ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ

Η γραμμή του ανυποχώρητου αγώνα έφερε αποτέλεσμα! Δεν είναι ανίκητοι!

Η μάχη δεν τελείωσε. Παίρνουμε κουράγιο και συνεχίζουμε: ενάντια στις διώξεις, ενάντια στην αξιολόγηση, ενάντια στη βαρβαρότητα:  ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ !

Είμαστε περήφανοι! Μετά από σχεδόν 18 μήνες αδιανόητης για τα μεταπολιτευτικά δεδομένα «δυνητικής αργίας» για συνδικαλιστική δράση, η συναδέλφισσά μας Χρύσα Χοτζόγλου, επιστρέφει στον φυσικό της χώρο!  Εκεί θα την περιμένουν οι μαθητές και οι συνάδελφοί της, που στις 5 Μάρτη του 2024 έγιναν μια γροθιά και εξέφρασαν με υποδειγματική αγωνιστικότητα την άρνηση του κλάδου απέναντι στην αξιολόγηση. Ήταν η μέρα που το σύνθημα «Εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι!» βαφτίστηκε «χαρακτηριστικώς αναξιοπρεπής συμπεριφορά» από αυτούς που επιχειρούν να μετατρέψουν τους εκπαιδευτικούς σε πειθήνια, σιωπηλά ανθρωπάκια. Δεν τα κατάφεραν!  Με το ίδιο σύνθημα η Χρύσα επιστρέφει στην τάξη, με το ίδιο σύνθημα θα συνεχιστεί ο αγώνας μέχρι να παρθεί πίσω η δίωξή της, η δίωξη του Δημήτρη Χαρτζουλάκη και όλες οι διώξεις και τα πειθαρχικά!

Από την πλευρά μας, όλο αυτό το διάστημα, κινηθήκαμε πάντα με εμπιστοσύνη στη βάση του κλάδου. Με αυτή την πυξίδα και με τη στήριξη πρωτοβάθμιων σωματείων, συλλογικοτήτων και της Ανοιχτής Συνέλευσης ενάντια στις Συνδικαλιστικές Διώξεις και Απολύσεις καταφέραμε να σπάσουμε το φράγμα της σιωπής και της τρομοκρατίας. Αναδείξαμε τη σημασία της αντίστασης στις διώξεις αγωνιστών ως ένα πλατύ λαϊκό ζήτημα που μας αφορά όλους και δημιουργήσαμε πολιτικά γεγονότα που επηρέασαν τις εξελίξεις.

Δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στις συγκλονιστικές συγκεντρώσεις έξω από το Πειθαρχικό Συμβούλιο και τις δύο φορές που κλήθηκε η Χρύσα σε ακρόαση με το ερώτημα της αργίας. Με τα συνθήματά μας, κάναμε τα μέλη του Πειθαρχικού να αναφωνήσουν έκπληκτα «έχουμε πόλεμο σήμερα!». Και συνεχίσαμε και τις δύο φορές με διαδηλώσεις στους δρόμους της Αθήνας, ακόμα κι αν κάποιοι επέλεξαν να μην ακολουθήσουν. Εμείς τραβήξαμε μπροστά. Απευθυνθήκαμε στους συναδέλφους με την καμπάνια οικονομικής αλληλεγγύης  που είχε ως μοναδικό στόχο την παραμονή της Χρύσας στον αγώνα, την καθημερινή της παρουσία στα σχολεία ως διωκόμενη αγωνίστρια και ως μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά. Έτσι, φτάσαμε ως εδώ!  Και δεν θα κουραστούμε να λέμε πως σε αυτόν τον αγώνα – και σε κάθε αγώνα –  τα δικά μας όπλα είναι οι απεργίες, οι Γενικές Συνελεύσεις και οι διαδηλώσεις. Εκεί δίνονται οι μάχες,  εκεί κρίνονται οι πολιτικές γραμμές.

Σήμερα, πολλοί θα σπεύσουν να πανηγυρίσουν και «η νίκη θα αποκτήσει πολλούς πατεράδες». Χαιρόμαστε ειλικρινά, όμως δεν ξεχνάμε αυτούς που δίσταζαν να δώσουν τον λόγο στη Χρύσα να μιλήσει για τη δίωξή της και με το ζόρι ακολουθούσαν τις  κινητοποιήσεις και τις διαδηλώσεις που στήριζαν εκατοντάδες συνάδελφοι. Αυτούς που γυρίζουν τα σχολεία σπέρνοντας «επιφυλάξεις» και ισχυριζόμενοι ότι το ζήτημα των διώξεων δεν αφορά τους εκπαιδευτικούς και τον λαό.

Κι ενώ η Χρύσα επιτέλους παρέλαβε την ανακοίνωση της επιστροφής της, ακόμα περιμένουμε – «κατόπιν εορτής» πλέον! –  την δημοσιοποίηση του ομόφωνου ψηφίσματος του 22^ου  Συνεδρίου της ΟΛΜΕ που καταγγέλλει την εκδικητική ομηρία της και απαιτεί την άμεση επαναφορά στο σχολείο της! Τι να σχολιάσει κανείς; Η χαρά και η συγκίνηση των συναδέλφων και των συναδελφισσών που έδωσαν – και συνεχίζουν να δίνουν τη μάχη – ενάντια στις διώξεις, των συναγωνιστών που έδειξαν με κάθε τρόπο την έμπρακτη αλληλεγγύη τους, των μαθητών της Χρύσας και των γονιών τους δίνει την καλύτερη απάντηση.

Έχουμε ανηφόρα μπροστά. Δεν ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε μόλις στα μισά του δρόμου της πειθαρχικής και ποινικής δίωξης της Χρύσας και του Δημήτρη. Ότι έχουμε μπροστά μας τα χιλιάδες πειθαρχικά των νεοδιόριστων συναδέλφων μας, τις πολλαπλές ποινικές και πειθαρχικές διώξεις αγωνιστών, τις νέες κλήσεις σε απολογία για την κινητοποίηση ενάντια στην PISA το 2023  και τον αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση που παραμένει ζωντανός και αναζητά μαχητική διέξοδο!

Ο αγώνας για την επιστροφή της Χρύσας στο σχολείο απέδειξε πως οι μηχανισμοί του συστήματος, της κυβέρνησης και της διοίκησης δεν είναι ανίκητοι. Υποχωρούν όταν βρεθούν απέναντι σε μαζική αντίδραση και κλίμα ξεσηκωμού, όταν αντιληφθούν πως πάει να σπάσει η σιωπή και η ηττοπάθεια που με τόσο «κόπο» και τόση καταστολή παλεύουν να επιβάλλουν. Αυτός ο δρόμος οδήγησε στις πρώτες απαλλακτικές αποφάσεις των Πειθαρχικών Συμβουλίων για τους νεοδιόριστους απεργούς συναδέλφους μας! Αυτό τον δρόμο καλούμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες να βαδίσουν.Κι ας μας επιτραπεί μια φράση προτροπής, συγκίνησης και περηφάνιας: Καν’ το, λοιπόν, με το κεφάλι ψηλά, όπως ο κόσμος της ανυποχώρητης πάλης! Καν’ το όπως οι Επιτροπές Αγώνα σε όλη τη χώρα, όπως κάθε αγωνιστής/αγωνίστρια, κάθε συνάδελφος/συναδέλφισσα που δεν μάσησε στην τρομοκρατία, που συνέβαλε με την παρουσία του/της,  με την έμπρακτη αλληλεγγύη του/της, με την υψωμένη γροθιά του/της.

Συνεχίζουμε! Μέχρι να παρθούν πίσω όλες οι διώξεις! Το δίκιο κι η αλληλεγγύη μπορούν να νικήσουν!