Με διάγγελμα ανακοίνωσε ο Μητσοτάκης την εκκίνηση των διαδικασιών για την αναθεώρηση του συντάγματος, κάνοντας λόγο για τολμηρές μεταρρυθμίσεις. Την τοποθέτηση Μητσοτάκη σπεύσανε να την αναπαραγάγουν με βαρύγδουπους τίτλους όλα τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ.

Στην πραγματικότητα, αυτό που αποτυπώνεται τόσο στο διάγγελμα του πρωθυπουργού, όσο και στην επιστολή του ί­δι­ου προς την κοινοβουλευτική ομάδα του κυβερνώντος κόμματος, είναι η συνταγματική κατοχύρωση της πιο άγριας αντιλαϊκής πολιτικής και η θωράκιση του αστικού κράτους απέναντι σε όποιον αμφισβητήσει αυτή την πολιτική.

Σε αυτή την κατεύθυνση, χαρακτηριστική των κυβερνητικών προθέσεων είναι η τοποθέτηση του Μητσοτάκη πως η νέα συνταγματική αναθεώρηση «θα πρέπει ο­πωσδήποτε να προβλέπει και δικλείδες οι οποίες να εγγυώνται την μόνιμη δημοσι­ονομική ισορροπία». Το τι σημαίνει βέ­βαι­α δημοσιονομική ισορροπία το έχει γνω­­­ρίσει καλά ο λαός μας στο πετσί του τις τελευταίες 2 δεκαετίες και βασικά τα χρόνια των μνημονίων. Από αυτήν την ά­ποψη, οι κυβερνητικές προθέσεις είναι ξε­κάθαρες: να επιβάλουν και συνταγματικά ένα μνημόνιο διαρκείας πάνω στις πλάτες του λαού, το οποίο θα έχει και τη βούλα του ανώτατου νόμου της χώρας.

Την ίδια στιγμή, μόνο ως υποκρισία και επικοινωνιακό τέχνασμα μπορεί να εκληφθεί η προτεινόμενη αναθεώρηση του άρθρου 86 περί ευθύνης υπουργών και του 90 για την επιλογή της ηγεσίας της δικαιοσύνης. Μιλάει ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του περί ευθύνης υπουργών και για δικαιοσύνη, όταν είναι οι ίδιοι που έ­χουν ενορχηστρώσει μία τεράστια επιχείρηση συγκάλυψης τόσο για το έγκλημα στα Τέμπη όσο και για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και των παρακολουθήσεων. Η παραπομπή Καραμανλή για το έγκλημα των Τεμπών με την κατηγορία πλημμελήματος, αλλά και η μη παραπομπή Βορίδη και Αυγενάκη για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ με τον αντιπρόεδρο μάλιστα της Νέας Δημοκρατίας Άδωνι Γεωργιάδη να λέει πως «την πλειοψηφία έχουμε ό,τι θέλουμε κάνουμε», αυτήν ακριβώς την επιχείρηση συγκάλυψης δείχνουν. Και δε μιλάμε βέβαια για το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων που το έπνιξαν και το έθαψαν.

Στο μενού της συνταγματικής αναθεώρησης περιλαμβάνεται και το άρθρο 16. Μετά την κατακρεούργησή του τα προηγούμενα χρόνια και την ίδρυση των πρώ­των ιδιωτικών πανεπιστημίων, τώρα η κυβέρνηση θέλει να καταργήσει και επισήμως το άρθρο 16 για να έχει εντελώς ελεύθερα τα χέρια να παραδώσει τη δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση στα κοράκια της ιδιωτικής εκπαίδευσης.

Αυτό όμως που αποτελεί μια από τις πιο βαθιές αντιδραστικές τομές στο Σύνταγμα, είναι η άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και η σύνδεσή της με την αξιολόγηση. Και όσο και αν η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει το άσπρο μαύρο, στην πραγματικότητα με την άρση της μονιμότητας και τη σύνδεση με την αξιολόγηση θέλουν να μετατρέψουν το δημόσιο τομέα σε πεδίο φόβου και καταστολής, όπου κανείς δεν θα τολμά να αντιστέκεται, παρά θα πρέ­πει να είναι πειθήνιος και υποταγμένος, με το απεργιακό δικαίωμα να αμφισβητείται και τελικά να τιμωρείται. Αυτό αποδεικνύουν άλλωστε οι πάνω από 2000 πειθαρχικές διώξεις σε εκπαιδευτικούς διό­τι απεργούν-απέχουν από την αξιολό­γηση.

Τα μαθηματικά πάντως δεν βγαίνουν για την κυβέρνηση. Και αυτό γιατί προκειμένου να μπορέσει να αναθεωρηθεί ένα άρθρο από την επόμενη αναθεωρητική Βουλή με απλή πλειοψηφία, θα χρειαστεί να συγκεντρώσει στη συζήτηση που θα διεξαχθεί σε αυτήν την Βουλή 180 ψήφους. Στη βάση αυτή η κυβέρνηση κά­νει λόγο για ευρύτερες συναινέσεις πιέζοντας το ΠΑΣΟΚ, το οποίο από τη μεριά του δηλώνει ότι θα καταθέσει δική του πρόταση. Πάντως το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται να δέχεται τώρα την αναθεώρηση του άρθρου 16, όταν λίγα μόνο χρόνια πριν εμφανιζόταν υπέρμαχο -υποτίθεται- των δημοσίων πανεπιστημίων. Τώρα πετάει το προσωπείο του υπερασπιστή της δημόσιας εκπαίδευσης και αποκαλύπτει και αυτό το πραγματικό περιεχόμενο της πολιτικής του.

Σε ό,τι αφορά το ίδιο το αστικό Σύνταγμα, αυτό από μόνο του είναι αντιδραστικό και είναι φτιαγμένο για να κατοχυρώνει νομικά την εξουσία της ντό­πιας μεγαλοαστικής τάξης πάνω στο λαό. Ωστόσο, ακόμα και αυτό το ίδιο το Σύνταγμα, είναι οι ίδιες αστικές κυβερνήσεις που το κουρελιάζουν και όταν χρειαστεί το αναθεωρούν για να εδραιώ­σουν ακόμα περισσότερο την αντιλαϊκή τους πολιτική.

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος