Χρήστος Κάτσικας

Ας μας πει ο κ. Διευθυντής Εκπαίδευσης που είναι και δάσκαλος γιατί οι δάσκαλοι πρέπει να σιωπούν όταν τα παιδιά πεθαίνουν;

Τέτοιες μέρες ένα χρόνο πριν, το Νοέμβριο του 2023, μια διευθύντρια Λυκείου στην Καισαριανή, προχώρησε σε ωμή λογοκρισία της σχολικής γιορτής για το Πολυτεχνείο που προετοίμασαν τρεις εκπαιδευτικοί.

Και αυτό γιατί οι εκπαιδευτικοί του 1^ου ΓΕΛ Καισαριανής έκαναν το αυτονόητο: Θέλησαν πολύ σωστά να συνδέσουν τα μηνύματα του Πολυτεχνείου με το σήμερα, με το δίκιο του λαού της Παλαιστίνης.

Συγκεκριμένα απαίτησε να αφαιρεθεί από τη γιορτή το τραγούδι των «Υπεραστικών» με τίτλο «Η Παλαιστίνη αιμορραγεί» και κάτω από τη σθεναρή στάση των υπεύθυνων καθηγητών «έκοψε» τη γιορτή.

«Μες το χώμα η γη μου, στα χαλάσματα ζω, οι λυγμοί και η κραυγή μου, ρήγματα ανοίγουν στον ουρανό ... κάτω από ερπύστριες όλη η ζωή μου, η Παλαιστίνη αιμορραγεί...» είναι κάποιοι από τους στίχους αυτού του υπέροχου τραγουδιού.

Και που όλα αυτά; Επιχειρήθηκε φίμωση σε ένα σχολείο που βρίσκεται στο σταυροδρόμι των οδών Ηρώς Κωνσταντοπούλου και Ναπολέοντα Σουκατζίδη.

Ένα χρόνο μετά, σήμερα

Ένα χρόνο μετά, σήμερα, μια εργασία για τον πόλεμο και την ειρήνη και την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, σε ένα δημοτικό  σχολείο ,  που συνοδεύτηκε από ένα ρολό χαρτί προκάλεσε την παρέμβαση του Ιωάννη Κουμέντου, Διευθυντή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δ΄ Αθήνας και την έναρξη Διοικητικής Εξέτασης (ΕΔΕ) σε βάρος της δασκάλας Ελευθερίας Παλαιστίδου που έκανε το "έγκλημα" να τολμήσει να αφήσει, ανάμεσα στα περιστέρια και τα λουλούδια της ειρήνης, τα παιδιά να γράψουν και το αίτημα «Ελευθερία στην Παλαιστίνη».

Με αυτόν τον τρόπο ξεκινά ουσιαστικά η πειθαρχική της δίωξη. Το «παράπτωμά» της για το οποίο εγκαλείται είναι η «παράβαση υπαλληλικού καθήκοντος». Το πραγματικό της «έγκλημα» το ότι άσκησε το αναφαίρετο παιδαγωγικό της δικαίωμα να μιλήσει στα παιδιά για τους λαούς που αγωνίζονται και για το δικαίωμα των παιδιών τους στη ζωή.

Ας μας πει ο κ. Διευθυντής Εκπαίδευσης που είναι και δάσκαλος:

Γιατί ο αγώνας των Ελλήνων εναντίον των κατακτητών δεν επιτρέπεται να σχετίζεται με τους αγώνες του σήμερα, με την αλληλεγγύη σε έναν λαό που παλεύει για τη ζωή και την ελευθερία του; 

Πώς μπορεί μία ή ένας εκπαιδευτικός να σωπάσει μπροστά σε μία γενοκτονία που μάλιστα συμβαίνει λίγα μόνο χιλιόμετρα μακριά;

Γιατί οι δάσκαλοι/ες πρέπει να σιωπούν όταν τα παιδιά πεθαίνουν;

Άκουσε κ. Ιωάννη Κουμέντο μήπως μάθεις: 

Ο παιδαγωγικός ρόλος των εκπαιδευτικών είναι να μαθαίνουν στα παιδιά την επιστημονική και ιστορική αλήθεια, για να μπορέσουν αυτά να κατακτήσουν σωστό κριτήριο στη ζωή τους, στάση έντιμη, δημοκρατική, διεκδικητική. Η βουβαμάρα, πόσο μάλλον όταν πεθαίνουν παιδιά, δεν υπηρετεί σκοπούς εκπαιδευτικούς.

Άκουσε κ. Ιωάννη Κουμέντο μήπως καταλάβεις:

Οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν πολύ καλά το χρέος που κουβαλάνε στις πλάτες τους. Το γνωρίζουν πολύ καλύτερα από κάποιους που έχουν απομακρυνθεί από τη σχολική τάξη δεκαετίες, από τους αγώνες και τις αγωνίες των εκπαιδευτικών, από κάποιους που βάζουν τα πάντα στη ζυγαριά κόστους – οφέλους για να κρατηθούν σε μια θέση εξουσίας.

Άκουσε κ. Ιωάννη Κουμέντο και να το θυμηθείς:

Οι εκπαιδευτικοί δεν θα επιτρέψουν την επιστροφή σε σκοτεινές εποχές, δεν θα επιτρέψουν τα σχολεία να μετατραπούν σε «ιδεολογικά αναμορφωτήρια».

Άκουσε κ. Ιωάννη Κουμέντο μήπως μπορέσεις να ακούσεις:

Ότι έκανε η Ελευθερία τα έκανα κι εγώ, τα κάναμε κι εμείς, όλοι και όλες εμείς.

Είναι χιλιάδες εκπαιδευτικοί σε όλη την Ελλάδα που κρατάνε ψηλά το ανάστημά τους διδάσκοντας αξίες και ιδέες πολύ μεγαλύτερες από μια δική σου πειθαρχική δίωξη.

Είναι πολλές και πολλοί οι εκπαιδευτικοί που δεν σκοπεύουν να σταματήσουν ούτε λεπτό να μιλάνε στις μαθήτριες και τους μαθητές τους για την ειρήνη, για την ελευθερία και για τους αγώνες που χρειάζονται. Δεν θα σταματήσουν ούτε λεπτό να μιλάνε για την Παλαιστίνη, για την χώρα που παλεύει να αποκτήσει κράτος και κάθε λίγη ώρα δεκάδες παιδιά δολοφονούνται σε προσφυγικούς καταυλισμούς, σε ουρές συσσιτίων και σε νοσοκομεία.