11-19-2026 17:05
Επικαιρότητα
- Κατηγορία: Επικαιρότητα
Από τον Νίκο Σαμπάνη μέχρι τη διαδηλώτρια της 17ης Νοέμβρη: Η αστυνομική βία και η βολική ατιμωρησία
ΠΗΓΗ: vathikokkino.gr

Μια ιδιαίτερα σοβαρή παρέμβαση έκανε, μέσω Χ, ο νευροχειρουργός Πάνος Παπανικολάου, απευθυνόμενος στον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, με αφορμή τον άγριο ξυλοδαρμό διαδηλώτριας από αστυνομικό των ΜΑΤ, μετά την πορεία του Πολυτεχνείου.
Ο Παπανικολάου επικαλείται τη δικαστική παρακαταθήκη της υπόθεσης της δολοφονίας του καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα, το 1991, και υπενθυμίζει ότι η σκόπιμη, ιδιαίτερα ισχυρή πλήξη στο κεφάλι, όταν προκαλεί κάταγμα κρανίου ή ενδοκρανιακή αιμορραγία, μπορεί να στοιχειοθετήσει ανθρωποκτόνο πρόθεση.
Το ερώτημα που απευθύνει στον Χρυσοχοΐδη είναι σαφές: με ποια λογική μπορεί μια τέτοια πράξη να αντιμετωπίζεται εκ των προτέρων ως ένα απλό περιστατικό σωματικής βλάβης; Και ποιος θα αναζητήσει όχι μόνο τον φυσικό αυτουργό, αλλά και τυχόν ευθύνες στην επιχειρησιακή αλυσίδα διοίκησης;
Δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό. Η υπόθεση του Νίκου Σαμπάνη, του 18χρονου Ρομά που σκοτώθηκε από αστυνομικά πυρά στο Πέραμα τον Οκτώβριο του 2021, παραμένει χαρακτηριστική.
Τότε, όπως είχε αποκαλύψει το ΜέΡΑ25, οι επτά αστυνομικοί που εμπλέκονταν στην υπόθεση δεν είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα, αλλά είχαν μετακινηθεί σε διοικητικά καθήκοντα. Τέσσερα και πλέον χρόνια αργότερα, τον Φεβρουάριο του 2026, το βούλευμα 30/2026 έφερε στο φως μια εξαιρετικά σημαντική ανατροπή: ο Νίκος Σαμπάνης δεν οδηγούσε το αυτοκίνητο, όπως υποστήριζαν οι αστυνομικοί, αλλά βρισκόταν στη θέση του συνοδηγού.
Χρειάστηκε να περάσουν χρόνια και να υπάρξει δικαστική παρέμβαση για να παραπεμφθούν τελικά οι επτά αστυνομικοί σε δίκη στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο, ενώ η υπόθεση εξακολουθεί να αναζητά την πλήρη δικαστική της κατάληξη.
Τώρα, στην περίπτωση της διαδηλώτριας, η πρώτη διοικητική αντίδραση της ΕΛ.ΑΣ. είναι και πάλι η μετακίνηση του αστυνομικού από την υπηρεσία του, ενώ εξετάζεται η διαθεσιμότητά του. Παράλληλα, έχει διαταχθεί ΕΔΕ και εισαγγελική προκαταρκτική εξέταση.
Και σαν να μην έφταναν αυτά, ένα ακόμη περιστατικό έρχεται να προσθέσει μια διαφορετική αλλά εξίσου αποκαλυπτική διάσταση στη λειτουργία της Αστυνομίας.
Στον Ασπρόπυργο, μια 51χρονη γυναίκα που ζητούσε προστασία από τη χρόνια ενδοοικογενειακή βία βρέθηκε, σύμφωνα με το αποκάλυψη τηλεοπτική εκπομπής, αντιμέτωπη με αστυνομικούς που εγκατέλειψαν το σημείο όταν δέχτηκαν απειλή από μέλος της οικογένειας. Η γυναίκα έμεινε εκτεθειμένη στους κακοποιητές της, ενώ χρειάστηκε η επέμβαση της ΟΠΚΕ για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση.
Από τη μια, αστυνομικοί που σηκώνουν γκλοπ πάνω σε διαδηλώτριες και από την άλλη, αστυνομικοί που εγκαταλείπουν μια κακοποιημένη γυναίκα που αντιμετωπίζει κίνδυνο.
Ας μην έχουμε αυταπάτες. Η μετακίνηση ενός αστυνομικού δεν είναι απόδοση δικαιοσύνης. Ούτε η ΕΔΕ -που ξέρουμε που καταλήγει– υποκαθιστά την ποινική διερεύνηση. Και κυρίως, η αναζήτηση ευθυνών δεν μπορεί να σταματά στον ένστολο που κρατούσε το γκλοπ.
Ποιος έδινε εντολές; Ποιοι είχαν την επιχειρησιακή ευθύνη; Υπήρξε ανοχή ή εντολή για την άσκηση βίας; Και ποιος λογοδοτεί όταν αστυνομικοί εγκαταλείπουν ανθρώπους που ζητούν την προστασία τους;
Αυτά είναι ερωτήματα που οφείλουν να απαντηθούν από τις αρμόδιες αρχές, με πραγματικά στοιχεία και όχι με επικοινωνιακές διαβεβαιώσεις.
Γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο ο αστυνομικός που σηκώνει το χέρι. Είναι και ένας μηχανισμός που, όταν τέτοιες εικόνες γίνονται δημόσιες, σπεύδει να ανακοινώσει μετακινήσεις και ΕΔΕ, ενώ η κυβέρνηση ενδιαφέρεται μόνο για την επικοινωνιακή διαχείριση.

Και ο πολιτικός γενίτσαρος Μιχάλης Χρυσοχοΐδης δεν μπορεί να συνεχίζει να κρύβεται πίσω από το δάχτυλο του.
Από τον Νίκο Σαμπάνη μέχρι τη διαδηλώτρια της 17ης Νοέμβρη, το ερώτημα παραμένει το ίδιο: Πότε θα πάψει η αστυνομική βία και η υπηρεσιακή αυθαιρεσία να αντιμετωπίζονται ως εσωτερικά ζητήματα της ΕΛ.ΑΣ. και θα υπάρξει πραγματική δικαιοσύνη και λογοδοσία;
Ας μην έχουμε αυταπάτες. Η μετακίνηση ενός αστυνομικού δεν είναι απόδοση δικαιοσύνης. Ούτε η ΕΔΕ υποκαθιστά την ποινική διερεύνηση. Και κυρίως, η αναζήτηση ευθυνών δεν μπορεί να σταματά στον ένστολο που κρατούσε το γκλοπ.
Ποιος έδινε εντολές; Ποιοι είχαν την επιχειρησιακή ευθύνη; Υπήρξε ανοχή ή εντολή για την άσκηση βίας; Αυτά είναι ερωτήματα που οφείλουν να απαντηθούν από τις αρμόδιες αρχές, με πραγματικά στοιχεία και όχι με επικοινωνιακές διαβεβαιώσεις.
Γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο ο αστυνομικός που σηκώνει το χέρι. Είναι και ένας μηχανισμός που, όταν τέτοιες εικόνες βλέπουν το φως της δημοσιότητας, σπεύδει να ανακοινώσει μετακινήσεις και ΕΔΕ, που όλοι γνωρίζουμε που καταλήγουν.
Από τον Νίκο Σαμπάνη μέχρι τη διαδηλώτρια της 17ης Νοέμβρη, το ερώτημα παραμένει το ίδιο: Πότε θα πάψει η αστυνομική βία να αντιμετωπίζεται ως ένα εσωτερικό υπηρεσιακό ζήτημα και θα αντιμετωπιστεί ως ζήτημα δικαιοσύνης και λογοδοσίας;
Μετανάστες προς εξαγωγή; Αντιδράσεις για το σχέδιο Ελλάδας και τεσσάρων χωρών της ΕΕ
ΕΕΔΑ: Σοβαρές ανησυχίες για τον σχεδιαζόμενο «κόμβο επιστροφής» μεταναστών στη Ρουάντα – Αντιδράσεις για το σχέδιο πέντε ευρωπαϊκών χωρών Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου...
Ντρέπεται και η ντροπή: Το κράτος απειλεί τον γονιό αντί να προστατεύσει το παιδί, όπως έχει υποχρέωση (και εκ του νόμου)
ΣΕΠΕ Κέρκυρας: Σχολεία χωρίς πόρους και υποστήριξη – Καταγγελία για την απαξιωτική στάση της Δημοτικής Αρχής
18 Νοέμβρη 1943: Η αναγκαστική προσγείωση του αμερικανικού B-17 στη Λευκίμμη – Η διάσωση των δέκα αεροπόρων και η άγνωστη δράση του ΕΑΜ