Του Δημήτρη Μαριόλη*

Απεργιακή πορεία στη Σταδίου, Τετάρτη 21/10. Ένα μπλοκ Συλλόγων Εκπαιδευτικών Συλλόγων ΠΕ πορεύεται αμέριμνα, με τα μουσικά του όργανα (νταούλι, φλογέρα, ακορντεόν, κλαρίνο), τα τραγούδια του, χωρίς καμία διάθεση να εμπλακεί σε καμία φασαρία με οποιοδήποτε άλλο μπλοκ. Η φωτογραφία τα λέει όλα. Υπάρχουν και άλλες, πολύ χειρότερες τις οποίες δε θα δημοσιεύσουμε, όχι γιατί δείχνουν πρόσωπα, αλλά γιατί για μας υπάρχει ένα όριο σε αυτή την αντιπαράθεση: δεν πρέπει να δώσουμε εικόνες που θα εκμεταλευτεί το σύστημα.

Πίσω και αριστερά, σε σφηνοειδή διάταξη καταγράφεται η έφοδος της σπουδάζουσας της ΚΝΕ για να περάσει στην κυριολεξία μέσα από τα μπλοκ μας. Τους είπαμε πολλές φορές περάστε από το πεζοδρόμιο και μπείτε μπροστά ή πηγαίντε όπου αλλού θέλετε, αλλά όχι μέσα από το μπλοκ μας. Σα να μιλούσες σε κουφούς. Για ότι ακολούθησε είναι σαφέστατο ότι την απόλυτη ευθύνη φέρουν τα πίσω μπλοκ. Εδώ περιγράφουμε γεγονότα.

Σε καμία περίπτωση δε διανοείσαι σε μία πορεία να διεμβολίσεις μπλοκ για να περάσεις μπροστά. Θα περάσεις από κενούς διαδρόμους ή χώρους. Και σε καμία περίπτωση δε θα απαντήσεις στην πρόταση του άλλου να πας από το πεζοδρόμιο για να προσπεράσεις ελεύθερα με ...ξύλο. Σήκωσαν χέρι σε απεργούς; Ναι. Χτύπησαν πισώπλατα; Ναι. Τα έχουμε καταγράψει όλα αυτά. Υπάρχει περίπτωση να τα έκαναν όλα αυτά ως δική τους "πρωτοβουλία"; Καμία. Ασκήσαμε εμείς το δικαίωμα στην αυτοάμυνα; Προφανώς. Το μπλοκ μας δε διαλύθηκε. Κατάφεραν όμως, έστω για λίγο τον στόχο τους: σύγχυση, αποπροσανατολισμός, θυμός και κυρίως, ρήγμα ανάμεσα σε ανθρώπους που βαδίζουν στον ίδιο δρόμο.

Εδώ είναι η δική μας ανακοίνωση: https://paremvasis-athina.blogspot.com/2026/10/21.html Και εδώ είναι η ανακοίνωση της ΑΣΕ, η οποία επί της ουσίας αποτελεί πολιτική τεκμηρίωση της βίας που άσκησαν, δηλαδή, όπου δεν πίπτει λόγος θα πίπτει ράβδος; https://edupame.gr/.../edo-o-kosmos-milise-ki-ekeinoi...

Προφανώς, πάμε παρακάτω. Προφανώς δεν σηκώσαμε πρώτοι χέρι και ούτε πρόκειται να το κάνουμε ποτέ. Προφανώς δεν είμαστε χριστιανοί και δε γυρνάμε και το άλλο μάγουλο, αυτό το ξέρουν πολύ καλά. Προφανώς δεν πέσαμε από τα σύννεφα, δεν περιμέναμε ότι θα ακολουθήσουν τη γραμμή "να γίνει της Γαλλίας". Ωστόσο, μόνο η αλαζονεία μπορεί να ερμηνεύσει τέτοιες τακτικές, αυτοκαταστροφικές από ένα σημείο και μετά.

Στα δικά μας, η οργάνωση του κινήματος από τα κάτω δεν είναι εύκολη υπόθεση. Οι Σύλλογοι των Εκπαιδευτικών πρέπει, εκεί που υπάρχει η δυνατότητα, να προχωρήσουν σε συγκρότηση κινηματικών δομών που θα μπορούν να ανταποκριθούν στη νέα εποχή όπου η επίθεση της ατομικής αξιολόγησης ξεκίνησε πριν λίγες ημέρες, οι αναφορές για κάθε ζήτημα πάνε σύννεφο, η μεταβίβαση όλων των ευθυνών στους εκπαιδευτικούς επίσης (βλ. πειθαρχικό στην Αν. Αττική σε 20 εκπαιδευτικούς επειδή ...έπεσε το ταβάνι!). Το κυριότερο, οφείλουμε να αποκαταστήσουμε την πεποίθηση ότι υπάρχει στ αλήθεια δυνατότητα συλλογικής διαπραγμάτευσης της εργατικής μας δύναμης, ότι δηλαδή μπορούμε και πρέπει να διεκδικήσουμε στ' αλήθεια και όχι συμβολικά μισθούς, συντάξεις, διορισμούς κλπ. Αλλιώς, δεν έχουν νόημα ύπαρξης τα σωματεία. Εκεί πρέπει να δώσουμε την προσοχή μας.

*Ο Δημήτρης Μαριόλης είναι εκπαιδευτικός στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Ασχολείται με ιστορικά θέματα και μελέτες. Βιβλία του συγγραφέα. «Ο ιέραξ είναι εδώ». - Το κείμενο από την προσωπική του σελίδα στο FACEBOOK