Γράφει η Νίνα Γεωργιάδου

Μέσα απ’ την πυρόσφαιρα της μετωπικής σύγκρουσης των τρένων, αναδύθηκε όλο το πολυδαίδαλο εγκληματικό σύστημα, που ηγεμονεύει τη χώρα.

Το έγκλημα των Τεμπών είναι η συμπύκνωση όλων των εγκλημάτων της νεοφιλελέδικης πολιτικής.

Μια Λερναία Ύδρα, με 9 φονικά πλοκάμια.

-ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ

Ο πρωθιερέας του σημερινού κυβερνητικού κυκλώματος, το 2007 ως βουλευτής δήλωνε για τα τρένα, «Δεν μπορούμε να ανεχόμαστε άλλο επιχειρήσεις που στο όνομα της εξυπηρέτησης κάποιου αφηρημένου δημόσιου συμφέροντος επιβαρύνουν τον Έλληνα φορολογούμενο».

Το ΠΑΣΟΚ που ακολούθησε, κατακερμάτισε τον ΟΣΕ, σε μικρές εταιρίες και ενέκρινε την πώληση του 49% της ΤΡΑΙΝΟΣΕ με ταυτόχρονη εκχώρηση του μάνατζμεντ της εταιρείας.

Το 2012, ο Σαμαράς έβαλε στο επίκεντρο το ξεπούλημα του ΟΣΕ, χωρίς να υπάρχει ακόμη μνημονιακή δέσμευση. «Θα προωθήσουμε και αποκρατικοποιήσεις που δεν αποτελούν άμεσες συμβατικές μας υποχρεώσεις.»

Το «έργο» της εκχώρησης, ολοκληρώθηκε απ’ το Τσιπρί, που το ενέταξε στο 3ο μνημόνιο και ξεπούλησε το σιδηρόδρομο στην Ιταλική κρατική σιδηροδρομική εταιρεία Ferrovie dello Stato Italiane, έναντι 45 εκατ ευρώ, δηλώνοντας «Πρόκειται για μια πολύ σημαντική επένδυση και θα έλεγα ότι είναι η αρχή μιας σειράς πολύ σοβαρών ιταλικών επενδύσεων στην ελληνική οικονομία»

Μόνο για το 2023, το ελληνικό δημόσιο κατέβαλε αποζημίωση στην εταιρία, ύψους 62 εκατ. ευρώ για άγονα δρομολόγια και 65,7 εκατ. για «ζημίες» της εταιρίας απ’ το φονικό δυστύχημα και τον Daniel.

-ΕΞΑΡΤΗΣΗ-ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ

Τη στιγμή που η Σύμβαση 717 για την ασφάλεια των τρένων, μέσω τηλεδιοίκησης, μένει καταχωνιασμένη στα υπουργικά συρτάρια, η σιδηροδρομική γραμμή Αλεξανδρούπολης αναβαθμίστηκε, με άγνωστο ύψος δαπάνης, προκειμένου να μεταφέρεται ο εγχώριος και ΝΑΤΟϊκός οπλισμός στην Ουκρανία.

Η παρουσία ΝΑΤΟϊκών αξιωματούχων, από την πρώτη στιγμή, στο χώρο που συντελέστηκε το Έγκλημα των Τεμπών, δεν είναι άσχετη με το παράνομο φορτίο της εμπορικής αμαξοστοιχίας.

-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ

Ο όρος παρακράτος αδυνατεί πια να αποδώσει το κομμάτι του κρατικού μηχανισμού που λειτουργεί στο σκοτάδι. Είναι το μακρύ χέρι του κρατικού μηχανισμού που κάνει τη βρώμικη δουλειά.

Η συγκάλυψη του Εγκλήματος στα Τέμπη, έφερε στο προσκήνιο μια πλειάδα εκλεγμένων τοπαρχών, υπαλλήλων κι εργολάβων που συνεργάστηκαν κατ ‘εντολή, για να εκτελέσουν το κουκούλωμα, αντιβαίνοντας κάθε έννοια σχετικού πρωτοκόλλου, κάθε γράμμα του νόμου.

Η συμμορία Καρφίτσα και το φονικό τρίκυκλο του Γκοτζαμάνη μοιάζουν προσκοπικές οργανώσεις μπροστά στο σημερινό κύκλωμα. ,

-ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΣΑΠΙΛΑ

Η «ανεξάρτητη δικαιοσύνη» είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο σ’ αυτή τη μπανανία. Μια ομόκλινη εταίρα, που διορίζεται από το κυβερνητικό κονγκλάβιο και εκτελεί εντεταλμένη υπηρεσία. Οι συλληφθέντες διαδηλωτές για το έγκλημα των Τεμπών παραπέμφθηκαν για κακούργημα και οι Αγοραστοί για πλημμέλημα.

Η δίκη για το σκάνδαλο των υποκλοπών ξεκίνησε προχτές σε μονομελές πλημμελειοδικείο και δεν ήταν καν πρώτη στο πινάκιο.

Και ων ουκ έστιν αριθμός.

-ΠΕΤΣΩΜΕΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΚΑΦΡΙΛΑ

Εδώ περιττεύει κάθε σχόλιο. Τα βοθροκάναλα κάνουν συστηματικό, κυνικό και χυδαίο ξέπλυμα όλων των ενόχων για το έγκλημα στα Τέμπη, όπως κάνουν χρόνια τώρα, γανώνοντας τα μυαλά των καναπεδόβιων για όλα τα ζητήματα που συντρίβουν τις ζωές μας.

-ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ

Τα μποτς και τρολς που ανέφερε ο πρωθιερέας του κυβερνητικού κυκλώματος, στην προχθεσινή του ομιλία στη Βο(υ)λή, είναι σε δική τους διατεταγμένη υπηρεσία.

Η οργουελική «ομάδα αλήθειας», τα ελληνικά hoaxes, οι ψαριανοί, τα like των φβ προφίλ από Ιράκ και Ουζουμπούρου στις αναρτήσεις του σιναφιού, με απίστευτο κυνισμό συνεπικουρούν το κυβερνητικό αφήγημα.

-ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΙΑ

Η εκκλησία, δια στόματος πολλών «ιερωμένων» βγήκε στην πίστα, για να δώσει άθλιες νουθεσίες στους γονείς των θυμάτων και να κάνει χυδαίους χαρακτηρισμούς. Ένα ακόμη ντροπιαστικό πλοκάμι της Λερναίας Ύδρας, που δεν προκαλεί πια καμιά έκπληξη.

-ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Ό τι από το έγκλημα των Τεμπών δεν μπόρεσε να κουκουλώσει η πετσωμένη δημοσιοκαφρίλα, η διαδικτυακή χειραγώγηση, η εκκλησιαστική συνοδοιπορία και τα εμέσματα από τα έδρανα της Βο(υ)λής, ανέλαβε να το τσακίσει η κρατική τρομοκρατία, με τα ούγκανά της.

Ξύλο, χημικά, δακρυγόνα, συλλήψεις και προκλήσεις στις πιο μεγαλειώδεις μεταπολεμικές συγκεντρώσεις για τα Τέμπη, ήταν η κατ’ εντολή συνεισφορά των ένστολων οργάνων του Χρυσοχουντίδη, σε αγαστή συνεργασία με κάτι απολειφάδια μίσθαρνης σύμπραξης.

Λείπει ένα, από τα εννιά πλοκάμια της Λερναίας Ύδρας που βγήκε μέσα από τη φονική σύγκρουση των τρένων, προκαλώντας τον κοινό νου και τα αισθήματα των ανθρώπων.

Στη σύγχρονη εκδοχή της, τα πλοκάμια μπορεί να είναι πολύ περισσότερα από εννιά.

Μπορεί να είναι, ας πούμε, η ψόφια αντιπολίτευση, η απουσία ενός στιβαρού αντίπαλου δέους ή ακόμη και η δική μας – όλων μας – κεκτημένη αδράνεια τόσων χρόνων, για μια συγκρουσιακή αναμέτρηση.

Όπως και να ‘χει, οι γονείς των δολοφονημένων παιδιών, μετασχηματίζοντας το βαρύ πένθος σε πείσμα για δικαίωση, αποκάλυψαν τη Λερναία Ύδρα και, στο φως της μέρας, δεν μοιάζει πια τρομακτική.

Το ξεπέρασμα του φόβου είναι το πρώτο βήμα.

Μένουν ακόμη πολλά.