Κάνει ''μπαμ'' η ζέση κάποιων ''πατριωτών'', σαν τον Στάθη Καλύβα, να ξεπλύνει τους Ναζί Γερμανούς κατακτητές και τις θηριωδίες τους ανά την Ελλάδα, την περίοδο της Κατοχής.

Μάλιστα το άρθρο του στην Καθημερινή το χρησιμοποιούν και κυβερνητικοί σαν τον Καιρίδη, για να υπερτονίσουν την γελοία θεωρία των δύο άκρων, σα να λέμε άσπρο-μαύρο, όπως τους βολεύει.Πλυντήριο κανονικό.

Ο Καλύβας στην Καθημερινή αναρωτιέται για τις φωτογραφίες της Καισαριανής μήπως εντέλει είναι βλαπτικό που βρέθηκαν.

Ενδεχομένως λέει μας οδηγούν ΄΄σε ιστορική στρέβλωση''.

Και αυτό που δημιουργούν οι φωτογραφίες λέει είναι ''συγκινησιακή φόρτιση και πολιτική χειραγώγηση''.

Ιστορική στρέβλωση!

Βρε τον Καλύβα ματιά που την έχει.

Το ότι από το 2019 τα αρχεία του κράτους που μελετούσε ο σπουδαίος ιστορικός Μενέλαος Χαραλαμπίδης για τους δωσίλογους σφραγίστηκαν κατά δήλωση του ιδίου και δεν μπορεί ο άνθρωπος να συνεχίσει το έργο του δεν είναι ιστορική στρέβλωση.

Σφαλιστά αρχεία σκοτεινά και επτασφράγιστα μυστικά στην Ελλάδα της ''Ανατολής'' του 2026 που παριστάνει την Ευρωπαία.

Ο Στάθης Καλύβας, με κάθε αφορμή που ξεκινά μια δημόσια συζήτηση για τη δεκαετία του ‘40, δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να βάζει από το παράθυρο τη - βαθύτατα προβληματική - θεωρία των τριών γύρων (Αντίσταση, Δεκεμβριανά, Εμφύλιος) για την κατάκτηση της εξουσίας από το ΚΚΕ.

Το σχήμα αυτό αντιλαμβάνεται τον κομμουνισμό ούτε λίγο ούτε πολύ ως εξίσου, αν όχι περισσότερο, επικίνδυνο εχθρό με τους Γερμανούς και σπεύδει να υπερτονίσει την αριστερή βία της περιόδου ως στρατηγικό στόχο για την κατάληψη της εξουσίας.

Για να πετύχει κάτι τέτοιο βέβαια αποπλαισιώνει τη βία που επικαλείται από τις συνθήκες που την ενεργοποίησαν και θολώνει τα κριτήρια που ορίζουν ποιος ήταν εν τέλει ο εχθρός της χώρας, συνιστά μια αφαίρεση χωρίς επαρκή τεκμηρίωση εν ολίγοις.

Όμως ο επίμονος αναθεωρητισμός του Καλύβα δεν αφορά μόνο το παρελθόν, περισσότερο τον ενδιαφέρει να παγιώνεται και να βαθαίνει στο παρόν η ανιστόρητη θεωρία των δύο άκρων χωρίς να τον απασχολεί ότι εν τέλει κάτι τέτοιο ενισχύει το ένα - και μοναδικό - άκρο. Γι’ αυτό σπεύδει να αποδοκιμάσει τη συγκίνηση που προκάλεσε η δημοσίευση των φωτογραφιών των 200 εκτελεσθέντων της Καισαριανής ως αφελείς συναισθηματισμούς απέναντι στους ''επικίνδυνους'' κομμουνιστές.

Να τον χαίρονται όσοι τον παίρνουν στα σοβαρά...

(via Manos Le Débridé, Alex Pan)

ΠΗΓΗ: Η Συμμορία της γραβάτας