Ο δημοσιογράφος και επί 13 χρόνια ανταποκριτής της Εφημερίδας των Συντακτών στην Κρήτη, Μάριος Διονέλλης, ζητά την ηθική και οικονομική στήριξη των αναγνωστών στη δικαστική μάχη απέναντι στη νέα διοίκηση της εφημερίδας. Στις 11 Ιουνίου εκδικάζεται η αγωγή που υπέβαλε εναντίον της νέας ιδιοκτησίας, με αίτημα την ακύρωση της απόλυσής του την οποία χαρακτηρίζει άδικη και εκδικητική. Ο δημοσιογράφος καταγγέλλει τη λογοκρισία την οποία υπέστη από τη νέα διοίκηση, με απόπειρες αλλοίωσης του περιεχομένου των ρεπορτάζ του, όταν αυτά αφορούσαν τις επιπτώσεις των μεγάλων έργων συγκεκριμένων επιχειρηματικών ομίλων στο νησί της Κρήτης, όπως το νέο αεροδρόμιο στο Καστέλλι, τα διόδια στον ΒΟΑΚ, τις εξορύξεις, την εκποίηση δημόσιας γης, κ.α. 

Συγκεκριμένα, στις δικαστικές αίθουσες μεταφέρεται στις 11 Ιουνίου η εργασιακή διαμάχη μεταξύ του δημοσιογράφου και επί 13 ετών ανταποκριτή της Εφημερίδας των Συντακτών στην Κρήτη, Μάριου Διονέλλη και της νέας ιδιοκτησίας της εφημερίδας. Ο δημοσιογράφος, με σχετικό βίντεο – ανάρτηση, ζητά την ηθική και οικονομική στήριξη των αναγνωστών για την κάλυψη των δικαστικών εξόδων στη μάχη του απέναντι στο νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς της εφημερίδας, που έχει ως σκοπό την ακύρωση της «αναίτιας και εκδικητικής», όπως αναφέρει, απόλυσής του.

Ο δημοσιογράφος στο βίντεο από το οποίο απευθύνεται στο αναγνωστικό κοινό, καταγγέλλει τις απόπειρες αλλοίωσης του περιεχομένου των ρεπορτάζ του, όταν αυτά στρέφονταν σε βάρος των συμφερόντων συγκεκριμένων κατασκευαστικών ομίλων της χώρας και συγκεκριμένα των μεγάλων επενδυτικών σχεδίων τους στο νησί της Κρήτης.

Όπως αναφέρει, ενώ η απόλυσή του αποδόθηκε στην ανάγκη περιορισμού των ανταποκριτών με σκοπό να ενισχυθούν άλλα τμήματα της εφημερίδας, ο ίδιος αποδίδει την απομάκρυνσή του στη στάση που κράτησε απέναντι στις αλλεπάλληλες παρεμβάσεις στο έργο του. Κατά τη νέα ιδιοκτησιακή περίοδο, ο ίδιος καταγγέλλει κλιμακούμενη πίεση, που ξεκίνησε με αλλαγές στους τίτλους των ρεπορτάζ και έφτασε μέχρι την απόπειρα αλλοίωσης των ίδιων των κειμένων, όταν αυτά αφορούσαν στις επιπτώσεις των μεγάλων έργων συγκεκριμένων επιχειρηματικών ομίλων: το νέο αεροδρόμιο στο Καστέλλι, εξορύξεις, διόδια στον ΒΟΑΚ κλπ.

Όπως αναφέρει και ο ίδιος, περισσότεροι από 40 φορείς και συλλογικότητες της Κρήτης έχουν συνυπογράψει επιστολή ζητώντας την ακύρωση της απόλυσης, αναγνωρίζοντας τη συμβολή του δημοσιογράφου στην ενημέρωση του νησιού. Παράλληλα, η γενική συνέλευση των εργαζομένων της εφημερίδας τάχθηκε με μεγάλη πλειοψηφία υπέρ του συναδέλφου τους, θέση που υποστήριξαν δημόσια και διακεκριμένοι αρθρογράφοι καθώς και εξωτερικοί συνεργάτες του μέσου.

«Αυτό θα κρατήσει για πολύ καιρό. Θα έχει πρώτο και πιθανώς δεύτερο βαθμό εκδίκασης, θα έχει δικαστικά έξοδα και αναβολές, θα έχει κόστος μετακινήσεων δικών μου και μαρτύρων από την Κρήτη, προμήθειες στην PayPal κτλ. Αν μπορείτε στηρίξτε. Ή έστω βοηθήστε να φτάσει όσο γίνεται πιο μακριά αυτή η ανάρτηση», ανέφερε στο κείμενο της ανάρτησής του.

Ο σύνδεσμος Οικονομικής Ενίσχυσης (PayPal) εδώ.

Πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο για το ΒΙΝΤΕΟ https://www.facebook.com/watch/mariosdionellis/?ref=embed_video

Σε μήνυμά του σε βίντεο αναφέρει αναλυτικά:

Ζητώ τη στήριξή σας για να καλύψω τα δικαστικά έξοδα στην αγωγή που έχω καταθέσει εναντίον της νέας ιδιοκτησίας της «Εφημερίδας των Συντακτών», με αίτημα την ακύρωση της απόλυσής μου, την οποία θεωρώ άδικη και εκδικητική.

Απολύθηκα από την εφημερίδα μετά από 13 χρόνια, κατά τα οποία εργαζόμουν ως ανταποκριτής στην Κρήτη. Ο λόγος που μου παρουσιάστηκε ως αιτία της απόλυσης ήταν ότι πρέπει να «κοπούν» όλοι οι ανταποκριτές για να ενισχυθούν άλλα τμήματα της εφημερίδας. Στην αγωγή μου υποστηρίζω με επιχειρήματα πως ο πραγματικός λόγος απόλυσης είναι η επιμονή μου να μη δέχομαι λογοκρισία στα ρεπορτάζ και στα άρθρα μου, όταν αυτά αφορούσαν τους μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους της χώρας και, ειδικότερα, τις επιπτώσεις από τις εν εξελίξει ή σχεδιαζόμενες επενδύσεις τους στο νησί της Κρήτης: βιομηχανικές Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, αεροδρόμιο Καστελλίου, εκποίηση δημόσιας γης, εξορύξεις, επιβολή διοδίων στον Βόρειο Οδικό Άξονα και πολλά άλλα.

Σταδιακά, από τη στιγμή που η εφημερίδα πέρασε στην «εποχή Μελισσανίδη», άρχισε να γίνεται όλο και πιο δύσκολη κάθε κριτική στις συγκεκριμένες εταιρείες. Αρχικά κόπηκαν ή αλλάχτηκαν οι τίτλοι των ρεπορτάζ μου, ενώ στη συνέχεια επιχειρήθηκε να αλλοιωθούν και τα κείμενά μου. Ήρθα σε σφοδρή σύγκρουση όταν μέσα από τις σελίδες της εφημερίδας έγινε προσπάθεια να νομιμοποιηθεί η στοχοποίηση συναδέλφων μου, όταν εκείνοι προσπάθησαν απλώς να κάνουν τη δουλειά τους.

Στην αγωγή μου ζητώ την ακύρωση της απόλυσης. Αυτό δηλαδή που ζήτησαν με κοινή τους επιστολή 40 φορείς και συλλογικότητες της Κρήτης, αναγνωρίζοντας την αξία της δουλειάς μου. Αυτό που ζήτησαν οι συνάδελφοί μου με μεγάλη πλειοψηφία στη γενική μας συνέλευση. Αυτό που ζήτησαν διακεκριμένοι αρθρογράφοι και εξωτερικοί συνεργάτες της εφημερίδας μας όλα αυτά τα χρόνια.

Νομίζω πως αυτή η μάχη δεν αφορά μόνο τη δική μου δουλειά. Η «Εφημερίδα των Συντακτών» έγραψε τη δική της ιστορία και χτίστηκε με τον κόπο ανθρώπων που τιμούν το επάγγελμά μας. Ειδικά αυτή η εφημερίδα, ό,τι και να γίνει, θα είναι πρώτα οι εργαζόμενοί της και μετά η ιδιοκτησία της. Για εμάς τους δημοσιογράφους στην Ελλάδα, όλο και πιο πολύ στενεύουν τα περάσματα, αλλά η σιωπή δεν είναι επιλογή.

ΠΗΓΗ: The Press Project