Σε μια χώρα όπου η δημόσια παιδεία υποτίθεται ότι είναι δικαίωμα, οι εκπαιδευτικοί που το υπερασπίζονται βρίσκονται αντιμέτωποι με διώξεις, πειθαρχικά και απειλές. Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης «Ο Αριστοτέλης» καταγγέλλει ότι χιλιάδες εκπαιδευτικοί σε όλη τη χώρα βρίσκονται στο στόχαστρο γιατί τόλμησαν να αντισταθούν. Το έγκλημά τους; Η άρνηση να δεχτούν ένα σύστημα αξιολόγησης που δεν στοχεύει στη βελτίωση των σχολείων, αλλά στην κατηγοριοποίησή τους, στη διάλυση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης και στην επιβολή ενός εκπαιδευτικού μοντέλου όπου το σχολείο λειτουργεί σαν επιχείρηση και οι μαθητές σαν πελάτες.

Την ώρα που οι ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς είναι τραγικές, οι υποδομές καταρρέουν και οι μαθητές στοιβάζονται σε υπερπλήρη τμήματα, το υπουργείο Παιδείας επιλέγει να πολεμήσει τους εκπαιδευτικούς αντί να στηρίξει τη μόρφωση των παιδιών. Δάσκαλοι και καθηγητές βρίσκονται αντιμέτωποι με πειθαρχικές διώξεις επειδή απεργούν, επειδή αντιστέκονται στη διάλυση του δημόσιου σχολείου, επειδή διεκδικούν καλύτερες συνθήκες για τους μαθητές τους. Αντί για ενίσχυση των σχολείων, η κυβέρνηση προτιμά τη φίμωση και την τρομοκράτηση όσων υψώνουν τη φωνή τους.

Ο στόχος είναι ξεκάθαρος: ένας εκπαιδευτικός φοβισμένος, υποταγμένος και ανασφαλής, που θα δέχεται αδιαμαρτύρητα κάθε απόφαση, όσο καταστροφική κι αν είναι για την παιδεία. Όμως η πραγματικότητα είναι ακόμα πιο σκληρή. Τα σχολεία αφέθηκαν στην τύχη τους. Κενά δασκάλων και καθηγητών, ελλείψεις σε παράλληλη στήριξη, ανύπαρκτοι σχολικοί νοσηλευτές, συγχωνεύσεις τμημάτων, εξετάσεις τύπου PISA που λειτουργούν ως ταξικό φίλτρο. Όλα αυτά είναι η πραγματική εικόνα της δημόσιας εκπαίδευσης που προσπαθεί να κρύψει το υπουργείο πίσω από πειθαρχικά και απειλές.

Η απάντηση των εκπαιδευτικών είναι ξεκάθαρη: δεν θα υποκύψουν. Συνεχίζουν τον αγώνα για ένα σχολείο δημόσιο και δωρεάν για όλα τα παιδιά, ανεξάρτητα από την οικονομική κατάσταση της οικογένειάς τους. Επιμένουν σε μια εκπαίδευση που δεν θα διαχωρίζει μαθητές και δεν θα μετατρέπει τη γνώση σε εμπόρευμα. Γιατί το σχολείο δεν είναι εταιρεία, οι μαθητές δεν είναι πελάτες και οι εκπαιδευτικοί δεν είναι υπάλληλοι προς εκφοβισμό.

Η κυβέρνηση, αντί να αναβαθμίσει το δημόσιο σχολείο, επιλέγει να το διαλύσει. Αντί να διορίσει εκπαιδευτικούς, προτιμά να τους διώκει. Αντί να ακούσει, επιβάλλει. Αλλά η παιδεία δεν φιμώνεται. Και όποιος πιστεύει ότι μπορεί να κυβερνά με τον φόβο, αργά ή γρήγορα θα βρεθεί αντιμέτωπος με την πραγματικότητα: την οργή ενός κόσμου που αρνείται να σιωπήσει. 

Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΣΕΠΕ «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ»

Γράμμα για τους γονείς των μαθητριών και μαθητών μας

Στην Ελλάδα οι εκπαιδευτικοί των παιδιών σας διώκονται γιατί απεργούν!

Χιλιάδες εκπαιδευτικοί σε όλη τη χώρα διώκονται και παραπέμπονται σε πειθαρχικά! Το έγκλημά τους; Αντιστέκονται στην αξιολόγηση που θέλει να κατηγοριοποιήσει τα σχολεία, να τα χωρίσει σε καλά και κακά, τα παιδιά σε άξια και ανάξια, εσάς τους γονείς τους σε κατάλληλους κι ακατάλληλους, κι εμάς τους εκπαιδευτικούς το ίδιο, να χωρίσει ακόμα και τις γειτονιές μας. Στόχος τους μέσα από όλα αυτά είναι να ιδιωτικοποιήσουν την εκπαίδευση. Την αντιμετωπίζουν ως εμπόρευμα που πουλιέται και αγοράζεται, που πρέπει να βγάζει κέρδος, να στοιχίζει φτηνά και να την πληρώνουμε εμείς οι πολίτες ακριβά.

Είμαστε περήφανες και περήφανοι που αγωνιζόμαστε για να είναι το σχολείο δημόσιο για όλα τα παιδιά, που αγωνιζόμαστε για να μορφωθούν και να σπουδάζουν όλα τα παιδιά, όποια κι αν είναι η οικονομική κατάσταση της οικογένειάς τους, που δεν τα ξεχωρίζουμε και δεν τα στοχοποιούμε σε άξια και ανάξια!

Τα σχολεία, οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές/τριές μας έχουν εγκαταλειφθεί πλήρως από το υπουργείο όλη αυτή την χρονιά!

Εκατοντάδες κενά εκπαιδευτικών, δασκάλων, αγγλικών, γυμναστικής και άλλων ειδικοτήτων…

Σχολεία με προβλήματα στις υλικοτεχνικές υποδομές, ταβάνια που πέφτουν, σπασμένες τουαλέτες, κοντέινερ αντί για νέα κτίρια…
Μαθητές/τριες στιβάζονται σε 25άρια τμήματα, τάξεις που το υπουργείο αντί να τις αφήσει με 16 και 17 παιδιά, τις συγχωνεύει παντού, τις αφήνει χωρίς σχολικό νοσηλευτή, χωρίς παράλληλη στήριξη, χωρίς ΖΕΠ, χωρίς τμήματα ένταξης…

Οι μαθητές/τριες και οι γονείς τους καλούνται να ανταπεξέλθουν σε όλο και πιο δύσκολες συνθήκες στα σχολεία, με συνεχείς αλλαγές στα αναλυτικά προγράμματα, με εξετάσεις στην ΣΤ’ Δημοτικού (την ελληνική PISA)…

Και το Υπουργείο Παιδείας πώς απαντάει σε όλα αυτά;

Διώκει τους εκπαιδευτικούς… επειδή ΑΠΕΡΓΟΥΝ, διώκει εκπαιδευτικούς γιατί υπερασπίζονται την ειρήνη, γιατί απαίτησαν να καλυφθούν από το υπουργείο παιδείας τα κενά σε εκπαιδευτικούς για παιδιά με αναπηρίες ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, γιατί είπαν τη γνώμη τους. Γιατί στο σχολείο που ετοιμάζουν οι κυβερνώντες δε θέλουν ο εκπαιδευτικός να είναι δάσκαλος. Τον θέλουν δούλο, υποταγμένο, φοβισμένο, ανασφαλή, ώστε να αποδέχεται αδιαμαρτύρητα όλες τις εντολές. Γι’ αυτό στέλνουν τα πειθαρχικά. Διοικούν υπολογίζοντας μόνο στο καθεστώς φόβου που εγκαθιδρύουν!

Οι εκπαιδευτικοί όλης της χώρας υπερασπίζονται το δημόσιο και δωρεάν σχολείο για ΟΛΑ τα παιδιά, χωρίς διακρίσεις, την παιδαγωγική ελευθερία, τη μόνιμη και σταθερή δουλειά για ΟΛΕΣ και ΟΛΟΥΣ συμμετέχοντας εδώ και τέσσερα χρόνια στον αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση, την κατηγοριοποίηση, τον ανταγωνισμό. Δε θέλουμε το σχολείο να λειτουργεί σαν επιχείρηση που το ένα ανταγωνίζεται το άλλο σε βάρος μαθητών, εκπαιδευτικών και γονιών, που ψάχνει να πουλήσει και να «πουληθεί» σε χορηγούς, που ζει κάτω από καθεστώς τρομοκρατίας, απειλών και εκβιασμών. 

Αυτό τον αγώνα σας καλούμε να τον δώσουμε μαζί! 

Όλοι εμείς που δεν αγαπήσαμε τους γκρίζους τοίχους των σχολείων αλλά ονειρευτήκαμε κι αγωνιζόμαστε για τα φωτεινά χρώματα ενός σχολείου ενιαίου δωδεκάχρονου, των όλων και των ίσων, που θα σέβεται τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντα των μαθητών, θα τα διδάσκει να εξηγούν τον κόσμο και να τον αλλάζουν, θα τους δίνει ολοκληρωμένα εφόδια, ολόπλευρη γνώση που απελευθερώνει τον άνθρωπο,  ώστε να μπορούν να αναζητούν εργασία όχι ως σύγχρονοι δούλοι αλλά ως ικανοί παραγωγοί του κοινωνικού πλούτου, όλοι εμείς οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, ο λαός, να ενώσουμε τους αγώνες μας για τη μόρφωση των μαθητών μας και την εργασία μας, για την υπεράσπιση δημόσιων αγαθών στην υγεία, την παιδεία…

Να απαιτήσουμε μαζί:

•  Την αύξηση της χρηματοδότησης για την παιδεία
  •    Την μείωση του αριθμού των μαθητών/τριών σε 15 ανά τμήμα
  •    Την αναβάθμιση των κτιριακών υποδομών
  •    Τον μόνιμο διορισμό εκπαιδευτικών
  •    Την επιστημονική ενίσχυση και στήριξη των εκπαιδευτικών
  •    Την κατάρτιση νέων προγραμμάτων σπουδών προσαρμοσμένων στις σύγχρονες ανάγκες των παιδιών και της κοινωνίας
  •    Τη στήριξη των ευάλωτων μαθητών/τριών μας και των οικογενειών τους

Μην αφήσετε κανέναν να κόψει τα φτερά των παιδιών σας 

και ελάτε να αγωνιστούμε μαζί

και να κερδίσουμε τη ζωή που αξίζουμε εμείς και τα παιδιά μας.