Κάτω στον Πειραιά τέσσερις συνδικαλιστές  σέρονται στα δικαστήρια, έπειτα από μήνυση του ΔΙΔΕ Πειραιά, γεγονός που προκαλεί έντονες αντιδράσεις . Πρόκειται για τρία μέλη της ΕΛΜΕ Πειραιά, τον πρόεδρο Ηλία Πατίδη, τον Ακρίτα Καλούση και τον Πάνο Χουντή, καθώς και τον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, Μάρκο Μπεκρή.

Αναλυτικά η ανακοίνωση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών:

Σέρνουν συνδικαλιστές στα δικαστήρια

Χτυπάνε τις κινητοποιήσεις και τη συνδικαλιστική δράση!

Να πάρουν τα σωματεία αποφάσεις καταγγελίας και κινητοποίησης

Στις 23/3 τρία μέλη της ΕΛΜΕ Πειραιά, ο Πατίδης Ηλίας (πρόεδρος του ΔΣ), ο Ακρίτας Καλούσης (μέλος ΔΣ), και ο Πάνος Χουντής (πρώην Γραμματέας ΔΣ), αλλά και ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά (Μάρκος Μπεκρής) σέρνονται σε δίκη μετά από μήνυση που τους έκανε ο ΔΙΔΕ Πειραιά.

Το έγκλημά τους; Συμμετείχαν σε μαζική δυναμική κινητοποίηση ενάντια σε διημερίδα, διαφήμισης των ιδιωτικών σχολείων, που διοργάνωνε ο ΔΙΔΕ Πειραιά στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, όπως επίσης για τη συμμετοχή τους (εδώ μόνο των 3 μελών της ΕΛΜΕ) σε κινητοποίηση στην ΔΔΕ Πειραιά λίγους μήνες πριν.

Το «γνωστό» κατηγορητήριο για διατάραξη «λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας», «φωνασκίες», δήθεν «πρόκληση ζημιών» ακόμα και «σωματικής βλάβης»(!)είναι επανάληψη αυτών που επικαλείται το κράτος για να ποινικοποιήσει τους αγώνες και τις κινητοποιήσεις. Το βλέπουμε, άλλωστε, να εξελίσσεται και τις τελευταίες μέρες με την μεγάλη κινητοποίηση που έγινε στο Κρατικό Νίκαιας με τις ανύπαρκτες γροθιές προς τον Υπουργό Υγείας. Άλλωστε, και στη συγκέντρωση στο Δημοτικό Θέατρο ο ΔΙΔΕ «προσέγγισε» τους συγκεντρωμένους με συνοδεία αστυνομίας και του τμήματος ασφάλειας Πειραιά! Αυτό που σίγουρα ενόχλησε ήταν ότι η κινητοποίηση των συγκεντρωμένων ήταν εκείνη που επί της ουσίας χάλασε τα σχέδια της φιέστας-διαφήμισης της ιδιωτικής εκπαίδευσης που διοργανώθηκε και που μέσα στην αίθουσα δεν πήγε κανείς, καμία από τις 2 μέρες.

Είναι φανερό, όμως, ότι πρόκειται για μια πολύ σοβαρή και επικίνδυνη εξέλιξη. Σε μια περίοδο όπου ξετυλίγονται η βιομηχανία διώξεων στην εκπαίδευση, τα πειθαρχικά και οι διαγραφές στους φοιτητές, ο πλήρως φασιστικοποιημένος επίσημος πολιτικός λόγος, φαίνονται οι διαθέσεις του συστήματος να επιβάλλει τη σιγή νεκροταφείου σε όλη την κοινωνία. Το μήνυμα είναι ένα: «οι κινητοποιήσεις είναι επιτρεπτές μόνο και εφόσον δεν ενοχλούν και δε διαταράσσουν το κυβερνητικό αφήγημα και την προώθηση της κυρίαρχης πολιτικής».

Είναι φανερό επίσης ότι απέναντι σε όλο αυτό απαιτείται γενικευμένο και πλατύ μέτωπο. Να ενωθούν και να παλέψουν από κοινού όλα τα κομμάτια που διώκονται και πλήττονται από αυτή την πολιτική. Κανείς δε μπορεί να αντιμετωπίσει αυτή την επίθεση κατακερματισμένα. Ούτε φυσικά υπάρχει εμπιστοσύνη στην -αστική- δικαιοσύνη ότι θα δικαιώσει τους αγωνιστές μπροστά στις κατασκευασμένες κατηγορίες. Άλλωστε, η περίπτωση του ΖΜ, φοιτητή που καταδικάστηκε για το γκράφιτι αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, ή η καταδίκη του αγωνιστή στα Χανιά για τη συμμετοχή του στη συγκέντρωση στις 6/12/20 είναι χαρακτηριστικές για το που το πάνε.

Μπροστά στη φτώχεια, στη συντριβή των δικαιωμάτων στην εκπαίδευση, στην περίθαλψη, στη ζωή, μπροστά στην προετοιμασία των ιμπεριαλιστών για μια γενικευμένη σφαγή, το σύστημα φασιστικοποιεί τη δημόσια ζωή. Απαιτεί πλήρη υποταγή.

Να μας βρουν απέναντί τους. Οι διώξεις των 4 συνδικαλιστών μάς αφορούν όλους!

Να πάρουν τα σωματεία αποφάσεις καταγγελίας και κινητοποίησης

Κάτω τα χέρια από τα σωματεία, την απεργία, τους αγώνες!

Η τρομοκρατία δε θα περάσει