Εικόνα οικονομικής ασφυξίας καταγράφει η ετήσια έκθεση του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ για το 2025, αποκαλύπτοντας ότι η ακρίβεια δεν «ροκανίζει» απλώς το εισόδημα, αλλά το εξαφανίζει πριν καν βγει ο μήνας.

Το πιο ανησυχητικό εύρημα της 14ης ετήσιας έρευνας είναι ότι οι οικονομικές δυσκολίες δεν αφορούν πλέον μόνο τα χαμηλά στρώματα. 

Η κρίση έχει χτυπήσει την πόρτα της μεσαίας τάξης, καθώς οι σωρευτικές πληθωριστικές πιέσεις σε τρόφιμα, ενέργεια και καύσιμα έχουν εξαντλήσει τις αντοχές των νοικοκυριών.

Το «αρνητικό ρεκόρ» των 18 ημερών

Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά για την καθημερινότητα του πολίτη:

• 6 στα 10 νοικοκυριά δηλώνουν ότι το μηνιαίο τους εισόδημα δεν επαρκεί.

• Κατά μέσο όρο, τα χρήματα φτάνουν μόλις για τις 18 πρώτες ημέρες του μήνα.

Αυτό σημαίνει ότι για το υπόλοιπο του μήνα, η πλειοψηφία των πολιτών αναγκάζεται να καταφύγει σε «μαύρη τρύπα» (δανεισμός, πιστωτικές, ανάλωση αποταμιεύσεων) ή σε δραματικές περικοπές.

Περικοπές ακόμη και στα βασικά

Η ακρίβεια οδηγεί σε στερήσεις που αγγίζουν τον σκληρό πυρήνα των αναγκών και όχι μόνο την πολυτέλεια:

• Το 54% των νοικοκυριών κάνει περικοπές για να καλύψει βασικές ανάγκες.

• Το 12,1% δηλώνει αδυναμία κάλυψης ακόμη και των απολύτως αναγκαίων (τρόφιμα, θέρμανση).

• Η συρρίκνωση δαπανών για ψυχαγωγία και ένδυση είναι πλέον δεδομένη για τους περισσότερους.

Ο φόβος του έκτακτου εξόδου

Η οικονομική ανασφάλεια κυριαρχεί, καθώς η δυνατότητα αποταμίευσης είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Σύμφωνα με την έρευνα:

• Το 55,7% των νοικοκυριών δηλώνει ότι δεν μπορεί (ή δυσκολεύεται πολύ) να αντιμετωπίσει ένα ξαφνικό έκτακτο έξοδο της τάξης των 500 ευρώ.

• Σχεδόν 1 στους 2 (ποσοστό κοντά στο 50%) πιστεύει ότι η οικονομική του κατάσταση θα χειροτερέψει περαιτέρω τον επόμενο χρόνο.

Παράλληλα, οι κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες παραμένουν έντονες, με τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα και τα μονοπρόσωπα νοικοκυριά να αντιμετωπίζουν τις μεγαλύτερες δυσκολίες, ενώ ενισχύεται και η απαισιοδοξία για το μέλλον. Σε αυτό το περιβάλλον, τα υφιστάμενα μέτρα αντιμετώπισης της ακρίβειας αξιολογούνται ως ανεπαρκή και προτάσσονται παρεμβάσεις δομικού χαρακτήρα, όπως η αύξηση των μισθών, οι φορολογικές ελαφρύνσεις και ο ουσιαστικός έλεγχος των τιμών, που μπορούν να ενισχύσουν πραγματικά το εισόδημα και την οικονομική ασφάλεια των νοικοκυριών.