Απίστευτες  εικόνες με άνδρες των ΜΑΤ να ξεπροβάλλουν πίσω από τους κέδρους και πάνω στους αμμόλοφους στις παραλίες, της ακριτική Γαύδου είδαμε χθες,  καθώς μια διμοιρία έφτασε ακτοπλοϊκώς, προκειμένου να συνδράμει στην εκτέλεση αποφάσεων για την κατεδάφιση ξύλινων κατασκευών στις παραλίες Λαυρακά και Αϊ-Γιάννη.

Οι κατεδαφίσεις των γνωστών στο νησί «καβατζών», όπου διαμένουν με έναν διαφορετικό τρόπο ζωής, κοντά στη φύση, Έλληνες και ξένοι επισκέπτες, βασίζονται σε εντολές της Διεύθυνσης Δασών και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κρήτης και, σύμφωνα με τον Δήμο Γαύδου, είχαν γνωστοποιηθεί εγκαίρως στους εμπλεκόμενους, ωστόσο η αντίδραση της τοπικής κοινότητας είναι έντονη.

Η υπόθεση σηματοδοτεί την κλιμάκωση μιας χρόνιας διαμάχης για τον χαρακτήρα και τη διαχείριση του νοτιότερου άκρου της Ευρώπης, με Αρχές να επιμένουν στην εφαρμογή των πρωτοκόλλων κατεδάφισης και τις συλλογικότητες να προτάσσουν την αυτοοργάνωση.

Η επιχείρηση έχει προκαλέσει την αντίδραση και τη δυσαρέσκεια κατοίκων, παραθεριστών και μέλη συλλογικοτήτων οι οποίοι προσπάθησαν να αποτρέψουν τις δυνάμεις της αστυνομίας και τα συνεργεία κατεδάφισης, με τις αρχές να επιμένουν στην εφαρμογή των πρωτοκόλλων.

Σύμφωνα με όσα αναφέρει η εφημερίδα “Αγώνας της Κρήτης”, η επιχείρηση ξεκίνησε το πρωί της Τρίτης (21/04), όταν κλιμάκιο αποτελούμενο από αστυνομικές δυνάμεις και συνεργείο εξοπλισμένο με εργαλεία κατεδάφισης έφτασε στην παραλία του Λαυρακά. Στόχος της παρέμβασης ήταν η εκτέλεση εντολής για την απομάκρυνση των μικρών ξύλινων καλυβιών που βρίσκονται διάσπαρτα στην περιοχή.

Σύμφωνα με ενημέρωση της συλλογικότητας «Gavdos SeaFront Collective», οι εργασίες δεν προχώρησαν άμεσα λόγω της παθητικής αντίστασης και των διαπραγματεύσεων που έλαβαν χώρα στο πεδίο. Αν και το συνεργείο αποχώρησε προσωρινά, η ηρεμία δε διάρκησε πολύ.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της συλλογικότητας «Gavdos Sea Front Collective», η κρατική αυστηρότητα εξαντλείται σε κατασκευές που αποσυντίθενται πλήρως στη φύση χωρίς να αφήνουν ίχνη τσιμέντου ή μόνιμης παρέμβασης στο έδαφος, την ίδια ώρα που η τουριστικοποίηση προωθεί γιγαντιαίες τσιμεντένιες υποδομές σε ολόκληρη την Κρήτη που αλλοιώνουν ανεπανόρθωτα το τοπίο και αλλοιώνουν τον χαρακτήρα του ακριτικού νησιού.

h

Η Γαύδος, τονίζουν, δεν είναι Κυκλάδες και η ιδιαιτερότητά της είναι αυτή που την καθιστά παγκόσμιο πόλο έλξης για όσους αναζητούν μια ζωή έξω από τα καταναλωτικά πρότυπα.

Η ανακοίνωση της “Gavdos SeaFront Collective”

H συλλογικότητα “Gavdos SeaFront Collective” περιέγραψε σε ανάρτησή της, χτες Τρίτη (21/04):

“Σήμερα 21 Απριλίου στην παραλία του Λαυρακά έφτασαν 7 άνθρωποι. Ένας αστυνομικός μαζί με συνεργείο εξοπλισμένο με τσεκούρια και σκύλες. Στόχος τους να εκτελέσουν την εντολή κατεδάφισης των μικρών ξύλινων κατασκευών και εκκένωσης, που εμμονικά προωθεί η δήμαρχος Γαύδου με στόχο να εκδιωχθεί αυτός ο τρόπος ζωής από το νησί.

Μετά από διαπραγματεύσεις και παθητική αντίσταση έφυγαν προσωρινά. Αναμένουμε τις επόμενες μέρες τη συνέχεια με ψυχραιμία και υπομονή”.

Ολόκληρη η ανάρτηση της “Gavdos SeaFront Collective”

Σήμερα 21 Απριλίου στην παραλία του Λαυρακά έφτασαν 7 άνθρωποι. Ένας αστυνομικός μαζί με συνεργείο εξοπλισμένο με τσεκούρια και σκύλες. Στόχος τους να εκτελέσουν την εντολή κατεδάφισης των μικρών ξύλινων κατασκευών και εκκένωσης, που εμμονικά προωθεί η δήμαρχος Γαύδου με στόχο να εκδιωχθεί αυτός ο τρόπος ζωής από το νησί. Μετά από διαπραγματεύσεις και παθητική αντίσταση έφυγαν προσωρινά. Αναμένουμε τις επόμενες μέρες τη συνέχεια με ψυχραιμία και υπομονή.

Λίγες προτάσεις πάνω στην απειλή εκκένωσης και κατεδάφισης των καλυβών της Γαύδου.

Το ακριτικό νησί της Γαύδου μόνο φαινομενικά παραμένει ένας μικρός παράδεισος, αδιατάρακτος στο πέρασμα του χρόνου.

Τα πολεμικά αεροσκάφη σκίζουν τον ουρανό ουρλιάζοντας και θυμίζοντας ότι βρισκόμαστε σε πόλεμο και τον χρηματοδοτούμε.

Οι μετανάστες-πρόσφυγες ξεβράζονται στην ακτή και αρπάζονται απ’ την Frontex και το λιμενικό ή πνίγονται και βουλιάζουν στον βυθό.

Σκουπίδια ξεβράζονται απ’ τη θάλασσα, σκουπίδια που παράγουμε όλοι και όλες καθημερινά και δεν θα διαλυθούν ποτέ.

Τρυπάνια απειλούν την απέραντη θάλασσα και τα πλάσματά της.

Πέρα από όλα αυτά, κάτι ακόμα συμβαίνει. Εκδιώκεται με βίαιο τρόπο ένας τρόπος ζωής που δεκαετίες υπάρχει στο νησί, έχει υπάρξει αποδεδειγμένα θετικός για την προστασία της άγριας φύσης του και έχει διαμορφώσει την ταυτότητά του.

Εκδιώκονται οι άνθρωποι που δίνουν ζωή στο νησί, που αποτελούν το εργατικό δυναμικό του, που βοηθούν όπου χρειαστεί και έχουν χτίσει σχέσεις ζωής με τους ντόπιους, που προστατεύουν τους αμμόλοφούς του από το να γίνουν χωματερή και το δάσος του από πυρκαγιές και από την απειλή να ανεγερθούν στη θέση των δέντρων του τουριστικά μεγαθήρια.

Κάποιες και κάποιοι επιλέξαμε να είμαστε εδώ, να υπερασπιστούμε αυτά τα καλυβάκια και αυτόν τον τρόπο ζωής όχι γιατί απλά μας αρέσει να ζούμε έτσι, αλλά γιατί οι εστίες αυτοοργάνωσης και φροντίδας είναι παραδείγματα μιας ζωής ενάντια στον ατομικισμό της εποχής μας, ενάντια στην εμπορευματοποίηση της ίδιας μας της ύπαρξης, ενάντια στην κοινωνία του θεάματος, τον εξευγενισμό και τη λεηλασία της γης. Και πιστεύουμε ότι αυτά τα παραδείγματα είναι απαραίτητα στη σημερινή ασφυκτική συνθήκη της ανθρωπότητας και προσφέρουν έστω μια μικρή ανάσα σε όποια και όποιον έρχεται σε επαφή μαζί τους.

Ας αντιστεκόμαστε με χαρά, ενάντια στους «ισχυρούς» αυτού του κόσμου και σε όσους επιθυμούν κάτι διαφορετικό απ’ τη συλλογική φροντίδα ανθρώπων και φύσης”.