Γράφει ο Γιάννης Αλμπάνης (από το FACEBOOK)

Το άρθρο του Στάθη Καλύβα στην Καθημερινή για τις φωτογραφίες των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής, παρουσιάζει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για 4 λόγους:

1. Η ενόχληση που εκφράζει ο Καλύβας αναφορικά με το τεράστιο κοινωνικό ενδιαφέρον για τις φωτογραφίες, αποτυπώνει με αντεστραμμένο τρόπο την πολιτική σημασία αυτής της υπόθεσης. Ο Καλύβας αισθάνεται σφόδρα ενοχλημένος γιατί αντιλαμβάνεται ότι ο διάλογος που αναπτύχθηκε για τις φωτογραφίες, ακυρώνει τη συστηματική προσπάθεια απαξίωσης της Εθνικής Αντίστασης, διαψεύδει το ιδεολόγημα των δύο άκρων και φωτίζει εκ νέου τους μεγάλους αγώνες των κομμουνιστών και της Αριστεράς για την ελευθερία. Οι πολιτικές επιπτώσεις αυτού του δημόσιου διαλόγου θα είναι μεγάλες και δεν θα αφορούν μόνο τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το παρελθόν.

2. Σε αντίθεση με τη «συναινετική» γραμμή που επέλεξε να κρατήσει η κυβέρνηση για πολιτικούς λόγους, ο Καλύβας γράφει όσα πιστεύει επί της ουσίας η «βαθιά Δεξιά» για την Εθνική Αντίσταση. Πρόκειται για μια αντίληψη που υποβαθμίζει τη σημασία της αντίστασης στις ναζιστικές κατοχικές δυνάμεις, παρουσιάζοντάς τη ως μέρος της προσπάθειας των κομμουνιστών να επιβάλουν «ολοκληρωτική δικτατορία». Αυτή η αντίληψη πέρα από το ότι διαστρεβλώνει το χαρακτήρα του ΕΑΜικού κινήματος οδηγεί στην ιστορική «αθώωση» των δωσιλόγων. Αν το αφήγημα είναι ότι και οι μεν και οι δε ήταν με τον «ολοκληρωτισμό», παύει να υφίσταται η βαθιά διαχωριστική γραμμή μεταξύ Αντίστασης και Δωσιλογισμού, διαχωριστική γραμμή που σηματοδοτεί τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο γενικά και τα γεγονότα στην κατεχόμενη Ευρώπη ειδικά. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Καλύβας θεωρεί ότι η τελευταία περίοδος της Κατοχής χαρακτηρίζεται από την εμφύλια βία του ΕΛΑΣ και όχι από τα μαζικά εγκλήματα των SS και των ταγματασφαλιτών κατά του ελληνικού λαού.

3. Επιπλέον, το άρθρο του Στάθη Καλύβα εκφράζει την ιστορική αμηχανία της ελληνικής Δεξιάς απέναντι στα γεγονότα της Κατοχής. Από τη μια μεριά, η Δεξιά δεν έχει τη μεγαλοψυχία να αναγνωρίσει ότι τον κύριο όγκο της Εθνικής Αντίστασης αποτέλεσαν οι δυνάμεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και αυτές ακριβώς οι δυνάμεις κατέβαλαν το βαρύτερο φόρο αίματος. Από την άλλη, η Δεξιά δεν θέλει να γίνεται δημόσια συζήτηση για το ότι οι δωσόλογοι όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν, αλλά ενσωματώθηκαν στη μεταπολεμική εθνικοφροσύνη. Εκείνοι που διώχθηκαν ανηλεώς μεταπολεμικά ήταν οι αγωνιστές-τριες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Ενοχλεί επίσης η υπενθύμιση ότι η πλειονότητα των 200 της Καισαριανής ήταν προπολεμικοί πολιτικοί κρατούμενοι και παραδόθηκαν στους Γερμανούς από την ελληνική κυβέρνηση.

4. Το άρθρο του Καλύβα δείχνει ότι ο αγώνας για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης δεν σταματάει εδώ. Είναι διαρκής η προσπάθεια να μην επιβληθούν η λήθη και η διαστρέβλωση της Ιστορίας.

Υπενθυμίζεται ότι απόψε στις 18:00 στον κινηματογράφο Studio (New Star Art Cinema) πραγματοποιείται εκδήλωση για τις φωτογραφίες των 200 της Καισαριανής με τους ιστορικούς Menelaos Charalampidis, Eleni Kouki και Eleni Kyramargiou. Η συζήτηση οργανώνεται από την ομάδα «Ιστορίες Αντίστασης» του Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αθήνας.