Η παραίτηση Χαρίτση από την ηγεσία της Νέας Αριστεράς δεν είναι παρά άλλο ένα επεισόδιο παρακμής της σοσιαλδημοκρατίας και του λεγόμενου χώρου της Κεντροαριστεράς. Η παραίτηση αυτή φαίνεται να αποτελεί προετοιμασία του εδάφους προκειμένου να προσχωρήσει στο κόμμα Τσίπρα που ακόμα δεν έχει δημιουργηθεί. Εάν το επόμενο διάστημα ο Χαρίτσης προσχωρήσει στο κόμμα Τσίπρα, τότε θα είναι το τρίτο κόμμα στο οποίο θα συμμετάσχει σε διάστημα λιγότερο των τριών ετών!

Είναι μάλλον οξύμωρο το γεγονός ότι είναι πολύ περισσότερα αυτά που ενώνουν τα κόμματα αυτά (Σύριζα, ΝΕ.ΑΡ., Κίνημα Δημοκρατίας, Κόμμα Τσίπρα) από αυτά που τα χωρίζουν. Τα κύρια στελέχη των κομμάτων αυτών είναι εκείνοι που ψήφισαν και υπηρέτησαν το τρίτο μνημόνιο. Υπηρέτησαν όλοι τους πιστά την εξαθλίωση του ελληνικού λαού, την υποτέλεια και την εξάρτηση. Μάλιστα, είναι δύο φορές έκθετοι, αφού το διάστημα 2010-2015, ως αντιπολίτευση, εξαπατούσαν συστηματικά τον ελληνικό λαό με τη δήθεν αντιμνημονιακή πολιτική τους. Άλλωστε, και την περίοδο 2019-2023, ως αντιπολίτευση, συνέπλευσαν επί της ουσίας με την κυβέρνηση Μητσοτάκη, ψηφίζοντας πάνω από το 50% των νομοσχεδίων της. Εκείνοι είναι που φούσκωσαν ξανά τα πανιά της Δεξιάς και του Μητσοτάκη, με αποτέλεσμα εκείνη να εξαπολύει ανεξέλεγκτη επίθεση στη ζωή του ελληνικού λαού.

Ταυτόχρονα, τους ενώνει το κυνήγι της καρέκλας, οι παραγοντισμοί και οι ευκαιριακές συγκολλήσεις. Πάρα πολλές φορές, σε δημόσια μάλιστα θέα, έχει γίνει πραγματικό ξεκατίνιασμα χωρίς να προβάλλεται καμία πολιτική θέση. Η μόνη σχέση που έχουν με την Αριστερά και τους αγώνες της είναι αυτή της συκοφάντησής της. Ενδεικτικό όλων των παραπάνω είναι και η πλήρης έλλειψη κομματικότητας. Οι άνθρωποι αυτοί μπορούν τη μία μέρα να λένε στο λαό να στηρίξει ένα κόμμα και την άλλη να λένε στο λαό να στηρίξει ένα άλλο. Μάλιστα, ο χώρος αυτός έχει λοιδορήσει χιλιάδες φορές το κομμουνιστικό κίνημα και τις διαδικασίες του, φτάνοντας πολλές φορές στο σημείο να καταγγέλλει το δημοκρατικό συγκεντρωτισμό ως δογματικό και απαρχαιωμένο.

Ο κύριος υπεύθυνος για όλα αυτά είναι ο ίδιος ο Τσίπρας. Τώρα, στο βιβλίο του «Ιθάκη» κατηγορεί δεκάδες πρώην συνεργάτες του σαν υπεύθυνους για την αντιλαϊκή πολιτική που άσκησε ο ΣΥΡΙΖΑ με επικεφαλής εκείνον. Πώς μπορεί κάτι τέτοιο να επικοινωνεί με την Αριστερά και τις αξίες της; Άλλωστε, ο ίδιος δεν είχε κανένα δισταγμό να συμβάλει στην περαιτέρω διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, κλείνοντας μεταξύ άλλων το μάτι και στην εκλογή Κασσελάκη.

Ο ελληνικός λαός έχει πλούσια εμπειρία από τα κόμματα αυτά και δεν θα μπορέσουν να τον εξαπατήσουν.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος