Δημήτρης Μαριόλης*

Μια γυναίκα έχασε τη ζωή της κι αυτό προφανώς είναι απαράδεκτο και καταδικαστέο. Ας τα βάλουμε λίγο κάτω.

Με μαθηματική ακρίβεια, τρεις περιπτώσεις υπάρχουν:

(α) Πρόκειται για "χρήσιμους ηλίθιους". Σε αυτή την περίπτωση, μιας που πρόκειται για ηλίθιους, εξ ορισμού το κράτος και οι υπερσύγχρονοι μηχανισμοί του θα τους είχαν εντοπίσει. Και απλώς άφησαν τις εξελίξεις να κυλήσουν, χωρίς το γνωστό σαϊνι που θα αφόπλιζε όλη την Κρήτη να φαντάζεται την τραγική κατάληξη.

(β) Πρόκειται για "χρήσιμους". Εδώ συναντιέται το κράτος με το παρακράτος ως συγκοινωνούντα δοχεία. Τρεις εκρήξεις στον γάμο του καραγκιόζη, έτσι για να αλλάξει λίγο η ατζέντα. Αλλά μέχρι εκεί.

(γ) Πρόκειται για παρακρατικούς ακροδεξιούς κύκλους για να μετατοπίσουν την ατζέντα ακόμα πιο δεξιά και να ρίξουν λάσπη στους ταξικούς χώρους. Αλλά μέχρι εκεί.

Και στις τρεις παραπάνω περιπτώσεις, κάθε λογικά σκεπτόμενος αντιλαμβάνεται δύο πράγματα: (1) όταν βάζεις γκαζάκια δίπλα σε αυτοκίνητα δεν έχεις πρόθεση να σκοτώσεις κάποιον (2) όταν βάζεις γκαζάκια δίπλα σε αυτοκίνητα, κανένας δε σου υπογράφει ότι κάποιος άνθρωπος, πιθανόν και περαστικός, δεν θα τραυματιστεί ή δε θα σκοτωθεί. Προφανώς καμία από τις παραπάνω τρεις περιπτώσεις δεν αποσκοπούσε να αφαιρέσει ζωή, να όμως που συνέβη ακριβώς γιατί όσο μικρή και να ήταν αυτή η πιθανότητα, όπως ήδη είπαμε, υπήρχε. Και να που αφαίρεσαν μιαν ανθρώπινη ζωή.

Συμπερασματικά:

1. Η πράξη είναι καταδικαστέα, ανεξάρτητα από ποια περίπτωση πρόκειται. Άλλωστε δε θα το μάθουμε ποτέ. Και τραγικός ο θάνατος μιας κυρίας.

2. Η κυβέρνηση θα κάνει τη δουλειά που θα έκανε κάθε ακροδεξιά κυβέρνηση στη θέση της: ενοχοποιεί από τον Τσίπρα (!!) μέχρι τον Ρουβίκωνα. Ήδη εξαπολύει εμφυλιοπολεμικά κηρύγματα. Θα επιχειρήσει να χτυπήσει το κίνημα όσο σκληρότερα μπορεί με κάθε αφορμή. Θα επιχειρήσει να βρει εξιλαστήρια θύματα στην περίπτωση που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο (ανακαλύψει ότι) έχει τη δική της φωλιά λερωμένη ή στην περίπτωση που αυτοί που "φύτεψαν" τα γκαζάκια δεν ταιριάζουν με το αφήγημά της. Πιθανόν να εξαπολύσει και πογκρόμ συλλήψεων.

3. Η δουλειά μας μέσα στο καλοκαίρι (διαδηλώσεις ενάντια στη συνταγματική αναθεώρηση, αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη κλπ) θα αντιμετωπιστεί με περισσότερη κρατική βία.

4. Τα αντανακλαστικά αλληλεγγύης, αποκάλυψης των σκευωριών της κυβέρνησης και υπεράσπισης όσων στοχοποιηθούν/χτυπηθούν από το κράτος άδικα, οφείλουν να λειτουργήσουν άμεσα.

5. Προφανώς πρόκειται για μία κυβέρνηση μαφιόζων, εγκληματιών, αποβρασμάτων του κοινού ποινικού δικαίου και πολιτικά υπεύθυνων για θανάτους. Όλα αυτά όμως δε δικαιολογούν ούτε ισοσκελίζουν την αφαίρεση μιας ανθρώπινης ζωής και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως αντεπιχειρήματα. Δεν απαντάμε εμείς φυτεύοντας αδέσποτα γκαζάκια σε αυτοκίνητα και διακινδυνεύοντας ανθρώπινες ζωές, ούτε δικαιολογούμε τέτοιες πρακτικές. Εμείς είμαστε με τη ζωή και όχι εναντίον της. Και γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, η στάση μας δεν διακατέχεται από κανένα ενοχικό σύνδρομο. Τουναντίον.

6. Προφανώς και δε θα κάνουμε βήμα πίσω από τις θέσεις μας, από την υπεράσπιση των ταξικών συμφερόντων, από τον ταξικό κοινωνικό ανταγωνισμό. Και στην προσπάθειά μας να αναπτυχθεί ένα κίνημα μαζικό, αυτοοργανωμένο, αντιιεραρχικό που θα έχει και τη δυνατότητα να υπερασπίζει τον εαυτό του και να αυτοπεριφρουρείται απέναντι στην κρατική βία, δεν είμαστε διατεθειμένοι να κατεβαίνουμε στον δρόμο ως πρόβατα επί σφαγή ούτε ως μάρτυρες, κατ' εξακολούθηση θύματα κλπ.

Απέναντι στον φασισμό, το κράτος, το παρακράτος, τις μυστικές υπηρεσίες ελληνικές, αμερικάνικες και ισραηλινές, τις μαφίες, ούτε βήμα πίσω.

Οργάνωση-σχέδιο-αλληλεγγύη

*Το κείμενο από την προσωπική του σελίδα στο FACEBOOK