"Η δολοφονία του 20χρονου νέου που βρισκόταν στο φάσμα του αυτισμού, ύστερα από τον σοβαρό τραυματισμό του κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης στο Άργος, προκαλεί οργή, αγανάκτηση! Οι συνθήκες της υπόθεσης πρέπει να διερευνηθούν σε βάθος και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες.

Ένας νέος άνθρωπος, άοπλος, δέχτηκε θανάσιμα πυρά από αστυνομικούς. Είναι αδιανόητο, ένα αστυνομικό μπλόκο και μία καταδίωξη, να καταλήγουν σε πολλαπλούς πυροβολισμούς και τελικά στο θάνατο ενός νέου ανθρώπου.

Δυστυχώς, το περιστατικό αυτό δεν είναι μεμονωμένο, δεν είναι άλλωστε το πρώτο που συμβαίνει στη χώρα μας. Είναι μακρύς ο κατάλογος των θυμάτων της αστυνομικής βίας. Ούτε οφείλεται στη “κακιά στιγμή” ή σε μια “κακή εκτίμηση”."

Τα παραπάνω επισημαίνονται μεταξύ άλλων σε ανακοίνωση της ΕΛΜΕ Κέρκυρας

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Για το νέο έγκλημα στο Άργος

Να μη συγκαλυφθεί το νέο, κρατικό έγκλημα, που οδήγησε στη δολοφονία του 20χρονου στο Άργος από αστυνομικούς!

Να αποδοθούν όλες οι ευθύνες!

Δεν θα ανεχτούμε τον στιγματισμό των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους

Η δολοφονία του 20χρονου νέου που βρισκόταν στο φάσμα του αυτισμού, ύστερα από τον σοβαρό τραυματισμό του κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης στο Άργος, προκαλεί οργή, αγανάκτηση! Οι συνθήκες της υπόθεσης πρέπει να διερευνηθούν σε βάθος και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες.

Ένας νέος άνθρωπος, άοπλος, δέχτηκε θανάσιμα πυρά από αστυνομικούς. Είναι αδιανόητο, ένα αστυνομικό μπλόκο και μία καταδίωξη, να καταλήγουν σε πολλαπλούς πυροβολισμούς και τελικά στο θάνατο ενός νέου ανθρώπου.

Δυστυχώς, το περιστατικό αυτό δεν είναι μεμονωμένο, δεν είναι άλλωστε το πρώτο που συμβαίνει στη χώρα μας. Είναι μακρύς ο κατάλογος των θυμάτων της αστυνομικής βίας. Ούτε οφείλεται στη “κακιά στιγμή” ή σε μια “κακή εκτίμηση”.

Είναι απόρροια μιας πολιτικής που εκπαιδεύει την αστυνομία να αντιμετωπίζουν τον λαό ως εχθρό, την ώρα που μεγάλοι επιχειρηματίες μπορούν να μπαίνουν ανενόχλητοι στα γήπεδα οπλοφορώντας ή να ανταλλάζουν γροθιές, σε δημόσια θέα.

Η ένταση της κρατικής καταστολής αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της αντιλαϊκής πολιτικής, της έντασης της εκμετάλλευσης, της προετοιμασίας για νέες, πολεμικές συγκρούσεις.

Είναι τελικά το αποτέλεσμα ενός κράτους επιλεκτικά ανίκανου να προστατεύσει το λαό από τις φυσικές καταστροφές, να εξασφαλίσει ισότιμα για όλες και όλους και ιδιαίτερα για τα νέα παιδιά τα αγαθά της Παιδείας, της Υγείας, του Αθλητισμού και του Πολιτισμού, όπως γνωρίζουμε καλά εμείς οι εκπαιδευτικοί, αλλά ικανότατου να ποινικοποιεί απεργιακούς αγώνες, να θεωρεί πειθαρχικό αδίκημα και άσκηση “κακόβουλης κριτικής στη Διοίκηση”, όταν ο/η εκπαιδευτικός καταγγέλλει δημόσια τις ελλείψεις εκπαιδευτικών, την υποχρηματοδότηση, να παραπέμπει στο πειθαρχικό Δημόσιους Υπάλληλους, επειδή απεργούν ή ακόμα και για μια αστική διαφορά με κάποιον τρίτο (“αδίκημα περί αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς εκτός υπηρεσίας”).

Την ίδια στιγμή, προκαλούν αγανάκτηση οι δημόσιες τοποθετήσεις του Δημάρχου Άργους – Μυκηνών, που αντί να αναζητούν τις πραγματικές αιτίες και τις ευθύνες, επιχειρούν να μεταθέσουν το βάρος στην οικογένεια και να παρουσιάσουν τον αυτισμό ως απειλή για την κοινωνία. Τέτοιες αντιλήψεις είναι επικίνδυνες, αντιεπιστημονικές και βαθιά προσβλητικές για τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους. Τις καταγγέλλουμε απερίφραστα, μάς δημιουργούν κυριολεκτικά αποστροφή!

Ως εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε από πρώτο χέρι ότι τα άτομα στο φάσμα του αυτισμού δεν αποτελούν απειλή. Εκείνο που αποτελεί πραγματικό κίνδυνο είναι η πολιτική που αντιμετωπίζει τις ανάγκες τους ως «κόστος», υποβαθμίζει τις δημόσιες δομές και αφήνει τις οικογένειες να παλεύουν μόνες τους.

Καθημερινά, ως εκπαιδευτικοί, ως μέλη του Ειδικού Εκπαιδευτικού και Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού, δίνουμε τη μάχη μέσα στα σχολεία για να στηρίξουμε αυτά τα παιδιά, να αναπτύξουν τις δυνατότητές τους, να αποκτήσουν γνώσεις, δεξιότητες και αυτονομία, ώστε να μπορούν να σταθούν ισότιμα ως ενήλικες στην κοινωνία. Η προσπάθειά μας, όμως, σκοντάφτει διαρκώς στην ίδια πολιτική της υποχρηματοδότησης, των ελλείψεων και της υποστελέχωσης της Ειδικής Αγωγής.

Χιλιάδες κενά παραμένουν κάθε χρόνο ακάλυπτα. Οι δημόσιες δομές λειτουργούν χωρίς το αναγκαίο προσωπικό, οι οικογένειες αναγκάζονται να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για αξιολογήσεις και θεραπείες, ενώ η έγκαιρη παρέμβαση, που αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την εξέλιξη κάθε παιδιού, μετατρέπεται σε προνόμιο για όσους μπορούν να πληρώσουν.

Αυτή είναι η πραγματική βία που βιώνουν καθημερινά τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειές τους.

Καταδικάζουμε τη νέα, κρατική δολοφονία. Να αποδοθούν όλες οι ευθύνες. Δεν ανεχόμαστε καμία προσπάθεια συγκάλυψης ή αποσιώπησης.

Καταδικάζουμε κάθε προσπάθεια ενοχοποίησης των γονιών, κάθε μορφή στιγματισμού των ατόμων με αναπηρία και κάθε πολιτική που υποβαθμίζει τις δημόσιες υπηρεσίες, εξαντλεί τους εργαζόμενους και στερεί από τα παιδιά και τις οικογένειές τους τα δικαιώματά τους.

Διεκδικούμε:

• Να διερευνηθούν πλήρως οι συνθήκες του θανάτου του 20χρονου και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες.
• Μαζικούς, μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών, ΕΕΠ, ΕΒΠ και όλου του αναγκαίου προσωπικού σε όλες τις δομές της Ειδικής Αγωγής.
• Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία, Πρόνοια και Ειδική Αγωγή για όλους, χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση των οικογενειών.
• Έγκαιρη διάγνωση, αξιολόγηση και παρέμβαση για κάθε παιδί, με πλήρως στελεχωμένες δημόσιες υπηρεσίες.
• Ουσιαστική στήριξη των οικογενειών με ολοκληρωμένες κοινωνικές, επιστημονικές και οικονομικές παροχές.
• Σύγχρονα, ασφαλή και επαρκώς στελεχωμένα σχολεία και δομές που θα ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες των μαθητών.
• Καμία οικογένεια μόνη της. Καμία ανοχή στον στιγματισμό, στην εγκατάλειψη και στην καταστολή.