Σε κλίμα υποτονικό και ενδεικτικό της κατάστασης που έχει προκαλέσει στον κλάδο η διαλυτική δράση των δυνάμεων της συνθηκολόγησης και της υποταγής, η ΓΣ των ΕΛΜΕ της 14/2/26 έκλεισε για μια ακόμη φορά χωρίς απόφαση για απεργία και αγωνιστικό σχεδιασμό.

Στην διαμόρφωση αυτού του αρνητικού κλίματος, συνέβαλλαν για μια ακόμη φορά οι μεθοδευμένες παλινωδίες και καθυστερήσεις της πλειοψηφίας, που έφτασαν να ανακοινώσουν την (κατά τα άλλα ειλημμένη εδώ και καιρό) απόφαση για ΓΣ, τελευταία στιγμή, καθώς και η επανάληψη μίας εισήγησης και ενός ανερμάτιστου πλαισίου με την ίδια «αγωνιστική» πρόταση για… εξουσιοδότηση του ΔΣ για κλαδική απεργία, ως λευκή επιταγή. Η εισήγηση της ΟΛΜΕ παρά την στήριξη των ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ, δεν κατάφερε να υπερψηφιστεί. Στην ίδια επί της ουσίας κατεύθυνση η πρόταση της ΑΣΕ που σε επίπεδο αγωνιστικής δράσης είχε -και αυτή – μια μεμονωμένη και ακαθόριστη 24ωρη απεργία μέσα στον Μάρτη, πήρε 9 ψήφους.

Τα παραπάνω επισημαίνονται μεταξύ άλλων σε ανακοίνωση που εξέδωσαν οι

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ Δ.Ε.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Σε κλίμα υποτονικό και ενδεικτικό της κατάστασης που έχει προκαλέσει στον κλάδο η διαλυτική δράση των δυνάμεων της συνθηκολόγησης και της υποταγής, η ΓΣ των ΕΛΜΕ της 14/2/26 έκλεισε για μια ακόμη φορά χωρίς απόφαση για απεργία και αγωνιστικό σχεδιασμό.

Στην διαμόρφωση αυτού του αρνητικού κλίματος, συνέβαλλαν για μια ακόμη φορά οι μεθοδευμένες παλινωδίες και καθυστερήσεις της πλειοψηφίας, που έφτασαν να ανακοινώσουν την (κατά τα άλλα ειλημμένη εδώ και καιρό) απόφαση για ΓΣ, τελευταία στιγμή, καθώς και η επανάληψη μίας εισήγησης και ενός ανερμάτιστου πλαισίου με την ίδια «αγωνιστική» πρόταση για… εξουσιοδότηση του ΔΣ για κλαδική απεργία, ως λευκή επιταγή. Η εισήγηση της ΟΛΜΕ παρά την στήριξη των ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ, δεν κατάφερε να υπερψηφιστεί. Στην ίδια επί της ουσίας κατεύθυνση η πρόταση της ΑΣΕ που σε επίπεδο αγωνιστικής δράσης είχε -και αυτή – μια μεμονωμένη και ακαθόριστη 24ωρη απεργία μέσα στον Μάρτη, πήρε 9 ψήφους.

Το σχέδιο αγώνα που περιείχε η εισήγηση των Παρεμβάσεων με απεργιακά βήματα και ΓΣ του κλάδου μέχρι και τις εξετάσεις, στηρίχτηκε από 16 ΕΛΜΕ. Στην πραγματικότητα ήταν η μόνη πρόταση που επιδίωκε να συσπειρώσει τον κλάδο στη βάση ενός αγωνιστικού σχεδιασμού με συνέχεια και προοπτική νίκης, ανάγκη που τονίστηκε από πολλές ομιλίες προέδρων ΕΛΜΕ αλλά και εκπροσώπων των Παρεμβάσεων.

Οι δυνάμεις των Παρεμβάσεων στην πορεία προς τη ΓΣ της 14/2 και κατά τη διάρκεια αυτής, ανέδειξαν όλα τα ζητήματα αιχμής (μισθός, διώξεις, πειθαρχικό, αξιολόγηση-άρση μονιμότητας, Ωνάσεια, Εθνικό απολυτήριο κλπ), προβάλλοντας τη γραμμή του πραγματικού αγώνα για την διεκδίκηση τους, μακριά από την λογική της διαμαρτυρίας και των αποσπασματικών χωρίς συνέχεια κινητοποιήσεων. Με έναν αγωνιστικό σχεδιασμό που με πρώτο βήμα την απεργία στις 27/2 και συμμετοχή στο συλλαλητήριο 28/2, έθετε στον κλάδο την ανάγκη της συνέχειας και του παρατεταμένου αγώνα,  προσδιορίζοντας νέες ΓΣ και απεργιακή κλιμάκωση, οι Παρεμβάσεις ξεκαθάρισαν με κάθε τρόπο αυτό που πλέον αντιλαμβάνεται ο κλάδος. Ότι αγωνιστικοί προγραμματισμοί της μιας 24ωρης απεργίας αποκομμένης, μη ενταγμένης σε έναν σχεδιασμό με συγκεκριμένα βήματα και κλιμάκωση (όπως προτείνουν ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ-ΑΣΕ), στις σημερινές συνθήκες δεν έχουν την παραμικρή πιθανότητα να δημιουργήσουν όρους νίκης και ικανοποίησης των αιτημάτων μας. Κατά συνέπεια, δεν μπορούν να κινητοποιήσουν τους συναδέλφους, αντίθετα συμβάλλουν στην αποσυσπείρωση και απογοήτευση ως μη αποτελεσματικές.

Στα πλαίσια της ΓΣ και όταν έγινε φανερό ότι δεν μπορούσε να πλειοψηφήσει καμία από τις τρεις εισηγήσεις (πλειοψηφίας ΟΛΜΕ, Παρεμβάσεων, ΑΣΕ) και καμία απόφαση απεργιακού αγώνα, οι Παρεμβάσεις, πήραμε την πρωτοβουλία να προχωρήσουμε σε μια συνθετική πρόταση για να δοθεί μια αγωνιστική διέξοδος, προσδιορίζοντας μια 24ωρη απεργία την τρίτη εβδομάδα του Μάρτη με την προϋπόθεση πάντα τον καθορισμό νέων ΓΣ για την συνέχεια του αγώνα.

‣Η στάση των παρατάξεων απέναντι στη συνθετική πρόταση των Παρεμβάσεων ήταν αποκαλυπτική των πραγματικών προθέσεών τους.

Η ΑΣΕ επανάφερε στην συζήτηση την ίδια, επι της ουσίας, πρόταση – πρόγραμμα δράσης που είχε  προ ολίγου καταψηφιστεί, για μια ακαθόριστη ημερομηνία στον Μάρτιο και κυρίως την μη δέσμευση για νέες ΓΣ αμέσως μετά. Η ΑΣΕ που υπήρξε ανελαστικότατη ως προς την διαμόρφωση συνθετικής απεργιακής πρότασης με τις Παρεμβάσεις, αποδεικνύεται ιδιαίτερα προσαρμοστική και υποχωρητική όταν πρόκειται για την διαμόρφωση κοινών αποφάσεων με ΣΥΝΕΚ ΔΑΚΕ ΠΕΚ, όπως την τελευταία, για στάση μόνο των ΕΛΜΕ… “που δύνανται να παρευρεθούν” για τα πειθαρχικά στην Τρίπολη.

Η ΔΑΚΕ σε ένα κρεσέντο υποκρισίας, εκπροσωπώντας το μέτωπο ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ,  επανάφερε το εισηγητικό πρόγραμμα δράσης της ΟΛΜΕ,  που πριν λίγο είχε επίσης καταψηφιστεί στην συνέλευση προέδρων. Προσπαθώντας μάλιστα να αποκλείσουν κάθε ενδεχόμενο ψήφισης απεργιακής πρότασης από προέδρους που έφεραν αποφάσεις για ψήφιση της πιο αγωνιστικής πρότασης ή για απεργία μέσα στον Μάρτιο, «υπενθύμισαν» εμφατικά την αυστηρή δέσμευση των προέδρων στην εισήγηση της ΟΛΜΕ. Υποκριτικά κατέθεσαν “νέα” πρόταση εξουσιοδότησης για 24ωρη απεργία με το πλαίσιο αιτημάτων του 20^ου και 21^ου συνεδρίου και μια 3ωρη στάση εργασίας για τα Ωνάσεια. Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι οι δυνάμεις που με δόλιο τρόπο συναποφάσισαν την συμμετοχή στον εθνικό “διάλογο” της Ζαχαράκη, καθόλου τυχαία δεν κάνουν επίκληση για συμμόρφωση στις αποφάσεις του 20ού και 21^ου συνεδρίου, επιδιώκοντας να δώσουν το στίγμα της συνθηκολόγησης και της “συνδιαμόρφωσης της ατζέντας των δημόσιων πολιτικών”. Αυτοί που δέχονται να συρθούν στο στημένο διάλογο με το υπουργείο των διώξεων, της τρομοκρατίας και του ξεπουλήματος της δημόσιας εκπαίδευσης κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να μην υπάρξει απεργιακό μέτωπο, φροντίζοντας για το συναινετικό κλίμα που θέλει η κυβέρνηση.

Η εντυπωσιακή σύγκλιση των ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ αλλά και της ΑΣΕ με σθεναρή αντίσταση στον ορισμό ημερομηνίας ή εβδομάδας για την πραγματοποίηση της απεργίας, αλλά και για νέες ΓΣ αμέσως μετά, αποδεικνύει ότι θέλουν να ναρκοθετήσουν κάθε δυνατότητα για να βγει ο κλάδος μπροστά.

‣Διαδικασία-Ψηφίσματα

Στα θετικά καταγράφονται οι αποφάσεις για ψηφίσματα ενάντια σε νέες διώξεις (Έβρος), για τον διευθυντή του 7^ου Γυμνασίου και τον Δήμου Αιγάλεω  και για το έγκλημα στην Βιολάντα. Θετική εξέλιξη αποτέλεσε και η βούληση του σώματος κόντρα στην “απόφαση” και τις επιδιώξεις των παρατάξεων της πλειοψηφίας του ΔΣ να  δοθεί χρόνος για να μιλήσουν όλες οι ΕΛΜΕ αλλά και όσα μέλη του ΔΣ ήθελαν.

‣Μια οφειλόμενη απάντηση.

Επιλέξαμε στο κλείσιμο της διαδικασίας να μην απαντήσουμε στα όσα αδιανόητα, ανιστόρητα  και διαστρεβλωτικά της αλήθειας, μέλος της ΑΣΕ (αναφερόμενο σε προκηρυγμένη απεργία(;) στις πανελλαδικές του 2013) καταλόγισε στις Παρεμβάσεις, προκειμένου να μην εκτροχιαστεί η συζήτηση.

Όμως…

Όποιος ανοίγει το στόμα του και ειδικά δημόσια για να μιλήσει για το παρελθόν και ειδικά για το 2013, το ελάχιστο που οφείλει είναι να μην παραποιεί την ιστορία και τα γεγονότα…

Η απεργία στις πανελλαδικές εξετάσεις στην οποία αναφερόταν το μέλος της ΑΣΕ  δυστυχώς δεν έγινε ποτέ, μετά την προληπτική επιστράτευση και το αδιανόητο πραξικόπημα στην ΓΣ προέδρων στις 15/5. Μετά την επιστράτευση, ζητήθηκε από την ΑΔΕΔΥ να καλύψει τον κλάδο με κήρυξη απεργίας σε ημέρα πανελλαδικών. ΔΕΝ το έκανε. Αντίθετα και εντελώς  υποκριτικά, κήρυξε απεργία σε κενό χρόνο στις 14/5 αντί για τις 17/5 που είχε ζητήσει η ΟΛΜΕ. Η απεργία αυτή που προκηρύχθηκε σε εκείνες τις συνθήκες (με στόχο τον εξωραϊσμό εκείνων που υπονόμευαν την προοπτική μιας μεγάλης απεργίας όπως η ΑΣΕ-ΠΑΜΕ ) δεν είχε καμία σχέση με τον αγώνα που επιδίωκε ο κλάδος όλο το προηγούμενο διάστημα και σωστά κρίθηκε στην δοσμένη χρονική στιγμή ως υπονομευτική. Παρά όλα αυτά, αν και χωρίς καμία προοπτική, οι δυνάμεις των Παρεμβάσεων συμμετείχαν. Εντελώς άλλο γεγονός αποτέλεσε η απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 13/6/2013 για το μαύρο στην ΕΡΤ στην οποία η συμμετοχή των εκπαιδευτικών ήταν  μεγαλύτερη σπάζοντας την επιστράτευση.

Αυτά για τα γεγονότα που προφανώς ο εκπρόσωπος της ΑΣΕ είτε αγνοεί, είτε συνειδητά παραποιεί. Όποιος όμως θέλει πραγματικά να μιλήσει για το 2013 οφείλει να μιλήσει για την ταμπακιέρα. Για τον ρόλο που πραγματικά έπαιξε η κάθε παράταξη σε εκείνη την μεγάλη προσπάθεια του κλάδου να υψώσει έναν πύργο αντίστασης στην βάρβαρη επίθεση που δέχονταν οι εκπαιδευτικοί, το σχολείο και η κοινωνία. Και να είναι ιδιαίτερα προσεχτικός όταν η παράταξη του, που έκανε τα πάντα (ενεργοποιώντας το πιο συντηρητικά αντανακλαστικά) για να μην υπάρξει αυτός ο αγώνας, έπαιρνε κάθε πρωί συγχαρητήρια από δημοσιογράφους τύπου Πορτοσάλτε για την “υπευθυνότητα” της. Η εισήγηση της ΟΛΜΕ για απεργία την πρώτη ημέρα των εξετάσεων στις 17/5/2013 και κλιμάκωση την εβδομάδα 20 – 23/5 και νέες ΓΣ, η οποία μπόρεσε πραγματικά να συσπειρώσει τον κλάδο σε πρωτόγνωρης μαζικότητας συνελεύσεις, είχε καταψηφιστεί και πολεμηθεί από την ΑΣΕ, όσο από καμία άλλη παράταξη. Παρά την ενεργοποίηση μιας άθλιας προπαγάνδας και ενός κοινωνικού αυτοματισμού στον οποίο η ΑΣΕ-ΠΑΜΕ είχε ενεργό ρόλο, οι χιλιάδες εκπαιδευτικοί με το χαρτί επιστράτευσης στο χέρι ψήφισαν συντριπτικά υπέρ της απεργίας στις εξετάσεις. Και χρειάστηκε η αθλιότητα του πραξικοπήματος στην ΓΣ Προέδρων των ΣΥΝΕΚ-ΔΑΚΕ-ΠΕΚ, για να ανατρέψουν μια –με συντριπτική πλειοψηφία- ειλημμένη απόφαση για απεργία.

Αν θέλει να ψάξει τι έγινε το 2013 το μέλος της ΑΣΕ του θυμίζουμε ότι υπάρχει ακόμη και δήλωση μέλους του ΠΓ του κόμματος αναφοράς της ΑΣΕ, που σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή πήρε την ευθύνη να υπονομεύσει την προοπτική εκείνου του αγώνα, όπως και δηλώσεις του ΠΑΜΕ που αναπαρήγαγαν τον πιο άθλιο κοινωνικό αυτοματισμό για την ιερή αγελάδα των Πανελλαδικών.

Και όποιος θέλει ακόμη περισσότερη ιστορία ας ανατρέξει σε όλους τους μεγάλους αγώνες του κλάδου -αυτούς τους νικηφόρους που μνημονεύουμε- και να δει τι έκανε η κάθε παράταξη για να προκύψουν αυτοί, αν τους εισηγούνταν ή αν τους καταψήφιζε. Πάντως οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ήταν πάντα εκεί, με το αγωνιστικό πρόγραμμα και την ειλικρινή πίστη στην προοπτική τους, συμβάλλοντας με κάθε τρόπο στις μεγάλες νίκες του κλάδου. Όπως συνέβη λίγες μέρες μετά τα γεγονότα στα οποία αναφερόμαστε, που οι Παρεμβάσεις κατέθεσαν, μπροστά και στις χιλιάδες διαθεσιμότητες, ξανά πρόταση για απεργιακό αγώνα διάρκειας στο 16^ο συνέδριο τον Ιούλιο του 2013, συμβάλλοντας στον μεγάλο απεργιακό αγώνα του Σεπτέμβρη.   Και για αυτούς και για όποια άλλη στιγμή της ιστορίας του κλάδου είμαστε εδώ για να προσφέρουμε πολλά ιστορικά ντοκουμέντα για όποιον τα “ζητήσει”.

‣Ξανά την Τετάρτη 18/2 στην Τρίπολη. Ενάντια στην πολιτική της τρομοκρατίας και της πειθάρχησης, στο πλευρό των συναδέλφων που διώκονται.

Αφού είχαν βγει οι εισηγήσεις προς τον κλάδο και λίγο πριν τη ΓΣ των ΕΛΜΕ στις 14/2, ανακοινώθηκε η νέα κλήση σε πειθαρχικό δύο ακόμη συναδελφισσών της Λακωνίας που συμμετέχουν στην ΑΑ από την αξιολόγηση την Τετάρτη 18/2/2026.  Η ΟΛΜΕ για μια ακόμη φορά με πρόταση της ΑΣΕ καλεί με 3ωρη στάση “τις ΕΛΜΕ που δύνανται να παραστούν” προβάλλοντας τον αγώνα ενάντια στις διώξεις ως υπόθεση του εκάστοτε διωκόμενου και στην προκειμένη περίπτωση των συναδέλφων της Λακωνίας, περιορισμένο πάντα σε τοπικές εκδηλώσεις.

Ως Παρεμβάσεις επιμένουμε ότι ο αγώνας αυτός αφορά όλο τον κλάδο και ο ρόλος της ΟΛΜΕ είναι να τον συντονίσει και να στηρίξει με τις προτάσεις της, τον πανελλαδικό χαρακτήρα του. Καλούμε όλες τις ΕΛΜΕ να πάρουν κάθε πρωτοβουλία και με αποφάσεις για στάσεις ανάλογα με τις ανάγκες να συμμετάσχουν στην κινητοποίηση στην Τρίπολη και να οργανώσουν κινητοποιήσεις σε όλες τις πόλεις. Συνεχίζουμε με συντονισμό και μαζική συμμετοχή, στο πλευρό των μαθητικών κινητοποιήσεων και σε κάθε αγώνα για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και των δημοκρατικών και εργασιακών μας δικαιωμάτων με ορόσημο του Φεβρουαρίου τα συλλαλητήρια για τα Τέμπη!

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ!