. Από τη συνάντηση δεν έλειψε το πλασάρισμα του “εθνικού οράματος”.

Σε ό, τι αφορά τη μη επαναφορά του 13^ου-14^ου μισθού, την αύξηση των εξευτελιστικών μισθών, την απόδοση των  κλεμμένων ΜΚ του 2016-17, την κατάργηση της μνημονιακής εισφοράς αλληλεγγύης, με δυο λόγια για την αδυναμία οι εκπαιδευτικοί να ζήσουν από τη δουλειά τους, η Ζαχαράκη, κάνοντας επικοινωνιακή πολιτική, είπε το μαγικό ότι “οι μισθοί αρχίζουν να ενισχύονται σιγά – σιγά”!!! και υπεραμύνθηκε της πολιτικής της κυβέρνησης, η οποία όπως είπε “δεν υπόσχεται, ούτε υπάρχουν κρυμμένα λεφτόδεντρα”.

Τους μηδαμινούς 5.259 διορισμούς μπροστά στα 55.000 κενά, τους 30.000 αναπληρωτές στην α΄ φάση προσλήψεων και του λιγότερους από 7.000 στη β΄ φάση, που προμηνύουν ακάλυπτα κενά, περικοπές ολιγομελών, συμπτύξεις τμημάτων, υποχρεωτική ανάθεση υπερωριών, αρχικά η Ζαχαράκη και ο ΓΓ Παπαδομαρκάκης, τους απέδωσαν στους 15.000 διορισμούς που έγιναν τα προηγούμενα 2 χρόνια, βασισμένους στα πλασματικά!!! οργανικά κενά (εννοώντας περισσότερα από τα πραγματικά) που έδιναν τα σχολεία.

Είναι φανερό ότι πρόκειται για μια επικοινωνιακή λαθροχειρία και αντιστροφή της πραγματικότητας: Κατά πρώτον ο αριθμός των οργανικών κενών σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια που το ίδιο το ΥΠΑΙΘΑ έδωσε στο “Διαύγεια” μετά τις μεταθέσεις και πριν τις μετατάξεις ήταν 6.599 (χωρίς να συμπεριλαμβάνονται τα Ειδικά Σχολεία), αριθμός που ξεπερνά αρκετά των αριθμό των διορισμών, γεγονός για το οποίο δηλώθηκε άγνοια από την πλευρά του ΥΠΑΙΘΑ! Κυρίως, όμως, είναι γνωστό τοις πάσι ότι ο αριθμός των οργανικών κενών που έχουν δοθεί από το ΥΠΑΙΘΑ είναι αναληθής και άκρως μικρότερος από τον πραγματικό, όταν οι πάγιες ανάγκες σε εκπαιδευτικούς είναι 55.000 (47.000 αναπληρωτές και 8.000 ακάλυπτα κενά μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς),  χωρίς να συνυπολογιστούν οι συγχωνεύσεις τμημάτων και σχολείων, τα 27άρια τμήματα, η αύξηση του διδακτικού ωραρίου και  του ορίου συνταξιοδότησης στα 67.

Για τα ολιγομελή/συγχωνεύσεις η Ζαχαράκη επέλεξε να μην δώσει καμία σαφή και καθαρή απάντηση, είτε παραπέμποντας στην επικείμενη ανακοίνωση για τα ολιγομελή (“θα δείτε”) είτε καταφεύγοντας σε “απάντηση” μέσω ερώτησης: “Αναφέρεστε σε συμπτύξεις πέραν αυτών που έχουν γίνει;” Η Υπουργός προσπάθησε να μην εκτεθεί λεκτικά, επί της ουσίας όμως χωρίς να μπορεί να κρυφτεί…

Υπερασπίστηκε την αξιολόγηση από θέση αρχής “(θα διαφωνήσουμε πολιτικά”), εκθειάζοντάς την:  “Άλλαξε το σχολείο”!!!, “δεν είναι μπαμπούλας”, εστιάζοντας σε αλλαγές, στην ουσία για να γίνει πιο λειτουργική από την  πλευρά της πολιτικής της κυβέρνησης. Συγκεκριμένα ανακοίνωσε ότι με νομοθετική ρύθμιση στο 1^ο “ερανιστικό νομοσχέδιο” που θα βγει σύντομα, θα προχωρήσει σε σύμπτυξη του Α1 και του Α2 επιπέδου και σε προσλήψεις μεγαλύτερου αριθμού συμβούλων. Με λίγα λόγια άφησε να εννοηθεί ότι η αξιολόγηση “δεν περπατάει” κι ότι πρέπει να γίνουν αλλαγές για να μπορέσει να προχωρήσει.

Για τα πειθαρχικά και τις διώξεις πέραν της επίσημα γνωστοποιημένης – στις 24/8, την ημέρα συνάντησης ΟΛΜΕ Ζαχαράκη – υπουργικής απόφασης για την επιστροφή της Χρύσας Χ. στο σχολείο και της μεγάλης ιστορικής νίκης του εκπαιδευτικού κινήματος, έμεινε ασχολίαστο από την πλευρά του ΥΠΑΙΘΑ το γιατί επιδόθηκε στην ΧΧ έναν μήνα μετά την υπογραφή της στις 20/7 τη στιγμή που από την άλλη πλευρά ο μηχανισμός κλήσεων σε απολογίες και εκδίκασης πειθαρχικών ήταν ενεργότατος μέσα στο κατακαλόκαιρο.

Σε ό,τι αφορά τα πειθαρχικά για την απεργία αποχή και την δικαίωση των διωκόμενων σε όλες τις αποφάσεις που έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα, αλλά και την έκδοση διαπιστωτικών πράξεων (μονιμοποίηση) χωρίς αξιολόγηση από την δικαίωση των προσφευγόντων με τα σωματεία τους εκπαιδευτικών, η Υπουργός και οι σύμβουλοι, εστίασαν στο νομικό κομμάτι, παρουσιάζοντάς το ως ένα νομικό bras de fer μεταξύ ΥΠΑΙΘΑ και εκπαιδευτικού κινήματος/σωματείων, θέλοντας να υποβαθμιστεί ότι οι νίκες ήρθαν επειδή το εκπαιδευτικό κίνημα δεν έχει παραδοθεί. Το ουσιαστικό είναι ότι δήλωσε απόλυτα αμετακίνητη ως προς την εφαρμογή του Πειθαρχικού Δικαίου, δηλώνοντας: “Δεν αλλάζουμε γραμμή”!

Για τα σχολικά κτήρια και τις υποδομές η Υπουργός μπόρεσε να μιλήσει πιο καθαρά. Έταξε ΣΔΙΤ και χορηγίες από “ευεργέτες” δηλαδή συμπράξεις με ιδιώτες που μόνο χαμένοι δεν βγαίνουν. Για την εξίσωση αδειών αναπληρωτών με μόνιμους και τις 4μηνες άδειες ανατροφής άνευ αποδοχών δεν είχε τίποτα το καλάθι, ειδικά για τις 4μηνες η Ζαχαράκη τρύπησε το μπαλόνι του  ΓΓ που είχε πει ότι θα προχωρούσε τον Αύγουστο. Στα προσεχώς, έρχεται καθηκοντολόγιο, για ειδική αγωγή στο  τέλος Σεπτεμβρίου, όπου ο κόφτης στις εγκρίσεις στα ΚΕΔΑΣΥ, στον  πιο politically correct λόγο της Υπουργού λέγεται “το σύστημα μαθαίνει τη διάκριση”. Έσπευσε ακόμη να δηλώσει με πυγμή ότι δεν προβλέπεται χορήγηση επιδόματος βιβλιοθήκης ούτε αποζημίωση συνοδών σε εκδρομές καθηγητών. Όσο για την επιβίωση αναπληρωτών και νεοδιόριστων… δήλωσε ότι βρίσκεται σε επικοινωνία με τους Δήμους… Με δυο λόγια και το ζήτημα αυτό… με ξένα κόλυβα…

Για τον υπέρογκο αριθμό των μαθητών στο τμήμα 25 στις κατευθύνσεις και 27 στα τμήματα ΓΠ και την έγκριση των ολιγομελών  που απαντήθηκε με το χαμόγελο της Τζοκόντα, η Υπουργός έθεσε και μια   αληθινή θέση “Αν έχετε καλύτερη πρόταση διαχείρισης να την πείτε”. Πράγματι καλύτερη πρόταση διαχείρισης ως εκπαιδευτικό κίνημα δεν θέλουμε να έχουμε με δεδομένη την πολεμική οικονομία και τον πακτωλό χρημάτων προς τράπεζες, κεφάλαιο στην ενέργεια,  εφοπλιστικό κεφάλαιο!

Κι επειδή ο αγώνας ενάντια στην αξιολόγηση, η διάρκεια και αντοχή που έχει επιδείξει δεκάδες χρόνια αλλά και τα τρία τελευταία χρόνια επί κυβέρνησης ΝΔ, είναι μια κατ΄ εξοχήν πολιτική πάλη που κρίθηκε στην αντοχή των αγωνιζόμενων εκπαιδευτικών, στους εκβιασμούς και τις πιέσεις, στο να μην κλείνουν τα στόματα για την αντιεκπαιδευτική πολιτική, τον αυταρχισμό… Και επειδή ο μπαμπούλας του νέου πειθαρχικού νόμου, η  συνταγματοποίηση της αξιολόγησης και η σύνδεσή της  με την άρση της μονιμότητας δεν κατάφεραν να επιβάλουν τη σιωπή… Αυτό είναι μια ανοιχτή πληγή για το ΥΠΑΙΘΑ που θα κριθεί στο πεδίο των αγώνων!

Και γι΄ αυτό μιλάμε για ανάγκη ανατροπής της πολιτικής αυτής! Γι΄ αυτό παλεύουμε!