Η κεντρική δίκη για το έγκλημα των Τεμπών, διεξάγεται σε μια αίθουσα, η ανακαίνιση της οποίας αποτελεί από μόνη της άλλο ένα σκάνδαλο της κυβέρνησης της ΝΔ.
Με βάση τις καταγγελίες όλων των εμπλεκόμενων δικηγόρων, συγγενών και δημοσιογράφων, η αίθουσα δεν πληροί καμία προϋπόθεση ούτε από άποψη χωρητικότητας, ούτε από άποψη ομαλής λειτουργίας της δίκης, ούτε βέβαια όσον αφορά τα μέτρα ασφάλειας.

Κι όμως, η ανακαίνισή της κόστισε 1.608.704,61ευρώ!

Το υπέρογκο αυτό ποσό, που σπαταλήθηκε από τα δημόσια ταμεία, δεν δικαιολογεί μία ανακαίνιση, πόσο μάλλον τα τεράστια προβλήματα και ελλείμματα που έχουν διαπιστωθεί. Οι συγγενείς δεν χωράνε στην αίθουσα, δεν διασφαλίζονται συνθήκες για την ομαλή εργασία των δικηγόρων. Σε μία από τις πιο σημαντικές δίκες της χώρας, δεν επιτρέπεται η πρόσβαση των δημοσιογράφων, οι οποίοι στοιβάζονται σε κοντέινερ εκτός κτηρίου.

Η πολυαναμενόμενη κεντρική δίκη των Τεμπών έρχεται μαζί με σοβαρές καταγγελίες από τις ενώσεις δικηγόρων, από την ΕΣΗΕΑ και τις ενώσεις συντακτών της περιφέρειας και βέβαια από το σύνολο των συγγενών. Επιβεβαιώνεται για άλλη μία φορά ότι η πολιτική και η δικαστική εξουσία αρνούνται να διασφαλίσουν συνθήκες δίκαιης δίκης και συνεχίζουν απροκάλυπτα να συγκαλύπτουν τους πραγματικούς υπαίτιους αυτού του εγκλήματος.

Αυτό επιβεβαιώνεται και από την επ΄ αόριστον αναβολή της δίκης για το βιντεοληπτικό υλικό και τα «χαμένα» βίντεο.
Μετά από 20 συνεδριάσεις, στις οποίες αποκαλύφθηκε ότι το βιντεοληπτικό υλικό, που αφορά τη φόρτωση της εμπορικής αμαξοστοιχίας, δεν προσκομίστηκε στον ανακριτή, αντιθέτως, έγινε επανεγγραφή νέων δεδομένων στον ψηφιακό σκληρό δίσκο τους πρώτους μήνες μετά το δυστύχημα, η πρόεδρος της έδρας δήλωσε αποχή και η δίκη αναβλήθηκε.

Από την αρχή της διαδικασίας το δικαστήριο έχει εξετάσει μόλις τρεις μάρτυρες, με τον τελευταίο να αποκαλύπτει ότι έχει στην κατοχή βιντεοληπτικό υλικό του χώρου του δυστυχήματος που δεν είχε παραδώσει στις Αρχές. Το δικαστήριο έλαβε και κατάσχεσε αυτό το υλικό δίνοντας δυνατότητα πρόσβασης στους δικηγόρους των συγγενών των θυμάτων που αιτήθηκαν τη λήψη αντιγράφων. Στη συνέχεια το δικαστήριο ανακάλεσε τη σχετική απόφαση και τελικά έδωσε δυνατότητα πρόσβασης σε μέρος του ψηφιακού υλικού.

Σε άλλη παράλληλη δίκη των Τεμπών που αφορά τη σύμβαση 717, οι συγγενείς καταγγέλλουν ότι το ελληνικό δημόσιο δεν έχει παραστεί προς υποστήριξη της κατηγορίας, ως όφειλε. Η κακοδιαχείριση της σύμβασης 717 ζημίωσε το ελληνικό δημόσιο κατά 14, 5 εκατομμύρια ευρώ, οδήγησε στον θάνατο 57 ανθρώπους και συνεχίζει να θέτει σε κίνδυνο τις σιδηροδρομικές μετακινήσεις. Παρ’ όλα αυτά το δημόσιο όχι απλά δεν έχει παραστεί για να υποστηρίξει αυτές τις κατηγορίες, αλλά αντιθέτως, έχει διορίσει συνηγόρους υπεράσπισης των κατηγορούμενων, ο ένας εκ των οποίων βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του.

Παράλληλα η ιατροδικαστής, που ανέλαβε για λογαριασμό της Siemens (κατασκευαστή, των ηλεκτρικών μηχανών του τρένου) να απαντήσει στην αγωγή που κατέθεσε εναντίον της εταιρείας ο Χρήστος Τηλκερίδης, πατέρας θύματος των Τεμπών, επισημαίνει σε έγγραφό της ότι δεν έγιναν οι προβλεπόμενες εξετάσεις, κατά την αρχική ιατροδικαστική εξέταση των θυμάτων με αποτέλεσμα να μην μπορεί να διαπιστωθεί με βεβαιότητα το αίτιο θανάτου.

Όλα τα παραπάνω, ο κατακερματισμός της δίκης σε πολλές παράλληλες δίκες, η υπονόμευση της διεξαγωγής της κεντρικής δίκης, σε μία αίθουσα παρωδία που διασφαλίζεται η παρουσία αστυνομικών δυνάμεων αλλά όχι η παρουσία δημοσιογράφων και όλων των συγγενών, οι αναβολές και οι αλλαγές αποφάσεων, η απόρριψη αιτημάτων των δικηγόρων των συγγενών για πλήρη πρόσβαση σε όλα τα στοιχεία, η απόρριψη αιτημάτων των συγγενών για εκταφή των νεκρών και εργαστηριακούς ελέγχους στο εξωτερικό, δεν γεννούν απλώς καχυποψία αλλά επιβεβαιώνουν με απροκάλυπτο και κυνικό τρόπο την συγκάλυψη που επιχειρούν κυβέρνηση, δικαστική εξουσία και λοιποί κρατικοί μηχανισμοί, λειτουργώντας με όρους μαφίας.

Για το έγκλημα των Τεμπών ευθύνεται η κυβέρνηση της ΝΔ, η πολιτική της απαξίωσης κάθε δημόσιου αγαθού και των ιδιωτικοποιήσεων, η πολιτική της ρεμούλας και των σκανδάλων, η φίμωση και η καταστολή της συνδικαλιστικής δράσης και των εργαζομένων που από καιρό είχαν καταγγείλει τις τραγικές ελλείψεις στον σιδηρόδρομο, που έθεταν και θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή εργαζομένων και επιβατών. Αυτή την πολιτική την υπηρέτησαν και οι προηγούμενοι κυβερνώντες, από εκεί προκύπτει άλλωστε και η δυσκολία να αντιπολιτευτούν.
Αυτή η πολιτική είναι που στερεί το οξυγόνο, προκαλώντας κοινωνική ασφυξία και οργή. Οργή που μετατράπηκε σε ποτάμια διαδηλωτών που πλημμύρισαν όλη τη χώρα στις μεγάλες διαδηλώσεις των Τεμπών.

Η δικαίωση για το έγκλημα των Τεμπών που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, δε θα κριθεί στις δικαστικές αίθουσες, που τόσο ασφυκτικά ελέγχονται από την πολιτική εξουσία, αλλά στους δρόμους. Εκεί που κρίνονται οι κοινωνικοί συσχετισμοί, εκεί που ο λαός παίρνει ανάσες μέσα από τον κοινό βηματισμό, εκεί που μπορεί να ανατρέψει εγκληματικές και βάρβαρες πολιτικές.

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος