Η πρόσφατη σύλληψη και προφυλάκιση διευθυντή σχολείου, μετά από καταγγελία για κακοποιητική συμπεριφορά, αποτελεί ένα συγκλονιστικό γεγονός που έχει στιγματίσει βαθιά την κοινότητα των εκπαιδευτικών του νομού μας.

Παρότι δεν είναι ρόλος του συνδικαλιστικού φορέα να υποκαθιστά την ανεξάρτητη δικαιοσύνη, είναι αναγκαίο να διαχωρίσουμε το παιδαγωγικό και ηθικό σκέλος αυτών των φαινομένων. Η αντίδραση δεν αφορά την προσωπική υπεράσπιση ή καταδίκη, αλλά την υπεράσπιση της συνολικής αξιοπρέπειας του λειτουργήματος.

Όταν μεμονωμένα φαινόμενα παρεκτροπών βλέπουν το φως της δημοσιότητας, είναι καθήκον της πλειοψηφίας των έντιμων εκπαιδευτικών να σταθούν με καθαρό λόγο: τα φαινόμενα αυτά βρίσκονται στον αντίποδα του παιδαγωγικού λειτουργήματος και δεν εκφράζουν τη μαχόμενη εκπαιδευτική κοινότητα.

Η συλλογική απάντηση: από την αμηχανία στη δράση

Η ηθική, παιδαγωγική και πολιτική διάσταση των πραγμάτων απαιτεί συλλογική εγρήγορση. Δεν είναι η ώρα για σιωπή, ούτε για γενικεύσεις που οδηγούν στην απαξίωση ενός ολόκληρου επαγγέλματος. Αντίθετα, είναι η στιγμή για να επαναβεβαιώσουμε τη σημασία της εμπιστοσύνης, του σεβασμού και της παιδαγωγικής καθοδήγησης στους εφήβους και στους μαθητές μας, που αναζητούν πρότυπα και όχι ψευδαισθήσεις.

Η ανακοίνωση της Αγωνιστικής Παρέμβαση Εκπαιδευτικών ν. Ηρακλείου

Καταδικάζουμε κάθε μορφή κακοποιητικής συμπεριφοράς σε βάρος των μαθητών μας εντός και εκτός σχολείου

Προασπιζόμαστε τις δημοκρατικές αρχές της ευσυνειδησίας, της παιδαγωγικής ευαισθησίας και κοινωνικής ευθύνης των εκπαιδευτικών

Τις τελευταίες ημέρες που επιτείνεται η αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική των διώξεων και κατατίθενται αντιδραστικά νομοσχέδια που ακυρώνουν τις θεμελιώδεις δημοκρατικές ελευθερίες, αλλά και τα εργασιακά μας δικαιώματα, βλέπουν το φως της δημοσιότητας και γεγονότα που προκαλούν τη δικαιολογημένη πικρία και αγανάκτηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των ευσυνείδητων εκπαιδευτικών-παιδαγωγών του νομού μας. Γιατί η σύλληψη και προφυλάκιση διευθυντή σχολείου του νομού μας, μετά από μήνυση που κατέθεσε εναντίον του μαθήτριά του ως θύμα κακοποιητικής συμπεριφοράς, χαρακώνει την ψυχή του συνειδητού εκπαιδευτικού που με πάθος και υψηλό το αίσθημα ευθύνης ανταποκρίνεται στις πολυεπίπεδες ανάγκες του λειτουργήματός του.

Μπροστά σε αυτά τα γεγονότα -και διευκρινίζοντας ότι εστιάζουμε αποκλειστικά στο παιδαγωγικό και ηθικό σκέλος που αφορά στο δύσκολο διαπαιδαγωγητικό, διδακτικό και μορφωτικό έργο μας- αισθανόμαστε τη συνδικαλιστική και κοινωνική υποχρέωση να τονίσουμε τις βασικές αρχές του ρόλου και της αποστολής μας, αρχές που μας άφησε ως ιερή παρακαταθήκη ο φωτισμένος δάσκαλος και αγωνιστής Δ. Γληνός που ανέβασε τον εκπαιδευτικό στο βάθρο του ηγέτη, του κήρυκα της αλήθειας και του επιστήμονα–ερευνητή: «αυτός ηγήτωρ, αυτός κήρυξ, αυτός σκαπανεύς..».

Αυτός ο ρόλος της αφυπνιστικής δράσης στο χώρο του σχολείου και της κοινωνίας, ο ρόλος της ηθικής, δημοκρατικής και κοινωνικής ευαισθητοποίησης της νέας γενιάς, το πολυσχιδές και δύσκολο έργο της ανύψωσης της παιδικής, εφηβικής και νεανικής ψυχής στο επίπεδο της κατανόησης της πολυπλοκότητας του κοινωνικού και φυσικού κόσμου και των νόμων που τους διέπουν, σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με εκφυλιστικά φαινόμενα που βρίσκονται στον αντίποδα των συλλογικών αξιών και κατακτήσεων του δημοκρατικού εκπαιδευτικού και ευρύτερα λαϊκού κινήματος. Βρίσκονται στην αντίπερα όχθη των διαχρονικών αρχών της ηθικής και παιδαγωγικής και δε μπορούν να κηλιδώσουν το έργο της φιλοτιμίας και της ανιδιοτελούς προσφοράς που τιμά σταθερά η συντριπτική πλειοψηφία των μάχιμων εκπαιδευτικών της έδρας, της αγωνίας και του συλλογικού αγώνα.

Στη βάση αυτή, είναι προφανές ότι καταδικάζουμε -με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο- κάθε συμπεριφορά που προσβάλλει και απαξιώνει την υπό διαμόρφωση προσωπικότητα των εφήβων, οι οποίοι -μέσα στο πέλαγος της ανησυχίας και των αναζητήσεών τους- έχουν ανάγκη υψηλών ηθικο-πνευματικών προτύπων και σχέσεων εμπιστοσύνης και σεβασμού, για να είναι σε θέση να πάρουν τη σκυτάλη του κοινωνικού αγώνα που οφείλουμε να τους παραδώσουμε.

Διερμηνεύοντας τα αισθήματα της λύπης της δημοκρατικής βάσης του κλάδου μας για τα όποια φαινόμενα υπονόμευσης του παιδαγωγικού και μορφωτικού έργου μας και πιστεύοντας ακράδαντα ότι αυτά τα αρνητικά φαινόμενα αποτελούν δραματικές εξαιρέσεις, που δε μπορούν να αμαυρώσουν την πολυεπίπεδη προσφορά μας ως εκπαιδευτικών λειτουργών, καλούμε τους συναδέλφους να συνταχθούν στον ενωτικό συλλογικό αγώνα για την προάσπιση του εκπαιδευτικού και κοινωνικού έργου μας που βάλλεται από την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική τόσο με τα μέτρα της δραματικής υποχρηματοδότησης, της αδιοριστίας και της φτώχειας, όσο και με αυτά της ποινικοποίησης των διεκδικήσεών μας, οι οποίες αποτελούν αναφαίρετο δημοκρατικό δικαίωμά μας.

Μόνο με αυτό τον αγώνα, θα κατοχυρωθεί σε όλο της το βάθος η δημοκρατία στη λειτουργία του σχολείου, μόνο με αυτή την ασίγαστη ενωτική πάλη θα εκμηδενιστούν όλα τα φαινόμενα που αντιβαίνουν στην υψηλή παιδευτική, ηθική και κοινωνική αποστολή μας. Μόνο με αυτή την ακράδαντη πίστη μας στην αξία της συλλογικής διεκδίκησης, το «φως που καίει» κάθε κακοδαιμονία θα δείξει και θα διδάξει το δρόμο της προόδου, της δημοκρατίας, της ισότητας, του ανθρωπισμού και της ειρήνης στους μαθητές μας.

Μόνο με αυτή τη δημοκρατική συλλογική δράση θα πετύχουμε το ποθητό αχτιδοβόλημα της προσωπικότητας του δασκάλου, προσωπικότητα που σήμερα θέλουν να συνθλίψουν οι πνευματικές αλυσίδες της Αξιολόγησης-Διαβάθμισης-Ιδιωτικοποίησης και τα κυρίαρχα πρότυπα της αλλοτρίωσης, της εξατομίκευσης, της πνευματικής νέκρας που προβάλλει το καταδικασμένο στην παρακμή, άδικο κοινωνικό σύστημα που ζούμε.

Όποιος αρνείται -ή πολύ περισσότερο ακυρώνει με τη συμπεριφορά και τη στάση του- τους στόχους και τις αρχές αυτού του αγώνα, είναι φανερό ότι επιλέγει τον εντελώς αντίθετο δρόμο που αναγκαστικά οδηγεί στο σκοταδισμό και τη βαρβαρότητα.